پروفایل درد نوزاد نارس (PIPP)
- معرفیشده توسط
- Bonnie Stevens
- سال
- 1996
- نوع
- Clinician-rated
- خانواده
- procedural-pain-assessment
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
PIPP ابزاری هفت شاخصی برای ارزیابی درد رفتاری و فیزیولوژیکی است که به طور خاص برای نوزادان نارس و ترم که تحت رویههای دردناک قرار میگیرند، طراحی شده است. این ابزار که توسط استیونز و همکاران در سال ۱۹۹۶ توسعه یافته است، درد حاد رویهای را با ادغام سن حاملگی، وضعیت رفتاری، حالات چهره و تغییرات علائم حیاتی اندازهگیری میکند.
PIPP به پرکاربردترین ابزار معتبر درد حاد نوزادان در تحقیقات تبدیل شده است و توسط سازمانهای اصلی درد کودکان برای ارزیابی درد در طول رویههای روتین NICU توصیه میشود.
شهود پشت روش
PIPP تشخیص میدهد که پاسخهای درد نوزادان نارس به طور رشدی توسط بلوغ حاملگی تعدیل میشوند؛ یک پاسخ رفتاری که درد را در نوزاد ترم نشان میدهد، ممکن است در نوزاد ۲۴ هفتهای نشاندهنده عدم بلوغ طبیعی مرتبط با نارس بودن باشد. این مقیاس سن حاملگی (GA) را به عنوان یک عامل وزندهنده در نظر میگیرد و پاسخهای رفتاری و فیزیولوژیکی مورد انتظار را برای نوزادان کمتر بالغ به سمت پایین تنظیم میکند. این کالیبراسیون رشدی، حساسیت و ویژگی تشخیص درد را در طیف وسیع سن حاملگی در جمعیت نوزادان افزایش میدهد. این ابزار، نشانههای رفتاری (برجستگی ابرو، بستن چشم، شیار نازولبیال) و شاخصهای فیزیولوژیکی (افزایش ضربان قلب، کاهش اشباع اکسیژن) را متعادل میکند تا پاسخهای درد را حتی در نوزادان عمیقاً آرامبخش یا دارای اختلال عصبی ثبت کند.
تاریخ
PIPP توسط بانی استیونز و همکاران در دانشگاه تورنتو در سال ۱۹۹۶ توسعه یافت و به شکاف حیاتی در ارزیابی درد نوزادان نارس پرداخت. در آن زمان، اکثر مقیاسهای درد نوزادان یا خیلی کوتاه (تک آیت) بودند یا برای نوزادان ترم طراحی شده بودند، و پاسخهای درد تعدیل شده رشدی نوزادان نارس اغلب نادیده گرفته میشد. گنجاندن وزندهی سن حاملگی در PIPP نوآورانه بود. اعتبارسنجی اولیه شامل ۵۰ نوزاد تحت سوراخ کردن پاشنه بود؛ تحقیقات بعدی (۱۹۹۸–۲۰۱۰) اعتبارسنجی را به بیش از ۱۵۰۰ نوزاد در مراکز و رویههای متعدد (وریدیابی، سوراخ کردن کمر، لولهگذاری، خارج کردن لوله، ساکشن) گسترش داد. یک نسخه اصلاح شده (PIPP-R) در سال ۲۰۱۴ با تعاریف بهبود یافته آیتهای رفتاری منتشر شد. PIPP اکنون پرکاربردترین مقیاس درد نوزادان در ادبیات پزشکی است و توسط آکادمی اطفال آمریکا، انجمن بینالمللی مطالعه درد و سایر سازمانهای اصلی توصیه میشود.
چه زمانی استفاده شود
PIPP ابزار طلایی ارزیابی درد حاد رویهای برای نوزادان نارس و ترم است که تحت رویههای دردناک در NICU یا اتاق زایمان قرار میگیرند. این ابزار به طور خاص برای موارد زیر نشان داده شده است: (۱) رویههای دردناک روتین (سوراخ کردن پاشنه، وریدیابی، سوراخ کردن کمر، قرار دادن لوله قفسه سینه، لولهگذاری داخل تراشه)؛ (۲) هدایت مداخلات تسکینی/بیحسی حاد در طول رویهها؛ (۳) ارزیابی اثربخشی مداخلات مدیریت درد (ساکارز، مکیدن غیرمغذی، اپیوئیدها، بیحسکنندههای موضعی) در عمل بالینی و تحقیقات؛ (۴) تحقیقات اپیدمیولوژیک برای سنجش میزان مواجهه با درد در جمعیت نوزادان؛ (۵) ابتکارات بهبود کیفیت برای مستندسازی شیوههای مدیریت درد پایه و پیگیری بهبود پس از اجرای پروتکل.
محدودیتها و ملاحظات
- منحصراً برای درد حاد رویهای طراحی شده است؛ درد مزمن یا زمینه ای را در نوزادان تهویهشده یا پس از عمل در دورههای طولانی ارزیابی نمیکند (برای ارزیابی مداوم آرامبخشی از N-PASS یا ابزارهای دیگر استفاده کنید).
- شاخصهای علائم حیاتی (ضربان قلب، اشباع اکسیژن) با عوامل غیردردی مختلط میشوند: تاکیکاردی و کاهش اشباع با سپسیس، دیسترس تنفسی، بیماری قلبی، یا حتی جابجایی یا تعویض پوشک رخ میدهند و به طور بالقوه امتیازات را افزایش میدهند.
- امتیازدهی حالات چهره نیازمند تجسم واضح است؛ لولههای تراشه، رابطهای ونتیلاتور، وضعیت قرارگیری، یا تغییرات آناتومیکی ممکن است برجستگی ابرو، بستن چشم، یا شیار نازولبیال را پنهان کنند و قابلیت اطمینان آیت را کاهش دهند.
- ضربان قلب و اشباع اکسیژن پایه برای همه نوزادان (به عنوان مثال، در نوزادان بیمار که از قبل تاکیکاردی و هیپوکسمی دارند) تعیین نشده است، که محاسبات تغییر درصدی را مشکلساز میکند.
- استفاده محدود در نوزادان فلج شده یا عمیقاً آرامبخش که آیتهای رفتاری قابل مشاهده نیستند؛ در این جمعیتها، آیتهای فیزیولوژیکی به تنهایی ممکن است درد را از دست بدهند یا تاکیکاردی غیردردی را به درد نسبت دهند.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- بالاترین سطح شواهد اعتبارسنجی در میان مقیاسهای درد نوزادان: بیش از ۱۰۰ مطالعه منتشر شده در محیطهای بینالمللی متعدد که خواص روانسنجی قوی را نشان میدهند (آلفای کرونباخ ۰.۷۱–۰.۸۸، ICC ۰.۸۵–۰.۹۲).
- وزندهی سن حاملگی، حساسیت رشدی را افزایش میدهد و تشخیص مثبت کاذب درد را در نوزادان بسیار نارس با پاسخهای رفتاری نابالغ رشدی کاهش میدهد.
- ادغام شاخصهای رفتاری (چهرهای) و فیزیولوژیکی (ضربان قلب، اشباع اکسیژن)، دقت تشخیص درد را در شرایط بالینی متنوع از جمله آرامبخشی یا فلج، بهبود میبخشد.
- ارزیابی سریع (۲–۳ دقیقه) که در جریان کار بالینی امکانپذیر است؛ هیچ تجهیزات ویژهای فراتر از پایش استاندارد علائم حیاتی مورد نیاز نیست.
- ایجاد امتیازات قبل و بعد از مداخله، اثربخشی تسکیندهنده را کمی میکند و از تصمیمات مربوط به تنظیم دوز دارو پشتیبانی میکند.
کاربردها
- ارزیابی بالینی درد حاد: پرستاران و بالینگران از PIPP برای سنجش درد در طول رویههای روتین نوزادان استفاده میکنند، که تصمیمگیریهای مربوط به تسکین/بیحسی را هدایت کرده و مدیریت درد سازگار را در سراسر تیم مراقبت تضمین میکند.
- ارزیابی اثربخشی تسکیندهنده: امتیازات PIPP قبل و بعد از مداخلات مدیریت درد (ساکارز، اپیوئید، بیحسکننده موضعی، مکیدن غیرمغذی) شواهد عینی از اثربخشی مداخله را ارائه میدهد و از آموزش کارکنان و بهینهسازی پروتکلها پشتیبانی میکند.
- تحقیقات بهبود کیفیت و پیشگیری از درد: NICUها از PIPP به عنوان معیاری در ابتکارات کیفی برای بررسی شیوع درد، شیوههای مدیریت درد و اثربخشی تغییرات در سطح سیستم (مانند دستورات اجباری تسکیندهنده، حضور والدین در طول رویهها) استفاده میکنند.
- تحقیقات اثربخشی مقایسهای: کارآزماییهای تصادفی کنترل شده از PIPP برای مقایسه عوامل تسکیندهنده (مورفین در مقابل فنتانیل، ساکارز در مقابل سایر روشهای غیردارویی) استفاده میکنند و رویکردهای برتر را برای رویهها و جمعیتهای خاص مستند میکنند.
- تحقیقات پیامدهای بلندمدت: مطالعات اپیدمیولوژیک از امتیازات تجمعی PIPP (کل بار درد) در طول اقامت در NICU به عنوان متغیر پیشبینیکننده برای پیامدهای عصبی رشدی استفاده میکنند و رابطه بین درد نوزادی درمان نشده و تأخیرهای رشدی بعدی را بررسی میکنند.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
PIPP در طول یا بلافاصله پس از یک رویه دردناک کوتاه (مانند سوراخ کردن پاشنه، وریدیابی، ساکشن اندوتراکئال) ارزیابی میشود. ارزیابی نیازمند سه دوره مشاهده است: یک خط پایه ۱۵ ثانیهای بلافاصله قبل از رویه، یک مشاهده ۳۰ ثانیهای در طول رویه، و یک مشاهده ۵ ثانیهای در اوج پاسخ درد در طول یا ظرف ۳۰ ثانیه پس از رویه. هر هفت شاخص از این مشاهدات امتیازدهی میشوند. هیچ تجهیزات ویژهای فراتر از مانیتورهای استاندارد علائم حیاتی NICU مورد نیاز نیست. ارزیابی در مجموع حدود ۲ تا ۳ دقیقه طول میکشد و میتواند توسط هر بالینگر کنار تخت با آموزش مختصر انجام شود.
PIPP دارای هفت شاخص است که به شرح زیر امتیازدهی میشوند: (۱) سن حاملگی (عامل زمینهای، نه شاخص درد): <۲۸ هفته=۴ امتیاز؛ ۲۸–۳۰ هفته=۳ امتیاز؛ ۳۰–۳۲ هفته=۲ امتیاز؛ ۳۲–۳۴ هفته=۱ امتیاز؛ >۳۴ هفته=۰ امتیاز. (۲) وضعیت رفتاری (خط پایه): فعال/بیدار یا گریان=۳ امتیاز؛ آرام/بیدار=۲ امتیاز؛ فعال/خواب=۱ امتیاز؛ آرام/خواب=۰ امتیاز. (۳) برجستگی ابرو (در طول/پس از رویه): ندارد=۰ امتیاز؛ حداقل=۱ امتیاز؛ متوسط/حداکثر=۲ امتیاز. (۴) بستن چشم (در طول/پس از): ندارد=۰ امتیاز؛ حداقل=۱ امتیاز؛ متوسط/حداکثر=۲ امتیاز. (۵) شیار نازولبیال (در طول/پس از): ندارد=۰ امتیاز؛ حداقل=۱ امتیاز؛ متوسط/حداکثر=۲ امتیاز. (۶) افزایش ضربان قلب (افزایش درصدی نسبت به خط پایه): ۰–۲۴٪=۰ امتیاز؛ ۲۵–۴۹٪=۱ امتیاز؛ ≥۵۰٪=۲ امتیاز. (۷) کاهش اشباع اکسیژن (کاهش درصدی نسبت به خط پایه): ۰–۲.۴٪=۰ امتیاز؛ ۲.۵–۵٪=۱ امتیاز؛ ≥۵٪=۲ امتیاز. مجموع امتیاز PIPP از ۰ تا ۲۱ متغیر است. امتیازدهی سرراست است: جمع تمام هفت شاخص.
امتیازات PIPP به شرح زیر تفسیر میشوند: ۰–۶: حداقل یا بدون درد (احتمالاً درد قابل توجهی را تجربه نمیکند). ۷–۱۲: درد خفیف تا متوسط (نوزاد احتمالاً درد را تجربه میکند؛ ممکن است تسکین خفیف یا اقدامات راحتی در نظر گرفته شود). ۱۳–۱۸: درد متوسط تا شدید (درد به وضوح وجود دارد؛ مداخله تسکینی توصیه میشود). ۱۹–۲۱: درد شدید (مداخله تسکینی فوری نشان داده شده است). این امتیاز هم برای تشخیص وجود درد و هم برای سنجش شدت آن استفاده میشود و به بالینگران اجازه میدهد تا تصمیمات دارویی بگیرند. امتیازات PIPP سری قبل و بعد از تجویز تسکیندهنده (مانند ۲ دقیقه پس از ساکارز، پس از اپیوئید) اثربخشی تسکیندهنده را نشان میدهد. امتیازات PIPP همچنین از تحقیقاتی که شیوع درد را در طول رویههای روتین NICU مستند میکنند و اثربخشی مداخلات مدیریت درد را ارزیابی میکنند، پشتیبانی میکنند.
دامهای رایج
- اتکای بیش از حد به تغییرات علائم حیاتی بدون تأیید رفتاری؛ تاکیکاردی در طول وریدیابی ممکن است نشاندهنده درد یا استرس رویهای، اختلال در جابجایی، یا عفونت زمینهای باشد؛ انقباض چهره باید تفسیر درد را تأیید کند.
- عدم تعیین خط پایه دقیق قبل از رویه؛ ضربان قلب پایه که در طول گریه یا فعالیت ارزیابی میشود به طور مصنوعی افزایش یافته و توانایی تشخیص افزایش مرتبط با درد را کاهش میدهد.
- تفسیر نادرست تنظیم سن حاملگی به عنوان کاهش نگرانی از درد در نوزادان نارس؛ حتی امتیازات پایین PIPP در نوزادان بسیار نارس ممکن است درد قابل توجهی را نسبت به ظرفیت رشدی آنها برای پاسخ نشان دهد.
- امتیاز PIPP منفرد بدون ارزیابی سری؛ یک امتیاز بالای منفرد وقوع درد را مستند میکند اما راهنمای تنظیم دوز دارو نیست؛ مقایسه قبل/بعد از مداخله برای تصمیمگیری بالینی ضروری است.
- اعمال PIPP در زمینههای درد غیر رویهای (ناراحتی مزمن، درد زمینه ای پس از عمل) که در آن شاخصهای چهرهای نامعتبر میشوند و انتظار میرود افزایش پایدار علائم حیاتی به عنوان خط پایه باشد.
پرسشهای متداول
PIPP چگونه با N-PASS تفاوت دارد و کدام یک باید در چه زمانی استفاده شود؟
PIPP منحصراً برای ارزیابی درد حاد رویهای طراحی شده است (امتیاز درد ۰–۲۱؛ یکطرفه)؛ N-PASS هم درد و هم آرامبخشی را در یک مقیاس دوطرفه (۱۰- تا ۱۰+) که برای پایش مداوم NICU کاربرد دارد، ارزیابی میکند. از PIPP برای رویههای حاد (سوراخ کردن پاشنه، وریدیابی، سوراخ کردن کمر) استفاده کنید؛ از N-PASS برای پایش سری نوزادان تهویهشده که نیاز به مدیریت آرامبخشی دارند، استفاده کنید. PIPP ۲ تا ۳ دقیقه طول میکشد؛ N-PASS ۱ تا ۲ دقیقه طول میکشد. در عمل بالینی، هر دو مقیاس ممکن است استفاده شوند: PIPP در طول رویهها، N-PASS برای پایش بین رویهها.
امتیاز PIPP ۱۱ به چه معناست؟ آیا این نوزاد به داروی درد نیاز دارد؟
PIPP ۱۱ در محدوده درد خفیف تا متوسط (۷–۱۲) قرار میگیرد. این نشان میدهد که نوزاد درد را تجربه میکند. اینکه آیا دارو نشان داده شده است یا خیر، به زمینه بالینی بستگی دارد: برای یک رویه کوتاه و ضروری، بالینگر ممکن است تصمیم بگیرد که اقدامات راحتی (ساکارز، مکیدن غیرمغذی، در آغوش گرفتن والدین) کافی است. برای رویهای که انتظار میرود طولانی یا تکراری باشد، داروی تسکینی (بیحسکننده موضعی، اپیوئید) توصیه میشود. دستورالعملها مداخله تسکینی را برای PIPP ≥۷ پیشنهاد میکنند؛ پروتکلهای موسساتی متفاوت است.
آیا PIPP را میتوان در نوزاد با سن حاملگی ۲۴ هفته استفاده کرد؟
بله. تنظیم سن حاملگی (حداکثر ۴ امتیاز) به طور خاص برای افزایش دقت در نوزادان بسیار نارس طراحی شده است. در ۲۴ هفته، نوزاد تنظیم GA به میزان ۴ امتیاز دریافت میکند؛ این بدان معناست که امتیازات زیر ~۷ ممکن است هنوز عدم وجود درد را نشان دهند، حتی اگر پاسخهای چهرهای به دلیل عدم بلوغ عصبی حداقل باشند. شاخصهای چهرهای اغلب در نوزادان <۲۸ هفته وجود ندارند، بنابراین اتکا به سمت تغییرات ضربان قلب و اشباع اکسیژن شیفت مییابد. PIPP در نوزادان بسیار نارس معتبر باقی میماند، اما مفسران باید درک کنند که امتیازات پایین PIPP به طور خودکار به معنای عدم وجود درد نیست - اثرات سقف رفتاری وجود دارد.
اگر نوزادی روی ونتیلاتور باشد و ضربان قلب پایه او از قبل ۱۶۰ ضربه در دقیقه باشد، چه؟
ضربان قلب پایه باید در طول یک حالت آرام و غیردردناک (مانند در طول خواب یا بیداری آرام) ارزیابی شود. اگر نوزاد به دلیل بیماری، سپسیس، یا دیسترس تنفسی به طور مداوم تاکیکاردی دارد، نرخ فعلی به عنوان خط پایه عمل میکند و افزایشهای مرتبط با درد همچنان تشخیص داده میشوند. به عنوان مثال، اگر خط پایه ۱۶۰ باشد و درد باعث افزایش به ۱۸۵ ضربه در دقیقه شود (افزایش ۱۵.۶٪)، این ۰ امتیاز دارد (۰–۲۴٪ افزایش حداقل است). این یک محدودیت شناخته شده PIPP در نوزادان به شدت بیمار است؛ بالینگران باید امتیازات PIPP را با مشاهده رفتاری و قضاوت بالینی ادغام کنند، نه اینکه صرفاً به تغییرات علائم حیاتی تکیه کنند.
روشهای مرتبط
منابع
Stevens, B., Johnston, C., Petryshen, P., & Taddio, A. (1996). Premature Infant Pain Profile: Development and Initial Validation. Clinical Journal of Pain, 12(1), 13-22.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Stevens, B. J., Gibbins, S., Yamada, J., et al. (2014). Epidemiology and Management of Painful Procedures in Infants in Canadian Neonatal Intensive Care Units. Canadian Medical Association Journal, 186(6), E225-E234.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.