Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

فاز چهارم مطالعه — نظارت پس از بازاریابی

معرفی‌شده توسط
Regulatory agencies and pharmaceutical industry (ICH, FDA, EMA frameworks)
سال
Formalised 1970s–1990s (ICH E3 guideline 1994)
نوع
Post-marketing observational or interventional study
خانواده
Clinical / epidemiology

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مطالعه فاز چهارم یک مطالعه نظارت پس از بازاریابی است که پس از دریافت تأییدیه نظارتی برای یک دارو، دستگاه یا مداخله انجام می‌شود. هدف اصلی آن نظارت بر ایمنی طولانی‌مدت، شناسایی عوارض جانبی نادر، ارزیابی اثربخشی در عمل بالینی روتین، و بررسی موارد مصرف یا جمعیت‌های جدیدی است که در کارآزمایی‌های قبلی به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته‌اند. شواهد فاز چهارم به طور مداوم در طول عمر تجاری یک محصول انباشته می‌شود.

شهود پشت روش

فازهای اول تا سوم را به عنوان مجموعه‌ای از آزمایش‌های با دقت فزاینده در نظر بگیرید که تحت شرایط کنترل‌شده قبل از ورود محصول به بازار انجام می‌شوند. فاز چهارم چیزی است که پس از باز شدن دروازه‌ها اتفاق می‌افتد: بیماران واقعی با بیماری‌های همراه، مصرف همزمان چندین دارو (پلی‌فارماسی) و جمعیت‌شناسی متنوع شروع به استفاده از محصول می‌کنند. برخی از عوارض جانبی تنها پس از هزاران بار مواجهه ظاهر می‌شوند، و اثربخشی در یک کارآزمایی بیمارستانی دانشگاهی ممکن است منعکس‌کننده نتایج در یک کلینیک روستایی نباشد. فاز چهارم با نظارت بر جمعیت‌های بزرگ در افق‌های زمانی طولانی‌تر، این سیگنال دنیای واقعی را ثبت می‌کند.

تاریخ

مفهوم نظارت سیستماتیک پس از بازاریابی در پی فاجعه تالیدومید (۱۹۵۷-۱۹۶۲) پدیدار شد، که منجر به اصلاحیه کفاوور-هریس (۱۹۶۲) در ایالات متحده شد که گزارش‌دهی پس از بازاریابی را الزامی کرد. برنامه سازمان جهانی بهداشت برای نظارت بین‌المللی داروها در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد. رسمیت‌بخشی نظارتی در طول دهه‌های ۱۹۸۰-۱۹۹۰ با MedWatch سازمان غذا و دارو (FDA)، چارچوب فارماکوویژیلانس آژانس دارویی اروپا، و دستورالعمل‌های ICH E3 (۱۹۹۴) و E2 که استانداردهای گزارش‌دهی جهانی را هماهنگ می‌کردند، تسریع شد.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که یک محصول تأییدیه نظارتی دریافت کرده و نیاز به نظارت ایمنی طولانی‌مدت، شناسایی عوارض جانبی نادر یا داده‌های اثربخشی در دنیای واقعی وجود دارد، از مطالعه فاز چهارم استفاده کنید. این طراحی مناسب زمانی است که نیاز به مطالعه جمعیت‌های حذف شده از کارآزمایی‌های قبل از تأیید، ارزیابی اثربخشی مقایسه‌ای در برابر استاندارد مراقبت در عمل روتین، ارزیابی پایبندی و پیامدهای گزارش شده توسط بیمار، یا انجام یک تعهد پس از بازاریابی تحمیل شده توسط یک آژانس نظارتی دارید. از مطالعه فاز چهارم به عنوان جایگزینی برای یک کارآزمایی فاز III با توان آماری مناسب، زمانی که سؤال اثربخشی هنوز پاسخ داده نشده است، استفاده نکنید — رگولاتورها شواهد فاز چهارم را برای ادعاهای اثربخشی اولیه نمی‌پذیرند. همچنین از اعمال برچسب فاز چهارم به مطالعات آغاز شده توسط محقق که فاقد زیرساخت فارماکوویژیلانس یا یک برنامه سیستماتیک گزارش‌دهی عوارض جانبی هستند، خودداری کنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • طراحی‌های مشاهده‌ای فاز چهارم در برابر مخدوش‌کنندگی ناشی از اندیکاسیون، سوگیری انتخاب و سوگیری گزارش‌دهی که کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده (RCTs) با تصادفی‌سازی کنترل می‌کنند، آسیب‌پذیر هستند.
  • سیستم‌های گزارش‌دهی خودبه‌خودی عوارض جانبی به دلیل گزارش‌دهی داوطلبانه و ناقص، بروز واقعی را به طور قابل توجهی کمتر از واقعیت تخمین می‌زنند.
  • پیگیری طولانی‌مدت و الزامات نمونه بزرگ، مطالعات فاز چهارم را پرهزینه و از نظر لجستیکی پیچیده می‌کند.
  • نمی‌تواند اثربخشی اولیه را برای موارد مصرف جدید اثبات کند — نهادهای نظارتی برای چنین ادعاهایی به یک کارآزمایی فاز III جدید نیاز دارند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • عوارض جانبی نادر (بروز کمتر از ۱ در ۱۰۰۰) را که کارآزمایی‌های قبل از تأیید فاقد توان آماری برای شناسایی آن‌ها هستند، شناسایی می‌کند.
  • اثربخشی و ایمنی را در جمعیت دنیای واقعی، از جمله بیماران سالمند، بیماران دارای بیماری‌های همراه و مصرف‌کنندگان داروهای متعدد، ثبت می‌کند.
  • می‌تواند تعهدات اجباری نظارتی پس از بازاریابی را برآورده کند و از به‌روزرسانی برچسب یا تأییدیه‌های موارد مصرف جدید حمایت کند.
  • اندازه‌های نمونه بزرگ که در طول دوره‌های پیگیری طولانی جمع‌آوری می‌شوند، تخمین‌های دقیق بروز را برای پیامدهای غیرمعمول ارائه می‌دهند.
  • شواهد اثربخشی مقایسه‌ای را در برابر مقایسه‌کننده‌های فعال مورد استفاده در عمل روتین ارائه می‌دهد.

کاربردها

  • نظارت طولانی‌مدت بر ایمنی قلبی عروقی یک داروی دیابت تازه تأیید شده در بیماران مبتلا به بیماری قلبی موجود.
  • شناسایی سیگنال‌های آسیب کبدی ناشی از دارو در دو سال اول پس از تأیید یک آنتی‌بیوتیک جدید.
  • مقایسه اثربخشی در دنیای واقعی یک بیوسیمیلار در برابر بیولوژیک مرجع آن در رجیستری‌های آرتریت روماتوئید.
  • ارزیابی ایمنی واکسن و کاهش ایمنی در رجیستری‌های ملی ایمن‌سازی پس از مجوز استفاده اضطراری.
  • مطالعات فارماکوویژیلانس کودکان که توسط آژانس‌های نظارتی زمانی که یک محصول فقط در بزرگسالان تأیید شده است، مورد نیاز است.
  • نظارت بر دستگاه پس از تأیید، ردیابی نرخ شکست ایمپلنت و بروز جراحی تجدید نظر در رجیستری‌های ارتوپدی.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

محققان — اغلب با همکاری یک آژانس نظارتی یا حامی مالی — اهداف مطالعه، طراحی (کوهورت مشاهده‌ای، رجیستری، مورد-شاهدی، یا کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده پس از تأیید)، جمعیت هدف، اندازه نمونه و مدت پیگیری را تعریف می‌کنند. پروتکل باید الزامات ارسال نظارتی مانند ICH E3 و مقررات ملی فارماکوویژیلانس را برآورده کند.

2

بیمارانی که محصول تأیید شده را در مراقبت‌های بالینی روتین دریافت می‌کنند، از طریق مراکز درمانی، رجیستری‌های ملی یا سیستم‌های گزارش‌دهی خودبه‌خودی ثبت‌نام می‌شوند. برخلاف فازهای قبلی، معیارهای ورود گسترده هستند تا جمعیت دنیای واقعی، از جمله زیرگروه‌هایی (سالمندان، زنان باردار، بیماران با اختلال کلیوی) که از کارآزمایی‌های قبلی حذف شده بودند، را در بر گیرند.

3

شرکت‌کنندگان به صورت آینده‌نگر پیگیری می‌شوند یا به صورت گذشته‌نگر در طول ماه‌ها تا سال‌ها مشاهده می‌شوند. ناظران ایمنی آموزش‌دیده یا سیستم‌های نظارت خودکار، عوارض جانبی، ناهنجاری‌های آزمایشگاهی و پیامدهای مورد علاقه را طبق تعاریف از پیش تعیین‌شده و زمان‌بندی‌های گزارش‌دهی علامت‌گذاری می‌کنند.

4

داده‌های مربوط به مواجهه (دوز، مدت، پایبندی)، پیامدها (نقاط پایانی اثربخشی، عوارض جانبی، بستری شدن در بیمارستان، مرگ و میر) و عوامل مخدوش‌کننده (بیماری‌های همراه، داروهای همزمان، جمعیت‌شناسی) از منابع متعدد جمع‌آوری می‌شوند: پرونده‌های الکترونیکی سلامت، دفترچه‌های یادداشت بیمار، گزارش‌های پزشک، و پایگاه‌های داده خودبه‌خودی عوارض جانبی.

5

تحلیل‌های آماری به شناسایی رویدادهای نادر (تحلیل عدم تناسب، الگوریتم‌های شناسایی سیگنال)، اثربخشی مقایسه‌ای (مدل‌های رگرسیون تعدیل‌شده، تطبیق نمره تمایل) و پروفایل‌های ایمنی طولانی‌مدت می‌پردازند. تحلیل‌های زیرگروه، اثرات افتراقی بر اساس سن، جنسیت یا عملکرد کلیوی را که از داده‌های فاز III قابل تخمین نیستند، آشکار می‌کنند.

6

یافته‌ها در گزارش‌های به‌روزرسانی ایمنی دوره‌ای (PSURs) یا اسناد استراتژی ارزیابی و کاهش خطر (REMS) به مقامات نظارتی ارسال می‌شوند. سیگنال‌های ایمنی مهم ممکن است منجر به به‌روزرسانی برچسب، افزودن موارد منع مصرف یا خروج از بازار شوند. نتایج نیز برای انتشار علمی منتشر می‌شوند.

دام‌های رایج

  • سوءاستفاده از کارآزمایی‌های ترویجی: طراحی یک مطالعه فاز چهارم عمدتاً به عنوان یک ابزار تبلیغاتی به جای یک تحقیق علمی واقعی، غیراخلاقی است و ممکن است مقررات نظارتی را نقض کند.
  • کنترل ناکافی عوامل مخدوش‌کننده: مقایسه پیامدها بین گروه‌های تحت درمان و درمان‌نشده در داده‌های مشاهده‌ای فاز چهارم بدون تعدیل نمره تمایل یا تحلیل متغیر ابزاری، تخمین‌های اثربخشی مغرضانه تولید می‌کند.
  • شناسایی سیگنال با توان آماری پایین: استفاده از تحلیل عدم تناسب (به عنوان مثال، نسبت شانس گزارش‌دهی) بدون درک وابستگی آن به اندازه پایگاه داده و نرخ‌های گزارش‌دهی پس‌زمینه، منجر به سیگنال‌های ایمنی مثبت کاذب یا منفی کاذب می‌شود.
  • گسترش برچسب: تعمیم ارتباطات مشاهده‌ای فاز چهارم به ادعاهای اثربخشی علّی بدون یک کارآزمایی تصادفی، از نظر علمی نامعتبر است و ممکن است تجویزکنندگان را گمراه کند.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین فاز چهارم و فاز سوم چیست؟

کارآزمایی‌های فاز III مطالعات تصادفی‌شده، کنترل‌شده با دارونما یا فعال هستند که قبل از تأیید نظارتی برای اثبات اثربخشی و ایمنی در یک جمعیت مطالعاتی منتخب انجام می‌شوند. مطالعات فاز چهارم پس از تأیید، معمولاً در طراحی‌های مشاهده‌ای یا رجیستری، در یک جمعیت گسترده‌تر در دنیای واقعی، با تمرکز بر ایمنی طولانی‌مدت، رویدادهای نادر و اثربخشی تحت شرایط روتین به جای شرایط کارآزمایی کنترل‌شده، انجام می‌شوند.

آیا مطالعات فاز چهارم همیشه مشاهده‌ای هستند؟

خیر. اگرچه بیشتر مطالعات فاز چهارم مشاهده‌ای هستند (طراحی‌های کوهورت، مورد-شاهدی یا رجیستری)، برخی از آن‌ها کارآزمایی‌های تصادفی‌شده پس از تأیید هستند که برای مقایسه درمان تأیید شده با یک مقایسه‌کننده فعال در یک جمعیت جدید، برای حمایت از یک مورد مصرف جدید، یا برای برآورده کردن یک تعهد نظارتی پس از بازاریابی استفاده می‌شوند. ویژگی تعیین‌کننده این است که آن‌ها پس از تأیید نظارتی اتفاق می‌افتند، نه اینکه فاقد تصادفی‌سازی باشند.

سیستم گزارش‌دهی خودبه‌خودی چیست و چقدر قابل اعتماد است؟

سیستم‌های گزارش‌دهی خودبه‌خودی (مانند FDA MedWatch یا EudraVigilance) گزارش‌های داوطلبانه عوارض جانبی را از ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی و بیماران جمع‌آوری می‌کنند. آن‌ها برای تولید سریع سیگنال‌های ایمنی مفید هستند اما به طور قابل توجهی نرخ واقعی عوارض جانبی را کمتر از واقعیت گزارش می‌کنند — تخمین‌های گزارش‌دهی ناقص از ۱٪ تا ۱۰٪ از رویدادهای واقعی متغیر است. آن‌ها باید برای شناسایی سیگنال استفاده شوند، نه برای تخمین بروز مطلق، که نیاز به طراحی‌های نظارت فعال دارد.

PSUR چیست؟

گزارش به‌روزرسانی ایمنی دوره‌ای (PSUR) یک سند نظارتی است که توسط دارنده مجوز بازاریابی در فواصل زمانی مشخص پس از تأیید به آژانس‌های نظارتی (FDA، EMA و سایرین) ارسال می‌شود. این گزارش تمام اطلاعات ایمنی جهانی موجود — گزارش‌های خودبه‌خودی، داده‌های کارآزمایی بالینی، ادبیات — را خلاصه می‌کند و ارزیابی می‌کند که آیا تعادل سود-خطر محصول همچنان مطلوب است یا خیر.

آیا داده‌های فاز چهارم می‌توانند از تأیید یک مورد مصرف جدید حمایت کنند؟

به طور کلی خیر. داده‌های مشاهده‌ای فاز چهارم می‌توانند فرضیه‌ها را تولید کرده و طراحی یک کارآزمایی جدید را اطلاع‌رسانی کنند، اما آژانس‌های نظارتی برای تأیید یک مورد مصرف جدید به شواهد کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده (معمولاً یک برنامه فاز III جدید) نیاز دارند. در شرایط نادر، شواهد قوی دنیای واقعی ممکن است یک ارسال نظارتی را تکمیل یا اطلاع‌رسانی کند، اما جایگزین شواهد کارآزمایی آینده‌نگر برای یک ادعای اثربخشی اولیه نمی‌شود.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. International Conference on Harmonisation (ICH). (1994). ICH Harmonised Tripartite Guideline: Structure and Content of Clinical Study Reports E3. ICH Secretariat.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Phase IV clinical trial. Wikipedia.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.