Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Aukcja pierwszej ceny

Autor metody
William Vickrey
Rok
1961
Typ
algorithm
Rodzina
Game-theoretic

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Aukcja pierwszej ceny to mechanizm z zamkniętymi ofertami, w którym wszyscy uczestnicy składają oferty jednocześnie, nie znając ofert innych.

Licytant z najwyższą ofertą wygrywa i płaci swoją własną ofertę (cenę, którą zaproponował). Systematycznie analizowana przez Williama Vickreya w 1961 roku, aukcja pierwszej ceny wymaga od licytantów równoważenia między wygraną a zyskiem, co prowadzi do strategicznego zaniżania ofert w stosunku do rzeczywistych wycen w stanie równowagi.

Intuicja stojąca za metodą

W aukcji pierwszej ceny stajesz przed dylematem: licytuj wysoko, aby zwiększyć szansę na wygraną, ale licytuj nisko, aby zachować zysk, jeśli wygrasz. Ponieważ płacisz własną ofertę, a nie ofertę konkurenta, musisz obniżyć swoją wycenę, aby zostawić sobie margines. W stanie równowagi licytanci obniżają swoje oferty poniżej rzeczywistych wycen o kwotę zależną od liczby konkurentów i rozkładu wycen. Kluczowe spostrzeżenie jest takie, że aukcje pierwszej ceny generują mniejszą przejrzystość niż aukcje drugiej ceny i zniechęcają do uczciwego licytowania.

Historia

Analiza Williama Vickreya z 1961 roku dotycząca aukcji z zamkniętymi ofertami sformalizowała teorię aukcji pierwszej ceny, pokazując, że funkcje ofertowe w stanie równowagi zależą od rozkładu wycen. Jego praca wykazała, że aukcje pierwszej i drugiej ceny są równoważne pod względem przychodów przy niezależnych wycenach, ale mogą się różnić przy wycenach powiązanych. Ta fundamentalna analiza zapoczątkowała dziesięciolecia badań nad aukcjami i wpłynęła na praktyczne projektowanie aukcji na całym świecie, od sprzedaży widma po zamówienia online.

Kiedy stosować

Stosuj aukcje pierwszej ceny, gdy organizator aukcji pragnie wysokich przychodów i prostoty. Szeroko stosowane w zamówieniach publicznych (budownictwo, kontrakty rządowe), sztuce i antykach oraz nieruchomościach. Odpowiednie, gdy licytanci mają niezależne prywatne wyceny, a sprzedawany jest pojedynczy przedmiot. Aukcja pierwszej ceny jest często preferowana, gdy organizator aukcji ceni przychody ponad przejrzystość, ponieważ w praktyce zazwyczaj przynosi wyższe ceny niż aukcje drugiej ceny.

Ograniczenia i uwagi

  • Nieuczciwe: licytanci obniżają oferty poniżej wycen, co w niektórych przypadkach prowadzi do nieefektywnych alokacji
  • Złożoność strategiczna: licytanci muszą oszacować rozkład wycen konkurentów
  • Podatność na obniżanie ofert: niewielkie redukcje oferty mogą zapobiec zmowie i zwiększyć przychody
  • Słabsza przejrzystość: brak gwarancji równoważności przychodów z aukcjami drugiej ceny dla wszystkich rozkładów

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Wysokie przychody: Strategiczne zaniżanie ofert zmniejsza płatności mniej niż w aukcjach drugiej ceny
  • Prosty mechanizm: łatwy do zrozumienia i wdrożenia; zwycięzca płaci swoją ofertę
  • Praktyczne: szeroko stosowane w rzeczywistych aukcjach i zamówieniach publicznych
  • Odporne na zmowę: trudne dla licytantów do skoordynowania ofert pozornych bez utraty zysku

Zastosowania

  • Zamówienia publiczne: kontrakty z zamkniętymi ofertami na budownictwo, obronność i roboty publiczne
  • Aukcje sztuki i antyków: Sotheby's i Christie's używają wariantów aukcji pierwszej ceny dla dzieł sztuki o wysokiej wartości
  • Nieruchomości: sprzedaż z zamkniętymi ofertami nieruchomości komercyjnych i mieszkalnych
  • Drewno i prawa do minerałów: aukcje z zamkniętymi ofertami na prawa do wydobycia na gruntach publicznych

Jak to działa

Jak to działa

1

Zaproszenie wszystkich potencjalnych licytantów do jednoczesnego składania zamkniętych ofert bez wiedzy o konkurencyjnych ofertach.

2

Każdy licytant optymalnie obniża swoją ofertę poniżej rzeczywistej wyceny, w zależności od liczby licytantów i rozkładu wycen.

3

Identyfikacja licytanta z najwyższą ofertą jako zwycięzcy przedmiotu lub kontraktu.

4

Zwycięzca płaci własną ofertę; wszyscy pozostali licytanci nie płacą nic i nic nie otrzymują.

Częste pułapki

  • Mylenie aukcji pierwszej ceny z aukcjami drugiej ceny; aukcja pierwszej ceny wymaga obniżania ofert, aukcja drugiej ceny nie
  • Zakładanie funkcji ofertowych w stanie równowagi bez uwzględnienia dokładnego rozkładu wycen i liczby licytantów
  • Przeoczenie, że równoważność przychodów zachodzi tylko przy silnych założeniach dotyczących rozkładu (np. wyceny jednostajne lub powiązane)
  • Niedocenianie ryzyka zmowy: licytanci mogą skoordynować działania, aby złożyć sztucznie niskie oferty, zmniejszając przychody

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego licytanci obniżają (redukują) swoje oferty w aukcjach pierwszej ceny?

Ponieważ płacisz własną ofertę, jeśli wygrasz, musisz zrównoważyć prawdopodobieństwo wygranej z marżą zysku. Licytowanie swojej prawdziwej wyceny wyeliminowałoby zysk. Optymalne obniżenie oferty zależy od oczekiwanych ofert konkurentów, co zależy od ich wycen i strategii licytacji.

Czy aukcja pierwszej ceny jest równoważna pod względem przychodów z aukcją drugiej ceny?

Równoważność przychodów zachodzi, gdy licytanci mają niezależne prywatne wyceny pobrane z tego samego rozkładu. Jednakże, przy wycenach powiązanych (wspólne komponenty wartości), aukcja pierwszej ceny może przynieść wyższe przychody, ponieważ licytanci obniżają oferty mniej agresywnie.

Jak liczba licytantów wpływa na licytację w stanie równowagi w aukcjach pierwszej ceny?

Wraz ze wzrostem liczby licytantów, obniżenie oferty przez każdego licytanta maleje, a funkcje ofertowe zbliżają się do rzeczywistych wycen. Przy niewielkiej liczbie licytantów obniżenie jest bardziej agresywne. Dzieje się tak, ponieważ zwiększona konkurencja zmniejsza przewagę licytanta wynikającą z obniżenia oferty.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Vickrey, W. (1961). Counterspeculation, auctions, and competitive sealed bids. The Journal of Finance, 16(1), 8-37.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  2. Krishna, V. (2009). Auction Theory (Second Edition). Academic Press.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.