Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Geriatric Anxiety Inventory

Autor metody
Nancy A. Pachana
Rok
2007
Typ
Self-report questionnaire
Rodzina
anxiety-disorders

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Geriatric Anxiety Inventory (GAI) to 20-elementowa samoopisowa skala kwestionariuszowa opracowana przez Pachana i współpracowników w 2007 roku w celu oceny objawów lękowych specyficznie u osób starszych.

Zaprojektowana w celu przezwyciężenia ograniczeń ogólnych skal lęku w wykrywaniu lęku u populacji w podeszłym wieku – gdzie lęk może objawiać się nietypowo lub być maskowany przez dolegliwości somatyczne i współistniejące choroby – GAI koncentruje się na poznawczych i afektywnych objawach lęku, z minimalnym naciskiem na objawy fizyczne. Jest szeroko stosowana w praktyce geriatrycznej, poradniach zdrowia psychicznego i badaniach naukowych do przesiewowego wykrywania i oceny zaburzeń lękowych u seniorów.

Intuicja stojąca za metodą

Zaburzenia lękowe są powszechne u osób starszych, ale często niedodiagnozowane, ponieważ prezentacja lęku różni się od prezentacji u młodszych populacji. Osoby starsze mogą podkreślać dolegliwości somatyczne (zawroty głowy, dyskomfort w klatce piersiowej, duszność) zamiast przyznawać się do strachu lub zamartwiania się, a współistniejące choroby mogą utrudniać przypisanie objawów. Tradycyjne skale lęku kładą nacisk na objawy fizyczne (tachykardia, poty, drżenie), które nakładają się na choroby i leki powszechne w podeszłym wieku. GAI został specjalnie zaprojektowany dla osób starszych, kładąc nacisk na objawy poznawcze (zamartwianie się, problemy z koncentracją, strach) i afektywne (nerwowość, strach przed utratą kontroli), jednocześnie minimalizując pozycje somatyczne, co umożliwia lepsze odróżnienie lęku od chorób somatycznych. Rezultatem jest bardziej odpowiedni dla wieku, czuły pomiar do wykrywania lęku w tej populacji.

Historia

Geriatric Anxiety Inventory został opracowany w 2007 roku przez Nancy A. Pachana i współpracowników z University of Queensland i Wesley Hospital w Brisbane w Australii. Opublikowany w czasopiśmie International Psychogeriatrics, został stworzony w odpowiedzi na ograniczoną dostępność narzędzi oceny lęku walidowanych specyficznie dla populacji osób starszych. Twórcy przeprowadzili obszerne badania psychometryczne w wielu placówkach, aby ustalić rzetelność i trafność w zróżnicowanych grupach osób starszych z zaburzeniami lękowymi i bez nich. Narzędzie zostało od tego czasu przetłumaczone na wiele języków i przyjęte międzynarodowo w praktyce klinicznej i badaniach. Krótka forma (GAI-5) opracowana przez Byrne i Pachana w 2011 roku stanowi krótką alternatywę do szybkiego screeningu w ruchliwych placówkach klinicznych.

Kiedy stosować

Geriatric Anxiety Inventory jest stosowany w przychodniach podstawowej opieki zdrowotnej, przychodniach geriatrycznych, placówkach zdrowia psychicznego i w badaniach naukowych. Podawaj go osobom starszym (65+), które zgłaszają skargi na zamartwianie się, nerwowość, trudności z koncentracją, problemy ze snem lub objawy somatyczne, które mogą wskazywać na lęk. Używaj GAI, gdy (1) przeprowadzasz przesiewowe badanie w kierunku lęku u osób starszych jako część rutynowej oceny stanu psychicznego, (2) oceniasz starszych pacjentów z wieloma współistniejącymi chorobami i niejasnym przypisaniem objawów (odróżnianie lęku od chorób somatycznych), (3) oceniasz wyjściowy poziom lęku przed interwencją psychoterapeutyczną lub farmakologiczną, (4) monitorujesz reakcję na leczenie i dostosowujesz interwencje, (5) identyfikujesz osoby zagrożone powikłaniami związanymi z lękiem (słaba przyczepność do leczenia, pogorszenie funkcji, upadki), lub (6) prowadzisz badania nad lękiem w populacjach starzejących się.

Ograniczenia i uwagi

  • Opieranie się na samoopisie: objawy lękowe są subiektywne; osoby mogą niedostatecznie zgłaszać lęk z powodu stygmatyzacji lub przekonania, że zamartwianie się jest normalne w starzeniu się, lub nadmiernie zgłaszać z powodu wzmożonych obaw o zdrowie.
  • Ograniczone badanie objawów somatycznych: chociaż skupienie się na objawach poznawczych jest zaletą w celu rozróżnienia, może ono przeoczyć prezentacje lęku z dominującymi objawami fizycznymi, szczególnie u osób nieznających terminologii psychologicznej.
  • Nie odróżnia specyficznych zaburzeń lękowych: GAI identyfikuje obecność i nasilenie lęku, ale nie rozróżnia między uogólnionym zaburzeniem lękowym, lękiem społecznym, specyficzną fobią ani zaburzeniem paniki; do diagnozy potrzebny jest wywiad kliniczny.
  • Umiarkowane efekty sufitowe: osoby z silnym lękiem mogą uzyskać maksymalny wynik (20), co ogranicza możliwość wykrycia dalszych wzrostów; do monitorowania pacjentów z silnym lękiem mogą być potrzebne bardziej czułe pomiary.
  • Ograniczone dane dotyczące osób bardzo starych lub z upośledzeniem poznawczym: większość badań walidacyjnych obejmowała osoby starsze mieszkające w społecznościach z zachowanymi funkcjami poznawczymi; zastosowanie u osób bardzo starych lub z demencją jest mniej ustalone.

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Dopasowany do wieku wybór pozycji: podkreśla poznawcze i afektywne objawy lęku istotne dla osób starszych i minimalizuje pozycje somatyczne, które nakładają się na choroby, umożliwiając lepsze wykrywanie lęku u starszych pacjentów z złożonymi schorzeniami medycznymi.
  • Wysoka czułość i specyficzność: szeroko walidowana w populacjach osób starszych z silną trafnością diagnostyczną dla zaburzeń lękowych; działa lepiej niż ogólne skale lęku w populacjach osób starszych.
  • Krótka i praktyczna: 20 pozycji wymagających około 5-10 minut na wypełnienie, co czyni ją wykonalną do stosowania w ruchliwych placówkach klinicznych; dostępna jest krótka forma (GAI-5) do jeszcze krótszego screeningu.
  • Możliwość zastosowania w różnych placówkach i na różnych poziomach umiejętności czytania i pisania: nadaje się do samodzielnego wypełniania, wywiadu lub wywiadu telefonicznego; prosty język i format odpowiedzi tak/nie dostosowany do różnego poziomu umiejętności czytania i pisania oraz zdolności sensorycznych.
  • Reaktywna na leczenie: czuła na zmiany w lęku wywołane psychoterapią, lekami lub interwencjami dotyczącymi stylu życia; przydatna do monitorowania reakcji na leczenie i kierowania decyzjami klinicznymi.

Zastosowania

  • Przesiewowe badanie stanu psychicznego w podstawowej opiece zdrowotnej: rutynowa ocena lęku podczas wizyt kontrolnych lub u osób starszych z wieloma współistniejącymi chorobami w celu identyfikacji nierozpoznanego lęku wymagającego interwencji.
  • Ocena psychiatryczna w specjalistycznej opiece: ocena wyjściowego poziomu lęku w psychiatrii geriatrycznej lub poradniach zdrowia psychicznego w celu informowania diagnozy, planowania leczenia i wyboru leków.
  • Monitorowanie reakcji na leczenie: seryjne podawanie GAI podczas psychoterapii lub leczenia farmakologicznego zaburzeń lękowych w celu udokumentowania poprawy i kierowania dostosowaniem leczenia.
  • Badania nad lękiem i starzeniem się: włączenie do badań epidemiologicznych i prób interwencyjnych w celu oceny częstości występowania lęku w populacjach osób starszych, czynników ryzyka zaburzeń lękowych i skuteczności interwencji.
  • Ocena powikłań związanych z lękiem: ocena lęku u osób starszych zgłaszających ryzyko upadków, nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących leków, bezsenność lub izolację społeczną, gdzie lęk może być czynnikiem przyczyniającym się.

Jak to działa

Jak to działa

1

Geriatric Anxiety Inventory jest podawany jako samoopisowa skala kwestionariuszowa składająca się z 20 pozycji. Każda pozycja jest stwierdzeniem dotyczącym objawów lękowych (np. „Często się martwię”, „Czuję się zdenerwowany”, „Martwię się tym, co może się wydarzyć”, „Mam trudności z relaksem”), a respondent wskazuje, czy zgadza się (1 punkt) czy nie zgadza się (0 punktów) z każdym stwierdzeniem. Pozycje są przedstawione w prostym formacie tak/nie lub zgadzam się/nie zgadzam się, odpowiednim dla osób starszych o różnym poziomie umiejętności czytania i pisania lub stanie poznawczym. Kwestionariusz można podawać poprzez samodzielne wypełnienie, wywiad lub wywiad telefoniczny. Podanie zajmuje około 5-10 minut. Dla osób ze znacznym upośledzeniem poznawczym opracowano 5-elementową krótką formę (GAI-5) przy użyciu pozycji wybranych z pełnej 20-elementowej skali.

2

Geriatric Anxiety Inventory jest punktowany poprzez sumowanie odpowiedzi we wszystkich 20 pozycjach, gdzie każda pozycja jest punktowana 0 (nie zgadzam się) lub 1 (zgadzam się). Całkowity wynik GAI mieści się w zakresie od 0 do 20, przy czym wyższe wyniki wskazują na większe nasilenie lęku. Niektóre pozycje są punktowane odwrotnie (np. „Czuję się spokojny” jest kodowane odwrotnie, tak że niezgoda wskazuje na lęk). Wynik całkowity jest interpretowany przy użyciu progów odcięcia: wynik 0-8 wskazuje na normalny poziom lęku (brak klinicznie istotnego lęku); wynik 9-20 wskazuje na obecność klinicznie istotnego lęku wymagającego dalszej oceny i ewentualnej interwencji.

3

Wynik Geriatric Anxiety Inventory odzwierciedla nasilenie objawów lękowych u osób starszych. Wynik 0-8 wskazuje na minimalny lęk bez klinicznych obaw. Wynik 9-20 wskazuje na klinicznie istotny lęk, który może spełniać kryteria zaburzenia lękowego, takiego jak uogólnione zaburzenie lękowe, społeczne zaburzenie lękowe lub specyficzna fobia. W zakresie klinicznym (9-20) wyniki w zakresie 9-12 wskazują na lęk łagodny do umiarkowanego, podczas gdy wyniki 13-20 wskazują na lęk umiarkowany do ciężkiego. GAI ma wysoką czułość i specyficzność w wykrywaniu zaburzeń lękowych u osób starszych, z wynikiem odcięcia 9-10 używanym do identyfikacji osób wymagających dalszej oceny diagnostycznej. Seryjne oceny śledzą reakcję na leczenie (psychoterapia, leki, interwencje dotyczące stylu życia) i mogą kierować dostosowaniem leków lub planowaniem interwencji psychospołecznych.

Częste pułapki

  • Używanie samego wyniku GAI do diagnozy: GAI służy do przesiewowego wykrywania klinicznie istotnego lęku, ale nie diagnozuje specyficznych zaburzeń lękowych; wynik ≥9 wymaga wywiadu klinicznego w celu ustalenia zaburzenia i etiologii.
  • Błędne przypisywanie objawów somatycznych lękowi bez badań medycznych: starsza osoba z objawami lęku i dyskomfortem w klatce piersiowej wymaga oceny kardiologicznej przed przypisaniem wszystkich objawów lękowi; należy wykluczyć przyczyny medyczne.
  • Nadmierne leczenie lęku podklinicznego: wynik 8 (tuż poniżej progu klinicznego) nie wymaga interwencji farmakologicznej; edukacja, uspokojenie i podejścia związane ze stylem życia mogą być wystarczające.
  • Ignorowanie współistniejącej depresji: lęk i depresja często współistnieją u osób starszych; osoba z wysokim wynikiem GAI może również spełniać kryteria depresji i wymagać leczenia obejmującego oba stany.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie jest znaczenie wyniku GAI wynoszącego dokładnie 9 i czy wynik 8koniecznie wyklucza zaburzenie lękowe?

Wynik 9 znajduje się na progu klinicznie istotnego lęku i wymaga dalszej oceny klinicznej. Wynik 8 (tuż poniżej progu) nie wyklucza zaburzenia lękowego, ale wskazuje, że screening GAI sugeruje minimalny lęk; jednakże należy zastosować osąd kliniczny – jeśli pacjent zgłasza znaczące zamartwianie się, strach lub upośledzenie funkcji pomimo wyniku 8, ocena kliniczna powinna być kontynuowana niezależnie od progu przesiewowego.

Jak należy interpretować GAI u osoby starszej ze znacznymi współistniejącymi chorobami i wieloma objawami somatycznymi?

Choroby somatyczne i lęk często współistnieją u osób starszych. Wysoki wynik GAI w obecności współistniejących chorób może odzwierciedlać lęk, chorobę somatyczną, efekty leków lub kombinację. Skupienie GAI na objawach poznawczych/afektywnych, a nie somatycznych, pomaga odróżnić lęk od chorób somatycznych, ale nadal należy przeprowadzić ocenę medyczną w celu wykluczenia czynników medycznych (dysfunkcja tarczycy, choroby serca, skutki uboczne leków) przed przypisaniem objawów wyłącznie lękowi.

Czy GAI może być używany do diagnozowania uogólnionego zaburzenia lękowego, społecznego zaburzenia lękowego lub innych specyficznych zaburzeń lękowych?

Nie; GAI służy do przesiewowego wykrywania klinicznie istotnych objawów lękowych, ale nie rozróżnia specyficznych diagnoz zaburzeń lękowych. Wysoki wynik GAI wskazuje na obecność lęku i wymaga dalszej oceny, ale wywiad diagnostyczny kliniczny jest niezbędny do ustalenia specyficznego typu zaburzenia i tego, czy kryteria są spełnione dla konkretnej diagnozy DSM-5.

Jak 20-elementowa skala GAI porównuje się z 5-elementową krótką formą (GAI-5) pod względem czułości i specyficzności?

GAI-5 jest krótkim narzędziem przesiewowym pochodzącym z pięciu najbardziej dyskryminujących pozycji pełnej 20-elementowej skali GAI. Jest bardzo wydajny (około 2 minut) i przydatny do szybkiego screeningu w ruchliwych placówkach, ale z nieco zmniejszoną czułością w porównaniu do pełnej skali. 20-elementowa skala GAI jest zalecana do kompleksowej oceny; GAI-5 jest odpowiednia do krótkiego screeningu, gdy czas jest ograniczony.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Pachana, N. A., Byrne, G. J., Looi, J. C., Krishnan, V., & Hilbert, M. M. (2007). Development and validation of the Geriatric Anxiety Inventory. Int Psychogeriatr, 19(1), 103-114.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  2. Byrne, G. J., & Pachana, N. A. (2011). Development and validation of a short form of the Geriatric Anxiety Inventory—the GAI-SF. Int Psychogeriatr, 23(1), 137-143.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  3. Gerolimatos, L. A., Egan, J., & Stawasz, M. (2015). Associations between health status, cognitive status, and anxiety in older adults. Psychol Aging, 30(1), 75-88.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.