Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

رقابت استاکلبرگ

معرفی‌شده توسط
Heinrich von Stackelberg
سال
1934
نوع
algorithm
خانواده
Game-theoretic

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مدل‌های رقابت استاکلبرگ بازارهای انحصاری ترتیبی را مدل می‌کنند که در آن یک شرکت (رهبر) ابتدا مقداری را تعیین می‌کند و سایر شرکت‌ها (پیروان) این انتخاب را مشاهده کرده و پاسخ می‌دهند. این مدل که در سال ۱۹۳۴ توسط هاینریش فون استاکلبرگ معرفی شد، مزیت حرکت اول را در رقابت تعیین مقدار به تصویر می‌کشد. تعادل حاصله استاکلبرگ که با استقرای معکوس یافت می‌شود، سود رهبر را نسبت به رقابت همزمان (کورنو) بیشتر می‌کند.

شهود پشت روش

تصور کنید یک دوپلای وجود دارد که در آن یک شرکت ابتدا مقدار تولید خود را اعلام می‌کند و به آن سطح متعهد می‌شود. شرکت رقیب، با مشاهده این تعهد، مقدار خود را با آگاهی از انتخاب رهبر تعیین می‌کند. رهبر هنگام تصمیم‌گیری برای مقدار خود، پاسخ پیرو را پیش‌بینی می‌کند. این ساختار ترتیبی به رهبر مزیت می‌دهد: با تولید بیشتر از حالت رقابت همزمان کورنو، رهبر پیرو را مجبور به تولید کمتر می‌کند و در نهایت سود بیشتری کسب می‌کند. پیرو که دوم حرکت می‌کند، نسبت به رقابت همزمان در وضعیت بدتری قرار دارد.

تاریخ

هاینریش فون استاکلبرگ مدل انحصار چندجانبه رهبر-پیرو را در سال ۱۹۳۴ به عنوان جایگزینی برای چارچوب حرکات همزمان کورنو معرفی کرد. کار او نشان داد که چگونه زمان‌بندی حرکات، نتایج بازار و سودآوری را تغییر می‌دهد. مدل استاکلبرگ به ستون اصلی سازمان صنعتی تبدیل شد و برای درک ورود به بازار، زمان‌بندی محصول و ناهمگونی شرکت‌ها به کار رفت. کارهای مدرن در زمینه رهبری بازار و مزیت حرکت اول مستقیماً بر چارچوب استاکلبرگ بنا شده‌اند.

چه زمانی استفاده شود

تحلیل استاکلبرگ را زمانی به کار ببرید که یک شرکت با تعهد معتبر (مانند سرمایه‌گذاری ظرفیت، زمان‌بندی ورود به بازار) اول حرکت می‌کند. زمانی که صنایع را مدل می‌کنید که در آن‌ها حرکت‌کنندگان اول مزیت استراتژیک کسب می‌کنند یا زمانی که شرکت‌ها اطلاعات ناهمگونی درباره تقاضا یا هزینه‌ها دارند، از آن استفاده کنید. استاکلبرگ زمانی مناسب است که حرکات ترتیبی واقع‌بینانه باشند (مانند شرکت تثبیت‌شده در مقابل تازه‌وارد).

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • فرض تعهد معتبر: رهبر نمی‌تواند مقدار را اصلاح کند؛ در صورت عدم رعایت این فرض، مزیت کاهش می‌یابد.
  • پاسخ پیرو ممکن است بهینه نباشد اگر مقدار رهبر خارج از محدوده عملی پیرو باشد.
  • پیروان متعدد تحلیل را پیچیده می‌کنند؛ تعادل ممکن است کمتر برجسته باشد.
  • مدل ایستا: تعدیل‌های پویا یا تعاملات مکرر در طول زمان را به تصویر نمی‌کشد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • مزیت حرکت اول: رهبر سود بیشتری نسبت به رقابت همزمان کسب می‌کند.
  • کامل بودن بازی: تعادل در برابر انحراف در هر گره تصمیم‌گیری مقاوم است.
  • واقع‌گرایی برای بازارهای ترتیبی: موقعیت‌های دنیای واقعی را که در آن‌ها زمان‌بندی ورود یا تعهد اهمیت دارد، به تصویر می‌کشد.
  • تحلیل قابل‌حل: استقرای معکوس برای بسیاری از ساختارها به راه‌حل تعادلی بسته منجر می‌شود.

کاربردها

  • صنعت داروسازی: مدل‌سازی پویایی‌های دارنده پتنت (رهبر) و رقیب ژنریک (پیرو) پس از انقضای پتنت.
  • بازارهای فناوری: تحلیل مزایای حرکت اول در پلتفرم‌های نرم‌افزاری یا بازارهای گوشی هوشمند.
  • بازارهای انرژی: مدل‌سازی رفتار شرکت‌های بزرگ زیرساختی در مقابل تازه‌واردان کوچک‌تر یا انرژی‌های تجدیدپذیر.
  • رقابت خرده‌فروشی: درک اینکه چگونه انتخاب‌های قالب خرده‌فروش غالب بر رقبای کوچک‌تر تأثیر می‌گذارد.
  • تجارت بین‌الملل: مدل‌سازی تصمیمات استراتژیک صادراتی صادرکننده پیشرو و پاسخ‌های پیروان.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

تابع تقاضای معکوس P = a - bQ و توابع هزینه هر دو شرکت رهبر و پیرو را تعریف کنید.

2

تابع واکنش بهینه پیرو q_f = BR_f(q_l) را استخراج کنید که مقدار بهینه سود پیرو را با توجه به مقدار رهبر نشان می‌دهد.

3

تابع واکنش بهینه پیرو را در تابع سود رهبر جایگزین کرده و نسبت به مقدار رهبر آن را بیشینه کنید.

4

تأیید کنید که راه‌حل، کامل بازی (subgame perfect) است: هیچ شرکتی در هیچ نقطه از درخت بازی تمایلی به انحراف از استراتژی تعادلی خود ندارد.

دام‌های رایج

  • اشتباه گرفتن استاکلبرگ با کورنو؛ ساختار ترتیبی به طور اساسی انگیزه‌ها و نتایج را تغییر می‌دهد.
  • فرض کردن اینکه مزیت حرکت اول رهبر به سود انحصاری شبیه است؛ پیرو همچنان رقابت می‌کند.
  • نادیده گرفتن اینکه رهبر باید بتواند به طور معتبر تعهد دهد؛ اگر پیرو معتقد باشد که رهبر می‌تواند تعدیل کند، مزیت از بین می‌رود.
  • فراموش کردن اینکه مزیت رهبر به ساختار هزینه و تقاضای پیرو بستگی دارد؛ هزینه‌های بالای پیرو مزیت را کاهش می‌دهد.

پرسش‌های متداول

منبع مزیت رهبر در رقابت استاکلبرگ چیست؟

رهبر می‌تواند به مقدار بالایی متعهد شود و پیرو (که با توجه به انتخاب رهبر سود خود را بیشینه می‌کند) را مجبور به تولید کمتر کند. این امر کل خروجی بازار را کاهش داده و قیمت‌ها را افزایش می‌دهد که به نفع رهبر است. پاسخ بهینه پیرو به مقدار بالای رهبر، تولید کمتر است.

آیا پیرو می‌تواند سود بیشتری نسبت به رهبر کسب کند؟

خیر. طبق تعریف، رهبر ابتدا حرکت می‌کند و مقداری را انتخاب می‌کند که سود خود را با پیش‌بینی پاسخ پیرو بیشینه کند. پیرو، که توسط انتخاب رهبر محدود شده است، در تعادل سود کمتری نسبت به رهبر کسب می‌کند.

تعادل استاکلبرگ در مقایسه با تعادل کورنو چگونه است؟

رهبر در استاکلبرگ مقدار بیشتری نسبت به کورنو تولید می‌کند، پیرو کمتر تولید می‌کند و کل مقدار در استاکلبرگ بیشتر از کورنو است. قیمت‌ها در استاکلبرگ پایین‌تر هستند، اما سود رهبر به دلیل مزیت مقداری بالاتر است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. von Stackelberg, H. (1934). Marktform und Gleichgewicht. Julius Springer.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Tirole, J. (1988). The Theory of Industrial Organization. MIT Press.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.