Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس سرمایه اجتماعی

معرفی‌شده توسط
Robert D. Putnam, Jill Onyx, and Paul Bullen
سال
2000
نوع
Self-report Likert scale
خانواده
Social cognition

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس سرمایه اجتماعی یک ابزار خودگزارشی است که برای ارزیابی حضور و میزان سرمایه اجتماعی در افراد و جوامع طراحی شده است. این مقیاس با تکیه بر کار تأثیرگذار رابرت دی. پوتнам در مورد سرمایه اجتماعی به عنوان هنجارها، شبکه‌ها و عاملیت مشترک، ابعاد ارتباط اجتماعی، مشارکت در زندگی اجتماعی و دسترسی به منابع اجتماعی را اندازه‌گیری می‌کند. نسخه‌های متعددی از این مقیاس وجود دارد، از جمله مقیاسی که توسط اونیکس و بولن (2000) با اعتبارسنجی در سطح جامعه توسعه یافته است.

شهود پشت روش

سرمایه اجتماعی ارزش شبکه‌های اجتماعی و هنجارهای عاملیت و اعتماد را نشان می‌دهد که همکاری در درون و بین جوامع را تسهیل می‌کند. سرمایه اجتماعی بالا با پیوندهای قوی اجتماعی، مشارکت فعال در سازمان‌های مدنی و اجتماعی و باور به تعهد متقابل برای کمک به دیگران مشخص می‌شود. سرمایه اجتماعی پایین نشان‌دهنده انزوای اجتماعی، مشارکت ضعیف اجتماعی و فرسایش مشارکت مدنی است. این مقیاس این ابعاد را در سطوح فردی و اجتماعی ثبت می‌کند.

تاریخ

این مفهوم که توسط رابرت دی. پوتنام در کتاب پرفروش او «بولینگ تنها» در سال 2000 که کاهش سرمایه اجتماعی در آمریکا را مستند می‌کرد، رواج یافت، ریشه‌هایی در کارهای پیشین جامعه‌شناسان و اقتصاددانانی از جمله جیمز کولمن و پیر بوردیو دارد. جیل اونیکس و پل بولن در سال 2000 یکی از اولین ابزارهای اندازه‌گیری سیستماتیک را توسعه دادند و ابعاد سرمایه اجتماعی را در یک مقیاس معتبر در سطح جامعه عملیاتی کردند. از آن زمان، محققان بی‌شماری معیارهای جایگزینی را با تأکیدات نظری متفاوت توسعه داده‌اند.

چه زمانی استفاده شود

از مقیاس سرمایه اجتماعی در تحقیقات مربوط به سلامت جامعه، مشارکت مدنی، اثرات محله و رفاه اجتماعی استفاده کنید. این مقیاس برای تحقیقات مبتنی بر جامعه، مطالعات سازمانی و بررسی‌های مقایسه‌ای انسجام اجتماعی مناسب است. این مقیاس هنگام بررسی روابط بین سرمایه اجتماعی و سلامت روان، رفتارهای بهداشتی، نرخ جرم و جنایت یا نتایج تحصیلی ارزشمند است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • مفهوم سرمایه اجتماعی مورد مناقشه است؛ محققان مختلف بر ابعاد متفاوتی تأکید دارند.
  • ممکن است در معرض سوگیری مطلوبیت اجتماعی باشد؛ پاسخ‌دهندگان ممکن است مشارکت مدنی و اعتماد را بیش از حد گزارش کنند.
  • گویه‌ها ممکن است بر مفاهیم غربی مشارکت اجتماعی و مشارکت مدنی تأکید کنند.
  • امتیازات مقطعی، تغییرات پویا در سرمایه اجتماعی را در طول زمان ثبت نمی‌کنند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • نظریه تأثیرگذار پوتنام در مورد سرمایه اجتماعی را مستقیماً به ابعاد قابل اندازه‌گیری عملیاتی می‌کند.
  • نسخه‌های معتبر متعددی برای زمینه‌های مختلف (افراد، جوامع، سازمان‌ها) در دسترس است.
  • گویه‌ها هم سرمایه اجتماعی پیوندی و هم سرمایه اجتماعی پلی (پیوندهای درون‌گروهی و بین‌گروهی) را ثبت می‌کنند.
  • پایگاه تحقیقاتی گسترده‌ای که روابط با سلامت جامعه، رفاه و نتایج اقتصادی را نشان می‌دهد.

کاربردها

  • ارزیابی نابرابری‌های سلامت جامعه و رفاه در تحقیقات بهداشت عمومی و اپیدمیولوژی
  • پیش‌بینی نرخ جرم و جنایت در محله و احساس امنیت ساکنان در مطالعات جرم‌شناسی و جامعه
  • درک مشارکت مدنی و رفتار رأی‌گیری در علوم سیاسی و تحقیقات انتخاباتی
  • اندازه‌گیری اثرات مداخلات توسعه جامعه و ابتکارات بهبود محله
  • بررسی روابط بین سرمایه اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در مدارس و مؤسسات آموزشی

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پاسخ‌دهندگان معمولاً به 30 تا 40 گویه در مقیاس لیکرت (اغلب 4 یا 5 درجه‌ای) که به مشارکت اجتماعی، شبکه‌های اجتماعی، مشارکت مدنی، اعتماد اجتماعی و هنجارهای متقابل می‌پردازند، امتیاز می‌دهند. گویه‌ها ممکن است به عضویت در گروه‌های رسمی، ارتباطات اجتماعی غیررسمی و مشارکت سازمانی اشاره داشته باشند.

2

برای محاسبه میانگین یا مجموع امتیازات سرمایه اجتماعی کلی، یا تولید امتیازات زیرمقیاس در صورتی که ابزار دارای ابعاد متمایز باشد (مانند سرمایه اجتماعی پیوندی در مقابل سرمایه اجتماعی پلی). مقیاس‌ها متفاوت هستند؛ امتیازات بالاتر نشان‌دهنده سرمایه اجتماعی بیشتر است.

3

امتیازات بالاتر نشان‌دهنده سرمایه اجتماعی بیشتر است که در شبکه‌های اجتماعی قوی‌تر، مشارکت مدنی بالاتر، اعتماد بیشتر به دیگران و باور به تعهد متقابل منعکس می‌شود. امتیازات پایین‌تر نشان‌دهنده انزوای اجتماعی، پیوندهای اجتماعی ضعیف و مشارکت مدنی پایین است. امتیازات را می‌توان در درون جوامع یا در بین جمعیت‌ها مقایسه کرد.

دام‌های رایج

  • فرض بر این است که سرمایه اجتماعی بالا به طور جهانی مفید است؛ این می‌تواند انطباق گروهی و تبعیض علیه افراد خارجی را نیز تسهیل کند.
  • درهم آمیختن سرمایه اجتماعی با ارتباط اجتماعی؛ مشارکت در سازمان‌ها همیشه اعتماد یا عاملیت را ایجاد نمی‌کند.
  • رفتار با سرمایه اجتماعی به عنوان یک ویژگی صرفاً فردی؛ این اساساً یک ویژگی ساختاری است که از شبکه‌ها و نهادها ناشی می‌شود.
  • نادیده گرفتن پویایی‌های قدرت و نابرابری؛ سرمایه اجتماعی بالا در گروه‌های ممتاز ممکن است سلسله مراتب موجود را منعکس و تقویت کند.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین سرمایه اجتماعی پیوندی و سرمایه اجتماعی پلی چیست؟

سرمایه اجتماعی پیوندی به پیوندهای قوی در درون گروه‌ها (خانواده، دوستان نزدیک، افراد مشابه) اشاره دارد که هویت گروه را تقویت کرده و حمایت عاطفی را فراهم می‌کند. سرمایه اجتماعی پلی به پیوندهای ضعیف‌تر در بین گروه‌های متنوع اشاره دارد که اطلاعات و دسترسی به فرصت‌های گسترده‌تر را فراهم می‌کند. هر دو ارزشمند هستند اما کارکردهای متفاوتی دارند.

آیا سرمایه اجتماعی می‌تواند منفی باشد؟

بله. سرمایه اجتماعی بالا در درون یک گروه می‌تواند تبعیض علیه افراد خارجی، اجبار به انطباق یا تسهیل جرم و جنایت را در صورت ضد اجتماعی بودن هنجارها، تسهیل کند. سرمایه اجتماعی یک ویژگی ساختاری خنثی است؛ اینکه آیا نتایج مثبت یا منفی تولید می‌کند به هنجارها و اهداف شبکه‌های درگیر بستگی دارد.

مقیاس سرمایه اجتماعی چگونه سرمایه در سطح جامعه را در مقابل تفاوت‌های فردی اندازه‌گیری می‌کند؟

نسخه‌های مختلف بر سطوح مختلف تأکید دارند. نسخه‌های در سطح فردی، مشارکت و اعتماد فردی را اندازه‌گیری می‌کنند. نسخه‌های در سطح جامعه، پاسخ‌های فردی را تجمیع می‌کنند تا سرمایه اجتماعی محله را مشخص کنند. برخی ابزارها به دسترسی به شبکه‌های اجتماعی و منابع (فردی) می‌پردازند در حالی که برخی دیگر هنجارهای مشترک (جامعه) را اندازه‌گیری می‌کنند.

آیا سرمایه اجتماعی را می‌توان به طور عمدی ایجاد کرد؟

بله، اگرچه این فرآیند پیچیده و کند است. مراکز اجتماعی، فرصت‌های داوطلبانه، سازمان‌های مدنی و نهادهای فراگیر می‌توانند سرمایه اجتماعی پلی را ایجاد کنند. با این حال، شرایط ساختاری مانند نابرابری اقتصادی و جداسازی مسکونی، ایجاد سرمایه اجتماعی را دشوار می‌کند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Onyx, J., & Bullen, P. (2000). Measuring social capital in five communities. Journal of Applied Behavioral Science, 36(1), 23–42.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.