Kalorymetria miareczkowania izotermicznego
- Autor metody
- Terrence Wiseman
- Rok
- 1989
- Typ
- Biophysical technique
- Rodzina
- Thermodynamic Characterization
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Kalorymetria miareczkowania izotermicznego (ITC) to technika termodynamiczna mierząca ciepło uwalniane lub pochłaniane podczas zdarzeń wiązania biomolekuł w stałej temperaturze.
Opracowana przez Wisemana i współpracowników w 1989 r., ITC bezpośrednio określa powinowactwo wiązania (Kd), entalpię (ΔH) i entropię (ΔS) w jednym eksperymencie, co czyni ją jedną z najbardziej kompleksowych metod charakteryzacji interakcji molekularnych bez potrzeby stosowania znaczników lub immobilizacji.
Intuicja stojąca za metodą
Gdy dwie cząsteczki się wiążą, zrywane i tworzone są wiązania chemiczne; energia jest uwalniana lub pochłaniana jako ciepło. ITC precyzyjnie mierzy to ciepło, monitorując moc wymaganą do utrzymania identycznych temperatur w komórce próbki i komórce referencyjnej podczas miareczkowania liganda do roztworu białka. Każde wstrzyknięcie liganda powoduje wiązanie, generując ciepło. W miarę nasycania się białka ligandem, wiązanie zachodzi w mniejszym stopniu, a produkcja ciepła maleje. Dopasowując ciepło w funkcji stosunku molowego do modelu wiązania, ekstrahuje się stałą wiązania (Kd), maksymalne ciepło (ΔH) i entropię termodynamiczną (ΔS).
Historia
Kalorymetria ma głębokie korzenie w termochemii, ale zastosowania biologiczne były ograniczone przez czułość do lat 70.-80. XX wieku, kiedy mikrokalorymetry wsadowe pozwoliły na pomiar małych efektów cieplnych. Wprowadzenie przez Wisemana w 1989 r. ciągłej, zautomatyzowanej ITC zrewolucjonizowało dziedzinę, umożliwiając szybkie miareczkowania z czułością na poziomie femtomolowym. ITC stała się standardem w badaniach przesiewowych leków i charakteryzacji biomolekularnej w latach 90.-2000. XX wieku. Nowoczesne instrumenty (Malvern MicroCal, TA Instruments) są w pełni zautomatyzowane i zintegrowane z systemami obsługi próbek, co czyni ITC rutynową procedurą w laboratoriach farmaceutycznych i biologii strukturalnej.
Kiedy stosować
Zastosuj ITC do charakteryzacji dowolnej interakcji bimolekularnej: białko-ligand, białko-białko, białko-DNA, DNA-RNA itp. ITC jest optymalne, gdy Kd mieści się w zakresie od mikromolarnym do pikomolarnym (silniejsze wiązanie wymaga bardzo rozcieńczonych roztworów; słabsze wiązanie wymaga wysokich stężeń). ITC nie wymaga znaczników i bezpośrednio mierzy parametry termodynamiczne. Zakłada, że wiązanie osiąga równowagę w skali czasowej eksperymentu.
Ograniczenia i uwagi
- Powolna kinetyka: każdy punkt miareczkowania zajmuje kilka minut; kompletny eksperyment może wymagać 1-2 godzin
- Ograniczona czułość przy bardzo silnym wiązaniu (Kd < 1 nM): wymaga ekstremalnie rozcieńczonych roztworów, zwiększając praktyczną niepewność
- Bardzo słabe wiązanie (Kd > 1 mM): wymaga niepraktycznie wysokich stężeń, a duże ciepła są trudne do precyzyjnego zmierzenia
- Próbki agregowane lub heterogeniczne generują fałszywe ciepło i utrudniają interpretację
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Wolne od znaczników: nie są potrzebne znaczniki fluorescencyjne ani radioaktywne; wykrywa bezpośrednio ciepło wiązania
- Kompleksowe informacje termodynamiczne: jednocześnie mierzy Kd, ΔH i ΔS z jednego miareczkowania
- Niezależne od modelu: nie zakłada modelu wiązania; dane często ujawniają zachowanie wiązania, które nie jest widoczne tylko na podstawie kinetyki
- Działa dla każdej interakcji wiązania, w tym słabych, niespecyficznych interakcji
Zastosowania
- Badania przesiewowe powinowactwa wiązania leków: szybkie określanie stałych wiązania kandydatów na leki małocząsteczkowe do białek docelowych
- Charakteryzacja interakcji białko-białko: pomiar powinowactwa wiązania i termodynamiki kompleksów enzym-substrat lub przeciwciało-antygen
- Badania wiązania DNA-ligand: kwantyfikacja intercalacji i wiązania w rowku przez leki przeciwnowotworowe i produkty naturalne
- Walidacja badań strukturalnych i mutagenezy: potwierdzanie przewidywanych reszt miejsc wiązania przez pomiar termodynamiki wiązania białek mutantowych
Jak to działa
Jak to działa
Próbka białka umieszczana jest w komórce próbki ITC (zwykle 1,4 mL) w stałej temperaturze (37°C lub wybranej przez użytkownika).
Roztwór liganda ładowany jest do strzykawki o objętości 250 mikrolitrów nad komórką próbki; pierwsze wstrzyknięcie 2 mikrolitrów jest zazwyczaj odrzucane (nie używane do analizy).
Sekwencyjne wstrzyknięcia 10 mikrolitrów liganda są wykonywane; każde zdarzenie wiązania uwalnia ciepło, mierzone przez czuły kalorymetr.
Ciepło na wstrzyknięcie jest nanoszone na wykres w funkcji stosunku molowego; dane są dopasowywane do modelu wiązania (zwykle wiązanie jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe).
Dopasowanie daje Kd (stała dysocjacji), ΔH (entalpia) i n (liczba miejsc wiązania); ΔS jest obliczane z ΔG = ΔH - TΔS.
Częste pułapki
- Nie uwzględnianie ciepła rozcieńczenia: zawsze należy mierzyć rozcieńczenie liganda w samym buforze, aby odjąć ciepło tła
- Wymuszanie dopasowania danych do modelu wiązania jednoskładnikowego, gdy obecne są dwa lub więcej miejsc; próbuj wielu modeli
- Kontynuowanie analizy, gdy białka są agregowane; najpierw przeprowadź analizę rozproszenia światła dynamicznego lub chromatografię wykluczania rozmiarów
Najczęściej zadawane pytania
Co oznacza ujemne ΔH w ITC?
Ujemne ΔH oznacza, że reakcja wiązania uwalnia ciepło (egzotermiczna). Jest to typowe dla większości interakcji białko-ligand, gdzie dominują korzystne interakcje elektrostatyczne i van der Waalsa. Dodatnie ΔH wskazuje na wiązanie endotermiczne, rzadsze, ale może wystąpić w interakcjach napędzanych przez entropię.
Jak określa się Kd na podstawie danych ITC?
Szczytowe ciepło każdego wstrzyknięcia jest nanoszone na wykres w funkcji stosunku molowego (ligand/białko). Krzywe miareczkowania spłaszczają się w miarę zbliżania się do nasycenia. Krzywa jest dopasowywana do modelu wiązania; Kd to stężenie liganda, przy którym wiązanie jest nasycone w 50%. Kształt i położenie krzywej miareczkowania ujawniają Kd i kooperatywność wiązania.
Dlaczego pierwsze wstrzyknięcie jest często odrzucane w ITC?
Pierwsze małe wstrzyknięcie (zwykle 2 mikrolitry) miesza się słabo z powodu geometrii komórki i strzykawki. Powoduje to anomalne ciepło. Wszystkie kolejne wstrzyknięcia 10 mikrolitrów mieszają się powtarzalnie, dlatego dane z wstrzyknięcia 2 i kolejnych są zazwyczaj wykorzystywane do analizy.
Pokrewne metody
Źródła
Wiseman, T., Williston, S., Brandts, J. F., & Lin, L. N. (1989). Rapid measurement of binding constants and heats of binding using a new titration calorimeter. Analytical Biochemistry, 179(1), 131-137.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Garbett, N. C., & Chaires, J. B. (2012). Binding: A statistical thermodynamic model. Biophysical Journal, 86(6), 3493-3494.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.