MALDI-TOF
- Autor metody
- Michael Karas
- Rok
- 1988
- Typ
- Ionization and mass analysis technique
- Rodzina
- Soft Ionization Mass Spectrometry
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Spektrometria mas z zastosowaniem techniki MALDI (Matrix-Assisted Laser Desorption/Ionization) w połączeniu z analizą czasu przelotu (Time-of-Flight, TOF), czyli MALDI-TOF, jest techniką spektrometrii mas z miękką jonizacją, która łagodnie jonizuje całe biomolekuły i lotne związki organiczne, a następnie mierzy ich stosunek masy do ładunku poprzez określenie czasu przelotu w obszarze swobodnego dryfu.
Wprowadzona niezależnie przez Karasa, Hillenkampa i Tanakę w 1988 roku, technika MALDI-TOF zrewolucjonizowała proteomikę, mikrobiologię i analizę organiczną, umożliwiając określenie masy białek i polimerów przekraczających 100 kDa.
Intuicja stojąca za metodą
Próbkę miesza się z małą cząsteczką organiczną (matrycą) i nanosi na metalową płytkę. Krótki impuls laserowy (zwykle UV lub IR) naświetla próbkę, odparowując i jonizując cząsteczki próbki z minimalnym fragmentowaniem. Powstałe jony są przyspieszane w polu elektrycznym i dryfują przez długą, pozbawioną pola rurę w kierunku detektora. Cięższe jony dryfują wolniej; lżejsze jony docierają wcześniej. Pomiar czasu przelotu ujawnia masę każdego jonu. Piękno tej metody tkwi w prostocie: jonizacja jest szybka, łagodna i pośredniczona przez matrycę; analiza masy jest z natury dokładna.
Historia
Koichi Tanaka opracował spektrometrię mas MALDI z użyciem proszku kobaltu jako matrycy w 1988 roku, za co otrzymał część Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 2002 roku. Mniej więcej w tym samym czasie Michael Karas i Franz Hillenkamp niezależnie opracowali MALDI z użyciem organicznych cząsteczek matrycy i zademonstrowali określanie masy białek do kilkuset kilodaltonów. Połączenie z analizą czasu przelotu okazało się wysoce synergiczne: prostota i szybkość MALDI doskonale współgrały ze zdolnością TOF do analizy złożonych mieszanin jonów. MALDI-TOF stało się kamieniem węgielnym proteomiki w latach 90.
Kiedy stosować
Zastosuj MALDI-TOF do charakteryzacji białek, peptydów, polimerów i małych cząsteczek organicznych, gdy potrzebujesz szybkiego, czułego określenia masy bez skomplikowanego przygotowania próbki. MALDI sprawdza się w przypadku złożonych mieszanin i gdy fragmentacja musi być minimalna. Jest idealna do identyfikacji mikrobiologicznej. MALDI-TOF jest solidna, stosunkowo niedroga i szybka; zazwyczaj 1 minuta na próbkę od rozpoczęcia analizy do uzyskania widma masowego. Zakłada się, że wybór matrycy jest odpowiedni dla analitu i że wydajność jonizacji jest wystarczająca.
Ograniczenia i uwagi
- Niższa rozdzielczość masowa (< 10 000) w porównaniu do FT-ICR lub TOF o wysokiej rozdzielczości; określanie wzoru chemicznego jest mniej precyzyjne.
- Kwantyfikacja jest trudna, ponieważ wydajność jonizacji zależy od właściwości analitu i składu matrycy próbki.
- Małe cząsteczki (< 500 Da) stanowią wyzwanie ze względu na szum chemiczny pochodzący od pików matrycy.
- Jakość widma krytycznie zależy od wyboru matrycy i wielkości kryształów; często potrzebna jest optymalizacja.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Łagodna jonizacja zachowuje nietrwałe wiązania; dominują całe jony molekularne, co ułatwia określenie masy.
- Niezwykle szybka analiza; instrumenty MALDI mogą analizować setki próbek na godzinę.
- Niski koszt w porównaniu do FT-ICR lub Orbitrap; instrumenty MALDI-TOF są przystępne cenowo i powszechne.
- Tolerancja na sole, bufory i zanieczyszczenia; matryca często tłumi zakłócenia.
Zastosowania
- Identyfikacja białek w mikrobiologii klinicznej: analiza odcisków palców MALDI-TOF szybko identyfikuje bakterie i grzyby z kolonii z > 95% dokładnością, stanowiąc obecnie standard w laboratoriach szpitalnych.
- Analiza odcisków palców peptydów w proteomice: określanie tożsamości białek poprzez fragmentację białek trypsyną i dopasowywanie list mas MALDI-TOF do baz danych proteomów.
- Charakteryzacja polimerów: określanie rozkładu masy cząsteczkowej polimerów syntetycznych, oligomerów i kopolimerów poprzez bezpośrednią jonizację.
- Badanie leków i metabolitów: analiza związków farmaceutycznych, metabolitów i zanieczyszczeń w moczu, surowicy i tkankach.
Jak to działa
Jak to działa
Próbkę krystalizuje się razem z organiczną matrycą (np. kwasem alfa-cyjano-4-hydroksycynamonowym) na metalowej płytce celowniczej; płytkę wprowadza się do próżni.
Impulsowy laser (zwykle laser azotowy 337 nm lub Nd:YAG 355 nm) oświetla obszar próbki, ablując materiał matrycy i próbki.
Energia z lasera jest absorbowana przez matrycę; powstają jony matrycy, które przekazują protony cząsteczkom analitu lub elektrony, tworząc jony próbki [M+H]+ lub [M-H]- poprzez łagodną jonizację.
Jony są przyspieszane przez znane napięcie i dryfują w obszarze pozbawionym pola; czas dotarcia do detektora jest przeliczany na stosunek masy do ładunku za pomocą kalibracji.
Widmo czasu przelotu przedstawia liczbę jonów w funkcji masy; każdy pik reprezentuje odrębną cząsteczkę lub jon, bezpośrednio ujawniając masę cząsteczkową i skład.
Częste pułapki
- Błędna identyfikacja pików matrycy jako pików analitu; zawsze sprawdzaj tło matrycy i używaj standardów kalibracji masy.
- Nadinterpretacja pików o niskim natężeniu, które mogą być podwójnie lub potrójnie zjonizowanymi wersjami tej samej cząsteczki.
- Zakładanie stałej wydajności jonizacji MALDI w całej próbce; różne regiony mogą mieć różne stężenia jonów.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego wybór matrycy jest krytyczny w MALDI?
Matryca musi absorbować fotony przy długości fali lasera, efektywnie przekazywać energię cząsteczkom analitu i ułatwiać jonizację bez reakcji. Powszechne matryce obejmują kwas alfa-cyjano-4-hydroksycynamonowy dla peptydów i białek, kwas 2,5-dihydroksybenzoesowy dla oligonukleotydów i ditranol dla lipidów. Nieprawidłowa matryca prowadzi do słabej lub braku jonizacji.
Czym MALDI różni się od jonizacji z elektrorozpylania (ESI)?
MALDI wykorzystuje jonizację impulsową laserem i działa na próbkach stałych; ESI wykorzystuje jonizację elektryczną w warunkach otoczenia z roztworu. MALDI jest szybsze i lepiej toleruje sole; ESI jest bardziej kompatybilne z chromatografią cieczową i osiąga wyższą rozdzielczość na niektórych instrumentach. Obie metody są metodami miękkiej jonizacji, odpowiednimi dla biomolekuł.
Co oznacza jon [M+H]+?
Jon [M+H]+ to cały analizowany jon M z jednym dodatkowym protonem. Jest to najczęstszy jon dodatni w MALDI, ponieważ matryca efektywnie oddaje protony. Masa jest odczytywana bezpośrednio z m/z (stosunku masy do ładunku) tego piku; podzielenie przez ładunek (w tym przypadku 1) daje rzeczywistą masę cząsteczkową.
Pokrewne metody
Źródła
Karas, M., & Hillenkamp, F. (1988). Laser desorption ionization of proteins with molecular masses exceeding 10,000 daltons. Analytical Chemistry, 60(20), 2299-2301.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Tanaka, K., Waki, H., Ido, Y., Akita, S., Yoshida, Y., & Yoshida, T. (1988). Protein and polymer analyses up to m/z 100,000 by laser ionization time-of-flight mass spectrometry. Rapid Communications in Mass Spectrometry, 2(8), 151-153.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Fenn, J. B., Mann, M., Meng, C. K., Wong, S. F., & Whitehouse, C. M. (1989). Electrospray ionization for mass spectrometry of large biomolecules. Science, 246(4926), 64-71.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.