Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

ابزار ارزیابی خطر سوءمصرف اوپیوئید (ORT)

معرفی‌شده توسط
Webster, Webster
سال
2005
نوع
Self-report
خانواده
opioid-risk-assessment

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

ORT یک ابزار غربالگری خودگزارشی کوتاه و ۱۰ آیتمی است که برای شناسایی بیمارانی طراحی شده است که پیش از شروع درمان با اوپیوئید، در معرض خطر بالای سوءمصرف اوپیوئید، اعتیاد، یا رفتارهای نابهنجار مرتبط با دارو قرار دارند. این ابزار که توسط وبستر و وبستر در سال ۲۰۰۵ توسعه یافت، بیماران را بر اساس سابقه شخصی و خانوادگی سوءمصرف مواد، همبودی روانپزشکی، و عوامل روان‌اجتماعی به دسته‌های کم‌خطر، با خطر متوسط، و پرخطر طبقه‌بندی می‌کند.

ORT به طور گسترده در مدیریت درد و مراکز مراقبت‌های اولیه برای راهنمایی تصمیم‌گیری مشترک و استراتژی‌های کاهش خطر هنگام تجویز اوپیوئید استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

ORT خطر سوءمصرف اوپیوئید را ناشی از عوامل زیست‌روان‌اجتماعی متعدد، از جمله شرایط مستعدکننده (سابقه خانوادگی اعتیاد، سابقه شخصی سوءمصرف مواد)، آسیب‌پذیری روانپزشکی (افسردگی، اضطراب، اختلال دوقطبی، اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی)، و نشانگرهای خطر اجتماعی (سابقه قانونی، حمایت اجتماعی) عملیاتی می‌کند. این ابزار تشخیص می‌دهد که سوءمصرف اوپیوئید در یک طیف وجود دارد و خطر به طور یکنواخت توزیع نشده است؛ افراد با ویژگی‌های جمعیتی یا بالینی خاص در معرض خطر به مراتب بالاتری برای مصرف مشکل‌ساز قرار دارند. با شناسایی افراد پرخطر پیش از شروع اوپیوئید، پزشکان می‌توانند نظارت فشرده‌تر، مداخلات روان‌اجتماعی، یا استراتژی‌های جایگزین مدیریت درد را به کار گیرند.

تاریخ

ORT توسط وبستر و همکارانش در مرکز درد لگاسی در پورتلند، اورگان، توسعه یافت و در سال ۲۰۰۵ در مجله Pain Medicine منتشر شد. این ابزار با استفاده از داده‌های گذشته‌نگر از بیماران درد مزمن تحت درمان با اوپیوئید ساخته شد و در برابر رفتارهای نابهنجار مرتبط با دارو (مانند ویزیت‌های متعدد بخش اورژانس، انحراف مواد کنترل‌شده، غربالگری دارویی ادرار مثبت برای مواد غیرقانونی) اعتبارسنجی شد. ORT به طور گسترده در مدیریت درد و مراکز مراقبت‌های اولیه پذیرفته شده و به چندین زبان ترجمه شده است. مطالعات اعتبارسنجی بعدی کاربرد آن را برای طبقه‌بندی خطر تأیید کرده‌اند، اگرچه محدودیت‌هایی در پیش‌بینی سوءمصرف در سطح فردی نیز مستند شده است.

چه زمانی استفاده شود

ORT برای استفاده در کلینیک‌های مدیریت درد، مطب‌های مراقبت‌های اولیه، بخش‌های اورژانس، و سایر محیط‌هایی که تصمیمات تجویز اوپیوئید گرفته می‌شود، مناسب است. این ابزار به طور خاص برای بیمارانی با درد مزمن که برای درمان طولانی‌مدت با اوپیوئید در نظر گرفته می‌شوند، طراحی شده است. ORT باید پیش از شروع اوپیوئید برای اطلاع‌رسانی تصمیمات تجویز و برنامه‌ریزی کاهش خطر اجرا شود. در محیط‌های درد حاد که قرار است مواجهه کوتاه با اوپیوئید انجام شود، یا در بیمارانی با وابستگی اوپیوئید تثبیت‌شده که به درمان نگهدارنده اوپیوئید منتقل می‌شوند، کمتر مفید است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • متکی بر خودگزارشی است و ممکن است به دلیل مطلوبیت اجتماعی، مستعد گزارش کمتر اطلاعات حساس (سوءمصرف مواد، سابقه قانونی) باشد.
  • همه عوامل خطر مرتبط (مانند مصرف همزمان بنزودیازپین، بی‌ثباتی روانپزشکی فعال) را که ممکن است بر خطر سوءمصرف تأثیر بگذارند، ارزیابی نمی‌کند.
  • دسته‌های خطر بر اساس داده‌های اعتبارسنجی گذشته‌نگر هستند و ممکن است به طور یکسان در جمعیت‌های جمعیتی یا بالینی متنوع تعمیم‌پذیر نباشند.
  • نظارت مستمر بر خطر را فراهم نمی‌کند؛ خطر ممکن است در طول درمان با اوپیوئید با ظهور اطلاعات جدید تغییر کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ابزار غربالگری کوتاه و معتبر که حداقل زمان و هیچ تجهیزات یا آموزش خاصی نیاز ندارد.
  • عوامل خطر خاص جنسیتی را که ممکن است بر آسیب‌پذیری سوءمصرف اوپیوئید تأثیر بگذارند، شناسایی می‌کند.
  • خطر را به دسته‌های بالینی معنی‌دار طبقه‌بندی می‌کند که شدت نظارت و رویکرد درمانی را مشخص می‌سازد.
  • حساسیت و ویژگی اثبات‌شده برای پیش‌بینی رفتارهای نابهنجار مرتبط با دارو در بیماران تحت درمان با اوپیوئید.
  • به طور گسترده در مدیریت درد و مراقبت‌های اولیه با کاربرد بالینی و پذیرش قابل توجهی استفاده می‌شود.

کاربردها

  • ارزیابی خطر پیش از شروع اوپیوئید در بیماران درد مزمن برای اطلاع‌رسانی تصمیم‌گیری مشترک در مورد خطرات و مزایای درمان با اوپیوئید.
  • طبقه‌بندی خطر برای راهنمایی فراوانی و شدت نظارت، غربالگری دارویی ادرار، و پیگیری ساختاریافته در طول درمان با اوپیوئید.
  • شناسایی بیمارانی که برای آنها رویکردهای مدیریت درد غیر اوپیوئیدی یا چندوجهی باید در اولویت قرار گیرد.
  • مطالعات تحقیقاتی که پیش‌بینی‌کننده‌های سوءمصرف اوپیوئید، رفتارهای نابهنجار، و اعتیاد را در جمعیت‌های درد بررسی می‌کنند.
  • محیط‌های بهداشت حرفه‌ای و جبران خسارت کارگران برای ارزیابی خطر هنگام در نظر گرفتن تجویز اوپیوئید برای آسیب‌های شغلی.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

ORT شامل ۱۰ آیتم است، اگرچه آیتم‌های خاص برای مردان و زنان متفاوت است تا عوامل خطر خاص جنسیتی را منعکس کند. آیتم‌های ORT مردان سابقه سوءمصرف الکل، مصرف مواد مخدر غیرقانونی، سیگار کشیدن، سن، و استرس‌زاهای روان‌اجتماعی را ارزیابی می‌کنند. آیتم‌های ORT زنان سابقه سوءمصرف الکل، مصرف مواد مخدر غیرقانونی، سن، افسردگی، و اضطراب را ارزیابی می‌کنند. هر آیتم با یک نمره وزنی ارزیابی می‌شود که نشان‌دهنده قدرت ارتباط با خطر سوءمصرف است؛ وزن‌ها از ۱ تا ۴ امتیاز برای هر آیتم متغیر است. این مقیاس خوداجرا است و تقریباً ۳ تا ۵ دقیقه طول می‌کشد. هیچ آموزش خاصی برای اجرا لازم نیست، اگرچه بررسی و بحث یافته‌ها با بیمار توسط پزشک توصیه می‌شود.

فرمول
10 items (5 items for males, 5 items for females) assessing personal and family history of substance abuse, psychological disorders, and social factors related to opioid misuse risk
2

تمام پاسخ‌های آیتم‌ها جمع‌آوری می‌شوند تا یک نمره خطر کلی به دست آید. نمره‌گذاری بر اساس جنسیت متفاوت است: برای مردان، دامنه کلی ۰ تا ۲۶ است؛ برای زنان، دامنه کلی ۰ تا ۲۰ است. دسته‌های خطر بر اساس نمره کلی اعمال می‌شوند: کم‌خطر (نمره ۰ تا ۳ برای هر دو جنس)، با خطر متوسط (نمره ۴ تا ۷ برای هر دو جنس)، و پرخطر (نمره ≥۸ برای هر دو جنس). افراد با آیتم‌های از دست رفته یا تکمیل جزئی می‌توانند با استفاده از آیتم‌های موجود نمره‌گذاری شوند، اگرچه اجرای کامل برای دقت بهینه ترجیح داده می‌شود.

فرمول
Sum weighted item scores. Males: total range 0–26; Females: total range 0–20. Risk categories: Low (males 0–3, females 0–3), Moderate (males 4–7, females 4–7), High (males ≥8, females ≥8).
3

نمرات پایین‌تر ORT (دسته کم‌خطر) نشان‌دهنده افزایش حداقل در خطر سوءمصرف اوپیوئید بر اساس سابقه شخصی و خانوادگی مستند است. نمرات خطر متوسط نشان‌دهنده عوامل خطر بالاتری است که نیازمند نظارت بیشتر، آموزش بیمار، و پیگیری ساختاریافته در طول درمان با اوپیوئید است. نمرات پرخطر نشان‌دهنده خطر قابل توجه برای سوءمصرف اوپیوئید، انحراف، یا اعتیاد است و نیازمند بررسی دقیق این است که آیا درمان با اوپیوئید مناسب است یا خیر، یا در صورت شروع، نیازمند نظارت فشرده (مانند ویزیت‌های مکرر مطب، غربالگری دارویی ادرار، توافق‌نامه مواد کنترل‌شده، مشاوره روانپزشکی یا پزشکی اعتیاد) است.

فرمول
Lower scores indicate lower risk for opioid misuse. Moderate and high scores indicate elevated risk for aberrant drug-related behaviors, diversion, addiction, or nonmedical use when prescribed opioids.

دام‌های رایج

  • استفاده از نمره ORT به تنهایی برای رد درمان با اوپیوئید؛ این ابزار برای اطلاع‌رسانی برنامه‌ریزی کاهش خطر در نظر گرفته شده است، نه برای حذف بیماران به طور قطعی.
  • عدم اجرای استراتژی‌های نظارت و کاهش خطر حتی در بیماران پرخطر؛ نظارت ساختاریافته و حمایت روان‌اجتماعی به طور قابل توجهی خطر سوءمصرف را کاهش می‌دهد.
  • فرض اینکه نمره پایین ORT نشان‌دهنده عدم خطر برای سوءمصرف اوپیوئید است؛ تغییرپذیری فردی و شرایط پیش‌بینی‌نشده می‌تواند منجر به سوءمصرف در افراد کم‌خطر شود.
  • غفلت از ارزیابی مجدد خطر در طول درمان با اوپیوئید؛ استرس‌زاهای روان‌اجتماعی جدید، عدم جبران روانپزشکی، یا سوءمصرف مواد ممکن است با گذشت زمان ظاهر شوند.

پرسش‌های متداول

آیا نمره بالای ORT به این معنی است که من به اوپیوئید معتاد خواهم شد؟

خیر. نمره بالای ORT نشان‌دهنده خطر بالا بر اساس سابقه شخصی و خانوادگی مستند است، اما اعتیاد را با قطعیت پیش‌بینی نمی‌کند. بسیاری از افراد پرخطر در صورت دریافت نظارت فشرده، حمایت روان‌اجتماعی، و توافق‌نامه‌های ساختاریافته، اوپیوئیدها را به درستی مصرف می‌کنند. استراتژی‌های کاهش خطر می‌توانند به طور قابل توجهی احتمال سوءمصرف را کاهش دهند.

آیا می‌توان از ORT برای نظارت بر خطر اوپیوئید در طول درمان استفاده کرد؟

ORT در درجه اول برای ارزیابی خطر پیش از درمان طراحی شده است. در طول درمان با اوپیوئید، ارزیابی بالینی مستمر (شامل ارزیابی مجدد دوره‌ای عوامل روان‌اجتماعی)، غربالگری دارویی ادرار، و نظارت رفتاری مناسب‌تر هستند. ORT می‌تواند سالانه یا زمانی که تغییرات مهم زندگی رخ می‌دهد، مجدداً اجرا شود.

اگر نمره ORT من بالا باشد، چه باید بکنم؟

نمره بالای ORT شما را از درمان با اوپیوئید محروم نمی‌کند، اما نشان می‌دهد که نظارت فشرده و استراتژی‌های کاهش خطر مورد نیاز است. با پزشک خود در مورد استراتژی‌هایی مانند ویزیت‌های مکرر مطب، غربالگری دارویی ادرار، مشاوره روانپزشکی یا پزشکی اعتیاد، قراردادهای رفتاری، و در نظر گرفتن رویکردهای جایگزین مدیریت درد صحبت کنید.

دقت ORT در پیش‌بینی سوءمصرف اوپیوئید چقدر است؟

ORT دارای حساسیت و ویژگی متوسطی برای شناسایی افرادی است که هنگام تجویز اوپیوئید، رفتارهای نابهنجار از خود نشان می‌دهند. این ابزار در طبقه‌بندی خطر مؤثر است اما نمی‌تواند رفتار فردی را به طور کامل پیش‌بینی کند. در ترکیب با قضاوت بالینی و نظارت مستمر، نتایج را بهبود می‌بخشد.

آیا نمرات ORT برای مردان و زنان متفاوت است؟

بله. ORT از آیتم‌ها و نمره‌گذاری خاص جنسیتی استفاده می‌کند زیرا مردان و زنان دارای پروفایل‌های عامل خطر متفاوتی هستند. از مردان در مورد مصرف الکل و مواد مخدر سؤال می‌شود؛ از زنان در مورد افسردگی و اضطراب سؤال می‌شود. این امر دقت ارزیابی خطر را در هر جنسیت بهبود می‌بخشد.

آیا می‌توان از ORT برای بیمارانی که اوپیوئید برای درد سرطان یا مراقبت‌های پایان زندگی مصرف می‌کنند، استفاده کرد؟

ORT برای جمعیت‌های درد مزمن غیرسرطانی توسعه و اعتبارسنجی شده است. کاربرد آن در درد سرطان یا مراقبت‌های تسکینی به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته است؛ قضاوت بالینی در مورد خطر در مقابل منفعت در این زمینه‌ها ضروری است، زیرا خطرات درمان ناکافی با اوپیوئید نیز مهم هستند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Webster, L. R., & Webster, R. M. (2005). Predicting aberrant behaviors in opioid-treated patients: preliminary validation of the Opioid Risk Tool. Pain Medicine, 6(6), 432–442.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.