Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

شاخص استانداردشده بارش-تبخیر و تعرق

معرفی‌شده توسط
Vicente-Serrano, Beguería, and López-Moreno
سال
2010
نوع
Probability-based water deficit indicator
خانواده
Drought and water balance analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

شاخص استانداردشده بارش-تبخیر و تعرق (SPEI) یک شاخص اقلیمی است که بارش و دما (از طریق تبخیر و تعرق مرجع) را ترکیب می‌کند تا کمبود آب و خشکسالی‌ها را مشخص کند.

SPEI که توسط ویسنته-سرانو و همکارانش در سال 2010 توسعه یافت، چارچوب SPI را گسترش می‌دهد تا اثر ترکیبی کمبود بارش و افزایش تقاضای تبخیری ناشی از گرمایش را در نظر بگیرد و یک معیار خشکسالی مبتنی بر فیزیک‌تر از شاخص‌های صرفاً مبتنی بر بارش ارائه دهد.

شهود پشت روش

SPEI تراز آب اقلیمی تجمعی (CWB) را به عنوان تفاوت بین بارش و تبخیر و تعرق مرجع (ET0) در یک بازه زمانی انتخابی (1، 3، 6 یا 12 ماه) محاسبه می‌کند. این تراز آب هم عرضه آب (بارش) و هم تقاضای آب (تبخیر و تعرق گیاهی که با دما افزایش می‌یابد) را در بر می‌گیرد. سپس CWB با استفاده از یک توزیع لگ-لجستیک سه‌پارامتری استاندارد می‌شود و مقادیر SPEI را با همان تفسیر SPI به دست می‌دهد: مقادیر منفی نشان‌دهنده خشکسالی و مقادیر مثبت نشان‌دهنده شرایط مرطوب است. با گنجاندن اثرات دما، SPEI تأثیر هیدرولوژیکی واقعی تغییر اقلیم را منعکس می‌کند.

تاریخ

SPEI که در سال 2010 توسط ویسنته-سرانو و همکارانش معرفی شد، پاسخی بود به این شناخت که شاخص‌های خشکسالی صرفاً مبتنی بر بارش نتوانستند افزایش تبخیر و تعرق ناشی از گرمایش را نشان دهند. این شاخص در تحقیقات تغییر اقلیم مورد توجه قرار گرفت و سازمان جهانی هواشناسی SPEI را در کنار SPI برای پایش خشکسالی توصیه کرد. تحولات اخیر شامل برآوردهای ET0 مبتنی بر ماهواره است که امکان محاسبه SPEI را در مناطق کم‌داده فراهم می‌کند و همچنین اتصال SPEI با مدل‌های رطوبت خاک و جریان رودخانه برای ارزیابی یکپارچه منابع آب.

چه زمانی استفاده شود

از SPEI برای ارزیابی خشکسالی زمانی که انتظار می‌رود دما بر دسترسی به آب تأثیر بگذارد (مناطق نیمه‌خشک و خشک که تقاضای تبخیری بالا است)، برای ارزیابی اثرات تغییر اقلیم (SPEI خشکی ناشی از گرمایش را بهتر از SPI نشان می‌دهد) و برای پایش عملیاتی خشکسالی که هم کمبود بارش و هم ناهنجاری‌های دما اهمیت دارند، استفاده کنید. برای مناطق مرطوب گرمسیری که تبخیر و تعرق کمتر به تغییرات دما حساس است، SPI ممکن است کافی باشد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • علاوه بر بارش، به داده‌های دما نیز نیاز دارد که کاربرد آن را در مناطق با مشاهدات دمایی پراکنده محدود می‌کند.
  • پارامترسازی تبخیر و تعرق مرجع (ET0) عدم قطعیت ایجاد می‌کند؛ فرمول‌های مختلف ET0 مقادیر SPEI متفاوتی را به دست می‌دهند.
  • برازش توزیع احتمال می‌تواند در مناطق خشک با ماه‌های زیادی از بارش صفر مشکل‌ساز باشد.
  • پیش‌بینی‌های SPEI عدم قطعیت زیادی را از پیش‌بینی‌های دما و بارش مدل‌های گردش عمومی جو (GCM) به ارث می‌برند، به ویژه در مقیاس‌های منطقه‌ای.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • انگیزه فیزیکی: شامل هر دو عرضه و تقاضای آب است که تنش هیدرولوژیکی واقعی را منعکس می‌کند.
  • حساس به گرمایش: روندهای خشکی ناشی از افزایش تبخیر و تعرق را حتی اگر بارش ثابت بماند، نشان می‌دهد.
  • مقیاس زمانی انعطاف‌پذیر: از تجمیع‌های 1، 3، 6 و 12 ماهه برای ارزیابی تأثیرات در افق‌های زمانی مختلف پشتیبانی می‌کند.
  • مشخصه خشکسالی بهبود یافته: در مقایسه با معیارهای صرفاً مبتنی بر بارش، SPEI همبستگی بهتری با جریان رودخانه، آب زیرزمینی و تغییرات رطوبت خاک دارد.

کاربردها

  • پیش‌بینی خشکسالی ناشی از تغییر اقلیم: استفاده از SPEI محاسبه‌شده از پیش‌بینی‌های GCM برای ارزیابی فراوانی و شدت خشکسالی آینده تحت سناریوهای گرمایش.
  • هشدار اولیه عملیاتی خشکسالی: محاسبه SPEI در زمان واقعی از ایستگاه‌های هواشناسی منطقه‌ای برای راهنمایی مدیران آب و مشاوران کشاورزی.
  • ارزیابی تنش کشاورزی: همبستگی SPEI با داده‌های عملکرد محصول برای توسعه مدل‌های تأثیر خشکسالی برای پیش‌بینی عملکرد.
  • مدیریت حوضه آبریز: استفاده از SPEI برای ارزیابی دسترسی به آب و برنامه‌ریزی تخصیص آب و عملیات مخازن تحت سناریوهای مختلف خشکسالی.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

داده‌های ماهانه بارش و دما در یک دوره طولانی (بیش از 30 سال) جمع‌آوری می‌شوند. تابش خورشیدی، سرعت باد و رطوبت برآورد ET0 را بهبود می‌بخشند اما همیشه در دسترس نیستند.

2

تبخیر و تعرق مرجع (ET0) با استفاده از معادله هارگریوز (فقط دما) یا معادله پنمن-مونتیث (در صورت در دسترس بودن داده‌های کامل هواشناسی) محاسبه می‌شود. کنترل کیفیت برای حذف خطاهای داده اعمال می‌شود.

3

برای هر دوره انباشت (1، 3، 6، 12 ماه)، تراز آب اقلیمی تجمعی (P - ET0) محاسبه می‌شود. توزیع تجمعی بر روی یک توزیع احتمال لگ-لجستیک برازش می‌شود.

4

متغیر استانداردشده (SPEI) با تبدیل هر مقدار CWB با استفاده از تابع توزیع تجمعی برازش‌شده محاسبه می‌شود. نتایج از تقریباً 4- (خشکسالی شدید) تا 4+ (رطوبت بسیار زیاد) متغیر است.

5

نقشه‌ها و سری‌های زمانی SPEI برای شروع، مدت، شدت و بازیابی خشکسالی تحلیل می‌شوند. الگوهای فضایی مناطقی را که به طور همزمان تحت تأثیر خشکسالی قرار گرفته‌اند، آشکار می‌کنند. روندها در SPEI نشان‌دهنده تغییرات سیستماتیک در دسترسی به آب (مانند روندهای خشکی در مناطق مدیترانه‌ای) است.

دام‌های رایج

  • فرض اینکه SPEI مستقیماً رطوبت خاک را نشان می‌دهد؛ SPEI یک ناهنجاری تراز آب نسبت به اقلیم‌شناسی است، نه محتوای مطلق رطوبت خاک.
  • مقایسه مقادیر SPEI محاسبه‌شده با روش‌های مختلف ET0 یا منابع بارش؛ استانداردسازی فقط در مجموعه داده‌های سازگار، قابلیت مقایسه را تضمین می‌کند.
  • برون‌یابی بیش از حد روندهای SPEI به آینده بدون در نظر گرفتن تغییرات احتمالی در توزیع‌های بارش و دما.

پرسش‌های متداول

تبخیر و تعرق مرجع (ET0) چیست و چگونه محاسبه می‌شود؟

ET0 نرخ تبخیر و تعرق از یک محصول مرجع (چمن) تحت شرایط آبیاری مناسب و شرایط رشد بهینه است. این نشان‌دهنده تقاضای اتمسفری برای آب است. روش هارگریوز ET0 را تنها از دما تخمین می‌زند؛ روش پنمن-مونتیث از دما، رطوبت، باد و تابش برای دقت بیشتر استفاده می‌کند. برای یک دمای معین، ET0 با خشکی (رطوبت کمتر) و باد، و با تابش قوی‌تر افزایش می‌یابد.

SPEI چه تفاوتی با شاخص شدت خشکسالی پالمر (PDSI) دارد؟

هر دو بارش و دما را ترکیب می‌کنند. PDSI از یک مدل تراز آب خاک با ویژگی‌های خاک از پیش تعیین‌شده استفاده می‌کند؛ SPEI از انباشت ساده (P - ET0) استفاده می‌کند. SPEI سریع‌تر محاسبه می‌شود و به داده‌های خاک نیاز ندارد. سری‌های زمانی SPEI در مقیاس‌های زمانی مختلف مستقل هستند؛ مقادیر PDSI در مقیاس‌های زمانی مختلف از یک فرآیند زیربنایی واحد مشتق می‌شوند. برای پایش عملیاتی، SPEI کاربردی‌تر است.

آیا SPEI می‌تواند خشکسالی آینده را تحت تغییر اقلیم پیش‌بینی کند؟

بله. پیش‌بینی‌های بارش و دمای GCM مقیاس‌بندی‌شده می‌توانند به عنوان ورودی برای محاسبه SPEI استفاده شوند و پیش‌بینی‌های SPEI را برای سال‌های 2050 یا 2100 ارائه دهند. با این حال، به دلیل پراکندگی GCM و روش مقیاس‌بندی، عدم قطعیت زیادی وجود دارد. SPEI گروهی از چندین GCM توصیه می‌شود.

آستانه‌های معمول SPEI برای طبقه‌بندی خشکسالی چیست؟

مشابه SPI: SPEI > 1.5 بسیار مرطوب؛ 1.0–1.5 بسیار مرطوب؛ 0.5–1.0 نسبتاً مرطوب؛ 0.5- تا 0.5 نزدیک به نرمال؛ 0.5- تا 1.0- نسبتاً خشک؛ 1.0- تا 1.5- خشکسالی شدید؛ 1.5- تا 2.0- خشکسالی بسیار شدید؛ < 2.0- خشکسالی فوق‌العاده شدید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Vicente-Serrano, S. M., Beguería, S., & López-Moreno, J. I. (2010). A multiscalar drought index sensitive to global warming: the Standardized Precipitation Evapotranspiration Index. Journal of Climate, 23(7), 1696-1718.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.