Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Spektroskopia ATR-FTIR

Autor metody
Joop Fahrenfort
Rok
1961
Typ
Vibrational spectroscopy technique
Rodzina
Infrared Spectroscopy

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Spektroskopia ATR-FTIR (ang.

Attenuated Total Reflectance Fourier Transform Infrared spectroscopy) jest wariantem konwencjonalnej spektroskopii FTIR, która mierzy absorpcję promieniowania podczerwonego poprzez oddziaływanie fali zanikającej z próbkami w bezpośrednim kontakcie z kryształem o wysokim współczynniku załamania światła. Opracowana przez Harricka i Fahrenforta w latach 60. XX wieku, ATR-FTIR jest obecnie dominującą formą spektroskopii FTIR, umożliwiającą szybką, niedestrukcyjną charakterystykę związków organicznych, polimerów, powłok i materiałów biologicznych bez rozległego przygotowania próbki.

Intuicja stojąca za metodą

Gdy światło podczerwone pada na przezroczysty kryształ (np. diamentowy lub germanowy) pod stromym kątem od wewnątrz kryształu, ulega całkowitemu wewnętrznemu odbiciu na granicy faz kryształ-próbka. Na tej granicy falowa fala zanikająca przenika do próbki na głębokość zaledwie kilku mikrometrów. Próbka absorbuje promieniowanie podczerwone o częstotliwościach odpowiadających jej modom drgań; następnie analizowane jest osłabione odbite światło. Ponieważ głębokość próbkowania jest bardzo mała, ATR jest idealny do analizy powierzchni i pozwala uniknąć problemów z długością drogi transmisyjnej, które nękają konwencjonalną FTIR.

Historia

Harrick opracował teorię całkowitego osłabionego odbicia w 1960 roku i opublikował pierwszą praktyczną technikę ATR. Fahrenfort niezależnie opracował i zademonstrował praktyczne ATR w 1961 roku. Przez dziesięciolecia ATR pozostawał techniką specjalistyczną, ponieważ wymagał precyzyjnego ustawienia i częstego czyszczenia. Rewolucja nastąpiła w latach 80. i 90. XX wieku, kiedy optyka transformacji Fouriera zastąpiła spektrometry kratowe, a zmotoryzowane akcesoria ATR stały się niezawodne. Obecnie ATR jest standardową metodą próbkowania dla większości instrumentów FTIR.

Kiedy stosować

Zastosuj ATR-FTIR do szybkiej charakterystyki próbek stałych, ciekłych i past: polimerów, powłok, minerałów, tabletek farmaceutycznych, składników żywności i tkanek biologicznych. ATR jest idealny, gdy próbki są nieprzezroczyste lub zbyt grube do transmisji FTIR, lub gdy pożądane jest minimalne przygotowanie próbki. Zakłada się dobry kontakt między próbką a kryształem oraz że współczynnik załamania próbki jest niższy niż kryształu.

Ograniczenia i uwagi

  • Trudna interpretacja ilościowa: intensywność pików zależy od kontaktu z próbką, współczynnika załamania i geometrii
  • Efekty współczynnika załamania: widma różnią się od konwencjonalnej transmisji FTIR; dopasowanie do biblioteki może się nie powieść
  • Degradacja powierzchni kryształu: twarde próbki rysują kryształy diamentowe lub szafirowe; wymiana jest kosztowna
  • Zniekształcenie widma przez silnie absorbujące próbki: artefakty linii bazowej i zniekształcenia pasm występują dla silnych absorberów

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Minimalne przygotowanie próbki: próbki stałe, proszki, ciecze i pasty analizowane bezpośrednio
  • Szybka analiza: widma uzyskane w ciągu sekund
  • Wrażliwość na powierzchnię: bada tylko górne 1-10 mikrometrów, przydatne do analizy powłok i powierzchni
  • Nieniszcząca: próbki odzyskiwane nieuszkodzone po analizie

Zastosowania

  • Kontrola jakości w produkcji polimerów i powłok: szybkie identyfikowanie zanieczyszczeń, sieciowania lub degradacji poprzez porównanie widmowe ze wzorcami
  • Analiza tabletek farmaceutycznych i substancji pomocniczych: wykrywanie form polimorficznych i identyfikacja aktywnych składników farmaceutycznych oraz spoiw
  • Analiza kryminalistyczna: dopasowywanie włókien, farb i tworzyw sztucznych ze scen zbrodni do materiałów podejrzanych poprzez porównanie widmowe
  • Diagnostyka biomedyczna: analiza skóry, tkanek lub płynów ustrojowych pod kątem biomarkerów chorób za pomocą wzorców spektroskopowych

Jak to działa

Jak to działa

1

Światło podczerwone jest kierowane do przezroczystego kryształu (elementu ATR) pod niewielkim kątem, co powoduje wewnętrzne odbicie.

2

Fala zanikająca rozciąga się do próbki umieszczonej na powierzchni kryształu; promieniowanie podczerwone oddziałuje z próbką na głębokość penetracji od 1 do 10 mikrometrów.

3

Cząsteczki próbki absorbują fotony podczerwieni przy charakterystycznych liczb_ach falowych odpowiadających drganiom molekularnym.

4

Osłabiona odbita wiązka jest zbierana i kierowana do interferometru FTIR w celu transformacji Fouriera.

5

Powstałe widmo przedstawia absorpcję lub procent odbicia w funkcji liczby_falowej; piki identyfikują grupy funkcyjne i strukturę molekularną.

Częste pułapki

  • Porównanie widm ATR bezpośrednio z widmami bibliotecznymi FTIR transmisji; wzorce widmowe mogą się znacznie różnić z powodu efektów współczynnika załamania
  • Słaby kontakt z próbką prowadzący do słabych lub zaszumionych widm; stosuj równomierny nacisk i czyść kryształ między próbkami
  • Założenie o jednorodnej głębokości penetracji; głębokość penetracji zmienia się w zależności od liczby_falowej i współczynnika załamania próbki

Najczęściej zadawane pytania

Jakie materiały są używane do produkcji kryształów ATR?

Typowe materiały obejmują diament (najtwardszy, najbardziej trwały, najdroższy), szafir, german i selenek cynku. Diament jest preferowany do twardych próbek; german do roztworów wodnych (wyższy współczynnik załamania, krótsza penetracja); selenek cynku do próbek biologicznych i organicznych. Wybór zależy od rodzaju próbki i kosztów.

Dlaczego widma ATR czasami różnią się od widm FTIR transmisji tego samego materiału?

Widma ATR są zniekształcane przez właściwości optyczne próbki (współczynnik załamania, absorpcja) i geometrię ATR. Silnie absorbujące pasma wydają się zniekształcone; stosunki pików zmieniają się w porównaniu do transmisji. Dlatego widm ATR nie zawsze można bezpośrednio dopasować do bibliotek FTIR transmisji bez współczynników korekcyjnych.

Jak głęboko ATR bada próbkę?

Głębokość penetracji (odległość, na której intensywność spada do 1/e) zazwyczaj wynosi od 1 do 10 mikrometrów i zależy od liczby_falowej, kąta padania i współczynnika załamania próbki. Wyższe liczby_falowe i większe kąty dają płytszą penetrację. To sprawia, że ATR jest czuły na powierzchnię, idealny do powłok i cienkich warstw.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Harrick, N. J. (1960). Study of physics of internal reflection from metals. Journal of Physics and Chemistry of Solids, 13(2), 143-155.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.
  2. Fahrenfort, J. (1961). Attenuated total reflection: a new principle for the production of useful infra-red reflection spectra of organic compounds. Spectrochimica Acta, 17(6), 698-709.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.
  3. Humecki, H. J. (Ed.). (1995). Practical Guide to Infrared Microspectroscopy. CRC Press.

    Otwórz odnośnik do publikacji
    Skopiowano.