Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تقطیر واکنشی

معرفی‌شده توسط
Klaus Sundmacher
سال
1995
نوع
Integrated reaction-separation process model
خانواده
Process Intensification

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تقطیر واکنشی، واکنش و جداسازی را در یک ستون واحد ترکیب می‌کند؛ در این فرآیند، واکنش‌دهنده‌ها به طور پیوسته از محصولات جدا می‌شوند، در حالی که همزمان بر روی سینی‌های کاتالیزوری واکنش می‌دهند. این تکنیک تشدید فرآیند که در دهه ۱۹۹۰ توسط کلاوس ساندماخر و همکارانش پیشگام شد، هزینه سرمایه‌گذاری، مصرف انرژی و اثرات زیست‌محیطی را برای واکنش‌های مناسب به طور چشمگیری کاهش می‌دهد. این روش اکنون برای فرآیندهای استریفیکاسیون، هیدراسیون و ترانس‌استریفیکاسیون به صورت صنعتی اثبات شده است.

شهود پشت روش

در روش‌های مرسوم، شما A + B را در یک راکتور جداگانه واکنش می‌دهید تا C تولید شود، سپس برای جداسازی C (محصول) از A و B واکنش‌نداده، تقطیر انجام می‌دهید. این کار به دو ظرف نیاز دارد. تقطیر واکنشی هر دو را ترکیب می‌کند: خود ستون تقطیر، راکتور است. واکنش‌دهنده‌ها از پایین ستون وارد می‌شوند، بر روی سینی‌های کاتالیزوری در بخش میانی واکنش می‌دهند و محصولات از بالای ستون یا از کف آن جدا می‌شوند. حذف محصولات (به ویژه اگر محدود به تعادل باشند) واکنش را به جلو سوق می‌دهد و تبدیل و گزینش‌پذیری را بدون نیاز به راکتور جداگانه بهبود می‌بخشد. ترکیب عملیات کارآمدتر و اقتصادی‌تر است.

تاریخ

تقطیر واکنشی به عنوان یک موضوع تحقیقاتی در دهه ۱۹۸۰ ظهور کرد و در دهه ۱۹۹۰ تجاری شد. نمونه‌های صنعتی شامل فرآیند اسید استیک سلانیز (کربونیل‌دار کردن متانول) و واحدهای متعدد استریفیکاسیون است. تحقیقات در مورد جداسازی‌های واکنشی فراتر از تقطیر (راکتورهای کروماتوگرافی، راکتورهای غشایی) ادامه دارد.

چه زمانی استفاده شود

از تقطیر واکنشی برای واکنش‌های برگشت‌پذیر یا محدود به تعادل (استرها، اترها، الکل‌ها) استفاده کنید که حذف محصول باعث بهبود تبدیل می‌شود. این روش زمانی ایده‌آل است که واکنش با سرعت متوسطی انجام شود (زمان ماند در حد دقیقه) و انرژی گرمایش/سرمایش در غیر این صورت هدر می‌رود. از این روش برای واکنش‌های بسیار گرمازا که نیاز به کنترل دقیق دما دارند یا واکنش‌های بسیار سریع که به مقادیر زیادی کاتالیزور نیاز دارند، اجتناب کنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • طراحی پیچیده؛ نیاز به شبیه‌سازی دقیق، نه روش‌های میانبر ساده
  • کنترل دشوار؛ پایداری تقطیر و کوپلینگ واکنش می‌تواند باعث نوسانات شود
  • محدود به واکنش‌ها و جداسازی‌های سازگار (پنجره‌های حرارتی باید همپوشانی داشته باشند)
  • مقادیر زیاد کاتالیزور؛ واکنش‌های کند به کاتالیزور بیش از حد در ستون نیاز دارند

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • تبدیل و گزینش‌پذیری بالاتر نسبت به راکتور جداگانه (حذف محصول تعادل را به جلو می‌راند)
  • کاهش هزینه سرمایه‌گذاری (یک ظرف در مقابل راکتور + ستون)
  • مصرف انرژی کمتر (ترکیب گرمایش برای واکنش و تقطیر)
  • ردپای زیست‌محیطی کوچکتر؛ فرآیند تشدید شده

کاربردها

  • استریفیکاسیون: اسید استیک + اتانول به اتیل استات + آب (فرآیندهای ایستمن، سلانیز)
  • هیدراسیون: ایزوبوتان + آب به ترت-بوتانول در تقطیر واکنشی
  • ترانس‌استریفیکاسیون: سنتز بیودیزل از روغن‌ها و متانول
  • اتریفیکاسیون: الفین‌های سبک + الکل‌ها به اترها (مثلاً MTBE، TAME)

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

ترکیب خوراک، نوع و محل کاتالیزور، سینتیک واکنش و تعادلات ترمودینامیکی را مشخص کنید.

2

ستون را طراحی کنید: تعداد مراحل، موقعیت خوراک، سینی‌های حاوی کاتالیزور، نسبت برگشت (رفلاکس).

فرمول
\text{Define column stages, reactions, feed composition, reflux ratio}
3

در هر مرحله، موازنه‌های جرم را همراه با سرعت واکنش و تعادل بخار-مایع به طور همزمان اعمال کنید.

فرمول
\text{Mass balance on stage } j: \text{in} = \text{out} + \text{reaction}
4

از شبیه‌سازی‌های دقیق RADFRAC (مبتنی بر سرعت یا مبتنی بر مرحله) با ماژول‌های سینتیک واکنش داخلی استفاده کنید.

فرمول
\text{RADFRAC simulation with reaction kinetics; simultaneous solution of equilibrium and reaction}
5

تبدیل، خلوص، مصرف انرژی را ارزیابی کرده و اقتصاد آن را با راکتور جداگانه + تقطیر مرسوم مقایسه کنید.

دام‌های رایج

  • دست‌کم گرفتن زمان ماند مورد نیاز برای واکنش؛ تقطیر سریع می‌تواند تبدیل را محدود کند
  • انتخاب واکنش‌های محدود به تعادل که حذف محصول در آنها سودمند نیست
  • نادیده گرفتن واکنش‌های جانبی؛ گزینش‌پذیری می‌تواند ضعیف باشد اگر محصولات ناخواسته تشکیل شوند

پرسش‌های متداول

چرا حذف محصول باعث بهبود تبدیل در تقطیر واکنشی می‌شود؟

برای واکنش‌های برگشت‌پذیر، تعادل تبدیل را محدود می‌کند. حذف محصول (به ویژه از بالای ستون) تعادل را به سمت محصولات سوق داده و تبدیل را افزایش می‌دهد. این اصل لوشاتلیه است که به صورت فیزیکی اعمال می‌شود.

آیا هر واکنشی را می‌توان در تقطیر واکنشی انجام داد؟

خیر. واکنش‌ها باید با تقطیر سازگار باشند: دمای متوسط (عدم تخریب در نقطه جوش)، عمر کاتالیزور کافی، و ایده‌آل است که محدود به تعادل باشند. واکنش‌های بسیار سریع یا بسیار کند، واکنش‌های بسیار گرمازا، یا آنهایی که نیاز به مناطق دمایی دقیق دارند، کمتر مناسب هستند.

تقطیر واکنشی را چگونه کنترل می‌کنید؟

کنترل چالش‌برانگیز است زیرا تقطیر و واکنش به هم مرتبط هستند. به طور معمول، نسبت برگشت (رفلاکس)، دبی خوراک، و توان ریبویلر دستکاری می‌شوند. کنترل پیشرفته (مانند کنترل پیش‌بین مدل) اغلب مورد نیاز است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Sundmacher, K., & Kienle, A. (2003). Reactive Distillation: Status and Future Directions. Wiley-VCH.

    شابک: 978-3-527-30623-9
    کپی شد.
  2. Siringi, S., & Malone, M. F. (1997). Design of reaction/distillation columns for esterification. Computers & Chemical Engineering, 21(12), 1223-1238.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. James, M. J., Baur, R., & Krishna, R. (2000). Models for reactive distillation. AIChE Journal, 46(12), 2350-2365.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.