Skala pewności równowagi w odniesieniu do konkretnych czynności (Activities-Specific Balance Confidence Scale)
- Autor metody
- Lorraine E. Powell
- Rok
- 1995
- Typ
- Self-report questionnaire
- Rodzina
- balance-confidence-self-efficacy
Ten tekst jest tłumaczeniem maszynowym i nie został jeszcze sprawdzony. Przeczytaj oryginał po angielsku
Do czego służy?
Skala pewności równowagi w odniesieniu do konkretnych czynności (ABC) to kwestionariusz samoopisowy opracowany przez Powella i Myersa w 1995 roku w celu pomiaru pewności siebie osób starszych w utrzymywaniu równowagi podczas wykonywania 16 typowych codziennych czynności.
W przeciwieństwie do testów równowagi opartych na wykonaniu zadań, skala ABC mierzy poczucie własnej skuteczności — subiektywne przekonanie osoby o jej zdolności do wykonywania czynności bez utraty równowagi lub upadku. Jest szeroko stosowana w praktyce klinicznej, rehabilitacji i badaniach w celu identyfikacji osób o wysokim ryzyku upadków z powodu niskiej pewności równowagi oraz do pomiaru wyników interwencji mających na celu przywrócenie pewności siebie i uczestnictwa w aktywnościach.
Intuicja stojąca za metodą
Pewność równowagi (poczucie własnej skuteczności) jest odrębnym i ważnym wymiarem ryzyka upadków, który nie zawsze jest uchwycony przez obiektywne testy równowagi. Osoba może mieć nienaruszoną obiektywną równowagę, ale unikać aktywności z powodu strachu przed upadkiem, co prowadzi do rozregulowania i dalszego pogorszenia funkcji — zjawiska zwanego „unikaniem z powodu strachu” lub „lękiem po upadku”. Odwrotnie, niektóre osoby z łagodnymi zaburzeniami równowagi mogą utrzymywać wysoką pewność siebie i zaangażowanie w aktywność, odpowiednio dostosowując swoje zachowanie. Skala ABC wypełnia tę lukę, mierząc subiektywne doświadczenie równowagi podczas znaczących, codziennych czynności (chodzenie po gładkich powierzchniach, wstawanie i siadanie na krześle, zakupy, wchodzenie po schodach), a nie wydajność laboratoryjną. Niskie wyniki w skali ABC (wskazujące na niską pewność siebie) przewidują upadki, ograniczenie aktywności i pogorszenie funkcji, nawet u osób z normalnymi wynikami obiektywnych testów równowagi.
Historia
Skala pewności równowagi w odniesieniu do konkretnych czynności została opracowana w 1995 roku przez Lorraine E. Powell i Anitę M. Myers na Uniwersytecie w Toronto i opublikowana w Journal of Gerontology. Instrument został stworzony w odpowiedzi na obserwacje, że strach przed upadkiem i niska pewność równowagi były niezależnymi predyktorami upadków i ograniczenia aktywności u osób starszych, odrębnymi od obiektywnego zaburzenia równowagi. Skala ABC operacjonalizuje poczucie własnej skuteczności w zakresie równowagi poprzez codzienne czynności, wypełniając lukę między pomiarami laboratoryjnymi a funkcjonowaniem w świecie rzeczywistym. Od czasu publikacji skala ABC stała się szeroko stosowana w geriatrii i medycynie rehabilitacyjnej na całym świecie, przetłumaczona na wiele języków i szeroko walidowana w różnych populacjach. Opracowano modyfikacje i skrócone wersje (np. ABC-6, sześciopunktowa krótka forma) dla specyficznych kontekstów klinicznych.
Kiedy stosować
Skala ABC jest używana w podstawowej opiece zdrowotnej, klinikach geriatrycznych, klinikach fizjoterapii, klinikach zajmujących się upadkami oraz w badaniach naukowych. Należy ją stosować u osób starszych mieszkających w społeczności, zwłaszcza u tych z historią upadków, zgłaszających strach przed upadkiem lub ograniczenie aktywności pomimo nienaruszonej obiektywnej równowagi. Skalę ABC należy stosować, gdy (1) przesiewowo ocenia się strach przed upadkiem i unikanie aktywności związane z problemami z równowagą, (2) identyfikuje się osoby zagrożone pogorszeniem stanu z powodu cyklu unikania z powodu strachu, (3) ocenia się pewność w konkretnych codziennych czynnościach w celu ukierunkowania rehabilitacji, (4) przewiduje się ograniczenie aktywności i ryzyko upadków u osób starszych, (5) mierzy się wyniki interwencji zapobiegających upadkom, ćwiczeń lub interwencji psychospołecznych ukierunkowanych na pewność siebie i zaangażowanie w aktywność, lub (6) rozróżnia się między obiektywnym zaburzeniem równowagi a ograniczeniem aktywności związanym z pewnością siebie.
Ograniczenia i uwagi
- Opiera się na subiektywnym samoopisie: oceny pewności opierają się na percepcji i pamięci, a nie na obiektywnym pomiarze; osoby mogą przeszacowywać lub niedoszacowywać rzeczywistych zdolności.
- Potencjalne stronniczość związana z pożądaną społecznie odpowiedzią: respondenci mogą zgłaszać wyższą pewność siebie niż faktycznie odczuwają, aby wydawać się sprawnymi, lub niższą pewność z powodu niedawnej ekspozycji medialnej lub dyskusji na temat upadków.
- Nie ocenia rzeczywistej zdolności równowagi: wysoki wynik ABC nie gwarantuje, że osoba faktycznie może bezpiecznie wykonywać czynności; nadal potrzebna jest obiektywna ocena równowagi.
- Ograniczona ocena ryzyka upadków niezwiązanego z aktywnością: pozycje nie dotyczą zagrożeń środowiskowych, skutków leków, zaburzeń widzenia ani innych czynników niezwiązanych z równowagą przyczyniających się do upadków.
- Potencjalne efekty sufitowe: osoby bardzo sprawne, silne mogą uzyskać wyniki bliskie 100%, co ogranicza rozróżnienie na górnym końcu skali.
Warunki podane w źródle nie zastępują niezależnego przeglądu naukowego ani walidacji przez silnik analityczny.
Mocne strony
- Uchwycenie poczucia własnej skuteczności i pewności poza funkcją obiektywną: mierzy subiektywne doświadczenie równowagi podczas znaczących codziennych czynności, identyfikując osoby z niską pewnością pomimo nienaruszonej obiektywnej równowagi.
- Przewidywanie ograniczenia aktywności i ryzyka upadków: niskie wyniki ABC silnie przewidują przyszłe upadki, ograniczenie aktywności i niepełnosprawność, czasami lepiej niż obiektywne miary wydajności; identyfikuje unikanie z powodu strachu jako cel interwencji.
- Ocena specyficzna dla aktywności: 16 pozycji obejmuje różnorodne codzienne czynności (dom, społeczność, schody, nierówne powierzchnie), umożliwiając identyfikację konkretnych czynności, które generują niską pewność siebie i ukierunkowanie interwencji specyficznych dla aktywności.
- Praktyczna i wykonalna: krótki kwestionariusz samoopisowy, nie wymagający sprzętu ani specjalnego środowiska testowego; odpowiedni do szybkiego zastosowania w różnych warunkach klinicznych i badawczych.
- Reaguje na interwencję: poprawia się dzięki programom zapobiegania upadkom, ćwiczeniom, terapii poznawczo-behawioralnej w przypadku strachu przed upadkiem i wsparciu psychologicznemu; wrażliwa na zmiany w czasie.
Zastosowania
- Przesiewowe badanie ryzyka upadków w podstawowej opiece zdrowotnej: szybka identyfikacja osób starszych z niską pewnością równowagi w celu priorytetowego skierowania na kompleksową ocenę ryzyka upadków i interwencje zapobiegawcze.
- Ocena i interwencja w przypadku strachu przed upadkiem: pomiar wyjściowego i pointerwencyjnego strachu i pewności u osób z lękiem po upadku, umożliwiający ocenę skuteczności interwencji poznawczo-behawioralnych lub psychospołecznych.
- Programy przywracania aktywności: pomiar wyjściowy i wynikowy w programach mających na celu zmniejszenie unikania z powodu strachu i przywrócenie uczestnictwa w znaczących aktywnościach poprzez stopniową ekspozycję lub ćwiczenia budujące pewność siebie.
- Wyniki interwencji ruchowych: miara wyniku w programach zapobiegania upadkom, rehabilitacji lub badaniach dotyczących ćwiczeń w celu oceny poprawy pewności siebie i uczestnictwa w aktywnościach wraz z funkcją obiektywną.
- Badania nad ryzykiem upadków i starzeniem się: włączenie do badań epidemiologicznych i badań interwencyjnych w celu oceny związku między pewnością a wynikami aktywności oraz oceny, czy interwencje ukierunkowane na pewność zmniejszają ryzyko upadków i poprawiają jakość życia.
Jak to działa
Jak to działa
Skala ABC jest administrowana jako kwestionariusz samoopisowy. Respondentowi przedstawia się 16 pozycji opisujących typowe czynności życia codziennego i poruszanie się w społeczności: chodzenie po domu, wchodzenie lub schodzenie po schodach, schylanie się, aby podnieść pantofel, sięganie po coś na półce powyżej poziomu głowy, stawanie na stołku, aby po coś sięgnąć, zamiatanie podłogi, wychodzenie na zewnątrz do pobliskiego samochodu, wsiadanie/wysiadanie z samochodu, przechodzenie przez parking, wchodzenie lub schodzenie ze wzniesienia, chodzenie w zatłoczonych miejscach, chodzenie po nierównej powierzchni, wchodzenie lub schodzenie po rampie, zakupy w sklepie, wchodzenie lub schodzenie z ruchomych schodów oraz chodzenie po śliskiej powierzchni. Dla każdej czynności respondent ocenia swoją pewność, że może wykonać tę czynność bez utraty równowagi lub odczuwania strachu przed upadkiem, w skali od 0 do 100%: 0% = brak pewności (nigdy by nie podjął próby) do 100% = pełna pewność (całkowicie pewny, że może bezpiecznie wykonać czynność). Ocena zajmuje około 5-10 minut, jeśli jest wykonywana samodzielnie lub w formie wywiadu.
Skala pewności równowagi w odniesieniu do konkretnych czynności jest punktowana poprzez zsumowanie 16 indywidualnych odpowiedzi (każda od 0 do 100%) i podzielenie przez 16, co daje całkowity wynik ABC w zakresie od 0 do 100%. Prostszym alternatywnym podejściem do punktacji jest liczenie pozycji z pewnością ≥67% (dwie trzecie pewności) jako „braku strachu”. Całkowity wynik procentowy od 0 do 100% reprezentuje średnią pewność we wszystkich czynnościach, przy czym wyższe wyniki wskazują na większą pewność równowagi. Skala może być interpretowana jako miara ciągła (wyższe wyniki = większa pewność) lub kategorycznie, z punktami odcięcia definiującymi poziomy pewności.
Skala pewności równowagi w odniesieniu do konkretnych czynności jest interpretowana za pomocą punktów odcięcia, które przewidują ryzyko upadków i ograniczenie aktywności: wynik ≥80% wskazuje na wysoką pewność równowagi z niskim strachem przed upadkiem i niskim ryzykiem upadków; wynik 50-79% wskazuje na pośrednią pewność z pewnym ograniczeniem aktywności i pośrednim ryzykiem upadków; wynik <50% wskazuje na niską pewność z znacznym strachem i ograniczeniem aktywności, związanym z wysokim ryzykiem upadków. Wyniki poniżej 50% wskazują na znaczny deficyt pewności i uzasadniają ocenę pod kątem strachu przed upadkiem, lęku, rozregulowania i ukierunkowanych interwencji. Skala ABC jest wrażliwa na zmiany w czasie i reaguje na rehabilitację, ćwiczenia i interwencje zapobiegające upadkom; wzrosty wyniku ABC odzwierciedlają zarówno poprawę funkcji obiektywnej, jak i zmniejszenie unikania z powodu strachu.
Częste pułapki
- Interpretowanie wyniku ABC w izolacji bez obiektywnej oceny równowagi: niski wynik ABC wskazuje na niską pewność, ale niekoniecznie na obiektywne zaburzenie równowagi; odwrotnie, wysoki wynik ABC nie wyklucza deficytów równowagi. Potrzebna jest zarówno subiektywna, jak i obiektywna ocena.
- Nadmierne traktowanie niskich wyników ABC jako głównego problemu z równowagą: bardzo niskie wyniki ABC mogą odzwierciedlać lęk, depresję lub niedawną traumę (np. niedawny upadek), a nie wewnętrzne zaburzenie równowagi; leczenie powinno dotyczyć podstawowej etiologii.
- Zakładanie, że poprawa ABC wskazuje na rzeczywistą poprawę funkcji: wyniki ABC mogą poprawić się z powodu czynników psychologicznych (zmniejszony lęk, zwiększona pewność) bez rzeczywistej poprawy obiektywnej równowagi; należy również ocenić funkcję obiektywną.
- Stosowanie jednolitych punktów odcięcia w różnych populacjach: standardowy punkt odcięcia 50% dla wysokiego ryzyka upadków może nie mieć zastosowania do wszystkich populacji (np. osób starszych, schorowanych, z chorobami neurologicznymi); ważna jest interpretacja kontekstowa.
Najczęściej zadawane pytania
Jaka jest różnica między wynikiem ABC 45% a 55% i czy wskazują one na różne postępowanie kliniczne?
Oba wyniki mieszczą się w zakresie związanym z pośrednim do wysokiego ryzykiem upadków i ograniczeniem aktywności, i oba wymagają interwencji. Jednak wynik 45% wskazuje na bardziej znaczący deficyt pewności, podczas gdy 55% jest na progu. Różnica kliniczna jest kwestią stopnia; obie osoby skorzystają z oceny podstawowych przyczyn (obiektywne zaburzenie równowagi, strach przed upadkiem, niedawna trauma, lęk, rozregulowanie) i ukierunkowanej interwencji, która może się różnić w zależności od konkretnej etiologii.
Jak należy interpretować skalę ABC u osób z rzeczywistymi zaburzeniami równowagi (niski wynik Tinetti)?
Osoba z zarówno niską obiektywną równowagą (niski wynik Tinetti), jak i niską pewnością w skali ABC ma ograniczenie aktywności związane z upośledzeniem i wymaga rehabilitacji ukierunkowanej na rzeczywiste deficyty równowagi. Osoba z niską obiektywną równowagą, ale WYSOKĄ pewnością w skali ABC może przeszacowywać swoje zdolności i być narażona na upadki pomimo wysokiej pewności; to niedopasowanie wymaga ostrożnej edukacji pacjenta i omówienia kwestii bezpieczeństwa. Obie miary razem dostarczają pełniejszego obrazu niż każda z osobna.
Czy skala ABC może być stosowana u osób z zaburzeniami poznawczymi?
Skala ABC opiera się na dokładnej samoocenie pewności, która może być zaburzona w przypadku upośledzenia funkcji poznawczych. W łagodnych zaburzeniach poznawczych, przy jasnych instrukcjach i uproszczonym języku, skala może być stosowana, choć jej trafność może być zmniejszona. W umiarkowanej do ciężkiej demencji może być konieczne zgłoszenie przez osobę trzecią (ocena pewności pacjenta przez opiekuna), choć wprowadza to wnioskowanie, a nie bezpośredni samoopis pacjenta.
Czy pojedyncza ocena ABC jest wystarczająca, czy należy ją powtarzać, aby śledzić zmiany?
W przypadku wstępnego przesiewu pojedyncza ocena ABC identyfikuje aktualny poziom pewności. W celu monitorowania odpowiedzi na interwencje (ćwiczenia, terapia, dostosowanie leków) cenne są seryjne oceny (np. na początku, po 6 tygodniach, po 12 tygodniach) w celu udokumentowania zmian. Skala ABC reaguje na interwencje, zazwyczaj poprawiając się o 10-20 punktów dzięki skutecznym programom zapobiegania upadkom lub zmniejszania strachu.
Pokrewne metody
Źródła
Powell, L. E., & Myers, A. M. (1995). The Activities-Specific Balance Confidence (ABC) Scale. J Gerontol A Biol Sci Med Sci, 50A(1), M28-M34.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.Lajoie, Y., & Gallagher, S. P. (2004). Predicting falls within the elderly community: comparison of postural sway, reaction time, the Berg balance scale and the Activities-Specific Balance Confidence (ABC) in determining fall risk. Arch Phys Med Rehabil, 85(7), 1100-1105.
Otwórz odnośnik do publikacjiSkopiowano.Huang, S. L., Hsieh, C. L., Wu, R. M., Tai, C. H., Lin, C. H., & Lu, W. S. (2011). Minimal detectable change of the timed up and go test and the dynamic gait index in people with Parkinson disease. Phys Ther, 91(1), 114-121.
Otwórz odnośnik DOISkopiowano.