Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تمایل به پرداخت (WTP) در اقتصاد سلامت

معرفی‌شده توسط
Carson & Louviere (stated preference/contingent valuation methods)
سال
1980s
نوع
Method
خانواده
health valuation methodology

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تمایل به پرداخت (WTP) یک روش ارزش‌گذاری اقتصادی است که نشان می‌دهد افراد یا جامعه مایلند چه مقدار برای یک منفعت سلامتی یا برای اجتناب از یک خطر سلامتی هزینه کنند.

WTP که ریشه در ارزش‌گذاری مشروط (Carson & Louviere, 1980s) دارد، برای پولی کردن پیامدهای سلامتی در تحلیل هزینه-فایده و برای استنتاج آستانه‌های ضمنی اثربخشی هزینه از الگوهای واقعی هزینه‌کرد مراقبت‌های بهداشتی استفاده می‌شود. برخلاف ترجیح آشکارشده (مشاهده رفتار واقعی هزینه‌کرد)، WTP از ترجیحات اظهارشده استفاده می‌کند—نظرسنجی‌هایی که از پاسخ‌دهندگان می‌پرسند: «چقدر برای این بهبود سلامتی پرداخت می‌کنید؟»

شهود پشت روش

تحلیل هزینه-فایده مستلزم تعیین ارزش پولی برای سلامتی است. یک برنامه پیامدهای سلامتی را به میزان 1000 QALY بهبود می‌بخشد؛ این چه ارزشی دارد؟ بازارها به ندرت قیمت‌هایی را برای «یک سال زندگی سالم» آشکار می‌کنند. نظرسنجی‌های WTP مستقیماً از مردم می‌پرسند: «چقدر از جیب خود برای کسب 1 QALY پرداخت می‌کنید؟» یا «حداکثر هزینه‌ای که برای یک خطر سلامتی می‌پذیرید چقدر است؟» پاسخ‌های میانگین یک ارزش‌گذاری پولی ارائه می‌دهند. مثال: از 1000 نفر نظرسنجی کنید: «آیا 10,000 دلار برای واکسن سرطان دهانه رحم که خطر عفونت مادام‌العمر 5% را از بین می‌برد، پرداخت می‌کنید؟» اگر 70% بله بگویند، 20,000 دلار بله بگویند، 30,000 دلار خیر بگویند، آستانه WTP ضمنی تقریباً 20,000 دلار است. با تجمیع در کل جمعیت (1 میلیون زن)، برنامه واکسن در مجموع 20 میلیارد دلار ارزش WTP دارد. این امکان مقایسه با هزینه برنامه را فراهم می‌کند: اگر واکسن 15 میلیارد دلار هزینه داشته باشد، سود خالص = 5 میلیارد دلار (تحلیل هزینه-فایده مطلوب). WTP قدرتمند اما مشکل‌ساز است: مردم تجربه کمی در ارزش‌گذاری سلامتی دارند (رفتار اظهارشده در مقابل رفتار واقعی متفاوت است)؛ محدودیت‌های درآمدی توانایی پرداخت جمعیت‌های کم‌درآمد را محدود می‌کند (نگرانی عدالت)؛ و سناریوهای فرضی ممکن است ترجیحات «واقعی» را آشکار نکنند.

تاریخ

ارزش‌گذاری مشروط (CV) در اقتصاد محیط زیست (دهه‌های 1960-1970) برای ارزش‌گذاری خدمات اکوسیستم (هوای پاک، تنوع زیستی) که فاقد بازار بودند، پدیدار شد. Carson و Mitchell (1989) CV را در سلامت (ارزش علائم تنفسی اجتناب‌شده) به کار بردند. رونق مطالعات WTP در سلامت: دهه‌های 1990-2000، صدها نظرسنجی ارزش‌گذاری سلامت انجام شد. انتقاد: Kahneman و Tversky (1979) سوگیری‌ها (چارچوب‌بندی، سوگیری فرضی) را برجسته کردند؛ مطالعات نشان دادند که WTP به شدت به نحوه بیان سؤال حساس است، که اعتماد را تضعیف کرد. مدافعان استدلال کردند که WTP ترجیحات واقعی را ثبت می‌کند که در رفتار آشکار نمی‌شوند. آزمایش‌های انتخاب گسسته (DCE) به عنوان جایگزینی پدیدار شدند که به طور قابل بحثی واقع‌بینانه‌تر هستند (پاسخ‌دهندگان بین گزینه‌های محدود، مانند خرید واقعی، انتخاب می‌کنند). تا دهه 2010، بیشتر مطالعات WTP در سلامت از DCE یا روش‌های ترکیبی استفاده می‌کنند. NICE (بریتانیا) در سال 2008 شروع به آشکارسازی آستانه اثربخشی هزینه ضمنی خود (20,000 تا 30,000 پوند/QALY) کرد که بخشی از آن با بررسی الگوهای WTP در جامعه بود. امروزه، WTP ابزاری پذیرفته‌شده است اما با احتیاط: در کنار ترجیح آشکارشده استفاده می‌شود، برای سوگیری‌ها تعدیل می‌شود و با عدم قطعیت گزارش می‌شود.

چه زمانی استفاده شود

زمانی که منفعت سلامتی فاقد قیمت بازار است یا برای تحلیل هزینه-فایده نیاز به پولی شدن دارد. WTP برای موارد زیر استفاده می‌شود: (1) ارزش‌گذاری پیامدهای سلامتی غیربازاری (کیفیت زندگی، امید به زندگی، کاهش خطر)؛ (2) اطلاع‌رسانی قیمت‌گذاری بهینه خدمات بهداشتی؛ (3) تخمین ارزش اقتصادی برنامه‌های بهداشت عمومی برای توجیه بودجه؛ (4) آشکارسازی آستانه ضمنی اجتماعی برای هزینه‌کرد سلامت. برای موارد زیر مناسب نیست: کالاهای با قیمت تنظیم‌شده (به جای آن از قیمت‌های بازار استفاده کنید)؛ مداخلات حاد نجات‌بخش (نگرانی‌های اخلاقی در مورد «تمایل به پرداخت برای زندگی»)؛ جمعیت‌هایی که حتی توانایی پرداخت مراقبت‌های ضروری را ندارند (محدودیت‌های درآمدی پاسخ‌های WTP را بی‌معنی می‌کند).

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • سوگیری فرضی: پاسخ‌دهندگان در نظرسنجی‌ها WTP را بیان می‌کنند اما زمانی که پول واقعی در میان است، متفاوت رفتار می‌کنند. WTP اظهارشده معمولاً 2 تا 10 برابر بیشتر از ترجیح آشکارشده است. سؤالات باز: آیا WTP نظرسنجی بیش از حد است، یا رفتار آشکارشده توسط درآمد/اطلاعات محدود شده است؟
  • محدودیت درآمدی: پاسخ‌دهندگان کم‌درآمد WTP صفر یا حداقل را برای بهبودهای سلامتی به دلیل محدودیت‌های بودجه‌ای بیان می‌کنند، نه به این دلیل که برای سلامتی ارزش قائل نیستند. WTP به صورت رگرسیون (ثروتمندان بیشتر برای سلامتی ارزش قائل هستند) در می‌آید. WTP تجمیع‌شده ممکن است به سمت ثروتمندان سوگیری داشته باشد.
  • عدم حساسیت به دامنه: پاسخ‌دهندگان گاهی اوقات WTP مشابهی را برای بهبودهای سلامتی کوچک در مقابل بزرگ بیان می‌کنند (باید با بزرگی افزایش یابد). این نشان می‌دهد که ترجیحات برای سناریوهای سلامتی ناآشنا به خوبی شکل نگرفته‌اند.
  • روش استخراج مهم است: OE (بازپاسخ) در مقابل CE (بسته‌پاسخ) در مقابل DCE (انتخاب گسسته) WTP متفاوتی را به دست می‌دهند؛ هیچ اجماع روشنی در مورد «بهترین» روش وجود ندارد. انتخاب روش بر نتایج تأثیر می‌گذارد.
  • اثرات زمینه و چارچوب‌بندی: «آیا برای واکسیناسیون پرداخت می‌کنید؟» (چارچوب سود) در مقابل «آیا برای صرف‌نظر کردن از واکسیناسیون غرامت می‌پذیرید؟» (چارچوب زیان) به دلیل بیزاری از زیان، WTP متفاوتی را به دست می‌دهد. کدام یک ترجیح «واقعی» است؟

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ترجیحات عمومی/بیمار را مستقیماً ثبت می‌کند: WTP منعکس‌کننده چیزی است که مردم واقعاً برای آن ارزش قائل هستند، نه فرضیات پزشکان یا اقتصاددانان در مورد اهمیت سلامتی.
  • امکان پولی کردن کالاهای غیربازاری را فراهم می‌کند: QALYs، DALYs، کاهش خطر را می‌توان به دلار ارزش‌گذاری کرد، که امکان تحلیل هزینه-فایده و مقایسه بین‌بخشی را فراهم می‌آورد.
  • انعطاف‌پذیر و قابل انطباق: می‌تواند WTP را برای ویژگی‌های خاص (مثلاً اثربخشی واکسن در مقابل کاهش عوارض جانبی) با استفاده از روش‌های انتخاب گسسته استخراج کند، که امکان ارزش‌گذاری دقیق را فراهم می‌کند.
  • به قیمت‌گذاری و سیاست‌گذاری کمک می‌کند: نظرسنجی‌های WTP شواهدی را در مورد قیمت بهینه خدمات بهداشتی و سطوح قابل قبول هزینه‌کرد سلامت در جامعه ارائه می‌دهند.

کاربردها

  • قیمت‌گذاری دارویی: شرکت در جمعیت هدف نظرسنجی WTP انجام می‌دهد؛ اگر میانگین WTP = 50,000 دلار در سال و جمعیت واجد شرایط = 500,000 نفر باشد، پتانسیل درآمد = 25 میلیارد دلار. قیمت برای جذب سهمی از مازاد بدون از بین بردن تقاضا تعیین می‌شود.
  • توجیه برنامه بهداشت عمومی: دولت برنامه واکسیناسیون HPV را ارزیابی می‌کند؛ نظرسنجی WTP نشان می‌دهد میانگین WTP = 300 دلار به ازای هر دوز واکسن × 1 میلیون نوجوان = 300 میلیون دلار کل WTP. هزینه برنامه 100 میلیون دلار؛ هزینه-فایده مطلوب است، از تأمین مالی دولتی حمایت می‌کند.
  • تعیین آستانه سیستم مراقبت‌های بهداشتی: NICE در ابتدا آستانه 20,000 پوند/QALY را تا حدی بر اساس WTP ضمنی استفاده کرد: تحلیل هزینه‌کرد مراقبت‌های بهداشتی نشان داد که شهروندان مداخلات را تا این میزان می‌پذیرند. تعیین آستانه رسمی نیازمند شواهد WTP است.
  • تصمیم‌گیری مشترک بیمار: اورولوژیست و بیمار در مورد گزینه‌های غربالگری سرطان پروستات بحث می‌کنند؛ WTP برای تشخیص زودهنگام متفاوت است: برخی (WTP بالا) غربالگری تهاجمی را ترجیح می‌دهند؛ برخی دیگر (WTP پایین) انتظار هوشیارانه را ترجیح می‌دهند. WTP ارزش‌های بیمار را آشکار می‌کند.
  • ارزیابی تأثیر عدالت: نظرسنجی WTP برای یارانه پیشگیری از بارداری نشان می‌دهد زنان پردرآمد WTP 500 دلار در سال دارند؛ زنان کم‌درآمد WTP 50 دلار در سال دارند. این شکاف نابرابری را نشان می‌دهد؛ سیاست دسترسی با یارانه درآمدی را برای برابر کردن بار در نظر می‌گیرد.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

گام 1: وضعیت سلامتی یا مداخله را به وضوح تعریف کنید. مثال: «یک داروی جدید کلسترول خطر حمله قلبی شما را در طول 10 سال 30% کاهش می‌دهد، با عوارض جانبی جزئی (سردرد گاه‌به‌گاه، 5% خطر). هیچ تغییر سبک زندگی دیگری لازم نیست.» گام 2: روش استخراج را انتخاب کنید. (الف) بازپاسخ (OE): «حداکثر چقدر سالانه برای این دارو پرداخت می‌کنید؟» پاسخ‌دهنده مبلغ را بیان می‌کند؛ WTP واقعی را ثبت می‌کند اما مستعد سوگیری لنگر انداختن و داده‌های پرت است. (ب) بسته‌پاسخ (CE) / انتخاب دوگانه: یک قیمت ارائه دهید، بله/خیر بپرسید: «آیا 500 دلار در سال پرداخت می‌کنید؟» اگر بله، 750 دلار بپرسید؛ اگر خیر، 250 دلار بپرسید. از جستجوی دودویی برای همگرایی به آستانه استفاده کنید. تصمیم خرید واقعی (بله/خیر) را منعکس می‌کند اما دقت کمتری نسبت به OE دارد. (ج) آزمایش انتخاب گسسته (DCE): پروفایل‌های دو دارو را با هزینه‌ها و ویژگی‌های مختلف ارائه دهید: «داروی A: 600 دلار در سال، 30% کاهش خطر، عوارض جانبی نادر» در مقابل «داروی B: 1000 دلار در سال، 40% کاهش خطر، بدون عوارض جانبی. کدام را ترجیح می‌دهید؟» پاسخ‌دهندگان انتخاب می‌کنند؛ رگرسیون ارزش ضمنی هر ویژگی را آشکار می‌کند (WTP به ازای 10% کاهش خطر و غیره). (د) مقیاس‌های آنالوگ بصری/لیکرت: اهمیت یا ترجیح را رتبه‌بندی کنید؛ ارزش‌گذاری غیرمستقیم. گام 3: نمونه‌گیری: نمونه‌ای نماینده را استخدام کنید (جمعیت عمومی، بیماران با شرایط خاص، کارکنان مراقبت‌های بهداشتی). نظرسنجی‌های آنلاین سریع‌تر هستند؛ مصاحبه‌های حضوری امکان شفاف‌سازی را فراهم می‌کنند اما پرهزینه‌تر هستند. هدف 200 تا 1000 پاسخ‌دهنده است (برای تحلیل زیرگروهی بزرگ‌تر). گام 4: پایلوت و اعتبارسنجی: نظرسنجی را برای درک، سوگیری و سناریوهای واقع‌بینانه آزمایش کنید. در صورت امکان در برابر قیمت‌های واقعی بازار اعتبارسنجی کنید (مثلاً WTP برای واکسیناسیون باید با قیمت واقعی پرداخت‌شده در کشورهای دیگر همسو باشد).

فرمول
Design valuation scenario describing a health state, treatment outcome, or health service. Administer survey or interview to representative sample (general public, patients, healthcare providers). Elicit willingness to pay using open-ended questions ('What is the maximum you would pay?'), closed-ended/bidding ('Would you pay $X?'), discrete choice ('Choose between Option A at $X and Option B at $Y'), or ranking ('Rank these health scenarios by preference').
2

داده‌های خام: مبالغ اظهارشده توسط پاسخ‌دهندگان. محاسبه: (1) میانگین WTP = Σ(WTP_i) / n. (2) میانه WTP = صدک 50 (نسبت به میانگین در برابر داده‌های پرت مقاوم‌تر است). (3) مدل‌سازی پارامتری: فرض کنید WTP از توزیع خاصی پیروی می‌کند (لگ‌نرمال در سلامت رایج است) و پارامترها را تخمین بزنید. (4) تحلیل رگرسیون: WTP = β0 + β1(سن) + β2(درآمد) + β3(شدت_بیماری) + خطا. عوامل مؤثر بر WTP را شناسایی می‌کند (مثلاً آیا پاسخ‌دهندگان ثروتمند WTP بالاتری دارند؟ آیا بیماران بیمارتر؟). (5) تجمیع: اگر WTP نمونه = 500 دلار به ازای هر نفر سالانه باشد، و جمعیت واجد شرایط = 1 میلیون نفر، کل ارزش‌گذاری WTP = 500 میلیون دلار. مثال: نظرسنجی واکسن سرطان دهانه رحم، n=1500 زن. روش OE: میانگین WTP = 2300 دلار (انحراف معیار 1800 دلار)، میانه = 1500 دلار. بر اساس سن: 18 تا 30 سال: میانه 1200 دلار؛ 31 تا 50 سال: میانه 2000 دلار؛ بالای 50 سال: میانه 500 دلار (کاهش خطر، WTP را کاهش می‌دهد). رگرسیون: هر درصد اضافی خطر عفونت، WTP را 45 دلار افزایش می‌دهد؛ شدت عوارض جانبی، WTP را 30 دلار به ازای هر واحد شدت کاهش می‌دهد. استحکام: روش‌های استخراج مختلف (OE در مقابل DCE) را آزمایش کنید تا ببینید آیا WTP سازگار است.

فرمول
Analyze responses: calculate mean/median WTP per respondent. Conduct econometric regression to identify factors associated with WTP (age, income, disease severity, risk aversion). Test for validity: compare hypothetical WTP to revealed preference benchmarks (actual prices paid, economic theory predictions).
3

از برآوردهای WTP به دو روش استفاده می‌شود: (1) تحلیل هزینه-فایده: کل WTP اجتماعی برای برنامه = میانگین WTP × جمعیت × احتمال تمایل به پذیرش. با هزینه برنامه مقایسه کنید. اگر WTP اجتماعی (500 میلیون دلار) > هزینه برنامه (300 میلیون دلار)، برنامه از نظر هزینه-فایده مطلوب است. (2) آستانه ضمنی: آستانه اثربخشی هزینه سیستم ملی مراقبت‌های بهداشتی (مثلاً 20,000 پوند/QALY در بریتانیا) را می‌توان از WTP استنتاج کرد. اگر NICE مداخلات را تا 20,000 پوند/QALY تأمین مالی می‌کند اما نه 30,000 پوند/QALY، این WTP ضمنی را آشکار می‌کند. برای داروی جدید با اثربخشی هزینه نامشخص، ICER محاسبه‌شده را با آستانه WTP آشکارشده مقایسه کنید. WTP همچنین به قیمت‌گذاری کمک می‌کند: شرکت داروسازی ممکن است قیمت را بر اساس نظرسنجی WTP تعیین کند. اگر WTP = 30,000 دلار در سال و جمعیت تخمینی = 100,000 نفر باشد، پتانسیل درآمد = 3 میلیارد دلار؛ شرکت می‌تواند تعادل قیمت/حجم را بهینه کند. محدودیت‌ها: نظرسنجی‌های WTP فرضی هستند (رفتار واقعی اغلب متفاوت است)؛ پاسخ‌دهندگان با محدودیت درآمدی حتی برای درمان‌های نجات‌بخش WTP پایینی را بیان می‌کنند (مسئله عدالت)؛ WTP بر اساس چارچوب‌بندی متفاوت است («آیا برای واکسن پرداخت می‌کنید؟» در مقابل «آیا برای صرف‌نظر کردن از واکسن غرامت می‌پذیرید؟» معمولاً پاسخ‌های متفاوتی می‌دهند).

فرمول
Use WTP estimates to value health outcomes in cost-benefit analysis or as implicit threshold in cost-effectiveness analysis. Example: if healthcare system implicit WTP threshold is £20,000/QALY (revealed from past reimbursement decisions), compare new drug ICER to this. If WTP survey shows patients willing to pay $100,000 for new cancer treatment, use to value QALYs gained in cost-benefit framework.

دام‌های رایج

  • نادیده گرفتن سوگیری فرضی: استفاده مستقیم از برآوردهای WTP از نظرسنجی‌ها در تحلیل هزینه-فایده بدون تعدیل برای تورم فرضی. بهترین روش: انجام «گفتگوی ارزان» (به پاسخ‌دهندگان بگویید که پاسخ‌هایشان بر سیاست واقعی تأثیر می‌گذارد) یا آزمایش‌های پول واقعی (پرداخت‌های کوچک با انگیزه) برای بهبود دقت.
  • لنگر انداختن به قیمت‌های دلخواه: اگر نظرسنجی ابتدا بپرسد «آیا 500 دلار پرداخت می‌کنید؟»، سپس 1000 دلار، پاسخ‌ها به ارزش اولیه لنگر می‌اندازند. ترتیب را تصادفی کنید یا از استخراج بازپاسخ برای جلوگیری از لنگر انداختن استفاده کنید.
  • تجمیع در جمعیت‌های ناهمگن: اگر ثروتمندان و فقرا WTP بسیار متفاوتی داشته باشند، میانگین‌گیری گمراه‌کننده است. توزیع‌ها، میانه و طبقه‌بندی بر اساس درآمد را گزارش کنید؛ پیامدهای عدالت را اذعان کنید.
  • اشتباه گرفتن WTP با توانایی پرداخت: WTP ترجیح است؛ توانایی پرداخت محدودیت درآمدی است. یک فرد کم‌درآمد ممکن است WTP بالایی (ارزش‌گذاری) اما توانایی پرداخت پایینی (بودجه) داشته باشد. تصمیمات سیاست‌گذاری باید تمایز قائل شوند.
  • عدم اعتبارسنجی در برابر معیارهای بازار: اگر نظرسنجی WTP برای واکسن پنوموکوک 10,000 دلار به ازای هر دوز را نشان دهد، اما قیمت واقعی بازار 200 دلار باشد، نظرسنجی غیرقابل قبول است. اعتبارسنجی در برابر قیمت‌های واقعی (کشورهای دیگر، ترجیح آشکارشده) ضروری است.

پرسش‌های متداول

چرا تمایل به پرداخت با تمایل به پذیرش غرامت متفاوت است؟

تمایل به پرداخت (WTP) حداکثر مبلغی است که برای به دست آوردن یک کالا پرداخت می‌کنید؛ تمایل به پذیرش (WTA) حداقل مبلغی است که برای صرف‌نظر کردن از یک کالا مطالبه می‌کنید. به دلیل بیزاری از زیان، WTA > WTP (شما برای از دست دادن چیزی بیشتر از آنچه برای به دست آوردن آن می‌پردازید، مطالبه می‌کنید). مثال: سیگاری‌هایی که از آنها پرسیده می‌شود «چقدر برای ترک سیگار پرداخت می‌کنید؟» (WTP) ممکن است بگویند 5,000 دلار در سال؛ از آنها پرسیده می‌شود «چقدر برای شروع سیگار کشیدن می‌پذیرید؟» (WTA) ممکن است بگویند 50,000 دلار در سال. این عدم تقارن قوی است اما ارزش‌گذاری سلامت را پیچیده می‌کند. قرارداد: از WTP برای بهبودهای سلامتی، از WTA برای خطرات سلامتی استفاده کنید، اما شکاف را اذعان کنید.

چگونه باید WTP را برای سوگیری فرضی تعدیل کرد؟

روش‌ها: (1) گفتگوی ارزان: به پاسخ‌دهندگان بگویید که نتایج نظرسنجی بر سیاست تأثیر می‌گذارد؛ این ابزار تعهد سوگیری فرضی را حدود 25 تا 50 درصد کاهش می‌دهد. (2) آزمایش‌های پول واقعی: یک آزمایش کوچک با انگیزه انجام دهید (قرعه‌کشی، پرداخت کوچک واقعی مشروط به پاسخ صادقانه). (3) کالیبراسیون: اگر مطالعات دیگر نشان می‌دهند که WTP اظهارشده 3 برابر واقعی است، ضریب تخفیف 3 برابر را اعمال کنید. (4) ترجیح آشکارشده: از قیمت‌های واقعی بازار (پرداخت‌های مشترک، قیمت واکسن) به عنوان اعتبارسنجی استفاده کنید؛ اگر WTP بسیار بالاتر باشد، WTP را به نسبت تخفیف دهید. دقیق‌ترین: ترکیبی (گفتگوی ارزان + انگیزه‌های واقعی + اعتبارسنجی خارجی).

آیا می‌توان از WTP برای مقایسه بین کشورها با درآمدهای متفاوت استفاده کرد؟

نه به طور مستقیم. یک پاسخ‌دهنده آمریکایی (میانگین درآمد 60,000 دلار) ممکن است WTP 10,000 دلار برای یک واکسن داشته باشد؛ یک پاسخ‌دهنده نیجریه‌ای (میانگین درآمد 2,000 دلار) ممکن است WTP 200 دلار داشته باشد—نه به این دلیل که برای سلامتی متفاوت ارزش قائل هستند، بلکه به دلیل درآمد. برای مقایسه بین‌کشوری: WTP را بر اساس درآمد نرمال‌سازی کنید (مثلاً درصد درآمد سالانه که مایل به پرداخت آن هستند) یا از تعدیلات برابری قدرت خرید (PPP) استفاده کنید. متناوباً، از ترجیح (رتبه‌های DCE، مقیاس‌های بصری) به جای WTP پولی استفاده کنید، که کمتر به درآمد حساس است.

اندازه نمونه نظرسنجی WTP چقدر باید باشد؟

حداقل: 200 تا 300 پاسخ‌دهنده برای برآورد نقطه‌ای میانگین WTP و تحلیل زیرگروهی اولیه (سن، جنسیت). بزرگ‌تر (500 تا 1000 نفر یا بیشتر) اگر: (1) جمعیت بسیار ناهمگن باشد (میانگین ممکن است ترجیحات متنوع را پنهان کند)؛ (2) تحلیل زیرگروهی برنامه‌ریزی شده باشد (برآوردهای جداگانه برای انواع بیماران)؛ (3) اثرات تعاملی مورد علاقه باشد (مثلاً آیا درآمد تأثیر شدت بیماری بر WTP را تغییر می‌دهد؟). اندازه نمونه همچنین به دقت مورد نظر (عرض فاصله اطمینان) و تغییرپذیری مورد انتظار در WTP بستگی دارد.

تفاوت بین WTP و ارزش‌گذاری سال‌های زندگی تعدیل‌شده با کیفیت (QALY) چیست؟

WTP ارزش‌گذاری پولی سلامت است که از ترجیحات نشأت می‌گیرد («چقدر برای این وضعیت سلامتی پرداخت می‌کنید؟»). QALY یک وزن مطلوبیت (مقیاس 0-1) است که از استخراج ترجیح (EQ-5D، TTO، VAS) نشأت می‌گیرد («این وضعیت سلامتی چقدر خوب است؟»). برای تبدیل: WTP می‌تواند برای استنتاج ارزش ضمنی QALY استفاده شود. اگر WTP جامعه 100,000 دلار باشد و یک دارو 5 QALY به دست آورد، ارزش ضمنی = 100,000 دلار / 5 = 20,000 دلار/QALY (آستانه مشابه NICE). برعکس، اگر آستانه WTP مشخص باشد، می‌توان آستانه اثربخشی هزینه را برای QALYs تعیین کرد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Carson, R. T., & Louviere, J. J. (2011). A Common Nomenclature for Stated Choice Studies. In S. Hess & A. Daly (Eds.), Choice Modelling: The State of the Art and the State of Practice. Cheltenham: Edward Elgar.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Grosse, S. D. (2008). Assessing Cost-Effectiveness in Healthcare: History of the $50,000-per-Life-Year Benchmark. Health Care Management Science, 11(2), 176-182.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Drummond, M. F., Sculpher, M. J., Claxton, K., Stoddart, G. L., & Torrance, G. W. (2015). Methods for the Economic Evaluation of Health Care Programmes (4th ed.). Oxford: Oxford University Press.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.