آزمون پیامد سینوس و بینی-۲۲ (SNOT-22)
- معرفیشده توسط
- Claire Hopkins, King's College London
- سال
- 2009
- نوع
- Self-report questionnaire
- خانواده
- sino-nasal-qol
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
SNOT-22 یک پرسشنامه کیفیت زندگی ۲۲-موردی و خاص بیماری است که برای ارزیابی علائم سینوس و بینی و تأثیر عملکردی آنها بر بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن، پولیپ بینی و بیماریهای مرتبط طراحی شده است. این پرسشنامه که توسط هاپکینز و همکارانش در کینگز کالج لندن در سال ۲۰۰۹ توسعه یافت، به پرکاربردترین ابزار برای اندازهگیری بار بیماری سینوس و بینی در کارآزماییهای بالینی و عمل رینولوژی تبدیل شده است.
SNOT-22 ارزیابی سریع و بیمارمحور را هم برای علائم خاص بینی (احتقان، ترشح، عطسه) و هم برای تأثیرات عمومی بر سلامت (خواب، سردرد، تمرکز) فراهم میکند.
شهود پشت روش
SNOT-22 اذعان دارد که بیماری سینوس و بینی فراتر از علائم ساده بینی است. رینوسینوزیت مزمن و پولیپ بینی به شدت خواب را مختل میکنند، تمرکز را کاهش میدهند، سردرد ایجاد میکنند و باعث خجالت اجتماعی میشوند (مانند ترشحات بینی، خروپف). بیمارانی که این اثرات آبشاری را تجربه میکنند، اغلب کیفیت زندگی بدتری را نسبت به آنچه نمرات عینی شدت (آندوسکوپی، تصویربرداری) نشان میدهند، گزارش میکنند. SNOT-22 هم علائم مستقیم بینی (احتقان، ترشحات پشت حلق، عطسه، از دست دادن بویایی/چشایی) و هم پیامدهای سیستمیک (اختلال خواب، سردرد، خستگی، انزوای اجتماعی، پریشانی عاطفی) را ثبت میکند. این رویکرد جامع تضمین میکند که پزشکان بار واقعی بیمار را درک کرده و میتوانند در مورد مزایای مورد انتظار درمان مشاوره دهند.
تاریخ
هاپکینز و همکارانش در کینگز کالج لندن SNOT-22 را در سال ۲۰۰۹ به عنوان بسط SNOT اصلی ۲۰ موردی توسعه دادند که برای بهبود ویژگیهای روانسنجی اصلاح شده بود. نسخه ۲۲ موردی در مطالعات چندملیتی (Kennedy et al. 2012) اعتبار سنجی گستردهای دریافت کرد و از آن زمان به استاندارد طلایی بالفعل در رینولوژی تبدیل شده است. ترجمههایی به بیش از ۱۵ زبان وجود دارد. زیرنمرات خاص حوزه در برخی تحقیقات پیشنهاد شدهاند اما نمره کل یکبعدی در عمل بالینی و کارآزماییها استاندارد باقی میماند.
چه زمانی استفاده شود
SNOT-22 برای بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن (CRS)، پولیپ بینی، رینیت آلرژیک یا سایر بیماریهای مزمن سینوس و بینی توصیه میشود. این ابزار ترجیحی در کارآزماییهای بالینی رینولوژی، مطالعات اثربخشی جراحی قبل و بعد و کلینیکهای رینولوژی فوق تخصصی است. SNOT-22 برای سینوزیت حاد (که علائم به سرعت نوسان میکنند) یا غربالگری مراقبتهای اولیه (به جای آن از ابزارهای سادهتر رینیت آلرژیک استفاده شود) کمتر مفید است. همچنین برای استفاده در شرایط غیر سینوس و بینی (مانند بیماری سینوسی مرتبط با فیبروز کیستیک) نیز تطبیق داده شده است.
محدودیتها و ملاحظات
- پتانسیل اثرات سقف/کف در بیماری خفیف یا بهبودی کامل: علائم حداقل ممکن است نمرات پایین غیر آموزنده با تمایز محدود ایجاد کند.
- همپوشانی موارد: برخی از محتوای همپوشان (مانند چندین مورد مرتبط با ترشح) استقلال آماری را محدود میکند.
- محدوده محدود در شرایط حاد: طول ۲۲ موردی ممکن است برای ارزیابی تشدید حاد بیش از حد باشد؛ ابزارهای کوتاهتر ممکن است ترجیح داده شوند.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- خاص بیماری: هر ۲۲ مورد مستقیماً به علائم سینوس و بینی و تأثیرات مرتبط با بیماری میپردازند؛ هیچ مورد پرکننده عمومی وجود ندارد.
- از نظر روانسنجی دقیق: نشاندهنده همسانی درونی بالا (آلفای کرونباخ = ۰.۹۵)، پایایی آزمون-بازآزمون قوی (ICC>0.9) و روایی سازه در چندین زبان است.
- MCID به خوبی تعریف شده: آستانه ۸.۹ امتیازی یک معیار عینی برای بهبود بالینی فراهم میکند که برای تصمیمگیری جراحی و طراحی کارآزمایی ضروری است.
- اجرا سریع: زمان تکمیل ۵ تا ۷ دقیقهای استفاده روتین در کلینیک را تسهیل میکند؛ هیچ آموزش تخصصی لازم نیست.
کاربردها
- کارآزماییهای رینوسینوزیت مزمن: نقطه پایانی اولیه در مطالعات درمان پزشکی (مانند آنتیبیوتیکهای هدفگیرنده بیوفیلم، اثربخشی دوپیلوماب)؛ حساس به پاسخ فارماکولوژیک.
- پیامدهای جراحی آندوسکوپی سینوس: ارزیابی پایه و اندازهگیری ۳ تا ۶ ماه پس از عمل برای تعیین کمیت بهبود علائم و موفقیت جراحی.
- مدیریت رینیت آلرژیک: پیگیری تأثیر مواجهه با آلرژن فصلی و اثربخشی کورتیکواستروئید/آنتیهیستامین داخل بینی در موارد مزمن.
- تحقیقات کیفیت زندگی: ارزیابی سطح جمعیت از بار بیماری سینوس و بینی در مطالعات اپیدمیولوژیک یا ارزیابی سیاستهای بهداشتی.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
SNOT-22 شامل ۲۲ مورد است که چهار حوزه را پوشش میدهد: علائم بینی (احتقان، ترشحات پشت حلق، از دست دادن بویایی/چشایی، عطسه، آبریزش بینی)، خواب (مشکل در خوابیدن، بیدار شدن از خواب)، رفاه عمومی (سردرد، درد صورت، تمرکز، به خاطر سپردن، خستگی، خلق و خو، خجالت، ناامیدی) و علائم گوش (احساس پری گوش، سرگیجه). هر مورد در مقیاس لیکرت ۰ تا ۵ (۰='بدون مشکل' تا ۵='بدترین مشکل ممکن') رتبهبندی میشود. این پرسشنامه به صورت خودتکمیلی است و معمولاً ۵ تا ۷ دقیقه طول میکشد. هیچ آموزش یا تفسیر تخصصی لازم نیست؛ پاسخدهندگان تجربه خود را نمرهگذاری میکنند.
فرمول
Respondent rates 22 sino-nasal and general health symptoms on 0–5 Likert scale
نمره کل SNOT-22 مجموع ساده تمام ۲۲ مورد است که مقیاس پیوسته ۰ تا ۱۱۰ را به دست میدهد (پایینتر = بهتر). برای نسخه استاندارد، محاسبه زیرمقیاس لازم نیست، اگرچه انتشارات تحقیقاتی گاهی اوقات برای تحلیل عمیقتر، زیرنمرات خاص حوزه را گزارش میکنند. حداقل تفاوت بالینی مهم (MCID) ۸.۹ امتیاز است؛ تغییر ≥۸.۹ نشاندهنده بهبود یا وخامت معنیدار است. برای مطالعات در سطح گروه، MCID ۸ تا ۹ امتیاز اعمال میشود.
فرمول
Individual item scores summed to yield total 0–110 score
تفسیر SNOT-22: ۰–۳۰ = بار خفیف سینوس و بینی، ۳۱–۶۰ = بار متوسط، ۶۱–۹۰ = بار شدید، >۹۰ = بار بسیار شدید. نمرات پایه SNOT-22 شدت درمان را مشخص میکند: بیمارانی که نمره >۷۰ دارند، معمولاً نیاز به جراحی آندوسکوپی سینوس یا سایر مداخلات دارند. نمرات تغییر از نظر بالینی بسیار مهم هستند: کاهش ≥۸.۹ امتیاز نشاندهنده بهبود بالینی معنیدار پس از درمان پزشکی یا جراحی است. عدم بهبود با وجود درمان ممکن است نشاندهنده تشخیص ناکافی، عدم پایبندی ضعیف یا نیاز به درمان جایگزین باشد.
فرمول
Higher scores indicate worse sino-nasal disease burden; MCID=8.9 points
دامهای رایج
- در نظر گرفتن نمره SNOT-22 به عنوان نشانه جراحی: نمره بالا نشاندهنده بار علائم است اما به طور خودکار نیاز به جراحی را نشان نمیدهد؛ یافتههای آندوسکوپی و تصویربرداری باید با علائم همخوانی داشته باشند.
- نادیده گرفتن تفسیر حوزه: بررسی تنها نمره کل ممکن است مناطق مشکل خاص (مانند اختلال خواب برجسته در مقابل درد) را که اطلاعاتی برای درمان هدفمند فراهم میکنند، پنهان کند.
- فرض اعمال یکنواخت MCID: MCID ۸.۹ امتیازی در سطح گروه است؛ آستانههای بیمار فردی ممکن است متفاوت باشد؛ همیشه در چارچوب شدت پایه و اهداف بیمار آن را ارزیابی کنید.
پرسشهای متداول
آیا SNOT-22 برای سینوزیت حاد مناسب است یا فقط برای رینوسینوزیت مزمن؟
SNOT-22 برای بیماریهای مزمن طراحی شده است؛ سینوزیت حاد خود محدود شونده است و علائم به سرعت برطرف میشوند. برای ارزیابی تشدید حاد، دفترچههای خاطرات علائم سادهتر یا مقیاسهای آنالوگ بصری ترجیح داده میشوند. از SNOT-22 در تشدید حاد CRS مزمن یا هنگام ارزیابی پایه CRS قبل از بدتر شدن حاد استفاده کنید.
بیماری ۶ امتیاز در SNOT-22 بهبود مییابد؛ آیا این از نظر بالینی معنیدار است؟
بهبود ۶ امتیازی کمتر از آستانه MCID ۸.۹ امتیاز است که نشاندهنده تغییر غیر معنیدار در سطح گروه است. با این حال، درک بیمار فردی مهم است؛ اگر بیمار تسکین معنیداری در علائم گزارش کند، قضاوت بالینی بر نقطه برش ارجحیت دارد. همیشه SNOT-22 را با یافتههای عینی و رضایت بیمار ادغام کنید.
اگر بیمار مواردی را نادیده بگیرد، چگونه SNOT-22 را نمرهگذاری کنم؟
نحوه برخورد با موارد از دست رفته بسته به پروتکل مطالعه متفاوت است. معمولاً، اگر کمتر از ۵٪ موارد از دست رفته باشند، میانگین نمره مورد بیمار میتواند مقادیر از دست رفته را جایگزین کند. اگر بیش از ۵٪ از دست رفته باشند، پرسشنامه ناقص در نظر گرفته میشود. نسخههای دیجیتال مدرن اغلب تکمیل موارد را برای جلوگیری از این مشکل اجباری میکنند.
آیا باید از SNOT-22 یا RQLQ برای رینیت آلرژیک استفاده کنم؟
SNOT-22 برای رینوسینوزیت مزمن و پولیپ بینی بهتر است. RQLQ (پرسشنامه کیفیت زندگی رینوکونژونکتیویت) برای رینیت آلرژیک همراه با علائم چشمی حساستر است. فنوتیپ بیماری را در نظر بگیرید: اگر عمدتاً بینی/سینوسی است، از SNOT-22 استفاده کنید؛ اگر رینیت آلرژیک با درگیری چشمی است، RQLQ را در نظر بگیرید.
روشهای مرتبط
منابع
Hopkins, C., Gillett, S., Slack, R., Lund, V. J., & Browne, J. P. (2009). Psychometric validity of the 22-item Sinonasal Outcome Test. Clinical Otolaryngology, 34(5), 447-454.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Kennedy, J. L., Hubbard, M. A., Huyett, P., Patanavanich, S., Gould, H. M., & Köller, D. Y. (2012). Sino-Nasal Outcome Test (SNOT-22): A multicenter validation study. Rhinology, 50(4), 359-363.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.