Inwentarz Ambiwalentnego Seksizmu
- Autor metody
- Peter Glick and Susan T. Fiske
- Rok
- 1996
- Typ
- Self-report Likert scale
- Rodzina
- Social cognition
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Inwentarz Ambiwalentnego Seksizmu (ASI) to składające się z 22 pozycji narzędzie samoopisowe, opracowane przez Petera Glicka i Susan T. Fiske w 1996 roku w celu oceny zarówno wrogiego, jak i życzliwego seksizmu wobec kobiet.
Skala ta ujmuje podwójną naturę seksizmu: jawnie antagonistyczne postawy oraz paternalistyczne, lecz ostatecznie ograniczające postawy, które prezentują się jako ochronne. Znalazła szerokie zastosowanie w badaniach genderowych i organizacyjnych.
Intuicja stojąca za metodą
ASI opiera się na teoretycznym modelu ambiwalentnego seksizmu, który zakłada, że seksizm nie jest monolityczny, lecz składa się z dwóch uzupełniających się wymiarów. Seksizm wrogi odzwierciedla antagonizm, rywalizację i niechęć wobec kobiet; seksizm życzliwy odzwierciedla postawy paternalistyczne, romantyczną idealizację i ochronę, które wzmacniają tradycyjne role. Razem te uzupełniające się formy podtrzymują nierówność płci. Skala elegancko ujmuje tę ambiwalencję.
Historia
Opracowany przez Petera Glicka i Susan T. Fiske w 1996 roku w „Journal of Personality and Social Psychology”, opierając się na pracy teoretycznej badającej podwójną naturę uprzedzeń. Skala stała się kamieniem węgielnym badań nad uprzedzeniami płciowymi, z setkami badań empirycznych ją wykorzystujących. Opracowano warianty do mierzenia ambiwalentnych postaw wobec innych grup, w tym gejów i lesbijek.
Kiedy stosować
ASI jest używany w badaniach nad postawami wobec płci, dyskryminacją w miejscu pracy, związkami intymnymi i kulturą organizacyjną. Nadaje się do próbek studentów, ogólnych populacji dorosłych i pracowników. Skala jest szczególnie użyteczna przy badaniu, jak zarówno jawny, jak i subtelny seksizm wpływa na wsparcie polityki, decyzje rekrutacyjne i relacje międzygrupowe.
Ograniczenia i uwagi
- 6-punktowa skala Likerta może ograniczać czułość na niższym końcu dla respondentów o niskim poziomie seksizmu
- Pozycje mogą być nieco przejrzyste, co sprzyja tendencyjności związanej z aprobatą społeczną
- Seksizm życzliwy może nie przekładać się jednolicie w kulturach o różnych normach płciowych
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Rozróżnia seksizm wrogi od życzliwego, ukazując, jak postawy ochronne mogą wzmacniać nierówność
- Doskonała rzetelność i trafność w różnych kulturach i dziesięcioleciach badań
- Stosunkowo zwięzły (22 pozycje) do uchwycenia wielowymiarowego konstruktu
- Szeroko walidowany w międzynarodowych próbkach, co umożliwia badania międzykulturowe
Zastosowania
- Ocena uprzedzeń płciowych w decyzjach dotyczących zatrudnienia i awansu w psychologii organizacji i zasobach ludzkich
- Badanie związków między postawami seksistowskimi a wsparciem dla polityk równości płci w psychologii politycznej
- Przewidywanie postaw wobec kobiet na stanowiskach kierowniczych i zjawiska szklanego sufitu w badaniach zarządzania
- Zrozumienie dynamiki płciowej w związkach intymnych i preferencji romantycznych w psychologii społecznej
- Ocena skuteczności programów szkoleniowych z zakresu różnorodności i włączania w środowiskach organizacyjnych
Jak to działa
Jak to działa
Respondenci oceniają 22 stwierdzenia na 6-punktowej skali Likerta (od „Zdecydowanie się nie zgadzam” do „Zdecydowanie się zgadzam”), przy czym 11 pozycji mierzy seksizm wrogi, a 11 pozycji mierzy seksizm życzliwy. Pozycje są przeplatane, nie pogrupowane według podskali.
Należy obliczyć oddzielne średnie wyniki dla seksizmu wrogiego (11 pozycji) i seksizmu życzliwego (11 pozycji), z których każdy mieści się w zakresie od 1 do 6. Wyższe wyniki odzwierciedlają większe poparcie dla każdej z form. Całkowity wynik ambiwalentnego seksizmu można obliczyć, sumując obie podskale.
Wyższe wyniki w zakresie seksizmu wrogiego wskazują na bardziej jawny antagonizm wobec kobiet. Wyższe wyniki w zakresie seksizmu życzliwego wskazują na silniejsze postawy paternalistyczne i ochronne. Obie podskale niezależnie przewidują wyniki związane z płcią; osoby z wysokimi wynikami w obu wykazują największy opór wobec równości płci.
Częste pułapki
- Mylenie seksizmu życzliwego z prawdziwą troską lub komplementarnością — funkcjonuje on w celu utrzymania nierówności pomimo jego ochronnego charakteru
- Analizowanie tylko seksizmu wrogiego z ignorowaniem seksizmu życzliwego, co prowadzi do pominięcia pełnego obrazu postaw związanych z płcią
- Zakładanie, że niskie wyniki w seksizmie wrogim wskazują na przekonania o równości płci bez badania seksizmu życzliwego
Najczęściej zadawane pytania
Czy mężczyźni i kobiety mogą uzyskiwać różne wyniki w ASI?
Tak, badania zazwyczaj pokazują, że mężczyźni uzyskują wyższe wyniki zarówno w seksizmie wrogim, jak i życzliwym. Jednak kobiety mogą i popierają obie formy, choć często na niższych poziomach. Skala jest zaprojektowana do mierzenia postaw niezależnie od płci respondenta.
Jaka jest praktyczna różnica między seksizmem wrogim a życzliwym?
Seksizm wrogi odzwierciedla jawny antagonizm — niechęć do sukcesu lub władzy kobiet. Seksizm życzliwy odzwierciedla postawę ochronną, paternalistyczną — postrzeganie kobiet jako potrzebujących opieki i idealizacji, ale nieodpowiednich do pełnienia ról przywódczych. Seksizm życzliwy może wydawać się pozytywny, ale utrzymuje nierówne dynamiki władzy.
Jak ASI zostało zaadaptowane do użytku z innymi grupami?
Ramy ambiwalentnych uprzedzeń zostały rozszerzone w celu stworzenia równoległych instrumentów mierzących postawy wobec innych grup, w tym gejów i lesbijek, osób starszych i osób z niepełnosprawnościami, z których każdy ma wymiary wrogie i życzliwe.
Czy mogę używać wyników podskal oddzielnie, czy powinienem je łączyć?
Podskale są zaprojektowane do oddzielnego użycia w celu rozróżnienia seksizmu wrogiego od życzliwego. Jednak niektóre badania wykorzystują połączony wynik do mierzenia ogólnego ambiwalentnego seksizmu. Zawsze należy określić, które podejście zostało użyte w raporcie.
Pokrewne metody
Źródła
Glick, P., & Fiske, S. T. (1996). The Ambivalent Sexism Inventory: Differentiating hostile and benevolent sexism. Journal of Personality and Social Psychology, 70(3), 491–512.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.