Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Symulacja światła dziennego

Autor metody
Christoph Reinhart, John Mardaljevic
Rok
2006
Typ
computational daylighting assessment method
Rodzina
Lighting and visual comfort analysis

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Symulacja światła dziennego to metoda obliczeniowa służąca do przewidywania dostępności i rozkładu światła dziennego w pomieszczeniach wewnętrznych oraz oceny komfortu wizualnego w zmiennych warunkach nieba.

Opracowana przez badaczy takich jak Christoph Reinhart i John Mardaljevic w latach 2000., stała się kluczowa w projektowaniu zdrowych, energooszczędnych budynków, które maksymalizują naturalne światło, jednocześnie kontrolując olśnienie.

Intuicja stojąca za metodą

Dostępność światła dziennego w dowolnym miejscu we wnętrzu zależy od geometrii budynku, właściwości okien, urządzeń zacieniających i przeszkód zewnętrznych, w połączeniu ze zmiennym oświetleniem nieba w ciągu roku. Symulacja światła dziennego modeluje ścieżkę światła z nieba przez okna do każdego punktu we wnętrzu, uwzględniając bezpośrednie światło słoneczne, rozproszone światło nieba i odbicia od powierzchni. Wynikiem jest przestrzenna i czasowa mapa dostępności światła dziennego.

Historia

Symulacja światła dziennego wyewoluowała z metod radiosities i śledzenia promieni w grafice komputerowej, zaadaptowanych do zastosowań architektonicznych w latach 90. Rozwój przez Christopha Reinharta klimatycznego modelowania światła dziennego w latach 2000. przekształcił tę dziedzinę, zastępując statyczną analizę Współczynnika Światła Dziennego godzinowymi, zależnymi od pogody przewidywaniami. Wkład Johna Mardaljevica w metryki wydajności (Użyteczne Natężenie Oświetlenia Dziennego) i ocenę olśnienia stał się standardem branżowym. Współczesne narzędzia integrują się obecnie z symulacją energetyczną i modelami zachowań użytkowników.

Kiedy stosować

Zastosować symulację światła dziennego w rozwoju projektu w celu optymalizacji rozmiaru i rozmieszczenia okien, w badaniach parametrycznych w celu oceny strategii zacieniania, w celu wykazania zgodności z przepisami budowlanymi wymagającymi oświetlenia dziennego oraz w celu wsparcia twierdzeń o korzyściach dla zdrowia i dobrego samopoczucia. Jest ona coraz częściej wymagana przez systemy oceny zielonych budynków.

Ograniczenia i uwagi

  • Wymagająca obliczeniowo dla rocznych symulacji o wysokiej rozdzielczości przestrzennej; wymaga potężnych procesorów lub przetwarzania w chmurze.
  • Wyniki zależą od dokładności modeli nieba i danych pogodowych, które mogą nie odzwierciedlać lokalnych efektów mikroklimatycznych.
  • Właściwości odbicia wewnętrznego są trudne do przewidzenia dla rzeczywistych przestrzeni; upraszczające założenia mogą wprowadzać błędy.
  • Dynamiczne zacienienie wprowadza złożoność; przewidywania zależą od zachowania użytkowników (kiedy ludzie otwierają lub zamykają żaluzje).

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Zapewnia rozdzielczość przestrzenną i czasową; ujawnia, gdzie i kiedy światło dzienne jest dostępne przez cały rok.
  • Umożliwia ilościową optymalizację projektu okien i zacienienia pod kątem światła dziennego, energii i kontroli olśnienia.
  • Uwzględnia złożoną geometrię, w tym odbicia wewnętrzne, przeszkody zewnętrzne i dynamiczne zacienienie.
  • Wspiera zgodność z przepisami i dążenie do certyfikacji w zakresie oświetlenia dziennego.
  • Integruje się z kwestiami zdrowia mieszkańców: odpowiednie światło dzienne jest powiązane z regulacją rytmu dobowego i dobrym samopoczuciem.

Zastosowania

  • Projektowanie biur: dobieranie rozmiaru okien i rozmieszczanie powierzchni roboczych w celu zapewnienia odpowiedniego światła dziennego (>300 lux) przy jednoczesnym unikaniu olśnienia na ekranach komputerów.
  • Projektowanie szkół: zapewnienie, że sale lekcyjne otrzymują wystarczające światło dzienne dla czujności i nauki, z zacienieniem kontrolującym przegrzewanie.
  • Pokoje pacjentów w szpitalach: optymalizacja światła dziennego w celu wspierania rytmu dobowego i zmniejszenia depresji u pacjentów, przy jednoczesnej kontroli sprzętu wrażliwego na światło.
  • Projektowanie handlu detalicznego: wykorzystanie świetlików lub studni świetlnych do oświetlania towarów bez tworzenia gorących punktów lub nierównomiernego oświetlenia.
  • Modernizacje budynków zabytkowych: projektowanie minimalnie inwazyjnych okien i przeszkleń, które maksymalizują światło dzienne, jednocześnie zachowując historyczne fasady.

Jak to działa

Jak to działa

1

Uzyskać geometrię 3D budynku (ściany, podłogi, sufity, okna, zacienienia), właściwości optyczne (współczynnik odbicia, przepuszczalność materiałów i przeszkleń) oraz dane pogodowe (godzinowe rozproszone i bezpośrednie promieniowanie słoneczne).

2

Zdefiniować punkty siatki w pomieszczeniu, gdzie będzie obliczane światło dzienne; ustawić właściwości okien, w tym ramy, przeszklenia i zewnętrzne urządzenia zacieniające; zaimportować lub wygenerować dane modelu nieba.

3

Śledzić promienie światła z każdego punktu siatki wstecz przez okna do kopuły nieba, uwzględniając bezpośrednie słońce i rozproszone składniki nieba; obliczyć natężenie oświetlenia (lumeny na metr kwadratowy) w każdym punkcie dla każdej godziny roku.

4

Ocenić wskaźniki wydajności: Współczynnik Światła Dziennego (stosunek natężenia oświetlenia wewnętrznego do zewnętrznego przy zachmurzonym niebie), Użyteczne Natężenie Oświetlenia Dziennego (procent roku z odpowiednim, ale nie nadmiernym światłem) oraz Wskaźnik Olśnienia Dziennego (potencjał dyskomfortu wizualnego).

5

Zidentyfikować strefy z wystarczającym światłem dziennym (>300 lux dla pracy zadaniowej), ocenić zmienność sezonową, ocenić ryzyko olśnienia i porównać alternatywne projekty (rozmiar okien, głębokość zacienienia, współczynnik odbicia wnętrza) w celu optymalizacji światła dziennego i komfortu wizualnego.

Częste pułapki

  • Zakładanie, że maksymalizacja średniego światła dziennego jest zawsze korzystna; nadmierne światło dzienne bez kontroli powoduje olśnienie i wzrost temperatury.
  • Zaniedbywanie dynamicznej interakcji zacienienia i komfortu wizualnego; systemy automatyczne muszą równoważyć wiele sprzecznych celów.
  • Nadmierne poleganie wyłącznie na Współczynniku Światła Dziennego; ten wskaźnik ignoruje roczną zmienność i jest mniej istotny dla nowoczesnych okien o wysokiej przepuszczalności.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest różnica między Współczynnikiem Światła Dziennego a Użytecznym Natężeniem Oświetlenia Dziennego (UDI)?

Współczynnik Światła Dziennego to statyczna metryka (procent zewnętrznego natężenia oświetlenia), przydatna do ogólnych porównań, ale ignorująca warunki nieba i zmienność sezonową. UDI jest dynamiczne, mierząc procent godzin pracy z natężeniem oświetlenia między 100-3000 lux (odpowiednie do pracy zadaniowej bez olśnienia). UDI lepiej odzwierciedla rzeczywiste użytkowanie i komfort.

O ile powinienem zwiększyć powierzchnię okien, aby poprawić penetrację światła dziennego?

Podwojenie powierzchni okien nie podwaja penetracji światła dziennego. Światło słabnie wraz z odległością od okien; poza 5-6 metrami potrzebne jest dodatkowe oświetlenie elektryczne. Symulacja ujawnia stosunek kosztów do korzyści większych okien w porównaniu z karą energetyczną wynikającą ze zwiększonego zysku ciepła słonecznego.

Czy mogę ufać przewidywaniom olśnienia z symulacji, czy powinienem je weryfikować testami fizycznymi?

Wskaźniki olśnienia z symulacji (DGI, Daylight Glare Index) są rozsądnymi predyktorami, ale zakładają standardowe pozycje oczu i czułość. Weryfikacja za pomocą ankiet użytkowników i fizycznych makiet jest zalecana dla krytycznych przestrzeni, takich jak szpitale lub obszary pracy precyzyjnej.

Jak zewnętrzne zacienienie (drzewa, sąsiednie budynki) wpływa na światło dzienne wewnątrz?

Podwojenie powierzchni okien nie podwaja penetracji światła dziennego. Światło zanika wraz z odległością od okien; poza 5-6 metrów potrzebne jest dodatkowe sztuczne oświetlenie. Symulacja ujawnia stosunek kosztów i korzyści większych okien w stosunku do kary energetycznej wynikającej ze zwiększonego zysku ciepła słonecznego.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Reinhart, C. F., Mardaljevic, J., Rogers, Z. (2010). Dynamic Daylight Performance Metrics for Sustainable Building Design. Leukos, 3(1), 7-31.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  2. Mardaljevic, J. (2006). Examples of Climate-Based Daylight Modelling. Proceedings of the Lux Europa 2005 Conference.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.
  3. Wienold, J., Christoffersen, J. (2009). Evaluation of Discomfort Glare and its Dynamic Properties Using the Daylight Glare Index. Building and Environment, 44(9), 1921-1930.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.