Wynik APACHE II
- Autor metody
- William A. Knaus, et al.
- Rok
- 1985
- Typ
- ICU severity and mortality prediction
- Rodzina
- Clinical scoring
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Wynik APACHE II (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation), wprowadzony przez Knaus et al. w 1985 r., jest systemem klasyfikacji ciężkości choroby obejmującym 71 punktów, przeznaczonym dla pacjentów w stanie krytycznym.
Łączy on ostre parametry fizjologiczne, wiek i przewlekły stan zdrowia w celu przewidywania śmiertelności na oddziale intensywnej terapii (OIT), ułatwiając stratyfikację ryzyka pacjentów i standaryzację badań.
Intuicja stojąca za metodą
APACHE II operacjonalizuje koncepcję, że ryzyko śmiertelności na OIT zależy od stopnia ostrej niewydolności narządowej, wieku pacjenta i istniejących chorób przewlekłych. Integrując 12 zmiennych fizjologicznych (parametry życiowe, wyniki badań laboratoryjnych, stan neurologiczny), wiek i historię chorób przewlekłych, wynik odzwierciedla ogólną podatność pacjenta na zagrożenia. Wyższe wyniki silnie korelują z ryzykiem śmiertelności, umożliwiając klinicystom identyfikację pacjentów wysokiego ryzyka, dostosowanie oczekiwań i ułatwienie świadomych rozmów z rodzinami. APACHE II standaryzuje również ocenę ciężkości choroby w populacjach pacjentów OIT w celu poprawy jakości i badań wyników leczenia.
Historia
Knaus et al. opracowali APACHE II na George Washington University w 1985 r. jako aktualizację oryginalnego systemu APACHE z 1981 r. Dodanie komponentu wieku i zmienione przypisanie punktów fizjologicznych poprawiło dyskryminację. APACHE II stał się de facto standardem oceny ciężkości choroby na OIT przez całe lata 90. Późniejsze udoskonalenia (APACHE III, 1991; APACHE IV, 2006) zostały opracowane, ale APACHE II pozostaje szeroko stosowany ze względu na prostotę i znajomość.
Kiedy stosować
APACHE II jest stosowany głównie na oddziałach OIT do oceny ciężkości choroby, korekty jakościowej w badaniach porównawczych śmiertelności oraz badań nad chorobami krytycznymi. Jest najbardziej wiarygodny w zróżnicowanych populacjach pacjentów OIT, ale może przeszacowywać lub niedoszacowywać śmiertelności w określonych podgrupach (np. urazy, chirurgia kardiologiczna). Seryjne wyniki APACHE II mogą śledzić trajektorię kliniczną, chociaż codzienne stosowanie jest rzadkie w rutynowej opiece.
Ograniczenia i uwagi
- Wymaga zebrania wielu danych w ciągu 24 godzin, co wymaga intensywnego zarządzania danymi
- Nie uwzględnia ograniczeń leczenia (np. zleceń DNR), które wpływają na rzeczywistą śmiertelność
- Kalibracja różni się w zależności od OIT, populacji pacjentów i okresu; modele z jednego ośrodka mogą nie mieć zastosowania w innym
- Parametry fizjologiczne są często redundantne, a wynik może nie uwzględniać specyficznych czynników chorobowych (biologia sepsy, choroby serca)
- Nie przewiduje długoterminowych wyników, takich jak stan funkcjonalny czy jakość życia
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Kompleksowa ocena integrująca wiele układów fizjologicznych, wiek i choroby współistniejące
- Silna dyskryminacja i kalibracja w przewidywaniu śmiertelności szpitalnej w zróżnicowanych populacjach OIT
- Umożliwia sprawiedliwe porównanie wskaźników śmiertelności między OIT poprzez korektę uwzględniającą ciężkość przypadków
- Wspiera standaryzację badań i stratyfikację w badaniach klinicznych
- Dobrze zweryfikowany przez dziesięciolecia, z obszerną literaturą na temat jego zastosowania i ograniczeń
Zastosowania
- Monitorowanie wyników szpitalnych i regionalnych OIT poprzez porównanie obserwowanej i oczekiwanej śmiertelności, skorygowanej o ciężkość APACHE II
- Włączenie i stratyfikacja w badaniach klinicznych w celu zapewnienia porównywalnej ciężkości wyjściowej między ramionami badawczymi
- Informacje prognostyczne do rozmów z rodziną: komunikacja ryzyka śmiertelności na podstawie APACHE II w kontekście wartości pacjenta
- Badania wyników sepsy i ARDS, przewidywanie czasu trwania wsparcia narządowego i długości pobytu na OIT
- Badania usług zdrowotnych dotyczące wykorzystania zasobów, analizujące, czy wysoki APACHE II koreluje z intensywnymi interwencjami i kosztami
Jak to działa
Jak to działa
W ciągu pierwszych 24 godzin od przyjęcia na OIT, klinicyści zbierają najgorsze (lub najbardziej odbiegające od normy) wartości 12 parametrów fizjologicznych: temperatury, średniego ciśnienia tętniczego, tętna, częstości oddechów, oksygenacji, pH, sodu, potasu, kreatyniny, hematokrytu, liczby białych krwinek i wyniku w skali Glasgow Coma Scale. Dokumentowany jest również wiek pacjenta i choroby przewlekłe.
Każdy parametr fizjologiczny otrzymuje od 0 do 4 punktów w zależności od odchylenia od normy; punkty są sumowane (0–60). Dodawane są punkty za wiek (0–6); punkty za choroby przewlekłe (0–5) są dodawane, jeśli pacjent ma ciężką niewydolność narządową lub stan obniżonej odporności. Całkowity wynik APACHE II mieści się w zakresie od 0 do 71.
APACHE II < 10 przewiduje ~1–5% śmiertelności szpitalnej; 10–19 przewiduje ~5–15% śmiertelności; 20–29 przewiduje ~15–40% śmiertelności; 30–39 przewiduje ~40–80% śmiertelności; ≥ 40 przewiduje > 80% śmiertelności. Prognozowanie śmiertelności wymaga kalibracji do lokalnej populacji i musi być połączone z oceną kliniczną.
Częste pułapki
- Używanie APACHE II do przewidywania indywidualnych wyników pacjentów lub podejmowania decyzji o podtrzymywaniu życia bez uwzględnienia kontekstu klinicznego, celów opieki i preferencji rodziny.
- Niewłaściwa walidacja lokalnej zależności między APACHE II a śmiertelnością; stosowanie opublikowanych współczynników do innej populacji pacjentów OIT wprowadza błąd systematyczny.
- Retrospektywne zbieranie najgorszych wartości zamiast prospektywnego w ciągu pierwszych 24 godzin, co wprowadza błąd selekcji.
- Ignorowanie przewidywalnej mocy wyniku na poziomie populacji; wysoki wynik APACHE II nie oznacza, że konkretny pacjent umrze.
Najczęściej zadawane pytania
Czy powinienem używać APACHE II do decydowania o odłączeniu aparatury podtrzymującej życie?
Nie. APACHE II jest narzędziem prognostycznym na poziomie populacji, a nie instrumentem do indywidualnego podejmowania decyzji. Wysoki wynik APACHE II wskazuje na zwiększone ryzyko, ale nie determinuje wyniku pacjenta ani jego preferencji. Zawsze należy uwzględniać ocenę kliniczną, autonomię pacjenta, życzenia rodziny i odwracalność podstawowej choroby.
Dlaczego APACHE II różni się od SOFA?
APACHE II ocenia ciężkość choroby w momencie przyjęcia na OIT (migawka); SOFA ocenia dysfunkcję narządów codziennie (dynamicznie). APACHE II uwzględnia wiek i choroby przewlekłe; SOFA nie. SOFA jest prostszy i lepszy do śledzenia poprawy/pogorszenia. Oba są ważne; wybór zależy od kontekstu klinicznego.
Jak ocenić APACHE II, jeśli pacjent jest w śpiączce lub pod wpływem sedacji?
Użyj bezpośrednio komponentu skali Glasgow Coma Scale; nie zastępuj oceny klinicznej. W przypadku pacjentów poddanych sedacji, GCS będzie z założenia niski. Dokumentuj stan sedacji. Niektóre ośrodki stosują APACHE III lub zmodyfikowany APACHE II dla pacjentów poddanych sedacji.
Czy APACHE II może przewidzieć, którzy pacjenci będą potrzebować przedłużonej wentylacji mechanicznej?
APACHE II przewiduje śmiertelność, ale tylko umiarkowanie przewiduje czas trwania pobytu na OIT lub wentylacji mechanicznej. APACHE II w połączeniu z wiekiem, chorobami współistniejącymi i przyczyną intubacji zapewnia lepszą prognozę. Rozważ narzędzia specyficzne dla danej choroby w celu dokładniejszego przewidywania wyników.
Pokrewne metody
Źródła
Knaus, W. A., Draper, E. A., Wagner, D. P., & Zimmerman, J. E. (1985). APACHE II: a severity of disease classification system. Critical Care Medicine, 13(10), 818-829.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Zimmerman, J. E., Kramer, A. A., McNair, D. S., & Malila, F. M. (1996). Variations in resource utilization among intensive care units in the United States. Critical Care Medicine, 24(8), 1261-1268.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.