Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

معیارهای اعتبارپذیری در پژوهش کیفی

معرفی‌شده توسط
Yvonna Lincoln and Egon Guba
سال
1985
نوع
Framework
خانواده
quality-assurance

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

اعتبارپذیری (Trustworthiness) چارچوبی برای ارزیابی کیفیت و دقت پژوهش کیفی است که توسط لینکلن و گوبا (1985) به عنوان جایگزینی برای معیارهای کمی (روایی درونی، روایی بیرونی، پایایی، عینیت) توسعه یافت. این چارچوب شامل پنج معیار است: اعتبار (Credibility) (یافته‌ها دقیق و مبتنی بر داده‌ها هستند)، قابلیت انتقال (Transferability) (یافته‌ها به زمینه‌های دیگر قابل تعمیم هستند)، قابلیت اتکا (Dependability) (یافته‌ها سازگار و قابل دفاع هستند)، قابلیت تأیید (Confirmability) (یافته‌ها منعکس‌کننده داده‌ها و دیدگاه‌های شرکت‌کنندگان هستند، نه سوگیری پژوهشگر)، و اصالت (Authenticity) (پژوهش منعکس‌کننده دیدگاه‌های متنوع و ارتقاء دهنده درک است). این چارچوب به استاندارد ارزیابی پژوهش کیفی در سراسر رشته‌ها تبدیل شده و پژوهشگران را در طراحی و گزارش مطالعات کیفی دقیق راهنمایی می‌کند.

شهود پشت روش

پژوهش کمی می‌پرسد: آیا اندازه‌گیری‌ها دقیق و صریح هستند؟ آیا یافته‌ها به جمعیت‌ها قابل تعمیم هستند؟ آیا طرح پژوهش سوگیری را کنترل می‌کند؟ پژوهش کیفی سوالات متفاوتی می‌پرسد: آیا تفاسیر مبتنی بر داده‌ها هستند؟ آیا دیدگاه‌های متعدد ثبت شده‌اند؟ آیا فرآیند پژوهش شفاف و قابل دفاع است؟ معیارهای اعتبارپذیری زبانی برای بحث در مورد کیفیت در پژوهش کیفی بدون وارد کردن مفروضات نامناسب کمی (مانند «قابلیت تعمیم») فراهم می‌کنند. اعتبار (Credibility) با روایی درونی (internal validity) موازی است اما بر این تمرکز دارد که آیا یافته‌ها اصیل و وفادار به تجربه شرکت‌کنندگان هستند. قابلیت انتقال (Transferability) با روایی بیرونی (external validity) موازی است اما تشخیص می‌دهد که یافته‌های کیفی وابسته به زمینه هستند؛ پژوهش کیفی به جای ادعای تعمیم، نشان می‌دهد که آیا یافته‌ها می‌توانند به زمینه‌های مشابه منتقل شوند. قابلیت اتکا (Dependability) و قابلیت تأیید (Confirmability) با پایایی (reliability) و عینیت (objectivity) موازی هستند اما اذعان می‌کنند که جدایی کامل غیرممکن است؛ در عوض، پژوهش کیفی روش‌ها و استدلال خود را مستند می‌کند تا خوانندگان بتوانند ارزیابی کنند که آیا یافته‌ها قابل دفاع هستند. این چارچوب تأکید می‌کند که پژوهش کیفی دارای دقت است، اما دقت با پژوهش کمی متفاوت به نظر می‌رسد.

تاریخ

لینکلن و گوبا (1985) معیارهای اعتبارپذیری را به عنوان یک جایگزین معرفت‌شناختی برای روایی کمی توسعه دادند و پیشنهاد کردند که پژوهش کیفی بر اساس مفروضات متفاوتی عمل می‌کند و بنابراین به استانداردهای کیفیت متفاوتی نیاز دارد. گوبا و لینکلن (1994) چارچوب را به پنج معیار گسترش دادند. تریسی (2010) چارچوب را به هشت معیار (موضوع ارزشمند، دقت غنی، صداقت، اعتبار، طنین، سهم قابل توجه، اخلاق، انسجام معنادار) به‌روزرسانی کرد و پارادایم‌های کیفی متنوع را اذعان کرد. ویت‌مور و همکاران (2001) چندین چارچوب را سنتز کردند و رویکردهای یکپارچه برای کیفیت کیفی پیشنهاد کردند. بحث معاصر شامل موارد زیر است: آیا معیارهای اعتبارپذیری کافی هستند یا چارچوب‌های جایگزین (چک‌لیست COREQ، استانداردهای تعالی گزارش‌دهی بهبود کیفیت) بهتر به پژوهش کیفی شفاف و دقیق خدمت می‌کنند. رشته‌ها و سنت‌های کیفی مختلف (واقع‌گرایانه، سازنده‌گرا، انتقادی) ممکن است بر معیارهای متفاوت و استانداردهای کیفیت تأکید کنند.

چه زمانی استفاده شود

معیارهای اعتبارپذیری باید طراحی و ارزیابی همه پژوهش‌های کیفی را در سراسر رشته‌ها و سوالات پژوهشی هدایت کنند. معیارهای مختلف ممکن است بسته به اهداف پژوهش مورد تأکید قرار گیرند: پژوهش اکتشافی بر اعتبار (credibility) و قابلیت اتکا (dependability) تأکید دارد؛ پژوهش مقایسه‌ای بر قابلیت انتقال (transferability) تأکید دارد؛ پژوهش مشارکتی بر اصالت (authenticity) تأکید دارد. هنگام گزارش یافته‌های کیفی، به صراحت به چگونگی دستیابی به اعتبارپذیری بپردازید؛ این امر دقت را نشان می‌دهد و به خوانندگان اجازه می‌دهد یافته‌ها را ارزیابی کنند. معیارهای اعتبارپذیری برای کارهای صرفاً نظری یا مرور ادبیات (که استانداردهای کیفیت خود را دارند) کمتر مرتبط هستند اما برای پژوهش کیفی تجربی ضروری هستند.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • چارچوب می‌تواند تقلیل‌گرایانه باشد: اعتبارپذیری پیچیده‌تر و وابسته به زمینه است تا پنج معیار نشان می‌دهند؛ همه معیارها به طور مساوی برای همه مطالعات اعمال نمی‌شوند.
  • برخی پارادایم‌های کیفی (سازنده‌گرا، واقع‌گرای انتقادی) مفروضات زیربنایی چارچوب را رد می‌کنند؛ چارچوب‌های کیفیت جایگزین وجود دارند.
  • معیارها اغلب به صورت مکانیکی (رویکرد چک‌لیستی) استفاده می‌شوند: «من بررسی اعضا و بازتاب‌پذیری را انجام دادم، بنابراین پژوهش من معتبر است»، بدون توجه واقعی به کیفیت.
  • قابلیت انتقال گاهی با روایی بیرونی یا قابلیت تعمیم اشتباه گرفته می‌شود؛ یافته‌های کیفی وابسته به زمینه هستند، نه نماینده جمعیت.
  • قابلیت تأیید فرض می‌کند که عینیت پژوهشگر امکان‌پذیر است؛ کارهای جدیدتر اذعان می‌کنند که نفوذ پژوهشگر اجتناب‌ناپذیر است و نمی‌توان آن را به طور کامل از طریق رویه‌ها حذف کرد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • زبان و معیارهای روشنی برای بحث در مورد کیفیت در پژوهش کیفی فراهم می‌کند و آن را حرفه‌ای و قابل دفاع می‌سازد.
  • چارچوب با مفاهیم روایی کمی موازی است (اعتبار ≈ روایی درونی، قابلیت انتقال ≈ روایی بیرونی) و آن را برای پژوهشگران کمی قابل دسترس می‌سازد.
  • بر استراتژی‌های متعدد برای دستیابی به اعتبارپذیری (بررسی اعضا، سه‌گانه‌سازی، بازتاب‌پذیری، مسیرهای حسابرسی) تأکید می‌کند و به پژوهشگران انعطاف‌پذیری می‌دهد.
  • بر شفافیت و مستندسازی تمرکز دارد و فرآیندهای پژوهش را برای خوانندگان قابل مشاهده می‌سازد.
  • در سراسر رشته‌ها به طور گسترده‌ای شناخته شده است؛ استفاده از این معیارها پژوهش کیفی را به عنوان پژوهشی دقیق در جوامع دانشگاهی قابل تشخیص می‌سازد.

کاربردها

  • برنامه‌ریزی و طراحی مطالعات کیفی: پژوهشگران از معیارهای اعتبارپذیری برای اطلاع‌رسانی انتخاب‌های روش‌شناختی (استراتژی نمونه‌گیری، روش‌های جمع‌آوری داده، رویکرد تحلیل) از ابتدا استفاده می‌کنند.
  • گزارش یافته‌های کیفی: نویسندگان به صراحت به معیارهای اعتبارپذیری در بخش روش‌ها می‌پردازند و چگونگی دستیابی به کیفیت را بحث می‌کنند.
  • ارزیابی پژوهش کیفی: داوران و خوانندگان از معیارهای اعتبارپذیری برای ارزیابی کیفیت و دقت مطالعات کیفی منتشر شده یا منتشر نشده استفاده می‌کنند.
  • آموزش پژوهشگران کیفی: دانشجویان معیارهای اعتبارپذیری را به عنوان مفاهیم بنیادی برای درک تعالی پژوهش کیفی می‌آموزند.
  • ارتباط بین رشته‌ای: معیارهای اعتبارپذیری زبانی مشترک برای پژوهشگران کیفی در سراسر رشته‌ها برای بحث در مورد استانداردهای کیفیت فراهم می‌کنند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

معیارهای اعتبارپذیری را به عنوان اصول طراحی و گزارش‌دهی در سراسر پژوهش به کار ببرید. اعتبار (Credibility): از تعامل طولانی‌مدت (زمان طولانی در میدان)، مشاهده مداوم (مشاهده عمیق پدیده‌ها)، سه‌گانه‌سازی (روش‌ها، منابع، پژوهشگران متعدد)، بررسی اعضا (تأیید توسط شرکت‌کنندگان)، و تحلیل مورد منفی (جستجوی داده‌هایی که یافته‌ها را نقض می‌کنند) استفاده کنید. قابلیت انتقال (Transferability): توصیف غنی از زمینه مطالعه، شرکت‌کنندگان و یافته‌ها ارائه دهید تا خوانندگان بتوانند تناسب آن را با زمینه‌های خود ارزیابی کنند. عوامل زمینه‌ای را که ممکن است بر قابلیت انتقال تأثیر بگذارند، مستند کنید. قابلیت اتکا (Dependability): تمام تصمیمات پژوهشی و دلایل آن‌ها را در یک مسیر حسابرسی (audit trail) مستند کنید. از بازتاب‌پذیری (reflexivity) برای بررسی چگونگی شکل‌گیری پژوهش توسط جایگاه پژوهشگر استفاده کنید. پژوهش را توسط همکاران یا سرپرستان بررسی کنید. قابلیت تأیید (Confirmability): از مسیرهای حسابرسی، بازتاب‌پذیری و مستندسازی دقیق برای نشان دادن اینکه یافته‌ها از داده‌ها و دیدگاه‌های شرکت‌کنندگان ناشی می‌شوند، استفاده کنید. از نقل‌قول‌های مستقیم و مثال‌ها برای نشان دادن تفاسیر استفاده کنید. اصالت (Authenticity): صداهای متنوع شرکت‌کنندگان را بگنجانید؛ دیدگاه‌های متعدد را نمایش دهید. نشان دهید که چگونه پژوهش به نفع شرکت‌کنندگان یا جوامع آن‌ها است.

2

پژوهش کیفی را با استفاده از معیارهای اعتبارپذیری با بررسی روش‌ها و گزارش‌دهی ارزیابی کنید. اعتبار (Credibility): آیا پژوهشگر از منابع یا روش‌های داده‌ای متعدد برای تأیید یافته‌ها استفاده کرده است؟ آیا بررسی اعضا گزارش شده است؟ آیا تحلیل مورد منفی انجام شده است؟ آیا تفسیر با زبان و معنای شرکت‌کنندگان مطابقت دارد؟ قابلیت انتقال (Transferability): آیا زمینه به اندازه کافی با جزئیات توصیف شده است؟ آیا خوانندگان می‌توانند تناسب آن را با محیط‌های خود ارزیابی کنند؟ قابلیت اتکا (Dependability): آیا روش‌ها به طور شفاف مستند شده‌اند؟ آیا مسیر حسابرسی وجود دارد؟ آیا پژوهشگر تصمیمات را توضیح می‌دهد؟ قابلیت تأیید (Confirmability): آیا یافته‌ها با نقل‌قول‌ها و مثال‌ها به داده‌ها مبتنی هستند؟ آیا جایگاه پژوهشگر اذعان شده است؟ آیا تفاسیر جایگزین مورد بحث قرار گرفته‌اند؟ اصالت (Authenticity): آیا صداهای متعدد نمایش داده شده‌اند؟ آیا پژوهش به نگرانی‌های شرکت‌کنندگان می‌پردازد؟ آیا درک متقابل را ارتقاء می‌دهد؟ هیچ معیاری به تنهایی برای همه مطالعات به یک اندازه مهم نیست؛ پژوهشگر باید توجیه کند که کدام معیارها مرتبط‌تر هستند و چگونه به آن‌ها پرداخته شده است.

دام‌های رایج

  • ادعای اعتبارپذیری صرفاً از طریق رویه‌ها: انجام بررسی اعضا، نگهداری یادداشت‌های بازتابی، یا ایجاد مسیرهای حسابرسی به طور خودکار کیفیت را تضمین نمی‌کند؛ این‌ها باید به خوبی انجام شده و در تفسیر معنادار ادغام شوند.
  • برخورد برابر با همه معیارها: مطالعات مختلف بر معیارهای متفاوتی تأکید دارند. یک قوم‌نگاری تاریخی ممکن است اعتبار و قابلیت انتقال را اولویت‌بندی کند؛ یک مطالعه مشارکتی ممکن است بر اصالت تأکید کند.
  • حذف بحث اعتبارپذیری: فرض اینکه کیفیت بدیهی است به جای پرداختن صریح به چگونگی دستیابی به اعتبار، قابلیت اتکا و غیره.
  • استفاده از معیارهای اعتبارپذیری به عنوان توجیه پس از واقعیت (post-hoc): اعمال آن‌ها فقط در گزارش نهایی به جای ادغام آن‌ها در سراسر طراحی پژوهش.
  • مخلوط کردن اعتبارپذیری با توافق: اعتبارپذیری مستلزم این نیست که همه شرکت‌کنندگان با یافته‌ها موافق باشند، و نه اینکه خوانندگان آن‌ها را تأیید کنند.

پرسش‌های متداول

چگونه باید به هر پنج معیار اعتبارپذیری در مطالعه خود بپردازم؟

نیازی نیست به همه معیارها به طور مساوی بپردازید؛ بر اساس سوال پژوهش و طراحی خود اولویت‌بندی کنید. همه مطالعات باید به اعتبار (مبتنی کردن یافته‌ها بر داده‌ها) و قابلیت اتکا (روش‌های شفاف) بپردازند. قابلیت انتقال برای مطالعات اکتشافی که ممکن است به زمینه‌های دیگر اطلاع دهند، اهمیت بیشتری دارد. قابلیت تأیید زمانی مهم‌تر است که سوگیری پژوهشگر یک نگرانی باشد. اصالت زمانی اهمیت بیشتری دارد که در پژوهش مشارکتی یا حمایتی باشد. به صراحت بیان کنید که کدام معیارها برای مطالعه شما مرتبط‌تر هستند و چگونه به آن‌ها پرداخته‌اید.

آیا بررسی اعضا برای اعتبارپذیری ضروری است؟

بررسی اعضا مهم است اما اگر استراتژی‌های اعتبار دیگر قوی باشند، ضروری نیست. سه‌گانه‌سازی (منابع داده متعدد)، تعامل طولانی‌مدت و مشاهده مداوم می‌توانند اعتبار را بدون بررسی اعضا ایجاد کنند. با این حال، بررسی اعضا کارآمد و ارزشمند است. در صورت امکان، آن را بگنجانید؛ در غیر این صورت، با استراتژی‌های دیگر جبران کنید و توضیح دهید که چرا بررسی اعضا امکان‌پذیر نبود.

آیا قابلیت انتقال به این معنی است که یافته‌های من باید در مورد جمعیت‌های دیگر نیز صدق کند؟

خیر. قابلیت انتقال وابسته به زمینه است: یافته‌ها زمانی قابل اعمال هستند که شرایط، اوضاع و شرکت‌کنندگان مشابه باشند. قابلیت انتقال از طریق توصیف غنی (توصیف عمیق زمینه) حاصل می‌شود تا خوانندگان بتوانند تناسب آن را با محیط‌های خود ارزیابی کنند. این تعمیم (ادعاهای نماینده جمعیت) نیست، بلکه قضاوت آگاهانه در مورد قابلیت اعمال در زمینه‌های مشابه است.

آیا پژوهش من می‌تواند اعتبارپذیری بالایی داشته باشد اگر داده‌ها را به تنهایی تحلیل کرده باشم؟

بله، اما اقدامات احتیاطی اضافی لازم است. پژوهش تک‌تحلیلی می‌تواند اعتبارپذیری بالایی داشته باشد اگر از سه‌گانه‌سازی (منابع داده، روش‌های متعدد)، بازتاب‌پذیری (بررسی تأثیر خود)، تحلیل مورد منفی (جستجوی شواهد نقض‌کننده)، مسیرهای حسابرسی (مستندسازی تصمیمات) و بررسی اعضا استفاده کنید. بحث با همکار (peer debriefing) (بحث در مورد تحلیل با یک همکار) اعتبارپذیری را بدون نیاز به همکار تحلیل‌گر تقویت می‌کند.

اگر یافته‌های من با دیدگاه‌های بیان شده شرکت‌کنندگان مغایرت داشته باشد چه؟

این از نظر تحلیلی مهم و معتبر است اگر بر داده‌ها مبتنی باشد. ممکن است شما آنچه را که شرکت‌کنندگان می‌گویند متفاوت از آنچه انجام می‌دهند تفسیر کرده باشید، یا الگوهایی را شناسایی کرده باشید که آن‌ها آگاهانه تشخیص نداده‌اند. به مغایرت در تفسیر بپردازید: بحث کنید که چرا تفاسیر متفاوت هستند، آیا داده‌ها از خوانش شما حمایت می‌کنند، و این چه چیزی را در مورد پدیده آشکار می‌کند. شفافیت در مورد مغایرت‌ها اعتبارپذیری را تقویت می‌کند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. SAGE Publications.

    شابک: 978-0803924314
    کپی شد.
  2. Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of Qualitative Research (pp. 105-117). SAGE Publications.

    شابک: 978-0803950671
    کپی شد.
  3. Tracy, S. J. (2010). Qualitative quality: Eight big-tent criteria for excellent qualitative research. Qualitative Inquiry, 16(10), 837-851.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  4. Whittemore, R., Chase, S. K., & Mandle, C. L. (2001). Validity in qualitative research. Qualitative Health Research, 11(4), 522-537.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.