Analiza ATAC-seq
- Autor metody
- Jason Buenrostro, Paul Giresi & William Greenleaf
- Rok
- 2013
- Typ
- Chromatin profiling method
- Rodzina
- Epigenomics
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
ATAC-seq (Assay for Transposase-Accessible Chromatin using sequencing) to metoda profilowania dostępności chromatyny w genomie.
Opracowana przez Buenrostro i współpracowników w 2013 r., ATAC-seq wykorzystuje hiperaktywną transpozazę do znakowania otwartych, dostępnych regionów chromatyny, umożliwiając szybką i czułą identyfikację elementów regulatorowych DNA. ATAC-seq stała się standardową techniką charakteryzowania krajobrazów regulatorowych genów, odkrywania elementów regulatorowych specyficznych dla typu komórki i wnioskowania o sieciach regulatorowych genów.
Intuicja stojąca za metodą
DNA jest upakowane z białkami histonowymi w nukleosomy i struktury chromatyny wyższego rzędu. Elementy regulatorowe DNA (promotory, enhancery, silencery) muszą być dostępne dla czynników transkrypcyjnych i innych białek regulatorowych, aby mogły funkcjonować. ATAC-seq wykorzystuje specjalną transpozazę, która preferencyjnie wstawia sekwencje DNA (transpozony) do otwartej, dostępnej chromatyny. Sekwencjonując te insercje, badacze identyfikują, które regiony genomu są dostępne. Dostępne regiony (otwarta chromatyna) wykazują wysoki sygnał ATAC-seq; zamknięte, pokryte nukleosomami regiony wykazują niski sygnał. Porównanie ATAC-seq między typami komórek ujawnia, które elementy regulatorowe są aktywne lub gotowe do aktywności w każdym typie komórki, dostarczając mapy krajobrazu regulatorowego.
Historia
Buenrostro i współpracownicy wprowadzili ATAC-seq w 2013 r., opierając się na wcześniejszych pracach DNase-seq, wykorzystując transpozazę do jednoczesnego znakowania i fragmentacji. Prostota i czułość metody sprawiły, że została szybko przyjęta. Corces i współpracownicy opracowali ATAC-seq pojedynczych komórek (2017), umożliwiając mapowanie dostępności w poszczególnych komórkach i ujawniając krajobrazy regulatorowe specyficzne dla typu komórki. Najnowsze osiągnięcia obejmują multipleksowanie i ulepszenia w wykrywaniu pików. ATAC-seq stała się standardowym uzupełnieniem RNA-seq w badaniach genomiki, dostarczając kontekstu regulatorowego dla zmian ekspresji.
Kiedy stosować
Użyj ATAC-seq do mapowania krajobrazów regulatorowych, odkrywania aktywnych i gotowych elementów regulatorowych lub porównywania dostępności chromatyny między typami komórek, stadiami rozwoju lub stanami chorobowymi. ATAC-seq jest szczególnie przydatna w systemach rozwojowych, gdzie zmiany w dostępności napędzają decyzje dotyczące losu komórki. Unikaj ATAC-seq, gdy chromatyna jest silnie zdegradowana lub gdy potrzebna jest bardzo wysoka głębokość dla rzadkich typów komórek (w takich przypadkach lepiej nadaje się ATAC-seq pojedynczych komórek).
Ograniczenia i uwagi
- Skośna w kierunku regionów pozbawionych nukleosomów; bardzo ściśle upakowana chromatyna może być niedoreprezentowana
- Nie mierzy bezpośrednio wiązania DNA ani obłożenia czynników transkrypcyjnych
- Transpozaza preferencyjnie wstawia się w pewnych kontekstach sekwencyjnych, tworząc błąd
- Wymaga starannego wykrywania pików; parametry silnie wpływają na wykryte piki
- ATAC-seq pojedynczych komórek ma wysoką rzadkość, komplikując analizę
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Szybka i czuła; wymaga minimalnej ilości materiału i prostego protokołu eksperymentalnego
- Identyfikuje otwarte regiony chromatyny bez potrzeby stosowania przeciwciał lub wcześniejszej wiedzy o cechach regulatorowych
- Bezpośrednio mierzy dostępność, która koreluje z funkcją regulatorową
- Kompatybilna z różnymi typami komórek i tkankami pierwotnymi
- Niedawno umożliwiła ATAC-seq pojedynczych komórek, pozwalając na mapowanie dostępności w poszczególnych komórkach
Zastosowania
- Mapowanie krajobrazów regulatorowych podczas ludzkiej hematopoezy w celu identyfikacji enhancerów specyficznych dla typu komórki
- Odkrywanie elementów regulatorowych związanych z chorobami poprzez porównanie ATAC-seq między próbkami pacjentów i kontrolnymi
- Wnioskowanie o sieciach regulatorowych genów poprzez integrację ATAC-seq z RNA-seq i analizą motywów
- Identyfikacja enhancerów rozwojowych aktywnych podczas etapów embrionalnych przy użyciu ATAC-seq pojedynczych komórek
- Wykrywanie zmian regulatorowych spowodowanych przez warianty strukturalne i definiowanie ich wpływu mechanistycznego
Jak to działa
Jak to działa
Przygotowanie komórek lub jąder; traktowanie hiperaktywną transpozazą (Tn5) w celu znakowania dostępnej chromatyny; ekstrakcja DNA i przeprowadzenie wysokoprzepustowego sekwencjonowania.
Dopasowanie odczytów do genomu; identyfikacja miejsc transpozycji; odfiltrowanie odczytów niskiej jakości i pików w regionach niegenowych; normalizacja ze względu na wielkość biblioteki i głębokość sekwencjonowania.
Wykrywanie pików (regionów dostępnej chromatyny) za pomocą algorytmów wykrywania pików; ocena jakości pików; identyfikacja różnic w dostępności między typami komórek lub warunkami.
Analiza motywów w pikach w celu wnioskowania o czynnikach transkrypcyjnych; integracja z RNA-seq w celu powiązania dostępności z ekspresją genów; porównanie z innymi cechami epigenetycznymi (H3K27ac, DNase-seq).
Charakteryzacja krajobrazu chromatyny, identyfikacja elementów regulatorowych specyficznych dla typu komórki i wnioskowanie o tym, jak zmiany regulatorowe napędzają procesy biologiczne.
Częste pułapki
- Nadmierna interpretacja dostępnej chromatyny jako aktywnej regulacji; niektóre dostępne elementy nie są funkcjonalnie ważne
- Ignorowanie różnic między typami komórek w stanie chromatyny; dostępność jest wysoce specyficzna dla typu komórki
- Używanie domyślnych parametrów wykrywania pików bez optymalizacji dla twojego systemu
- Mylenie sygnałów ATAC-seq z wstawień transpozonów z sygnałami wiązania białek
Najczęściej zadawane pytania
Co odzwierciedla dostępność ATAC-seq?
ATAC-seq odzwierciedla głównie pozycjonowanie nukleosomów i upakowanie chromatyny. Dostępne regiony są pozbawione nukleosomów lub mają luźno pozycjonowane nukleosomy. Jednak dostępność nie mierzy bezpośrednio wiązania czynników transkrypcyjnych; identyfikuje regiony potencjalnie dostępne do wiązania.
Jak wykrywać piki w danych ATAC-seq?
Popularne narzędzia obejmują MACS2, EPIC i specjalistyczne potoki ATAC-seq (np. ATAC-seq QC z ENCODE). Wykrywanie pików identyfikuje regiony genomu ze znacznie większą liczbą odczytów niż tło. Wybór parametrów (próg p-wartości, minimalna szerokość piku) silnie wpływa na wyniki i powinien być zoptymalizowany dla twojej analizy.
Czy ATAC-seq może identyfikować miejsca wiązania czynników transkrypcyjnych?
Nie bezpośrednio. ATAC-seq identyfikuje dostępne regiony. W połączeniu z analizą motywów może wnioskować, które czynniki transkrypcyjne prawdopodobnie wiążą się w dostępnych pikach. Ostateczna identyfikacja wymaga walidacji funkcjonalnej lub metod uzupełniających, takich jak ChIP-seq.
Jaka jest różnica między ATAC-seq a DNase-seq?
Obie metody identyfikują otwartą chromatynę. DNase-seq wykorzystuje enzym DNazę do trawienia dostępnego DNA. ATAC-seq wykorzystuje transpozazę do jednoczesnego znakowania i fragmentacji. ATAC-seq jest szybsza, wymaga mniej materiału i jest bardziej czuła. ATAC-seq w dużej mierze zastąpiła DNase-seq w ostatnich badaniach.
Pokrewne metody
Źródła
Buenrostro, J. D., Giresi, P. G., Zaba, L. C., Chang, H. Y., & Greenleaf, W. J. (2013). Transposition of native chromatin for fast and sensitive epigenomic profiling of cell populations and tissues. Nature Methods, 10(12), 1213–1218.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.Corces, M. R., Buenrostro, J. D., Wu, B., Greenside, P. G., Chan, S. M., Koenig, J. L., & Greenleaf, W. J. (2017). Lineage-specific and single-cell chromatin accessibility charts human hematopoiesis. Nature Genetics, 48(10), 1193–1203.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Satpathy, A. T., Granja, J. M., Yost, K. E., Qi, Y., Meschi, F., McDermott, G. P., & Chang, H. Y. (2019). Massively parallel single-cell chromatin landscapes. Nature Biotechnology, 37(12), 1452–1462.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.