Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

HMAC (kod uwierzytelniania wiadomości oparty na funkcji skrótu)

Autor metody
Hugo Krawczyk
Rok
1997
Typ
cryptographic authentication mechanism
Rodzina
Message authentication code

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

HMAC (Hash-Based Message Authentication Code) to algorytm kryptograficzny służący do uwierzytelniania wiadomości z użyciem tajnego klucza i funkcji skrótu.

Standaryzowany w RFC 2104 (1997), HMAC może być łączony z dowolną kryptograficzną funkcją skrótu (SHA-256, SHA-3, itd.) w celu utworzenia kodu uwierzytelniania wiadomości (MAC). HMAC zapewnia zarówno integralność danych, jak i uwierzytelnianie, wykrywając zarówno przypadkowe uszkodzenia, jak i celowe manipulacje, i jest szeroko stosowany w bezpieczeństwie sieci (TLS/SSL), uwierzytelnianiu API i protokołach sieciowych.

Intuicja stojąca za metodą

HMAC działa poprzez osadzenie tajnego klucza w obliczeniu skrótu w specyficzny sposób, który uniemożliwia atakującym fałszowanie kodów uwierzytelniających. Zamiast prostego konkatenowania klucza z wiadomością i haszowania, HMAC wykorzystuje dwie zagnieżdżone operacje haszowania ze stałymi dopełniającymi (ipad i opad) łączonymi z kluczem (ipad i opad). Ta podwójna konstrukcja haszowania zapewnia, że nawet jeśli atakujący zdoła znaleźć kolizje skrótu, nie będzie w stanie sfałszować prawidłowych kodów HMAC bez znajomości tajnego klucza.

Historia

HMAC został zaprojektowany przez Krawczyka, Bellare'a i Canettiego w połowie lat 90. jako standardowy, formalnie udowadnialny sposób dodawania uwierzytelniania do dowolnej funkcji skrótu. Został zestandaryzowany jako RFC 2104 w 1997 roku i szybko stał się wszechobecny w protokołach kryptograficznych. Projekt pozostaje bezpieczny do dnia dzisiejszego i jest kompatybilny z ewolucją standardów funkcji skrótu, w tym przejściem z SHA-1 na SHA-256 i SHA-3.

Kiedy stosować

HMAC jest niezbędny do uwierzytelniania wiadomości w protokołach, w których obie strony współdzielą tajny klucz. Używaj HMAC, gdy potrzebujesz zweryfikować, czy wiadomość nie została zmodyfikowana i czy pochodzi z uwierzytelnionego źródła. Typowe zastosowania obejmują uwierzytelnianie API (podpisywanie żądań za pomocą HMAC-SHA256), zarządzanie sesjami i warstwy dodatkowego uwierzytelniania w TLS/SSL. HMAC nadaje się zarówno do zastosowań o wysokiej szybkości, jak i krytycznych pod względem bezpieczeństwa.

Ograniczenia i uwagi

  • Wymaga bezpiecznego zarządzania współdzielonym kluczem; zarówno nadawca, jak i odbiorca muszą posiadać ten sam tajny klucz
  • Nie zapewnia niezaprzeczalności; obie strony mogą zaprzeczyć utworzeniu lub autoryzacji wiadomości
  • Podatny na odzyskanie klucza, jeśli bazowa funkcja skrótu zostanie złamana lub niewłaściwie użyta
  • Ataki czasowe na porównanie HMAC mogą ujawnić informacje o poprawnym kodzie, jeśli weryfikacja nie jest stałoczasowa

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Zapewnia integralność wiadomości i uwierzytelnianie w jednej operacji
  • Prosty i efektywny w obliczeniach, z minimalnym narzutem obliczeniowym w porównaniu do podpisów cyfrowych
  • Kompatybilny z dowolną bazową funkcją skrótu, oferując elastyczność w wyborze algorytmu
  • Teoretycznie udowodniono bezpieczeństwo, jeśli bazowa funkcja skrótu zachowuje się jak losowa wyrocznia (random oracle)

Zastosowania

  • TLS/SSL/HTTPS do uwierzytelniania wiadomości w bezpiecznych połączeniach internetowych
  • Uwierzytelnianie API (np. AWS Signature Version 4) do podpisywania żądań HTTP
  • Zarządzanie sesjami i weryfikacja tokenów CSRF w aplikacjach internetowych
  • Uwierzytelnianie IPsec i VPN chroniące ruch sieciowy
  • Podpisywanie i weryfikacja commitów Git w celu zapewnienia integralności kodu
  • Kryptowaluty i blockchain do podpisywania i weryfikacji transakcji

Jak to działa

Jak to działa

1

Jeśli klucz jest dłuższy niż rozmiar bloku funkcji skrótu, należy go skrócić. Jeśli jest krótszy, należy go dopełnić zerami do rozmiaru bloku.

2

Wykonaj operację XOR na dopełnionym kluczu z ipad (stały wzorzec) w celu utworzenia klucza wewnętrznego.

3

Połącz (skonkatenuj) klucz wewnętrzny z wiadomością i oblicz skrót.

4

Wykonaj operację XOR na oryginalnym dopełnionym kluczu z opad (inny stały wzorzec), dołącz wynik wewnętrznego skrótu i oblicz ostateczny skrót.

Częste pułapki

  • Porównywanie HMAC za pomocą niestałoczasowego porównania ciągów znaków, co pozwala atakom czasowym na fałszowanie prawidłowych kodów
  • Ponowne użycie kluczy HMAC w różnych protokołach lub kontekstach; wyprowadzaj osobne klucze dla każdego kontekstu za pomocą KDF
  • Używanie słabych funkcji skrótu w HMAC; zawsze używaj nowoczesnych funkcji, takich jak SHA-256 lub SHA-3
  • Przesyłanie HMAC przez niezaszyfrowane kanały; sam HMAC nie zapewnia poufności

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego HMAC jest lepszy niż proste konkatenowanie klucza i wiadomości przed haszowaniem?

Prosta konkatenacja (klucz || wiadomość) jest podatna na ataki rozszerzenia długości. Atakujący może obliczyć HMAC(klucz || wiadomość || x) bez znajomości klucza, jeśli zna oryginalny HMAC. Zagnieżdżona konstrukcja HMAC z oddzielnym dopełnieniem zapobiega temu atakowi.

Jak bezpiecznie porównywać HMAC?

Używaj funkcji porównania stałoczasowego (takich jak secrets.compare_digest w Pythonie) zamiast standardowej równości ciągów znaków. Zapobiega to atakom czasowym, które pozwalają atakującemu na fałszowanie prawidłowych HMAC poprzez obserwację czasu trwania porównania.

Czy mogę używać HMAC do wyprowadzania kluczy?

Sam HMAC nie jest silną funkcją wyprowadzania kluczy. Zamiast tego używaj HKDF (HMAC-based Key Derivation Function) lub PBKDF2, które wielokrotnie stosują HMAC z dodatkową losowością do generowania kluczy kryptograficznych z haseł lub współdzielonych sekretów.

Czy HMAC jest odporny na ataki kwantowe?

Bezpieczeństwo HMAC zależy od bazowej funkcji skrótu. Jeśli funkcja skrótu jest odporna na ataki kwantowe, to HMAC również jest odporny na ataki kwantowe. SHA-3 i inne postkwantowe funkcje skrótu mogą być używane z HMAC w celu zapewnienia przyszłościowej odporności.

Jakiej funkcji skrótu powinienem używać z HMAC?

Używaj SHA-256 lub SHA-3 dla nowych systemów. SHA-1 jest przestarzały dla większości zastosowań. Unikaj MD5. Wybór zależy od wymagań bezpieczeństwa i potrzeb kompatybilności.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Krawczyk, H., Bellare, M., & Crechanko, R. (1997). HMAC: Keyed-Hashing for Message Authentication. RFC 2104.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.
  2. Bellare, M., Canetti, R., & Krawczyk, H. (1996). Keying hash functions for message authentication. In Advances in Cryptology - CRYPTO 1996, LNCS 1109, pp. 1-15.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.