Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل دیرینه‌مغناطیسی

معرفی‌شده توسط
Ronald Fisher and contributors
سال
1953
نوع
Analysis of remnant magnetization in rocks for chronology and tectonics
خانواده
Paleomagnetic reconstruction and dating

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل دیرینه‌مغناطیسی مطالعه مغناطش باقی‌مانده در سنگ‌ها و رسوبات است تا جهت و بزرگی میدان مغناطیسی باستانی زمین تعیین شود و سن و تاریخچه‌های تکتونیکی سنگ‌های پوسته تثبیت گردد. دیرینه‌مغناطیس که توسط فیشر (۱۹۵۳) و باتلر (۱۹۹۲) صورت‌بندی شد، اساس بازسازی صفحات تکتونیکی، تاریخ‌گذاری مغناطیس‌چینه‌شناسی و مطالعات اقلیم باستانی را تشکیل می‌دهد.

شهود پشت روش

سنگ‌ها به دو روش اصلی مغناطش اکتساب می‌کنند: هنگامی که از دمای کوری (مغناطش باقی‌مانده حرارتی اولیه) سرد می‌شوند، کانی‌های اکسید آهن-تیتانیم با میدان مغناطیسی زمین هم‌تراز می‌شوند؛ رسوبات هنگامی مغناطش اکتساب می‌کنند که ذرات مغناطیسی ته‌نشین شده و با میدان محیط هم‌جهت می‌شوند (مغناطش باقی‌مانده ذرّه‌ای، DRM). با اندازه‌گیری جهت و شدت مغناطش در مجموعه‌ای از نمونه‌ها از برش‌های چینه‌شناسی، سابقه رفتار میدان دیرینه‌مغناطیسی بازسازی می‌شود. وارونگی‌های میدان مغناطیسی زمین (اخیراً تقریباً هر ۲۰۰٬۰۰۰–۳۰۰٬۰۰۰ سال، در گذشته دورتر به‌ندرت) الگوی مشخص مغناطیس‌چینه‌شناسی ایجاد می‌کنند که به عنوان ابزار همبستگی زمانی در حوضه‌ها عمل می‌کند.

تاریخ

دیرینه‌مغناطیس در دهه ۱۹۵۰ پس از روش‌های آماری فیشر (۱۹۵۳) برای تجزیه و تحلیل داده‌های جهت‌دار پدیدار شد. واین و متیوز (۱۹۶۳) ناهنجاری‌های مغناطیسی کف دریا را با استفاده از مغناطش وارونه توضیح دادند و صفحه تکتونیک را متحول کردند. کاند و کنت در دهه ۱۹۹۰ مقیاس زمانی قطبیت زمین‌مغناطیسی (GPTS) را توسعه دادند و مغناطیس‌چینه‌شناسی را با تاریخ‌گذاری رادیومتریک ادغام کردند. پیشرفت‌های اخیر شامل تاریخ‌گذاری دیرینه‌مغناطیسی با وضوح بالا در زمینه‌های باستان‌شناسی، بازسازی شدت‌سنجی با استفاده از آزمایش‌های نوع تلیر، و یادگیری ماشین برای تشخیص خودکار ChRM در مجموعه داده‌های بزرگ است.

چه زمانی استفاده شود

از تحلیل دیرینه‌مغناطیسی برای تاریخ‌گذاری مغناطیس‌چینه‌شناسی توالی‌های رسوبی فاقد کنترل فسیلی خوب، برای تعیین قطب دیرینه‌مغناطیسی جهت محدود کردن سینماتیک صفحه، و برای استنباط اقلیم باستانی (سوابق شدت‌سنجی منعکس‌کننده تعدیل باد خورشیدی) استفاده کنید. برای مدل‌های سنی قوی با تاریخ‌گذاری رادیومتریک و زیست‌چینه‌شناسی ترکیب کنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • مغناطش اولیه می‌تواند توسط دگرسانی شیمیایی ثانویه یا مغناطش مجدد در طول دفن و دیاژنز پوشانده شود
  • تفسیر مبهم است: مناطق مغناطیسی متعدد با وارونگی‌های قطبیت مشابه می‌توانند به‌اشتباه همبسته شوند
  • محاسبه قطب دیرینه‌مغناطیسی فرض می‌کند میدان دوقطبی است؛ مؤلفه‌های غیر دوقطبی پراکندگی و عدم قطعیت ایجاد می‌کنند
  • تخمین‌های شدت‌سنجی وابسته به مدل هستند و نیاز به تصحیح دقیق برای اندازه و شکل نمونه دارند

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • چارچوب زمانی مستقل از فسیل‌ها را فراهم می‌کند؛ در توالی‌های بدون فسیل یا با فسیل‌های ضعیف حفظ شده مفید است
  • وارونگی‌های دیرینه‌مغناطیسی نشانگرهای مشخص و همزمان جهانی را ارائه می‌دهند که امکان همبستگی بین حوضه‌ها را فراهم می‌کند
  • قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی مسیرهای واگرایی قطب ظاهری را تعیین می‌کنند و حرکت و چرخش صفحه را محدود می‌کنند
  • سوابق شدت‌سنجی، پراکسی برای فعالیت هلیومغناطیسی گذشته و نیروی خورشیدی را فراهم می‌کنند

کاربردها

  • تاریخ‌گذاری مغناطیس‌چینه‌شناسی: همبستگی مناطق مغناطیسی در سراسر حوضه‌های رسوبی برای ایجاد زمان‌بندی‌های همزمان رسوب‌گذاری
  • بازسازی صفحه تکتونیکی: تعیین قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی و ترکیب با سایر داده‌های دیرینه‌مغناطیسی برای ردیابی رانش و چرخش قاره‌ها
  • سوابق پراکسی اقلیم باستانی: تغییرات شدت‌سنجی منعکس‌کننده تغییرات گذشته در تعامل باد خورشیدی با مگنتوسفر زمین است که مدل‌های اقلیم باستانی را اطلاع‌رسانی می‌کند
  • گاه‌شماری باستان‌شناسی: تاریخ‌گذاری دیرینه‌مغناطیسی کوره‌های سفالگری و لایه‌های خاکستر آتشفشانی برای ایجاد گاه‌شماری‌های فرهنگی در سایت‌های اولیه انسانی

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

نمونه‌ها از مغزه جهت‌دار یا رخنمون جمع‌آوری می‌شوند. نمونه‌های گسسته (مکعب‌های ۱ سانتی‌متر مکعبی) یا بخش‌های پیوسته مغزه در فواصل منظم استخراج می‌شوند.

2

نمونه‌ها برش داده شده و با دقت جابجا می‌شوند تا از مغناطش مجدد جلوگیری شود. برخی نمونه‌ها به‌تدریج گرم یا در معرض میدان‌های مغناطیسی متناوب قرار می‌گیرند تا مؤلفه‌های مغناطیسی اولیه جدا شوند.

3

گشتاورهای مغناطیسی با استفاده از مغناطیس‌سنج‌های برودتی (SQUID) یا اسپینر اندازه‌گیری می‌شوند. جهت‌ها روی شبکه‌های استریوگرافیک ترسیم می‌شوند. تحلیل مؤلفه اصلی (PCA) یا روش‌های دیگر، مغناطش باقی‌مانده مشخصه (ChRM) را جدا می‌کنند.

4

جهت‌های ChRM با استفاده از آمار فیشر به‌طور آماری میانگین‌گیری می‌شوند تا قطب‌های میانگین دیرینه‌مغناطیسی تعیین شوند. سن‌ها با همبستگی با مقیاس زمانی قطبیت زمین‌مغناطیسی (GPTS) یا تاریخ‌گذاری رادیومتریک تعیین می‌شوند.

5

قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی با منحنی‌های apwp (مسیر واگرایی قطب ظاهری) مقایسه می‌شوند تا حرکات و چرخش‌های صفحه استنباط شوند. مناطق مغناطیسی در سراسر مناطق برای ایجاد زمان‌بندی‌های مستقل از فسیل‌ها همبسته می‌شوند.

دام‌های رایج

  • تفسیر نادرست مغناطش ثانویه (اکتساب شده در طول دفن) به عنوان اولیه، منجر به سن‌های نادرست می‌شود
  • اتکای بیش از حد به همبستگی دیرینه‌مغناطیسی بدون پشتیبانی زیست‌چینه‌شناسی یا محدودیت‌های رادیومتریک
  • نادیده گرفتن تغییرات سکولار در میل مغناطیسی هنگام استفاده از قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی برای بازسازی صفحه

پرسش‌های متداول

تفاوت تاریخ‌گذاری مغناطیس‌چینه‌شناسی و تاریخ‌گذاری رادیوکربن چیست؟

تاریخ‌گذاری رادیوکربن مستقیماً واپاشی ¹⁴C را در مواد آلی اندازه‌گیری می‌کند، با دقت ±۵۰–۱۰۰ سال و کاربرد تا ~۵۰ هزار سال. مغناطیس‌چینه‌شناسی به همبستگی با GPTS متکی است که عدم قطعیت ±۵–۱۰ هزار سال دارد و برای هر سنی کاربرد دارد. رادیوکربن دقیق‌تر است؛ مغناطش‌چینه‌شناسی بازه‌های زمانی طولانی‌تری را پوشش می‌دهد و روی مواد غیرآلی کار می‌کند.

چه چیزی باعث وارونگی‌های زمین‌مغناطیسی می‌شود؟

وارونگی‌ها ناشی از ناپایداری در دینام همرفتی است که میدان مغناطیسی زمین را در هسته بیرونی مایع تولید می‌کند. این مکانیسم به‌طور کامل درک نشده است، اما شبیه‌سازی‌های ابررایانه‌ای نشان می‌دهند که وارونگی میدان زمانی رخ می‌دهد که ساختارهای میدان توروییدی قوی ناپایدار شوند. وارونگی‌ها هزاران سال طول می‌کشند تا کامل شوند.

شدت‌سنجی دیرینه‌مغناطیسی چگونه اندازه‌گیری می‌شود؟

روش نوع تلیر نمونه را در میدان‌های مغناطیسی آزمایشگاهی به‌طور فزاینده قوی گرم می‌کند و نسبت مغناطش اکتسابی در آزمایشگاه به مغناطش باقی‌مانده طبیعی (NRM) را مقایسه می‌کند. این نسبت، تصحیح شده برای جرم نمونه و کالیبراسیون، شدت‌سنجی را بر حسب میکروتسلا به دست می‌دهد. تغییرات گشتاور دوقطبی دیرینه‌مغناطیسی در طول زمان منعکس‌کننده تغییرات در قدرت دینام هسته است.

آیا قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی می‌توانند عرض جغرافیایی و طول جغرافیایی دقیق یک صفحه در گذشته را تعیین کنند؟

قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی عرض جغرافیایی (از طریق زاویه شیب خطوط میدان) را تعیین می‌کنند و طول جغرافیایی را نسبت به قطب محدود می‌کنند، اما طول جغرافیایی را به‌طور منحصربه‌فرد تعیین نمی‌کنند زیرا میدان دوقطبی از نظر محوری متقارن است. ترکیب قطب‌های دیرینه‌مغناطیسی با محدودیت‌های دیگر (زیست‌جغرافیا، اقلیم باستانی، تاریخ‌گذاری رادیومتریک) می‌تواند تخمین‌های طول جغرافیایی را محدود کند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Fisher, R. A. (1953). Dispersion on a sphere. Proceedings of the Royal Society of London, 217(1130), 295-305.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Butler, R. F. (1992). Paleomagnetism: Magnetic domains to geological terranes. Blackwell Scientific Publications.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.