Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Kalorymetria miareczkowania izotermicznego

Autor metody
Terrence Wiseman
Rok
1989
Typ
Biophysical technique
Rodzina
Thermodynamic Characterization

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Kalorymetria miareczkowania izotermicznego (ITC) to technika termodynamiczna mierząca ciepło uwalniane lub pochłaniane podczas zdarzeń wiązania biomolekuł w stałej temperaturze.

Opracowana przez Wisemana i współpracowników w 1989 r., ITC bezpośrednio określa powinowactwo wiązania (Kd), entalpię (ΔH) i entropię (ΔS) w jednym eksperymencie, co czyni ją jedną z najbardziej kompleksowych metod charakteryzacji interakcji molekularnych bez potrzeby stosowania znaczników lub immobilizacji.

Intuicja stojąca za metodą

Gdy dwie cząsteczki się wiążą, zrywane i tworzone są wiązania chemiczne; energia jest uwalniana lub pochłaniana jako ciepło. ITC precyzyjnie mierzy to ciepło, monitorując moc wymaganą do utrzymania identycznych temperatur w komórce próbki i komórce referencyjnej podczas miareczkowania liganda do roztworu białka. Każde wstrzyknięcie liganda powoduje wiązanie, generując ciepło. W miarę nasycania się białka ligandem, wiązanie zachodzi w mniejszym stopniu, a produkcja ciepła maleje. Dopasowując ciepło w funkcji stosunku molowego do modelu wiązania, ekstrahuje się stałą wiązania (Kd), maksymalne ciepło (ΔH) i entropię termodynamiczną (ΔS).

Historia

Kalorymetria ma głębokie korzenie w termochemii, ale zastosowania biologiczne były ograniczone przez czułość do lat 70.-80. XX wieku, kiedy mikrokalorymetry wsadowe pozwoliły na pomiar małych efektów cieplnych. Wprowadzenie przez Wisemana w 1989 r. ciągłej, zautomatyzowanej ITC zrewolucjonizowało dziedzinę, umożliwiając szybkie miareczkowania z czułością na poziomie femtomolowym. ITC stała się standardem w badaniach przesiewowych leków i charakteryzacji biomolekularnej w latach 90.-2000. XX wieku. Nowoczesne instrumenty (Malvern MicroCal, TA Instruments) są w pełni zautomatyzowane i zintegrowane z systemami obsługi próbek, co czyni ITC rutynową procedurą w laboratoriach farmaceutycznych i biologii strukturalnej.

Kiedy stosować

Zastosuj ITC do charakteryzacji dowolnej interakcji bimolekularnej: białko-ligand, białko-białko, białko-DNA, DNA-RNA itp. ITC jest optymalne, gdy Kd mieści się w zakresie od mikromolarnym do pikomolarnym (silniejsze wiązanie wymaga bardzo rozcieńczonych roztworów; słabsze wiązanie wymaga wysokich stężeń). ITC nie wymaga znaczników i bezpośrednio mierzy parametry termodynamiczne. Zakłada, że wiązanie osiąga równowagę w skali czasowej eksperymentu.

Ograniczenia i uwagi

  • Powolna kinetyka: każdy punkt miareczkowania zajmuje kilka minut; kompletny eksperyment może wymagać 1-2 godzin
  • Ograniczona czułość przy bardzo silnym wiązaniu (Kd < 1 nM): wymaga ekstremalnie rozcieńczonych roztworów, zwiększając praktyczną niepewność
  • Bardzo słabe wiązanie (Kd > 1 mM): wymaga niepraktycznie wysokich stężeń, a duże ciepła są trudne do precyzyjnego zmierzenia
  • Próbki agregowane lub heterogeniczne generują fałszywe ciepło i utrudniają interpretację

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Wolne od znaczników: nie są potrzebne znaczniki fluorescencyjne ani radioaktywne; wykrywa bezpośrednio ciepło wiązania
  • Kompleksowe informacje termodynamiczne: jednocześnie mierzy Kd, ΔH i ΔS z jednego miareczkowania
  • Niezależne od modelu: nie zakłada modelu wiązania; dane często ujawniają zachowanie wiązania, które nie jest widoczne tylko na podstawie kinetyki
  • Działa dla każdej interakcji wiązania, w tym słabych, niespecyficznych interakcji

Zastosowania

  • Badania przesiewowe powinowactwa wiązania leków: szybkie określanie stałych wiązania kandydatów na leki małocząsteczkowe do białek docelowych
  • Charakteryzacja interakcji białko-białko: pomiar powinowactwa wiązania i termodynamiki kompleksów enzym-substrat lub przeciwciało-antygen
  • Badania wiązania DNA-ligand: kwantyfikacja intercalacji i wiązania w rowku przez leki przeciwnowotworowe i produkty naturalne
  • Walidacja badań strukturalnych i mutagenezy: potwierdzanie przewidywanych reszt miejsc wiązania przez pomiar termodynamiki wiązania białek mutantowych

Jak to działa

Jak to działa

1

Próbka białka umieszczana jest w komórce próbki ITC (zwykle 1,4 mL) w stałej temperaturze (37°C lub wybranej przez użytkownika).

2

Roztwór liganda ładowany jest do strzykawki o objętości 250 mikrolitrów nad komórką próbki; pierwsze wstrzyknięcie 2 mikrolitrów jest zazwyczaj odrzucane (nie używane do analizy).

3

Sekwencyjne wstrzyknięcia 10 mikrolitrów liganda są wykonywane; każde zdarzenie wiązania uwalnia ciepło, mierzone przez czuły kalorymetr.

4

Ciepło na wstrzyknięcie jest nanoszone na wykres w funkcji stosunku molowego; dane są dopasowywane do modelu wiązania (zwykle wiązanie jednoskładnikowe lub dwuskładnikowe).

5

Dopasowanie daje Kd (stała dysocjacji), ΔH (entalpia) i n (liczba miejsc wiązania); ΔS jest obliczane z ΔG = ΔH - TΔS.

Częste pułapki

  • Nie uwzględnianie ciepła rozcieńczenia: zawsze należy mierzyć rozcieńczenie liganda w samym buforze, aby odjąć ciepło tła
  • Wymuszanie dopasowania danych do modelu wiązania jednoskładnikowego, gdy obecne są dwa lub więcej miejsc; próbuj wielu modeli
  • Kontynuowanie analizy, gdy białka są agregowane; najpierw przeprowadź analizę rozproszenia światła dynamicznego lub chromatografię wykluczania rozmiarów

Najczęściej zadawane pytania

Co oznacza ujemne ΔH w ITC?

Ujemne ΔH oznacza, że reakcja wiązania uwalnia ciepło (egzotermiczna). Jest to typowe dla większości interakcji białko-ligand, gdzie dominują korzystne interakcje elektrostatyczne i van der Waalsa. Dodatnie ΔH wskazuje na wiązanie endotermiczne, rzadsze, ale może wystąpić w interakcjach napędzanych przez entropię.

Jak określa się Kd na podstawie danych ITC?

Szczytowe ciepło każdego wstrzyknięcia jest nanoszone na wykres w funkcji stosunku molowego (ligand/białko). Krzywe miareczkowania spłaszczają się w miarę zbliżania się do nasycenia. Krzywa jest dopasowywana do modelu wiązania; Kd to stężenie liganda, przy którym wiązanie jest nasycone w 50%. Kształt i położenie krzywej miareczkowania ujawniają Kd i kooperatywność wiązania.

Dlaczego pierwsze wstrzyknięcie jest często odrzucane w ITC?

Pierwsze małe wstrzyknięcie (zwykle 2 mikrolitry) miesza się słabo z powodu geometrii komórki i strzykawki. Powoduje to anomalne ciepło. Wszystkie kolejne wstrzyknięcia 10 mikrolitrów mieszają się powtarzalnie, dlatego dane z wstrzyknięcia 2 i kolejnych są zazwyczaj wykorzystywane do analizy.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Wiseman, T., Williston, S., Brandts, J. F., & Lin, L. N. (1989). Rapid measurement of binding constants and heats of binding using a new titration calorimeter. Analytical Biochemistry, 179(1), 131-137.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  2. Garbett, N. C., & Chaires, J. B. (2012). Binding: A statistical thermodynamic model. Biophysical Journal, 86(6), 3493-3494.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.