مقیاس درد، بیقراری و آرامبخشی نوزاد (N-PASS)
- معرفیشده توسط
- Pam Hummel
- سال
- 2008
- نوع
- Clinician-rated
- خانواده
- pain-sedation-assessment
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
N-PASS ابزاری ارزیابی رفتاری و فیزیولوژیکی پنج موردی است که برای اندازهگیری درد، بیقراری و آرامبخشی در نوزادان در طیف کامل از آرامبخشی عمیق تا درد شدید طراحی شده است. این ابزار که توسط هومل و همکاران در سال ۲۰۰۸ توسعه یافته است، برای نوزادان تهویهشده و غیرتهویهشده در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (NICU) معتبر است و ارزیابی سریع کنار تخت را با ترکیب حالت چهره، تون عضلانی اندامها، تغییرات علائم حیاتی، سطح هوشیاری و ویژگیهای گریه فراهم میکند.
شهود پشت روش
N-PASS نشانههای رفتاری (اخم کردن، تون عضلانی، وضعیت رفتاری) و شاخصهای فیزیولوژیکی (تغییرپذیری ضربان قلب، افزایش فشار خون، کاهش اشباع اکسیژن) را در یک مقیاس یکپارچه دوطرفه ادغام میکند. این ابزار تشخیص میدهد که درد و آرامبخشی نوزاد در یک پیوستار قرار دارند و هر دو نیاز به تنظیم دقیق دارند؛ این ابزار بهویژه در نوزادان تهویهشده که قادر به بیان کلامی ناراحتی نیستند، مفید است. برخلاف ابزارهای تکدامنه، N-PASS تعامل پویا بین پاسخ به درد و سطح هوشیاری را ثبت میکند که برای بهینهسازی راحتی و پیامدهای رشد عصبی در NICU ضروری است.
تاریخ
N-PASS توسط پاملا هومل و همکاران در NICU دانشگاه ایالتی اوهایو توسعه یافته و در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این ابزار از نیاز به یک ابزار ارزیابی یکپارچه درد و آرامبخشی که بتواند مدیریت دارویی را در نوزادان تهویهشده هدایت کند، نشأت گرفت و به مشکل بالینی رایج کنترل ناکافی درد و آرامبخشی بیش از حد همزمان در یک بیمار پرداخت. مطالعات بعدی (۲۰۱۰–۲۰۲۰) این ابزار را در چندین NICU و جمعیت نوزادان معتبر دانستند و قابلیت اطمینان بین ارزیاب و کاربرد بالینی را تأیید کردند. N-PASS همچنان یکی از پرکاربردترین ابزارهای درد-آرامبخشی نوزادان در NICUهای آمریکای شمالی است.
چه زمانی استفاده شود
N-PASS برای همه نوزادان در NICU، از جمله نوزادان تهویهشده و خودبهخود تنفسکننده، اندیکاسیون دارد. این ابزار بهویژه برای موارد زیر ارزشمند است: (۱) نوزادان تحت تهویه مکانیکی که نیاز به تنظیم آرامبخش/مسکن دارند؛ (۲) نوزادان پس از عمل جراحی؛ (۳) نوزادان تحت اقدامات دردناک (پونکسیون کمری، قرار دادن لوله قفسه سینه، قرار دادن کاتتر وریدی)؛ (۴) نوزادان نارس (<۳۲ هفته) که ارتباط رفتاری محدودی دارند؛ (۵) پایش سریال در طول بستری برای بهینهسازی سطوح دارویی و جلوگیری از هر دو مورد عدم کنترل کافی درد و عوارض ناشی از آرامبخشی بیش از حد.
محدودیتها و ملاحظات
- مولفه علائم حیاتی فرض میکند که همودینامیک پایه طبیعی است؛ نوزادان مبتلا به بیماری قلبی مادرزادی، سپسیس یا شوک ممکن است خطوط پایه غیرطبیعی داشته باشند که نیاز به تفسیر تعدیل شده دارد.
- نمرهدهی موارد رفتاری ممکن است در نوزادان بهشدت آرامبخش، فلج شده یا با آسیب عصبی که پاسخ رفتاری حداقل است، دشوار باشد.
- نمرهدهی حالت چهره و تون اندامها ممکن است با جابجایی معمول، تعویض پوشک یا پروبهای بینی/CPAP که ویژگیهای صورت را پنهان میکنند، مختل شود.
- اعتبارسنجی رسمی در موارد بسیار نارس (<۲۲ هفته) یا در نوزادان مبتلا به بیماری شدید عصبی-عضلانی وجود ندارد.
- بین درد و بیقراری غیردردناک (مانند گرسنگی، ناراحتی، تحریکپذیری عصبی) تمایز قائل نمیشود.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- مقیاس دوطرفه درد و آرامبخشی را در یک ابزار واحد ثبت میکند و از نادیده گرفتن آرامبخشی بیش از حد هنگام درمان درد جلوگیری میکند.
- ترکیب شاخصهای رفتاری و فیزیولوژیکی، حساسیت به ناراحتی نوزادان را در نوزادانی که قادر به بیان ناراحتی نیستند، افزایش میدهد.
- در سنین حاملگی مختلف (نارس تا ترم) و سطوح شدت بیماری (غیرتهویهشده تا بیماران بهشدت آرامبخش NICU) معتبر است.
- ارزیابی سریع کنار تخت (۱ تا ۲ دقیقه) که در گردش کار پایش استاندارد NICU قابل اجراست.
- قابلیت اطمینان بین ارزیاب قوی (ICC ۰.۸۱–۰.۸۹ گزارش شده در مطالعات اعتبارسنجی) با حداقل آموزش مورد نیاز برای پزشکان.
کاربردها
- تنظیم داروها در NICU: نمرات سریال N-PASS، دوز اپیوئیدها و بنزودیازپینها را در نوزادان تهویهشده هدایت میکند، باعث کاهش پلیفارماسی غیرضروری و امکان پروتکلهای ترک دارو میشود.
- مدیریت درد پس از عمل جراحی: پس از اقدامات جراحی (بستن مجرای شریانی باز، ترمیم انتروکولیت نکروزان، زایمان اورژانسی)، N-PASS درد و آرامبخشی را برای بهینهسازی رژیمهای مسکن کمی میکند.
- ارزیابی درد مرتبط با اقدامات: پایش در طول اقدامات روتین NICU (قرار دادن کاتتر وریدی محیطی، پونکسیون کمری، اکستوباسیون) به پزشکان اجازه میدهد تا درد فوری و کفایت آرامبخشی را قبل و بعد از اقدام ارزیابی کنند.
- بهبود کیفیت و محک زنی: شبکههای NICU از نمرات تجمیعی N-PASS برای شناسایی الگوهای آرامبخشی بیش از حد یا ناکافی، هدایت آموزش کارکنان و مقایسه شیوههای آرامبخشی با توصیههای بهترین شیوهها استفاده میکنند.
- پروتکلهای ترک دارو: روندهای سریال N-PASS با ارائه شواهد عینی از کاهش درد/بیقراری با بهبود وضعیت بالینی، از کاهش ایمن اپیوئیدها و آرامبخشها پشتیبانی میکنند.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
N-PASS پنج شاخص رفتاری و فیزیولوژیکی را ارزیابی میکند که طی یک دوره ۱ تا ۲ دقیقهای توسط پرستار یا پزشک کنار تخت مشاهده میشود. به جز پایش استاندارد NICU (ضربان قلب، فشار خون، اشباع اکسیژن)، به تجهیزات خاصی نیاز نیست. مشاهدات شامل گریه/تحریکپذیری، وضعیت رفتاری، حالت چهره، تون اندامها و تغییرات علائم حیاتی است. ارزیابی تقریباً ۲ دقیقه طول میکشد و در هر زمان قابل انجام است، بهویژه در طول اقدامات مراقبتی یا تنظیم داروها.
هر یک از پنج مورد در مقیاسی از ۲- (بیشترین آرامبخشی) تا ۲+ (بیشترین بیقراری/درد) نمرهدهی میشود. قوانین نمرهدهی: گریه/تحریکپذیری: ۲- (بدون گریه، آرامبخش)، ۱- (ناله کردن، واکنش نشان دادن)، ۰ (خط پایه)، ۱+ (گریه با صدای بلند)، ۲+ (گریه غیرقابل تسکین). وضعیت رفتاری: ۲- (خواب عمیق)، ۱- (بیدار کردن دشوار)، ۰ (بیدار، آرام)، ۱+ (بیقرار، مضطرب)، ۲+ (هوشیار، آشفته). حالت چهره: ۲- (بدون حالت، چشم بسته)، ۱- (حداقل حالت)، ۰ (خنثی)، ۱+ (اخم)، ۲+ (اخم شدید). تون اندامها: ۲- (شل، بدون تون)، ۱- (کاهش تون)، ۰ (نرمال)، ۱+ (افزایش تون)، ۲+ (سفت، مشت گرهکرده). علائم حیاتی: ۲- (ضربان قلب <۸۰، فشار سیستولیک <۵۰ میلیمتر جیوه)، ۱- (ضربان قلب ۸۰–۱۰۰، فشار سیستولیک ۵۰–۶۰ میلیمتر جیوه)، ۰ (خط پایه)، ۱+ (افزایش ضربان قلب ۲۰٪، افزایش فشار سیستولیک ۱۰–۲۰٪)، ۲+ (افزایش ضربان قلب >۲۰٪، افزایش فشار سیستولیک >۲۰٪). محدوده نمره کل از ۱۰- (حداکثر آرامبخشی) تا ۱۰+ (حداکثر درد/بیقراری) است.
نمرات به شرح زیر تفسیر میشوند: ۱۰- تا ۵-: آرامبخشی بیش از حد (عدم پاسخ، خطر آپنه و افت فشار خون). ۴- تا ۰: آرامبخشی یا راحتی مناسب (هدف مطلوب برای نوزادان آرامبخش/لولهگذاری شده). ۱+ تا ۴+: درد/بیقراری خفیف تا متوسط (ممکن است نیاز به تنظیم خفیف مسکن یا آرامبخش داشته باشد). ۵+ تا ۱۰+: درد یا بیقراری شدید (نیاز به مداخله فوری با مسکن یا آرامبخش دارد). پایش سریال هر ۲ تا ۴ ساعت (یا بیشتر در طول اقدامات حاد) امکان ارزیابی روند و تنظیم دارو را فراهم میکند. مقیاس دوطرفه به پزشکان اجازه میدهد از آرامبخشی کم و بیش از حد اجتناب کنند و در عین حال راحتی را بهینه کرده و پاسخدهی عصبیشناختی کافی را حفظ کنند.
دامهای رایج
- اتکای بیش از حد به علائم حیاتی به تنهایی بدون زمینه رفتاری؛ تاکیکاردی و فشار خون بالا ممکن است نشاندهنده تب، سپسیس یا کمخونی باشد نه درد، که منجر به افزایش غیرضروری اپیوئید میشود.
- نمرهدهی وضعیت رفتاری در نوزادان آرامبخش؛ اشتباه گرفتن آرامبخشی فیزیولوژیکی (چشم بسته، حرکت کم) با راحتی کافی در حالی که محرک دردناک زمینهای همچنان بدون رسیدگی باقی میماند.
- عدم ارزیابی مجدد پس از تجویز دارو؛ پزشکان باید به پاسخ به تغییرات مسکن یا آرامبخش توجه کنند و دوزها را بهصورت تکراری تنظیم کنند، نه اینکه به یک نمره پایه واحد تکیه کنند.
- کاربرد نادرست در جمعیتهای غیر NICU (مانند ICU اطفال فراتر از دوره نوزادی) که در آن معیارهای خاص نوزادان مقیاس ممکن است اعمال نشود.
پرسشهای متداول
تفاوت N-PASS با سایر مقیاسهای درد نوزادان مانند PIPP چیست؟
PIPP (پروفایل درد نوزاد نارس) به طور محدود بر درد حاد ناشی از اقدامات تمرکز دارد و وزندهی سن حاملگی را شامل میشود؛ N-PASS گستردهتر است، هم درد و هم آرامبخشی را در طیف وسیعتری پوشش میدهد و در هر زمینه بالینی (اقدامی، پس از عمل، ناراحتی مزمن) قابل اجراست. N-PASS دوطرفه است (۱۰- تا ۱۰+) در حالی که PIPP یکطرفه است (۰ تا ۲۱ فقط درد). انتخاب به زمینه بالینی بستگی دارد: PIPP برای اقدامات حاد در نوزادان نارس؛ N-PASS برای مدیریت مداوم نوزادان تهویهشده در NICU.
N-PASS در نوزاد تهویهشده چند وقت یکبار باید انجام شود؟
بهترین شیوههای فعلی، ارزیابی N-PASS هر ۲ تا ۴ ساعت برای پایش پایه را توصیه میکنند، با ارزیابیهای اضافی قبل و بعد از اقدامات دردناک، تنظیم داروها یا تغییرات بالینی قابل توجه. برخی از NICUهایی که از پروتکلهای آرامبخشی استفاده میکنند، در طول فازهای حاد بیماری، ارزیابی مجدد ساعتی انجام میدهند؛ پروتکلها بسته به موسسه متفاوت است. مستندسازی زمان، نمره و اقدام انجام شده (تغییر دارو، مداخله غیردارویی) از تداوم مراقبت پشتیبانی میکند.
آیا N-PASS را میتوان در نوزاد فلج شده و بهشدت آرامبخش بهطور قابل اعتماد نمرهدهی کرد؟
نمرهدهی در نوزادان فلج شده چالشبرانگیز است زیرا موارد رفتاری (حالت چهره، تون اندامها، وضعیت رفتاری) هنگام فعال بودن بلوک عصبی-عضلانی قابل مشاهده نیستند. در این زمینه، پزشکان باید بیشتر به تغییرات علائم حیاتی و زمینه بالینی تکیه کنند و تشخیص دهند که بخش رفتاری N-PASS محدود است. برخی از NICUها نمرهدهی فقط مولفه علائم حیاتی یا استفاده از ابزارهای جایگزین (مانند پایش سطح داروی فارماکوکینتیک/فارماکودینامیک) را در مواردی که فلج مانع مشاهده رفتاری میشود، توصیه میکنند.
نمرات هدف N-PASS برای سناریوهای بالینی مختلف چیست؟
برای نوزادان تحت تهویه مکانیکی که نیاز به آرامبخشی دارند، نمرات هدف N-PASS معمولاً بسته به پروتکل موسسه و پایداری بالینی از ۲- تا ۲+ (آرامبخشی خفیف با قابلیت بیدار شدن) تا ۰ تا ۲+ (آرامبخشی حداقل) متغیر است. پس از اکستوباسیون، نمرات ۱- تا ۱+ اغلب برای به حداقل رساندن خطر مجدد لولهگذاری ضمن حفظ راحتی هدف قرار میگیرند. برای نوزادان غیر لولهگذاری شده، نمرات نزدیک به ۰ نشاندهنده راحتی است. نمرات بهطور مداوم بالاتر از ۴+ نیاز به افزایش مسکن دارد؛ نمرات کمتر از ۴- نیاز به کاهش آرامبخش برای جلوگیری از سرکوب بیش از حد دارد.
روشهای مرتبط
منابع
Hummel, P., Puchalski, M., Creech, S. D., & Weiss, M. G. (2008). Clinical Reliability and Validity of the N-PASS: Neonatal Pain, Agitation and Sedation Scale with Prolonged Ventilation Patients. Journal of Perinatology, 28(1), 55-60.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Hummel, P. (2008). Neonatal Pain, Agitation and Sedation Scale. Advances in Neonatal Care, 8(5), 285-287.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.