Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

طرح خط مبنای چندگانه — طرح آزمایشی تک‌نمونه‌ای

معرفی‌شده توسط
Donald M. Baer, Montrose M. Wolf, Todd R. Risley
سال
1968
نوع
Single-subject experimental design
خانواده
Experimental design

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

طرح خط مبنای چندگانه، طرح آزمایشی تک‌نمونه‌ای است که با معرفی مداخله در نقاط زمانی متناوب در دو یا چند خط مبنا — معمولاً در میان رفتارهای مختلف، افراد یا محیط‌ها — کنترل کارکردی را نشان می‌دهد. از آنجایی که نیازی به بازگرداندن درمان نیست، به‌ویژه زمانی که رفتار هدف برگشت‌ناپذیر است یا حذف مداخله مؤثر غیراخلاقی باشد، مناسب است.

شهود پشت روش

تصور کنید سه دانش‌آموز را خواندن کلمات دیداری آموزش می‌دهید. به‌جای شروع همزمان مداخله با هر سه، صبر می‌کنید و داده‌های خط مبنا را برای هر سه جمع‌آوری می‌کنید، سپس مداخله را ابتدا با دانش‌آموز ۱ معرفی می‌کنید، سپس — تنها پس از بهبود دانش‌آموز ۱ — با دانش‌آموز ۲، و در نهایت با دانش‌آموز ۳. اگر بهبود با هر بار معرفی مداخله همگام باشد و نه اینکه به‌طور خودبه‌خودی در میان همه دانش‌آموزان رخ دهد، می‌توانید نتیجه بگیرید که مداخله، نه یک رویداد خارجی، باعث تغییر شده است. شروع متناوب، موتور منطقی طرح است: تصادف می‌تواند یک بهبود را در یک لحظه توضیح دهد، اما نه سه بهبود را در سه لحظه متفاوت و از پیش تعیین‌شده.

تاریخ

طرح خط مبنای چندگانه توسط Baer، Wolf و Risley در مقاله بنیادی سال ۱۹۶۸ خود در مجله تحلیل رفتار کاربردی (Journal of Applied Behavior Analysis) به‌طور رسمی توصیف شد که استانداردهای اصلی روش‌شناختی تحلیل رفتار کاربردی را پایه‌گذاری کرد. این طرح به یک محدودیت حیاتی طرح‌های بازگشتی پرداخت: ناتوانی در نشان دادن کنترل زمانی که رفتارهای آموخته‌شده قابل حذف نیستند یا نباید حذف شوند. در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، محققان در آموزش ویژه و روانشناسی بالینی این طرح را پذیرفته و اصلاح کردند، قراردادهای تحلیل بصری را تدوین نمودند و کاربردها را گسترش دادند. امروزه این طرح همچنان یکی از رایج‌ترین طرح‌های آزمایشی تک‌نمونه‌ای در تحقیقات مداخله رفتاری و آموزشی باقی مانده است.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که انتظار می‌رود رفتار هدف پس از یادگیری برگشت‌ناپذیر باشد (مانند مهارت‌های خواندن، کسب مهارت‌های اجتماعی)، که طرح بازگشتی را غیراخلاقی یا غیرعملی می‌سازد، از طرح خط مبنای چندگانه استفاده کنید. این طرح زمانی مناسب است که بتوانید حداقل دو یا سه سطح (رفتارها، شرکت‌کنندگان، یا محیط‌ها) مشابه مفهومی و مستقل کارکردی را شناسایی کنید که منطق مداخله یکسانی را به اشتراک می‌گذارند. حداقل نیاز: حداقل دو سطح با خطوط مبنای پایدار حداقل سه تا پنج نقطه داده در هر کدام. از این طرح زمانی استفاده نکنید که سطوح مستقل نیستند — بهبود همزمان در تمام سطوح در طول هر فاز خط مبنا، منطق نمایش متناوب را تضعیف می‌کند. همچنین زمانی از آن اجتناب کنید که مداخله را نتوان به دلایل اخلاقی یا عملی برای مدت زمان معناداری از برخی سطوح دریغ کرد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به حداقل دو (ترجیحاً سه یا بیشتر) سطح مستقل کارکردی دارد؛ طرحی با تنها دو سطح، کنترل آزمایشی ضعیف‌تری را ارائه می‌دهد.
  • جمع‌آوری داده باید از ابتدا در تمام سطوح به‌طور همزمان و پیوسته باشد که منابع‌بر است.
  • تعمیم یافته‌ها در میان شرکت‌کنندگان یا محیط‌ها توسط نمونه‌های کوچک و اغلب غیرتصادفی ذاتی در تحقیقات تک‌نمونه‌ای محدود می‌شود.
  • اگر سطوح واقعاً مستقل نباشند، رفتار ممکن است در سطوح درمان‌نشده تغییر کند (هم‌بستگی خط مبنای چندگانه)، که اعتبار درونی را تهدید می‌کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • کنترل آزمایشی را بدون نیاز به فاز بازگشت به خط مبنا نشان می‌دهد، که زمانی که کسب مهارت برگشت‌ناپذیر است، آن را اخلاقی می‌سازد.
  • هر سطح به عنوان یک تکرار مستقل عمل می‌کند و ادعای رابطه کارکردی را تقویت می‌کند.
  • در زمینه‌های متنوع قابل اجرا است: شرکت‌کنندگان، رفتارها یا محیط‌های مختلف می‌توانند به عنوان سطوح عمل کنند.
  • در ادبیات تحلیل رفتار کاربردی، آموزش ویژه و روانشناسی بالینی به خوبی پذیرفته شده است.
  • داده‌های رفتاری غنی و پیوسته تولید می‌کند که مسیر و فوریت اثرات مداخله را آشکار می‌سازد.

کاربردها

  • ارزیابی مداخلات کسب مهارت (مانند خواندن، ارتباطات، مهارت‌های زندگی روزمره) در دانش‌آموزان با ناتوانی‌های رشدی.
  • آزمایش مداخلات رفتاری در میان چندین شرکت‌کننده در تحقیقات تحلیل رفتار کاربردی و آموزش ویژه.
  • ارزیابی تعمیم یک تکنیک درمانی در محیط‌های مختلف (کلینیک، خانه، مدرسه).
  • بررسی معرفی متوالی پروتکل‌های آموزشی محل کار در میان بخش‌ها یا نقش‌های شغلی مختلف.
  • اعتبارسنجی رویه‌های بالینی جدید در تحقیقات علوم بهداشتی با نمونه‌های کوچک (small-n) که طرح‌های گروهی در آن‌ها غیرعملی است.
  • نشان دادن پایایی درمان و تکرار در تحقیقات شواهد محور.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

داده‌های خط مبنای همزمان و پیوسته در تمام سطوح جمع‌آوری می‌شود — چه این سطوح رفتارهای متعدد یک فرد، رفتار یکسان در افراد متعدد، یا رفتار یکسان در محیط‌های متعدد باشند. تمام سطوح باید قبل از معرفی مداخله به هر سطحی، عملکرد خط مبنای پایدار و قابل پیش‌بینی را نشان دهند.

2

مداخله به سطح اول معرفی می‌شود در حالی که سطوح باقی‌مانده در خط مبنا ادامه می‌یابند. طول هر خط مبنا به‌طور عمدی متناوب است به‌گونه‌ای که خط مبنای هر سطح طولانی‌تر از سطح قبلی باشد، معمولاً با حداقل سه تا پنج نقطه داده تفاوت دارد.

3

هنگامی که سطح اول تغییر رفتار واضح و پایداری را پس از مداخله نشان داد، مداخله به سطح دوم معرفی می‌شود در حالی که سطوح بعدی در خط مبنا ادامه می‌یابند. همان معیار اعمال می‌شود: تغییر پایدار و قابل تکرار باید قبل از درمان سطح بعدی مشهود باشد.

4

مداخله به ترتیب به هر سطح باقی‌مانده معرفی می‌شود، با پیروی از همان منطق. هر سطح جدید، تکرار مستقلی از اثر مداخله را فراهم می‌کند. در حالت ایده‌آل، رفتار در سطوحی که هنوز در خط مبنا هستند باید بدون تغییر باقی بماند در حالی که هر سطح تحت درمان بهبود می‌یابد.

5

یک رابطه کارکردی بین متغیر مستقل (مداخله) و متغیر وابسته (رفتار هدف) زمانی برقرار می‌شود که رفتار به‌طور قابل پیش‌بینی و تنها پس از معرفی مداخله به هر سطح متوالی تغییر کند. تحلیل بصری داده‌های ترسیم‌شده — بررسی سطح، روند، پراکندگی، فوریت اثر، و هم‌پوشانی بین فازها — روش اصلی تحلیلی است.

دام‌های رایج

  • نقاط داده‌ای بسیار کم در خط مبنا — حداقل سه تا پنج نقطه داده پایدار در هر سطح مورد نیاز است؛ عجله برای مداخله بدون خطوط مبنای پایدار، تشخیص اثر واقعی را غیرممکن می‌سازد.
  • سطوح وابسته — اگر رفتار یکسان در محیط‌های مختلف صرف نظر از زمان‌بندی مداخله بهبود یابد (مثلاً کودک به‌طور خودکار مهارت‌ها را تعمیم می‌دهد)، منطق متناوب فرو می‌پاشد؛ استقلال سطوح را قبل از شروع تأیید کنید.
  • درمان سطوح خیلی سریع — پیشروی به سطح بعدی قبل از اینکه سطح قبلی تغییر واضح و پایداری را نشان دهد، اثرات را درهم می‌آمیزد و منطق تکرار را تضعیف می‌کند.
  • نادیده گرفتن روند در خط مبنا — روند رو به بهبود مداوم در خط مبنا به این معنی است که رفتار ممکن است در حال حاضر در حال تغییر باشد؛ معرفی مداخله در یک خط مبنای در حال بهبود، اثر را غیرقابل تفسیر می‌سازد.
  • اتکا صرف به آزمون‌های آماری — تحلیل بصری روش اصلی در این حوزه است؛ رویکردهای آماری تکمیلی (مانند معیارهای اندازه اثر مانند Tau-U) باید بازرسی بصری دقیق را تکمیل کنند، نه جایگزین آن.

پرسش‌های متداول

چند سطح نیاز دارم؟

حداقل دو سطح مورد نیاز است، اما سه یا بیشتر سطح قویاً توصیه می‌شود. با تنها دو سطح، طرح یک تکرار واحد را ارائه می‌دهد که نمایش نسبتاً ضعیفی از کنترل آزمایشی است. اکثر روش‌شناسان و بازبینان مجلات، سه سطح را حداقل عملی برای ادعای معتبر رابطه کارکردی در نظر می‌گیرند.

چه چیزی به عنوان 'سطح' محسوب می‌شود — آیا می‌توانم رفتارها، شرکت‌کنندگان و محیط‌ها را با هم مخلوط کنم؟

هر مطالعه از یک نوع سطح برای وضوح مفهومی استفاده می‌کند. خط مبنای چندگانه در میان رفتارها از همان شرکت‌کننده در همان محیط استفاده می‌کند اما رفتارهای متفاوتی را هدف قرار می‌دهد. خط مبنای چندگانه در میان شرکت‌کنندگان از رفتار و محیط یکسان اما افراد مختلف استفاده می‌کند. خط مبنای چندگانه در میان محیط‌ها از شرکت‌کننده و رفتار یکسان در محیط‌های مختلف استفاده می‌کند. مخلوط کردن انواع سطح در یک مطالعه واحد غیر استاندارد است و تفسیر را پیچیده می‌کند.

چگونه می‌دانم چه زمانی به سطح بعدی بروم؟

معیار استاندارد این است که سطحی که در حال حاضر مداخله را دریافت می‌کند، تغییر واضح و پایداری در سطح و/یا روند نسبت به خط مبنای خود نشان دهد — و این تغییر بعید به نظر برسد که معکوس شود. قراردادهای رایج شامل سه تا پنج نقطه داده متوالی در فاز مداخله است که جهت مورد انتظار تغییر را با پراکندگی کم نشان می‌دهد. هیچ قانون جهانی واحدی وجود ندارد؛ معیار باید از پیش تعیین شده و گزارش شود.

آیا طرح خط مبنای چندگانه برای داده‌های گروهی مناسب است؟

خیر. طرح خط مبنای چندگانه یک طرح تک‌نمونه‌ای (تک‌موردی) است. هر سطح به‌طور جداگانه تحلیل می‌شود و منطق تکرار بر مقایسه درون‌نمونه‌ای در طول زمان استوار است، نه مقایسه بین گروهی. اگر نمونه شما به اندازه کافی بزرگ برای استنتاج در سطح گروهی است، یک طرح کارآزمایی تصادفی کنترل شده یا طرح شبه‌آزمایشی مناسب‌تر است.

آیا می‌توانم به جای تحلیل بصری از تحلیل آماری استفاده کنم؟

تحلیل بصری روش متعارف و اصلی در تحقیقات تک‌نمونه‌ای است. شاخص‌های اندازه اثر مانند Tau-U، عدم هم‌پوشانی تمام جفت‌ها (NAP)، یا درصد داده‌های هم‌پوشانی‌نشده (PND) به‌طور گسترده به عنوان مکمل و برای اهداف فراتحلیل استفاده می‌شوند، اما جایگزین بازرسی بصری دقیق داده‌های ترسیم‌شده برای تفسیر در سطح فاز نمی‌شوند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Baer, D. M., Wolf, M. M., & Risley, T. R. (1968). Some current dimensions of applied behavior analysis. Journal of Applied Behavior Analysis, 1(1), 91–97.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Cooper, J. O., Heron, T. E., & Heward, W. L. (2020). Applied Behavior Analysis (3rd ed.). Pearson.

    شابک: 978-0134752556
    کپی شد.