Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

ارزیابی آسایش حرارتی

معرفی‌شده توسط
Povl Ole Fanger
سال
1972
نوع
psychrometric comfort assessment method
خانواده
Comfort and indoor environmental quality

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

ارزیابی آسایش حرارتی روشی برای سنجش شرایط محیطی داخلی است تا پیش‌بینی کند آیا ساکنان از نظر حرارتی احساس آسایش خواهند داشت یا خیر. این روش که توسط پاول اوله فانگر در دهه ۱۹۷۰ پیشگام شد، اندازه‌گیری‌های دمای هوا، رطوبت، سرعت هوا و خواص حرارتی لباس و فعالیت را ترکیب می‌کند تا مناطق آسایش را تعیین کرده و اقدامات اصلاحی را شناسایی کند.

شهود پشت روش

آسایش حرارتی به تعادل بین تولید گرمای متابولیک (سطح فعالیت) و اتلاف گرما به محیط از طریق تابش، همرفت و تبخیر بستگی دارد. دمای یکسان برای یک ورزشکار با لباس سبک راحت است اما برای یک فرد بی‌تحرک با لباس زمستانی سرد به نظر می‌رسد. ارزیابی آسایش حرارتی این تعادل را کمی‌سازی می‌کند و محدوده باریک شرایط محیطی را که در آن اکثر مردم نه خیلی گرم و نه خیلی سرد احساس می‌کنند، شناسایی می‌کند.

تاریخ

نظریه آسایش حرارتی پاول اوله فانگر (۱۹۷۲) مدل PMV-PPD را از طریق آزمایش‌های گسترده اتاقک اقلیمی ایجاد کرد و آسایش را تابعی از نرخ متابولیک، لباس، دمای هوا، دمای تابشی، رطوبت و سرعت هوا تعریف کرد. کار او مبنایی برای استانداردهای طراحی HVAC (ASHRAE 55, ISO 7730) شد. کارهای اخیرتر توسط نیکول، هامفریز و دیگران در دهه‌های ۱۹۹۰-۲۰۰۰ مدل‌های آسایش تطبیقی را توسعه دادند که تشخیص می‌دهند ساکنان در ساختمان‌های با تهویه طبیعی طیف وسیع‌تری از دما را نسبت به آنچه مطالعات آزمایشگاهی نشان می‌دهند، می‌پذیرند و ترجیح می‌دهند. عمل فعلی هر دو مدل را یکپارچه می‌کند.

چه زمانی استفاده شود

اعمال ارزیابی آسایش حرارتی برای ارزیابی طراحی ساختمان‌ها (آیا ساکنان راحت خواهند بود؟)، برای تنظیم پارامترهای عملیاتی HVAC، برای تشخیص شکایات در ساختمان‌های موجود، و برای ارزیابی استراتژی‌های صرفه‌جویی در انرژی که ممکن است آسایش را فدا کنند. انتخاب مدل (PMV در مقابل تطبیقی) بستگی به این دارد که فضا دارای تهویه مطبوع است یا تهویه طبیعی.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • PMV مبتنی بر مطالعات آزمایشگاهی افراد بی‌تحرک با لباس کنترل‌شده است؛ محیط‌های کاری و خانه‌های واقعی تنوع بیشتری دارند.
  • شرایط حالت پایدار را فرض می‌کند؛ ناراحتی گذرا (جریان هوا، تغییر ناگهانی دما) توسط مدل‌های حالت پایدار ثبت نمی‌شود.
  • تنوع فردی زیاد است؛ شرایط یکسان ۸۰٪ از ساکنان را راضی می‌کند اما ۲۰٪ را ناراضی.
  • نیاز به داده‌های ورودی دقیق (رطوبت، دمای تابشی، لباس، فعالیت) که اغلب در دسترس نیست یا در طول زمان پایدار نیست.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • پیش‌بینی کمی آسایش را فراهم می‌کند؛ بین شرایط قابل قبول و غیرقابل قبول تمایز قائل می‌شود.
  • جامع: دما، رطوبت، سرعت هوا و تابش را در نظر می‌گیرد – نه فقط دمای هوا.
  • قابل اجرا در اقلیم‌ها و انواع ساختمان‌های متنوع از طریق انتخاب مدل مناسب.
  • راهنمای استراتژی کنترل HVAC؛ تنظیمات مقرون‌به‌صرفه را برای بهبود آسایش بدون بزرگ‌نمایی تجهیزات شناسایی می‌کند.
  • مدل‌های آسایش تطبیقی تشخیص می‌دهند که ساکنان در ساختمان‌های با تهویه طبیعی طیف وسیع‌تری از دما را می‌پذیرند.

کاربردها

  • راه‌اندازی ساختمان اداری: اندازه‌گیری دما، رطوبت و سرعت هوا در ایستگاه‌های کاری برای تشخیص شکایات سرما یا گرمای بیش از حد.
  • بهینه‌سازی نقطه تنظیم HVAC: استفاده از مدل‌های آسایش برای شناسایی نقاط تنظیمی که اکثر ساکنان را راضی می‌کند و در عین حال مصرف انرژی را به حداقل می‌رساند.
  • طراحی مراقبت‌های بهداشتی: اطمینان از آسایش بیمار در اتاق‌های ریکاوری (که معمولاً به شرایط گرم‌تر و پایدارتر از فضاهای اداری نیاز دارند).
  • طراحی تأسیسات تولیدی: در نظر گرفتن نرخ‌های متابولیک بالا در کارهای فیزیکی سخت هنگام اندازه‌گیری سیستم‌های خنک‌کننده.
  • تاب‌آوری اقلیمی: ارزیابی تقاضای خنک‌کننده و خطر سلامتی در طول موج‌های گرما؛ شناسایی جمعیت‌های آسیب‌پذیر (سالمندان، بی‌تحرکان).

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

اندازه‌گیری یا تخمین شرایط داخلی: دمای هوا، دمای تابشی میانگین (از سطوح)، رطوبت، سرعت هوا؛ جمع‌آوری اطلاعات در مورد اشغال: نرخ متابولیک (سطح فعالیت)، مقدار عایق لباس.

2

تبدیل اندازه‌گیری‌های خام به واحدهای استاندارد شده (معادل متابولیک MET، عایق لباس clo)؛ در نظر گرفتن شرایط غیریکنواخت (طبقه‌بندی حرارتی) با نمونه‌برداری از ارتفاعات متعدد.

3

محاسبه پارامترهای تعادل حرارتی: اتلاف گرمای محسوس، اتلاف گرمای نهان، و تولید گرمای متابولیک؛ تعیین اینکه آیا شرایط برای خنک‌سازی تبخیری مساعد است یا خیر.

4

اعمال مدل‌های آسایش حرارتی: رأی میانگین پیش‌بینی‌شده (PMV) میانگین پاسخ ذهنی را در مقیاس ۳- تا ۳+ پیش‌بینی می‌کند؛ درصد ناراضی پیش‌بینی‌شده (PPD) درصد افراد ناراحت را تخمین می‌زند؛ یا اعمال مدل آسایش تطبیقی برای ساختمان‌های با تهویه طبیعی.

5

شناسایی مناطق آسایش حرارتی؛ مشخص کردن اینکه آیا ناراحتی ناشی از دمای متوسط، جریان هوا، تابش نامتقارن یا رطوبت است؛ توصیه تنظیمات برای نقاط تنظیم HVAC، میزان لباس، یا استراتژی‌های کنترل تطبیقی.

دام‌های رایج

  • طراحی برای آسایش جهانی در PMV=0؛ این نادیده می‌گیرد که برخی از تنوع ترجیحات اجتناب‌ناپذیر است و می‌توان با باندهای آسایش وسیع‌تر به صرفه‌جویی در انرژی دست یافت.
  • نادیده گرفتن رفتار تطبیقی؛ ساکنان لباس، وضعیت بدن و باز کردن پنجره را تنظیم می‌کنند که ترجیحات آسایش را تغییر می‌دهد.
  • اعمال مناطق آسایش ایستا به فضاهای پویا؛ الزامات آسایش بین لابی، دفتر، منطقه ورزشی و انبار متفاوت است.

پرسش‌های متداول

چرا برخی افراد در یک دفتر احساس گرما می‌کنند در حالی که دیگران احساس سرما می‌کنند؟

تفاوت‌های فردی در متابولیسم، لباس، فعالیت کاری و فیزیولوژی باعث تنوع در آسایش می‌شود. علاوه بر این، توزیع هوا اغلب ناهموار است؛ برخی میزها در مناطق دارای جریان هوا هستند در حالی که برخی دیگر در مناطق گرم قرار دارند. ارزیابی در ایستگاه‌های کاری فردی این تغییرات فضایی را آشکار می‌کند.

آیا می‌توانم از PMV-PPD در یک دفتر با تهویه طبیعی (بدون تهویه مطبوع) استفاده کنم؟

PMV-PPD تهویه مطبوع و کار بی‌تحرک را فرض می‌کند. برای ساختمان‌های با تهویه طبیعی، به جای آن از مدل آسایش تطبیقی استفاده کنید، که تشخیص می‌دهد ساکنان لباس و رفتار خود را تنظیم می‌کنند. مدل تطبیقی طیف وسیع‌تری از دما را مجاز می‌داند و با مشاهدات میدانی رضایت بهتر همبستگی دارد.

اگر ترموستات را روی ۲۲ درجه سانتی‌گراد تنظیم کنم، آیا مطمئن هستم که همه ساکنان راحت خواهند بود؟

خیر. در هر دمایی، تقریباً ۱۰-۲۰٪ از ساکنان به دلیل تفاوت‌های فردی ناراضی خواهند بود. ارزیابی آسایش محدوده دمایی (معمولاً ۲۰-۲۳ درجه سانتی‌گراد برای کار اداری بی‌تحرک) را شناسایی می‌کند که ۸۰٪ را راضی می‌کند. کنترل فردی (گرمایش/سرمایش شخصی، تنظیم لباس) رضایت را بیشتر بهبود می‌بخشد.

چگونه لباس و سطح فعالیت بر دمای آسایش تأثیر می‌گذارند؟

لباس عایق‌تر دمای آسایش را کاهش می‌دهد (لایه‌های کمتر به معنای دمای ترجیحی بالاتر است). فعالیت بالاتر (ورزش، کار فیزیکی) گرمای متابولیک را افزایش می‌دهد و دمای آسایش را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد (فردی که ورزش می‌کند در دماهای خنک‌تر از فرد بی‌تحرک احساس راحتی می‌کند).

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Fanger, P. O. (1972). Thermal Comfort: Analysis and Applications in Environmental Engineering. Danish Technical Press, Copenhagen.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Dearlove, J., Kharade, M. K., Datta, S. (2012). Survey of Comfort and Thermal Preferences in Mixed-Mode Buildings. Proceedings of the 10th International Conference on Healthy Buildings.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Nicol, J. F., Humphreys, M. A. (2002). Adaptive Thermal Comfort and Sustainable Thermal Standards for Buildings. Energy and Buildings, 34(6), 563-572.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.