Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Porównawcza Konstruktywistyczna Teoria Ugruntowana

Autor metody
Kathy Charmaz (constructivist strand); comparative application developed in qualitative methodology literature
Rok
2000s (Charmaz 2000; extended comparatively through 2006–2014)
Typ
Qualitative comparative research design
Rodzina
Qualitative design / analysis

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Porównawcza Konstruktywistyczna Teoria Ugruntowana łączy konstruktywistyczny nurt teorii ugruntowanej Kathy Charmaz z wyraźnie porównawczym projektem badawczym, celowo zbierając i analizując dane z dwóch lub więcej grup, środowisk lub punktów czasowych w celu zbudowania teorii, która uwzględnia zmienność i podobieństwa w różnych kontekstach.

Perspektywa konstruktywistyczna traktuje kategorie i teorię jako współtworzone przez badacza i uczestników, a nie jako obiektywnie odkrywane w danych.

Intuicja stojąca za metodą

Wyobraźmy sobie badanie, jak pielęgniarki na początku kariery radzą sobie z dystresem moralnym — ale chcemy wiedzieć, czy proces ten różni się między oddziałami szpitalnymi lub między krajami. Sama Konstruktywistyczna Teoria Ugruntowana zbudowałaby teorię z jednego środowiska; dodanie ram porównawczych oznacza celowe próbkowanie w różnych środowiskach, przeprowadzenie tego samego iteracyjnego procesu kodowania w każdym z nich, a następnie zadanie pytania: gdzie pojawiające się kategorie zbiegają się, gdzie rozchodzą się i co wyjaśnia różnicę? Rezultatem jest teoria ugruntowana wrażliwa na kontekst, a nie taka, która zakłada jeden uniwersalny proces.

Historia

Teoria ugruntowana została opracowana przez Barneya Glasera i Anselma Straussa (1967) z wykorzystaniem stałego porównywania jako podstawowej techniki analitycznej. Kathy Charmaz epistemologicznie zreorientowała tę tradycję w rozdziale z 2000 roku i swojej wpływowej książce z 2006 roku, argumentując, że teoria jest konstruowana między badaczem a uczestnikami, a nie odkrywana. Porównawcze zastosowanie konstruktywistycznej teorii ugruntowanej wyłoniło się organicznie, gdy badacze używali ram Charmaz w badaniach wielomiejscowych, wielogrupowych i międzykulturowych w latach 2000. i 2010., a metodolodzy tacy jak Clarke (2005) i Thornberg dalej rozwijali porównawcze wymiary tej tradycji.

Kiedy stosować

Użyj Porównawczej Konstruktywistycznej Teorii Ugruntowanej, gdy chcesz zbudować merytoryczną teorię na temat procesu społecznego i masz powody sądzić, że proces ten działa inaczej w różnych grupach, kontekstach lub środowiskach — i że zrozumienie tych różnic jest teoretycznie ważne. Jest ona dobrze przystosowana do pytań badawczych w formie „jak X różni się między populacjami A i B i dlaczego?”. Minimalne warunki wykonalności: co najmniej dwie znacząco odrębne jednostki porównawcze; dostęp do bogatych danych tekstowych (wywiady, notatki terenowe) z każdej jednostki; cel badawczy to generowanie teorii, a nie tylko opis. Nie używaj tego podejścia, gdy masz już dobrze rozwiniętą teorię do przetestowania (zamiast tego użyj projektów dedukcyjnych), gdy twoja próba jest jednorodna, a porównanie nie wnosi żadnej przewagi analitycznej, lub gdy zasoby pozwalają jedynie na powierzchowne zbieranie danych z każdej jednostki — płytkie dane porównawcze prowadzą do powierzchownej teorii.

Ograniczenia i uwagi

  • Znacznie bardziej zasobochłonna niż teoria ugruntowana w jednym miejscu — wymaga odpowiednich danych z każdej jednostki porównawczej, aby teoria była autentycznie ugruntowana we wszystkich jednostkach.
  • Wyniki nie są statystycznie uogólnialne; uogólnialność teoretyczna zależy od rygoru próbkowania teoretycznego i nasycenia.
  • Koordynowanie jednoczesnego iteracyjnego próbkowania i analizy w wielu miejscach jest logistycznie złożone.
  • Konstruktywistyczne ramy utrudniają replikację — inny badacz może skonstruować inne kategorie z tych samych danych.

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Generuje teorię ugruntowaną w rzeczywistej zmienności, zamiast zakładać jeden uniwersalny proces.
  • Konstruktywistyczne podejście wyraźnie eksponuje interpretacyjną rolę badacza, zwiększając przejrzystość i refleksyjność.
  • Próbkowanie teoretyczne w obrębie jednostek porównawczych maksymalizuje zakres konceptualny i wzbogaca rozwój kategorii.
  • Dobrze nadaje się do pytań z zakresu zdrowia, edukacji i nauk społecznych, gdzie wiadomo, że kontekst kształtuje doświadczenie.
  • Iteracyjne zbieranie i analiza danych pozwalają na ewolucję struktury porównawczej w miarę rozwoju teorii.
  • Tworzy niuanse, teorię średniego zasięgu, która ma praktyczne znaczenie dla badanych kontekstów.

Zastosowania

  • Porównywanie, w jaki sposób pacjenci z różnych środowisk kulturowych konstruują znaczenie wokół diagnozy przewlekłej choroby.
  • Badanie różnic w kształtowaniu się tożsamości zawodowej wśród pielęgniarek w placówkach szpitalnych i opieki środowiskowej.
  • Badanie, w jaki sposób studenci na różnych typach uniwersytetów doświadczają przynależności akademickiej i wykluczenia.
  • Badanie, w jaki sposób zmiany organizacyjne są inaczej zarządzane przez pracowników pierwszej linii w porównaniu z menedżerami średniego szczebla.
  • Porównywanie procesów żałoby i opieki po stracie w różnych kontekstach społecznych lub religijnych.
  • Badanie, w jaki sposób przyjęcie technologii kształtuje praktyki nauczania w szkołach podstawowych i średnich.

Jak to działa

Jak to działa

1

Badacz definiuje jednostki porównawcze — grupy, miejsca lub punkty czasowe — i formułuje pytanie sensybilizujące dotyczące procesu społecznego lub doświadczenia. Logika próbkowania teoretycznego kieruje wyborem jednostek porównawczych: dąży się do różnorodności w kontekstach, aby rozwinąć teorię o szerszym zakresie wyjaśniającym. Własna pozycja badacza oraz refleksyjne, interpretacyjne stanowisko konstruktywistycznej teorii ugruntowanej są uznawane od samego początku.

2

Dane są zbierane jednocześnie lub sekwencyjnie w obrębie jednostek porównawczych, zazwyczaj poprzez pogłębione wywiady, obserwację uczestniczącą lub przegląd dokumentów. Zbieranie i analiza przeplatają się, zamiast przebiegać w ścisłej sekwencji; pojawiające się kody kształtują kolejną rundę zbierania danych. Pisanie notatek rozpoczyna się natychmiast, aby uchwycić interpretacyjne spostrzeżenia dotyczące podobieństw i różnic, gdy się pojawiają.

3

Kodowanie początkowe (otwarte) dzieli dane na dyskretne fragmenty; kodowanie skoncentrowane kondensuje najczęstsze lub najbardziej znaczące kody początkowe w kategorie analityczne. W tradycji konstruktywistycznej kody są traktowane jako interpretacje badacza, a nie neutralne etykiety. Proces kodowania przebiega niezależnie dla każdej jednostki porównawczej, tworząc zestawy kategorii specyficzne dla jednostki, które następnie mogą zostać poddane dialogowi.

4

Metoda stałego porównywania — siła napędowa wszystkich wariantów teorii ugruntowanej — jest stosowana zarówno w obrębie każdej jednostki porównawczej, jak i między jednostkami. Incydenty, kody i kategorie z jednej grupy są systematycznie porównywane z tymi z innej, aby zidentyfikować wspólne procesy, wariacje kontekstowe i sprzeczne przypadki. Negatywne przypadki, które podważają powstającą teorię, są aktywnie poszukiwane w różnych jednostkach.

5

Kodowanie teoretyczne bada relacje między skoncentrowanymi kategoriami i buduje zintegrowane ramy teoretyczne. W projekcie porównawczym teoria musi wyraźnie uwzględniać, które elementy są niezmienne kontekstowo, a które różnią się w zależności od grup lub środowisk. Ostateczna teoria jest merytorycznym, średniego zasięgu opisem ugruntowanym w danych wszystkich jednostek porównawczych, przedstawionym z refleksyjnym uznaniem, w jaki sposób interpretacje badacza ukształtowały jej konstrukcję.

Częste pułapki

  • Traktowanie porównania jako stałego kontrastu międzygrupowego, zamiast umożliwienia udoskonalania jednostek porównawczych poprzez próbkowanie teoretyczne — przedwczesne ustalenie początkowych grup może sztucznie ograniczyć teorię.
  • Osiągnięcie nasycenia tylko w jednej jednostce porównawczej i skąpe dane w pozostałych — wynikająca z tego teoria odzwierciedla jedno miejsce, a porównanie jest nominalne, a nie merytoryczne.
  • Pomijanie notatek — w badaniu wielomiejscowym notatki śledzące ewoluujące interpretacje w różnych jednostkach są głównym narzędziem do zarządzania złożonością analityczną; zaniedbanie ich bardzo utrudnia syntezę między miejscami.
  • Mylenie konstruktywistycznej teorii ugruntowanej z innymi wariantami: w konstruktywistycznej CGT kategorie są współkonstrukcjami, a nie odkrytymi faktami; twierdzenie o obiektywnym odkryciu przy użyciu procedur Charmaz jest epistemologicznie niespójne.
  • Wymuszanie przedwczesnego zamknięcia — stałe porównywanie powinno być kontynuowane do osiągnięcia nasycenia teoretycznego; zbyt wczesne zatrzymanie, ponieważ jednostki porównawcze wydają się podobne na powierzchni, może przeoczyć ważne zmienności kontekstowe.

Najczęściej zadawane pytania

Czym to się różni od zwykłej konstruktywistycznej teorii ugruntowanej?

Zwykła konstruktywistyczna teoria ugruntowana (Charmaz) jest zazwyczaj prowadzona w jednym środowisku lub z relatywnie jednorodną grupą uczestników. Wariant porównawczy celowo próbkuje z dwóch lub więcej odrębnych grup lub miejsc od początku, z wyraźnym celem zbudowania teorii, która może uwzględniać zarówno wspólne cechy, jak i różnice w tych kontekstach. Logika analityczna jest taka sama, ale stałe porównywanie jest stosowane zarówno w obrębie, jak i między jednostkami.

Ile jednostek porównawczych potrzebuję?

Dwie to minimum dla sensownego porównania. Więcej jednostek wzmacnia zakres teoretyczny, ale także zwielokrotnia obciążenie zarządzaniem danymi. Liczba jednostek powinna być podyktowana logiką teoretyczną — należy uwzględnić konteksty, które prawdopodobnie wytworzą konceptualnie ważne zmienności — a nie stałą zasadą.

Czy mogę połączyć to z ramami teoretycznymi przed zbieraniem danych?

Konstruktywistyczna teoria ugruntowana zaleca używanie istniejących koncepcji jako ram sensybilizujących do orientacji początkowego próbkowania i zadawania pytań, ale nie jako stałych hipotez do potwierdzenia. Możesz wejść w teren świadomy odpowiedniej teorii; ważne jest, abyś pozostał otwarty na kategorie wyłaniające się z danych, zamiast zmuszać dane do z góry określonych szuflad.

Skąd mam wiedzieć, kiedy osiągnąłem nasycenie teoretyczne w projekcie porównawczym?

Nasycenie jest osiągnięte, gdy dodatkowe dane z dowolnej jednostki porównawczej nie generują już nowych kategorii ani znacząco nie modyfikują istniejących, a także gdy relacje między kategoriami są dobrze rozwinięte i konsekwentnie wspierane. W projekcie porównawczym nasycenie musi być oceniane w obrębie każdej jednostki i w porównaniu między jednostkami — nasycenie w jednej jednostce nie oznacza nasycenia ogólnego.

Czy dopuszczalne jest używanie oprogramowania takiego jak NVivo do analizy porównawczej?

Tak — narzędzia do zarządzania danymi jakościowymi, takie jak NVivo, ATLAS.ti czy MAXQDA, mogą ułatwić organizowanie kodów i kategorii w wielu jednostkach porównawczych oraz wspierać wizualne przedstawianie wzorców między jednostkami. Jednak praca intelektualna związana z porównywaniem — ocenianie, które podobieństwa i różnice są teoretycznie znaczące — pozostaje zadaniem badacza.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Charmaz, K. (2006). Constructing Grounded Theory: A Practical Guide Through Qualitative Analysis. Sage.

    ISBN: 978-0761973133
    Skopiowano.
  2. Strauss, A., & Corbin, J. (1990). Basics of Qualitative Research: Grounded Theory Procedures and Techniques. Sage.

    ISBN: 978-0803932500
    Skopiowano.