Przejdź do treści
Wróć do wyników wyszukiwania

Inwentarz Ambiwalentnego Seksizmu

Autor metody
Peter Glick and Susan T. Fiske
Rok
1996
Typ
Self-report Likert scale
Rodzina
Social cognition

Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku

Rozmiar czcionki

Do czego służy?

Inwentarz Ambiwalentnego Seksizmu (ASI) to składające się z 22 pozycji narzędzie samoopisowe, opracowane przez Petera Glicka i Susan T. Fiske w 1996 roku w celu oceny zarówno wrogiego, jak i życzliwego seksizmu wobec kobiet.

Skala ta ujmuje podwójną naturę seksizmu: jawnie antagonistyczne postawy oraz paternalistyczne, lecz ostatecznie ograniczające postawy, które prezentują się jako ochronne. Znalazła szerokie zastosowanie w badaniach genderowych i organizacyjnych.

Intuicja stojąca za metodą

ASI opiera się na teoretycznym modelu ambiwalentnego seksizmu, który zakłada, że seksizm nie jest monolityczny, lecz składa się z dwóch uzupełniających się wymiarów. Seksizm wrogi odzwierciedla antagonizm, rywalizację i niechęć wobec kobiet; seksizm życzliwy odzwierciedla postawy paternalistyczne, romantyczną idealizację i ochronę, które wzmacniają tradycyjne role. Razem te uzupełniające się formy podtrzymują nierówność płci. Skala elegancko ujmuje tę ambiwalencję.

Historia

Opracowany przez Petera Glicka i Susan T. Fiske w 1996 roku w „Journal of Personality and Social Psychology”, opierając się na pracy teoretycznej badającej podwójną naturę uprzedzeń. Skala stała się kamieniem węgielnym badań nad uprzedzeniami płciowymi, z setkami badań empirycznych ją wykorzystujących. Opracowano warianty do mierzenia ambiwalentnych postaw wobec innych grup, w tym gejów i lesbijek.

Kiedy stosować

ASI jest używany w badaniach nad postawami wobec płci, dyskryminacją w miejscu pracy, związkami intymnymi i kulturą organizacyjną. Nadaje się do próbek studentów, ogólnych populacji dorosłych i pracowników. Skala jest szczególnie użyteczna przy badaniu, jak zarówno jawny, jak i subtelny seksizm wpływa na wsparcie polityki, decyzje rekrutacyjne i relacje międzygrupowe.

Ograniczenia i uwagi

  • 6-punktowa skala Likerta może ograniczać czułość na niższym końcu dla respondentów o niskim poziomie seksizmu
  • Pozycje mogą być nieco przejrzyste, co sprzyja tendencyjności związanej z aprobatą społeczną
  • Seksizm życzliwy może nie przekładać się jednolicie w kulturach o różnych normach płciowych

Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.

Mocne strony

  • Rozróżnia seksizm wrogi od życzliwego, ukazując, jak postawy ochronne mogą wzmacniać nierówność
  • Doskonała rzetelność i trafność w różnych kulturach i dziesięcioleciach badań
  • Stosunkowo zwięzły (22 pozycje) do uchwycenia wielowymiarowego konstruktu
  • Szeroko walidowany w międzynarodowych próbkach, co umożliwia badania międzykulturowe

Zastosowania

  • Ocena uprzedzeń płciowych w decyzjach dotyczących zatrudnienia i awansu w psychologii organizacji i zasobach ludzkich
  • Badanie związków między postawami seksistowskimi a wsparciem dla polityk równości płci w psychologii politycznej
  • Przewidywanie postaw wobec kobiet na stanowiskach kierowniczych i zjawiska szklanego sufitu w badaniach zarządzania
  • Zrozumienie dynamiki płciowej w związkach intymnych i preferencji romantycznych w psychologii społecznej
  • Ocena skuteczności programów szkoleniowych z zakresu różnorodności i włączania w środowiskach organizacyjnych

Jak to działa

Jak to działa

1

Respondenci oceniają 22 stwierdzenia na 6-punktowej skali Likerta (od „Zdecydowanie się nie zgadzam” do „Zdecydowanie się zgadzam”), przy czym 11 pozycji mierzy seksizm wrogi, a 11 pozycji mierzy seksizm życzliwy. Pozycje są przeplatane, nie pogrupowane według podskali.

2

Należy obliczyć oddzielne średnie wyniki dla seksizmu wrogiego (11 pozycji) i seksizmu życzliwego (11 pozycji), z których każdy mieści się w zakresie od 1 do 6. Wyższe wyniki odzwierciedlają większe poparcie dla każdej z form. Całkowity wynik ambiwalentnego seksizmu można obliczyć, sumując obie podskale.

3

Wyższe wyniki w zakresie seksizmu wrogiego wskazują na bardziej jawny antagonizm wobec kobiet. Wyższe wyniki w zakresie seksizmu życzliwego wskazują na silniejsze postawy paternalistyczne i ochronne. Obie podskale niezależnie przewidują wyniki związane z płcią; osoby z wysokimi wynikami w obu wykazują największy opór wobec równości płci.

Częste pułapki

  • Mylenie seksizmu życzliwego z prawdziwą troską lub komplementarnością — funkcjonuje on w celu utrzymania nierówności pomimo jego ochronnego charakteru
  • Analizowanie tylko seksizmu wrogiego z ignorowaniem seksizmu życzliwego, co prowadzi do pominięcia pełnego obrazu postaw związanych z płcią
  • Zakładanie, że niskie wyniki w seksizmie wrogim wskazują na przekonania o równości płci bez badania seksizmu życzliwego

Najczęściej zadawane pytania

Czy mężczyźni i kobiety mogą uzyskiwać różne wyniki w ASI?

Tak, badania zazwyczaj pokazują, że mężczyźni uzyskują wyższe wyniki zarówno w seksizmie wrogim, jak i życzliwym. Jednak kobiety mogą i popierają obie formy, choć często na niższych poziomach. Skala jest zaprojektowana do mierzenia postaw niezależnie od płci respondenta.

Jaka jest praktyczna różnica między seksizmem wrogim a życzliwym?

Seksizm wrogi odzwierciedla jawny antagonizm — niechęć do sukcesu lub władzy kobiet. Seksizm życzliwy odzwierciedla postawę ochronną, paternalistyczną — postrzeganie kobiet jako potrzebujących opieki i idealizacji, ale nieodpowiednich do pełnienia ról przywódczych. Seksizm życzliwy może wydawać się pozytywny, ale utrzymuje nierówne dynamiki władzy.

Jak ASI zostało zaadaptowane do użytku z innymi grupami?

Ramy ambiwalentnych uprzedzeń zostały rozszerzone w celu stworzenia równoległych instrumentów mierzących postawy wobec innych grup, w tym gejów i lesbijek, osób starszych i osób z niepełnosprawnościami, z których każdy ma wymiary wrogie i życzliwe.

Czy mogę używać wyników podskal oddzielnie, czy powinienem je łączyć?

Podskale są zaprojektowane do oddzielnego użycia w celu rozróżnienia seksizmu wrogiego od życzliwego. Jednak niektóre badania wykorzystują połączony wynik do mierzenia ogólnego ambiwalentnego seksizmu. Zawsze należy określić, które podejście zostało użyte w raporcie.

Pokrewne metody

Źródła

  1. Glick, P., & Fiske, S. T. (1996). The Ambivalent Sexism Inventory: Differentiating hostile and benevolent sexism. Journal of Personality and Social Psychology, 70(3), 491–512.

    Otwórz odnośnik DOI
    Skopiowano.