Analiza ramowa — Metoda ramowa (Ritchie & Spencer)
- Autor metody
- Jane Ritchie & Liz Spencer (National Centre for Social Research, UK)
- Rok
- 1994
- Typ
- Qualitative research method
- Rodzina
- Textual Analysis
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Analiza ramowa to ustrukturyzowana metoda jakościowa opracowana przez Jane Ritchie i Liz Spencer w brytyjskim National Centre for Social Research w 1994 roku.
Organizuje ona dane jakościowe w macierz tematyczną — ramę analityczną — umożliwiając systematyczne porównania między uczestnikami i tematami. Pierwotnie zaprojektowana do stosowanych badań polityki z konkretnymi pytaniami i terminami, jest obecnie szeroko stosowana w badaniach nad systemami opieki zdrowotnej, polityką społeczną i zarządzaniem, gdzie przejrzystość i rygorystyczne porównania między przypadkami są niezbędne.
Intuicja stojąca za metodą
Wyobraź sobie wywiad z 30 pielęgniarkami na temat ich doświadczeń z nowym elektronicznym systemem dokumentacji medycznej. Masz bogate, nieuporządkowane transkrypcje i termin oddania raportu. Analiza ramowa zapewnia zdyscyplinowany sposób przejścia od surowego tekstu do ustrukturyzowanego podsumowania w formie macierzy: każdy wiersz to uczestnik, każda kolumna to temat, a każda komórka zawiera skondensowany opis tego, co dana osoba powiedziała na dany temat. Ten etap tworzenia wykresu jest tym, co wyróżnia analizę ramową — tworzy wspólną, widoczną przestrzeń roboczą, w której multidyscyplinarny zespół może systematycznie porównywać wzorce między uczestnikami, nie tracąc powiązania z oryginalnymi danymi. W przeciwieństwie do podejść czysto indukcyjnych, analiza ramowa dopuszcza mieszankę wcześniejszych tematów (wynikających z pytań wywiadu) i tematów wyłaniających się z samych danych.
Historia
Analiza ramowa została opracowana przez Jane Ritchie i Liz Spencer w brytyjskim National Centre for Social Research i po raz pierwszy opisana w ich rozdziale z 1994 roku w Analysing Qualitative Data, pod redakcją Alana Brymana i Roberta Burgessa. Metoda została zaprojektowana specjalnie do stosowanych badań polityki, gdzie wyniki muszą być dostarczone w określonych ramach czasowych i muszą odpowiadać na konkretne pytania zleceniodawcy. Przez wiele lat pozostawała stosunkowo wyspecjalizowana, używana głównie w brytyjskim rządzie i badaniach społecznych. Jej przyjęcie w badaniach nad systemami opieki zdrowotnej znacznie przyspieszyło po tym, jak Gale i współpracownicy opublikowali praktyczny przewodnik w BMC Medical Research Methodology w 2013 roku, który wykazał wartość metody dla multidyscyplinarnych zespołów w ustawieniach klinicznych i zdrowia publicznego. Obecnie jest uważana za standardową metodę obok analizy tematycznej w stosowanych badaniach jakościowych w dziedzinie zdrowia.
Kiedy stosować
Analiza ramowa jest najbardziej odpowiednia, gdy badania mają konkretne, z góry określone pytania — takie jak te postawione w dokumencie polityki, ocenie usług lub przez fundatora — ale odpowiedzi wymagają bogatego jakościowego zrozumienia, a nie liczby lub statystyk. Nadaje się dla multidyscyplinarnych zespołów, ponieważ widoczna struktura macierzy pozwala członkom o różnym pochodzeniu na wspólne zaangażowanie się w analizę. Dobrze sprawdza się w przypadku średnich i dużych prób jakościowych (około 10–50 uczestników), gdzie potrzebne jest systematyczne porównanie między przypadkami. Jest mniej odpowiednia, gdy pytanie badawcze jest całkowicie otwarte i eksploracyjne, gdy celem jest budowanie nowej teorii substancjalnej od podstaw (gdzie bardziej odpowiednia jest teoria ugruntowana), lub gdy używane są bardzo małe próby (mniej niż 5), a priorytetem jest głębia, a nie porównanie.
Ograniczenia i uwagi
- Opieranie się na podsumowaniach skonstruowanych przez badacza w macierzy wprowadza redukcję danych; niuanse w sformułowaniach i tonie mogą zostać utracone, jeśli tworzenie wykresu zostanie wykonane zbyt pośpiesznie.
- Tematy a priori zaczerpnięte z przewodników po tematach wywiadu mogą ograniczać analizę, jeśli są stosowane zbyt rygorystycznie, powodując pominięcie autentycznie nowych tematów lub ich wciskanie w istniejące kategorie.
- Metoda nie generuje teorii; jest opisowa i wyjaśniająca, a nie budująca teorię, co czyni ją nieodpowiednią, gdy celem badania jest stworzenie formalnej teorii substancjalnej.
- Struktura macierzy niejawnie uwypukla porównanie między uczestnikami, co może niedostatecznie podkreślać holistyczny, idiograficzny opis pojedynczego przypadku.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Macierz analityczna zapewnia pełną przejrzystość: każdą interpretację można prześledzić do konkretnego fragmentu transkrypcji, co czyni proces analityczny możliwym do audytu.
- Uwzględnia zarówno z góry określone, jak i wyłaniające się tematy, co czyni ją praktyczną, gdy pytania badawcze są znane z góry, ale dane są eksploracyjne.
- Dobrze nadaje się do badań multidyscyplinarnych lub zespołowych; format wykresu tworzy wspólną przestrzeń analityczną, która nie wymaga od wszystkich członków zespołu przeczytania każdej transkrypcji.
- Efektywna w badaniach stosowanych i politycznych w ograniczonych ramach czasowych; systematyczne tworzenie wykresów przyspiesza porównanie między przypadkami w porównaniu do samego kodowania immersyjnego.
- Ułatwia porównania między podgrupami (np. według roli zawodowej, miejsca lub danych demograficznych), ponieważ struktura macierzy sprawia, że wzorce są widoczne na pierwszy rzut oka.
Zastosowania
- Ocena doświadczeń pacjentów i personelu związanych z nową ścieżką kliniczną lub interwencją w zakresie opieki zdrowotnej.
- Analiza poglądów interesariuszy na temat wdrażania polityki publicznej w wielu lokalizacjach lub grupach zawodowych.
- Synteza danych z wywiadów z wieloośrodkowego badania organizacyjnego, gdzie porównanie między ośrodkami jest kluczowe dla pytań badawczych.
- Badanie procesów podejmowania decyzji przez profesjonalistów — na przykład, jak pracownicy socjalni oceniają ryzyko lub jak nauczyciele dostosowują program nauczania — przy użyciu danych z próby wywiadów o umiarkowanej wielkości.
- Przeprowadzanie szybkiej oceny jakościowej dla zleceniodawców lub agencji rządowych, gdzie wymagane są przejrzyste, możliwe do audytu wyniki w krótkich terminach.
- Wspieranie multidyscyplinarnych zespołów badawczych w dziedzinie zdrowia, gdzie analitycy o różnym pochodzeniu dyscyplinarnym muszą wspólnie angażować się w dane jakościowe.
Jak to działa
Jak to działa
Badacze zanurzają się w surowych danych, czytając transkrypcje, słuchając nagrań audio i przeglądając notatki terenowe. Na tym etapie nie odbywa się formalne kodowanie; celem jest uzyskanie ogólnego obrazu zakresu i głębi materiału, zanotowanie wstępnych wrażeń i zidentyfikowanie, które dane są najbardziej istotne dla pytań badawczych.
Rama tematyczna — zbiór kodów i kategorii — jest konstruowana w oparciu zarówno o tematy a priori wynikające z pytań badawczych i przewodnika po tematach, jak i o tematy wyłaniające się z uważnego czytania danych. Ta mieszana struktura dedukcyjno-indukcyjna jest cechą definiującą analizę ramową: badacz ani nie narzuca w pełni z góry ustalonego schematu, ani nie zaczyna od zera.
Każda transkrypcja jest systematycznie kodowana (indeksowana) w odniesieniu do ramy tematycznej. Każdy istotny fragment jest oznaczony jednym lub kilkoma etykietami kodu, a indeks jest stosowany konsekwentnie we wszystkich transkrypcjach. Ten krok zapewnia, że każdy fragment danych jest uwzględniony i umieszczony w ramach, co umożliwia odzyskanie wszystkich wystąpień dowolnego tematu.
Zindeksowane dane są wyodrębniane z oryginalnego kontekstu transkrypcji i wprowadzane do macierzy — wykresu analitycznego — gdzie wiersze reprezentują poszczególnych uczestników (lub przypadki), a kolumny reprezentują główne tematy lub podtematy. Każda komórka zawiera podsumowanie lub bezpośredni cytat od danego uczestnika na dany temat, z odniesieniem do oryginalnej transkrypcji. Wykres jest podstawowym narzędziem pracy analizy ramowej.
Ukończona macierz służy do odpowiedzi na pytania badawcze poprzez opisanie zakresu poglądów na każdy temat, zidentyfikowanie wzorców i powiązań między uczestnikami oraz opracowanie wyjaśniających opisów. Badacze poruszają się tam i z powrotem między podsumowaniami w wykresie a oryginalnymi transkrypcjami, aby zapewnić, że interpretacje są oparte na danych. Końcowe wyniki zazwyczaj obejmują opisy tematyczne, typologie i wyjaśniające opisy istotne dla polityki lub praktyki.
Częste pułapki
- Budowanie ram tylko na podstawie przewodnika po tematach — jeśli rama tematyczna jest zaczerpnięta wyłącznie z harmonogramu wywiadu bez wcześniejszego przeczytania danych, autentyczne wyłaniające się tematy zostaną pominięte, a analiza będzie po prostu odzwierciedlać założenia badacza, a nie znaczenia uczestników.
- Tworzenie wykresu zbyt powierzchownie — kondensowanie bogatych opisów do pojedynczych fraz powoduje utratę tekstury potrzebnej do interpretacji; komórki powinny zawierać wystarczająco dużo szczegółów (parafraza plus kluczowe cytaty z odniesieniami do linii), aby wspierać późniejszą pracę interpretacyjną bez konieczności powracania do każdej surowej transkrypcji.
- Utrata ścieżki audytu — kopiowanie i wklejanie danych do macierzy bez zapisywania oryginalnej transkrypcji i numerów linii uniemożliwia weryfikację interpretacji lub odzyskanie pełnego kontekstu podczas pisania.
- Traktowanie wykresu jako produktu końcowego — macierz jest narzędziem analitycznym, a nie celem samym w sobie; praca interpretacyjna musi być nadal wykonywana, aby przejść od podsumowań w wykresie do spójnych opisów tematycznych i wniosków wyjaśniających.
- Stosowanie analizy ramowej do bardzo małych prób — przy mniej niż pięciu lub sześciu uczestnikach przewaga porównawcza struktury macierzy jest niewielka; bardziej odpowiednie byłoby podejście narracyjne studium przypadku lub fenomenologiczne.
Najczęściej zadawane pytania
Czym analiza ramowa różni się od analizy tematycznej?
Obie metody identyfikują tematy w danych jakościowych, ale analiza ramowa dodaje charakterystyczny etap tworzenia wykresu, w którym dane są wprowadzane do macierzy uczestnik-temat. To sprawia, że porównanie między przypadkami jest systematyczne i widoczne, a także tworzy wyraźną ścieżkę audytu łączącą każde twierdzenie interpretacyjne z konkretnym fragmentem źródłowym. Analiza tematyczna jest bardziej elastyczna i nie wymaga macierzy; analiza ramowa jest bardziej ustrukturyzowana i jest szczególnie cenna w badaniach zespołowych lub skoncentrowanych na polityce, gdzie przejrzystość i porównywalność są priorytetami.
Czy mogę używać analizy ramowej z podejściem czysto indukcyjnym?
Analiza ramowa została zaprojektowana jako pragmatyczna, a nie czysto indukcyjna lub czysto dedukcyjna. Rama tematyczna jest budowana zarówno na podstawie pytań badawczych i przewodnika po wywiadach (dedukcja), jak i tematów, które wyłaniają się podczas zapoznawania się z danymi i indeksowania (indukcja). Badanie czysto indukcyjne — takie, które nie ma wcześniejszych pytań i ma na celu umożliwienie wyłonienia się teorii całkowicie z danych — jest lepiej obsługiwane przez teorię ugruntowaną. Jeśli Twoje pytania są zdefiniowane z góry, ale chcesz mieć przestrzeń na zaskoczenie przez dane, analiza ramowa jest dobrze dopasowana.
Jakie oprogramowanie jest przydatne do analizy ramowej?
Macierz analityczna może być zbudowana w arkuszu kalkulacyjnym (Microsoft Excel lub Google Sheets) lub w pakiecie do analizy danych jakościowych, takim jak NVivo, który ma wbudowaną funkcję kodowania macierzowego. Arkusze kalkulacyjne są szeroko stosowane w praktyce, ponieważ są dostępne dla wszystkich członków zespołu, niezależnie od specjalistycznego szkolenia w zakresie oprogramowania. Niezależnie od użytego narzędzia, kluczowym wymogiem jest, aby każde wpisanie do komórki zachowywało odniesienie do oryginalnej transkrypcji i numeru linii, aby zachować ścieżkę audytu.
Ilu uczestników wymaga analiza ramowa?
Nie ma ścisłego minimum, ale porównanie między przypadkami umożliwiane przez macierz jest najbardziej użyteczne w przypadku prób w zakresie od 10 do 50 uczestników. Poniżej około pięciu lub sześciu uczestników przewaga porównawcza macierzy jest marginalna, a projekt studium przypadku lub fenomenologiczny może lepiej służyć celom badawczym. Powyżej 50 uczestników proces tworzenia wykresu staje się bardzo pracochłonny; badacze często pracują w zespołach i mogą skupić macierz na celowo wybranej podpróbie.
Czy analiza ramowa jest odpowiednia dla badacza indywidualnego?
Tak. Chociaż metoda została zaprojektowana z myślą o kontekstach zespołowych, badacze indywidualni używają jej regularnie. Ścieżka audytu wbudowana w macierz jest równie cenna dla samotnego analityka — dyscyplinuje proces interpretacyjny i ułatwia powrót do danych podczas pisania. Badacze indywidualni powinni przeznaczyć dodatkowy czas na etap tworzenia wykresu, który jest najbardziej pracochłonną fazą analizy.
Pokrewne metody
Źródła
Ritchie, J., & Spencer, L. (1994). Qualitative data analysis for applied policy research. In A. Bryman & R. G. Burgess (Eds.), Analysing Qualitative Data (pp. 173–194). Routledge.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.Gale, N. K., Heath, G., Cameron, E., Rashid, S., & Redwood, S. (2013). Using the framework method for the analysis of qualitative data in multi-disciplinary health research. BMC Medical Research Methodology, 13, 117.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.