Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس ارزیابی حرکتی

معرفی‌شده توسط
Carr, J. H., Shepherd, R. B., Nordholm, L., & Lynne, D.
سال
1985
نوع
Performance-based, clinician-rated observation
خانواده
post-stroke motor recovery

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس ارزیابی حرکتی (MAS) یک ابزار سنجش عملکرد حرکتی مبتنی بر عملکرد است که توسط بالینگر رتبه‌بندی می‌شود و به طور خاص برای بازماندگان سکته مغزی طراحی شده است.

MAS که توسط کار، شپرد و همکاران (۱۹۸۵) در دانشگاه سیدنی ایجاد شد، ۸ وظیفه حرکتی اساسی را ارزیابی می‌کند که تحرک عملکردی و کنترل حرکتی مرتبط با بهبودی پس از سکته مغزی را منعکس می‌کند. MAS به یک معیار پیامد استاندارد در تحقیقات توانبخشی سکته مغزی و عمل بالینی تبدیل شده است و به طور گسترده برای ارزیابی و پیگیری بهبودی حرکتی پس از سکته مغزی حاد و مزمن استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

MAS با وادار کردن مراجعین به انجام وظایف حرکتی واقع‌گرایانه - بلند شدن از تخت، ایستادن، راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها، رسیدن - و رتبه‌بندی میزان اجرای هر وظیفه، بهبودی حرکتی را در سکته مغزی ثبت می‌کند. MAS به جای آزمایش قدرت یا رفلکس‌های مجزا، اندازه‌گیری می‌کند که آیا مراجع می‌تواند حرکت را با توزیع وزن و هماهنگی مناسب آغاز و تکمیل کند. این امر منعکس‌کننده درک مدرن از بهبودی سکته مغزی است: بهبودی به معنای بازیابی قدرت عضلانی مجزا نیست، بلکه به معنای سازماندهی مجدد کنترل حرکتی برای انجام حرکات هدفمند و عملکردی است. MAS سریع اجرا می‌شود و یک امتیاز واحد را ارائه می‌دهد که قابلیت حرکتی کلی را کمی می‌کند و آن را برای پیگیری طولی در طول توانبخشی ایده‌آل می‌سازد.

تاریخ

مقیاس ارزیابی حرکتی توسط کار، شپرد، نوردولم و لین در دانشگاه سیدنی در سال ۱۹۸۵ به عنوان پاسخی به نیاز به یک ابزار ارزیابی حرکتی عملی و خاص سکته مغزی توسعه یافت. MAS از چارچوب بیومکانیکی و یادگیری حرکتی نشأت گرفت و بر ارزیابی حرکت عملکردی مبتنی بر وظیفه به جای تست‌های عصبی سنتی (رفلکس‌ها، تون) تأکید داشت. مطالعات اعتبارسنجی اولیه، قابلیت اطمینان بالا بین ارزیاب و تست-بازآزمایی را ایجاد کرد و حساسیت به بهبودی در جمعیت‌های پس از سکته مغزی را نشان داد. تا دهه ۱۹۹۰، MAS به طور گسترده در واحدهای توانبخشی سکته مغزی و تحقیقات در سراسر استرالیا، اروپا و آمریکای شمالی پذیرفته شد. MAS توسط بنیاد سکته مغزی استرالیا و انجمن قلب آمریکا به عنوان یک معیار پیامد حرکتی معتبر و قابل اعتماد برای سکته مغزی تأیید شده است. صدها مطالعه توانبخشی سکته مغزی از MAS استفاده کرده‌اند؛ داده‌های هنجاری و پاسخگویی گسترده‌ای برای جمعیت‌های سکته مغزی حاد و مزمن وجود دارد.

چه زمانی استفاده شود

MAS برای افراد مبتلا به سکته مغزی (ایسکمیک یا هموراژیک) در هر فاز - حاد (روزها پس از رویداد)، تحت حاد (هفته‌ها)، یا مزمن (ماه‌ها تا سال‌ها) - نشان داده شده است. این ابزار به ویژه در محیط‌های توانبخشی حاد (واحدهای سکته مغزی بستری، بیمارستان‌های توانبخشی) مفید است که ارزیابی مکرر، شدت درمانی و برنامه‌ریزی ترخیص را هدایت می‌کند. MAS همچنین در کارآزمایی‌های بالینی که مداخلات توانبخشی سکته مغزی (فیزیوتراپی، دارویی، تعدیل عصبی) را ارزیابی می‌کنند، ارزشمند است. این ابزار برای بزرگسالان در هر سنی مناسب است. MAS را می‌توان برای سایر شرایط عصبی که باعث اختلال حرکتی می‌شوند (آسیب مغزی تروماتیک، آسیب نخاعی، بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس) تطبیق داد، اگرچه به طور خاص در سکته مغزی اعتبارسنجی شده است. MAS برای افراد با اختلال شناختی شدید یا اختلالات ارتباطی که مانع درک دستورالعمل‌های وظیفه می‌شود، کمتر مناسب است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به معاینه‌کننده آموزش‌دیده: بالینگر باید برای مشاهده و رتبه‌بندی عملکرد حضور داشته باشد؛ برای خود-اجرا یا ارزیابی از راه دور مناسب نیست.
  • ارزیابی محدود اندام فوقانی: تنها ۲ مورد از ۸ آیتم بر اندام فوقانی (رسیدن) تمرکز دارند؛ جزئیات کم در مورد کنترل حرکتی ظریف دست/بازو.
  • پاسخگویی محدود در مراحل مزمن: در افراد سال‌ها پس از سکته مغزی با عملکرد حرکتی پایدار، اثرات سقف ممکن است حساسیت به افزایش‌های کوچک را کاهش دهد.
  • نمره‌دهی طبقه‌بندی شده (۰-۶) ممکن است دقت کافی نداشته باشد: تغییرات کوچک در کیفیت عملکرد ممکن است به طور کامل در دسته‌بندی‌های رتبه‌بندی گسسته ثبت نشود.
  • محدودیت‌های محیطی: نیاز به فضا و تجهیزات (تخت، صندلی، پله، اشیاء)؛ برخی محیط‌های بالینی ممکن است محیط تست استاندارد نداشته باشند.
  • قدرت یا دامنه حرکتی را به طور مجزا اندازه‌گیری نمی‌کند: بر حرکت عملکردی تمرکز دارد، نه قدرت یا دامنه حرکتی مجزا؛ نیاز به تست‌های تکمیلی.
  • وابسته به زبان/شناخت: مراجعین باید دستورالعمل‌های وظیفه را درک کنند؛ آفازی شدید یا اختلال شناختی ممکن است کاربرد را محدود کند.
  • تغییر در نسخه‌های منتشر شده: برخی نسخه‌ها از مقیاس‌های ۰-۵ یا ۰-۴ استفاده می‌کنند و چالش‌هایی در مقایسه‌پذیری بین سایت‌ها ایجاد می‌کنند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • مخصوص سکته مغزی: برای بازماندگان سکته مغزی طراحی و اعتبارسنجی شده است؛ آیتم‌ها مستقیماً اولویت‌های بهبودی عملکردی پس از سکته مغزی را منعکس می‌کنند.
  • تمرکز عملکردی: هر ۸ آیتم نشان‌دهنده وظایف حرکتی و تحرک واقع‌گرایانه (ADL، حرکت عملکردی) هستند؛ بهبودی حرکتی دنیای واقعی را منعکس می‌کند.
  • اجرای سریع: معمولاً ۱۰ تا ۱۵ دقیقه؛ برای محیط‌های توانبخشی پرمشغله امکان‌پذیر است.
  • نمره‌دهی ساده: مقیاس ۰ تا ۶ واضح برای هر آیتم؛ بدون محاسبات پیچیده یا تجهیزات ویژه.
  • استاندارد شده، قابل اعتماد: توضیحات وظیفه و معیارهای رتبه‌بندی واضح، سازگاری را تضمین می‌کنند؛ قابلیت اطمینان بین ارزیاب و تست-بازآزمایی بالا.
  • پاسخگو به تغییر: به بهبودی حرکتی در طول روزها و هفته‌ها حساس است؛ به طور گسترده در مطالعات پیامد که پاسخگویی را مستند می‌کنند، استفاده می‌شود.
  • ساختار سلسله مراتبی: آیتم‌ها از پایه (از خوابیده به نشسته) به پیچیده (بالا رفتن از پله‌ها) پیش می‌روند و پیشرفت طبیعی بهبودی را منعکس می‌کنند.
  • رتبه‌بندی توسط بالینگر: مشاهده عینی، سوگیری خودگزارشی را در مقایسه با معیارهای مبتنی بر پرسشنامه کاهش می‌دهد.

کاربردها

  • توانبخشی سکته مغزی حاد: ارزیابی متوالی MAS (روزانه یا هفتگی) برای نظارت بر بهبودی حرکتی در واحدهای سکته مغزی بستری؛ هدایت‌کننده شدت توانبخشی و برنامه‌ریزی ترخیص.
  • توانبخشی سکته مغزی تحت حاد: پیگیری بهبودی حرکتی و استقلال عملکردی در طول برنامه‌های توانبخشی بستری یا سرپایی پس از سکته مغزی.
  • کارآزمایی‌های مداخله فیزیوتراپی: معیار پیامد اولیه یا ثانویه در کارآزمایی‌هایی که آموزش وظیفه، تمرین تکراری، یا پروتکل‌های فیزیوتراپی را در بازماندگان سکته مغزی ارزیابی می‌کنند.
  • تحقیقات بهبودی حرکتی سکته مغزی مزمن: ارزیابی بهبودهای حرکتی ظریف در افراد سال‌ها پس از سکته مغزی که در تحقیقات یا برنامه‌های مداخله فشرده شرکت می‌کنند.
  • کارآزمایی‌های تعدیل عصبی سکته مغزی: اندازه‌گیری پاسخ حرکتی به تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (rTMS)، تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال (tDCS)، یا سایر تحریکات مغزی در سکته مغزی.
  • درمان حرکتی القایی با محدودیت (CIMT): پیگیری عملکرد حرکتی اندام تحتانی قبل، حین و بعد از پروتکل‌های CIMT اندام تحتانی.
  • تله‌سلامت و نظارت از راه دور سکته مغزی: در حالی که برای اجرای از راه دور ایده‌آل نیست، برخی مراکز اصلاحات MAS را برای مشاهده مبتنی بر ویدئو برای نظارت بر بیماران سکته مغزی مزمن بررسی کرده‌اند.
  • بحث پیش‌آگهی: امتیازات پایه و اولیه MAS، مکالمه با بیماران و خانواده‌ها را در مورد مسیر بهبودی مورد انتظار و پیامدهای عملکردی آگاه می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

MAS شامل ۸ آیتم است که به ترتیب استاندارد اجرا می‌شوند. مراجع در حال انجام هر وظیفه مشاهده می‌شود و معاینه‌کننده عملکرد را بر اساس معیارهای خاص رتبه‌بندی می‌کند. آیتم‌ها عبارتند از: (۱) از خوابیده به نشسته: توانایی غلتیدن به شکم و فشار دادن برای نشستن بدون استفاده از بازوها؛ (۲) از نشسته به ایستاده: توانایی ایستادن از حالت نشسته بدون استفاده از بازوها برای کمک؛ (۳) ایستادن بدون حمایت: توانایی ایستادن بدون کمک به مدت ۳ ثانیه با پاهای کنار هم؛ (۴) ایستادن روی پای فلج: توانایی ایستادن روی پای آسیب‌دیده (حمایت برای تعادل در دسترس است) به مدت ۳ ثانیه در حالی که پای دیگر را بلند می‌کنید؛ (۵) قدم برداشتن: توانایی برداشتن قدم روی پله‌ای به ارتفاع ۱۵ سانتی‌متر با پای فلج؛ (۶) راه رفتن: توانایی راه رفتن ۱۰ متر به طور مستقل با سرعت راحت، با مشاهده الگوی راه رفتن و جابجایی وزن؛ (۷) بالا رفتن از پله‌ها: توانایی بالا و پایین رفتن از یک پرواز پله (۱۳ پله) با استفاده از نرده؛ (۸) عملکرد بالای بازو: توانایی رسیدن به جلو با بازوی آسیب‌دیده برای لمس شیئی در ارتفاع شانه که در فاصله بازو قرار دارد. زمان کلی اجرا معمولاً ۱۰ تا ۱۵ دقیقه است. معاینه‌کننده باید هر وظیفه را از نزدیک مشاهده کند تا سطح کمک مورد نیاز و کیفیت حرکت را رتبه‌بندی کند.

فرمول
Client performs 8 motor tasks in standardized sequence, seated or standing as appropriate: supine-to-sitting, sitting to standing, standing unsupported, standing on paretic leg, stepping, walking, stair climbing, upper arm function (reaching). Each task observed and rated on ability to initiate and complete movement with appropriate weight shift and coordination.
2

هر یک از ۸ آیتم در مقیاس ۰ تا ۶ رتبه‌بندی می‌شود: ۰ = ناتوانی در انجام هر جزء از وظیفه (یا تلاش نمی‌کند)، ۱ = انجام وظیفه با دشواری زیاد (نیاز به کمک قابل توجه دارد)، ۲ = انجام وظیفه با دشواری متوسط (نیاز به مقداری کمک یا نظارت دارد)، ۳ = انجام وظیفه با دشواری کم (ممکن است نیاز به کمک حداقل یا راهنمایی داشته باشد، اما عمدتاً مستقل است)، ۴ = انجام وظیفه به طور مستقل اما آهسته یا با کیفیت کاهش یافته، ۵ = انجام وظیفه به طور مستقل با سرعت و کیفیت مناسب، ۶ = انجام وظیفه به طور عادی (غیرقابل تشخیص از حرکت غیرمعلول). برخی نسخه‌ها از ۰ تا ۶ استفاده می‌کنند؛ نسخه‌های دیگر به ۰ تا ۵ یا ۰ تا ۴ فشرده می‌شوند. امتیاز کل MAS = مجموع همه ۸ آیتم، در محدوده ۰ تا ۴۸. در صورت تمایل می‌توان امتیاز فرعی اندام تحتانی (آیتم‌های ۱ تا ۶، محدوده ۰ تا ۳۶) و امتیاز فرعی اندام فوقانی (آیتم‌های ۷ تا ۸، محدوده ۰ تا ۱۲) را محاسبه کرد. امتیاز بالاتر نشان‌دهنده عملکرد حرکتی بهتر است.

فرمول
Each of 8 items rated 0-6 scale: 0=unable to perform, 3=performs with assistance, 6=normal performance without difficulty. Total MAS score ranges 0-48. Higher score indicates better motor function. Alternatively, subscale scores for lower extremity (items 1-6) and upper extremity (items 7-8) can be calculated.
3

تفسیر امتیاز کل MAS: ۰ تا ۱۶ امتیاز معمولاً نشان‌دهنده اختلال حرکتی شدید (عمدتاً وابسته به کمک برای تحرک) است، ۱۷ تا ۳۱ نشان‌دهنده اختلال متوسط (دستیابی به حرکت عملکردی اما با دشواری یا سرعت کاهش یافته) است، ۳۲ تا ۴۸ نشان‌دهنده عملکرد حرکتی خفیف یا عادی (حرکت مستقل، نزدیک به عادی) است. تغییر بالینی معنی‌دار معمولاً ≥۵ تا ۶ امتیاز در امتیاز کل است، اگرچه تغییرات آیتم فردی نیز آموزنده است. در سکته مغزی حاد (ماه اول)، بهبودهای سریع ۱۰ تا ۱۵ امتیازی MAS رایج است؛ در فازهای مزمن، افزایش‌های کوچکتر نشان‌دهنده بهبودی کندتر است. اندازه‌گیری‌های متوالی MAS (پایه، هفتگی یا دوهفتگی) مسیر بهبودی را مستند می‌کند. الگوهای آیتم فردی، بهبودی حرکتی خاص را آشکار می‌کند (به عنوان مثال، تعادل ایستاده ممکن است قبل از بالا رفتن از پله‌ها بهبود یابد)، که تمرکز درمانی و بحث پیش‌آگهی را هدایت می‌کند.

فرمول
Total MAS score 0-48; interpret as: 0-16=severe motor impairment, 17-31=moderate impairment, 32-48=mild impairment or normal motor recovery. Changes of ≥5-6 points considered clinically meaningful. Useful for tracking recovery trajectory in post-stroke rehabilitation. Individual item improvement tracks specific motor gains (e.g., standing balance improves before stair climbing).

دام‌های رایج

  • راه‌اندازی وظیفه یا تغییرات محیطی ناسازگار: اطمینان حاصل کنید که تجهیزات استاندارد (ارتفاع تخت، ارتفاع صندلی، ابعاد پله) برای به حداکثر رساندن سازگاری در طول ارزیابی‌ها.
  • مشاهده ناکافی حرکت: معاینه‌کنندگان باید کل توالی حرکت را مشاهده کنند؛ مشاهده جزئی می‌تواند منجر به نمره‌دهی نادرست شود.
  • جهت مقیاس رتبه‌بندی گیج‌کننده: برخی معاینه‌کنندگان ممکن است فراموش کنند که امتیازات بالاتر = عملکرد بهتر است؛ جهت نمره‌دهی را برای جلوگیری از مجموع‌های معکوس بررسی کنید.
  • ارائه کمک یا راهنمایی بیش از حد بدون مستندسازی آن: اگر معاینه‌کننده کمک کلامی یا فیزیکی غیر استاندارد برای تست ارائه دهد، این باید ذکر شود، زیرا بر امتیاز آیتم تأثیر می‌گذارد.
  • اجرای بدون آمادگی کافی: اطمینان حاصل کنید که مراجع استراحت کرده و درد او کنترل شده است؛ خستگی یا درد حاد می‌تواند به طور مصنوعی امتیازات را کاهش دهد.
  • استفاده از نسخه‌های مختلف MAS بدون مستندسازی: اگر نسخه‌ای با مقیاس متفاوت (۰-۵ در مقابل ۰-۶) در اواسط توانبخشی تغییر کند، امتیازات مستقیماً قابل مقایسه نیستند.
  • عدم بررسی عملکرد مبهم: اگر عملکرد بین دو رتبه (به عنوان مثال، بین ۲ و ۳) مرزی باشد، معاینه‌کننده باید روشن کند که چه چیزی مانع رتبه بالاتر می‌شود.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین MAS و مقیاس تعادل برگ (BBS) چیست؟

MAS یک ارزیابی حرکتی عملکردی ۸ آیتمی است که شامل از خوابیده به نشسته، ایستادن، راه رفتن، پله‌ها و رسیدن می‌شود؛ این شامل برخی از آیتم‌های تعادل است اما مختص تعادل نیست. BBS یک ارزیابی ۱۴ آیتمی تعادل و خطر سقوط است که به طور خاص برای افراد مسن و غربالگری خطر سقوط طراحی شده است. MAS در ارزیابی بهبودی حرکتی گسترده‌تر است؛ BBS محدودتر و متمرکزتر بر تعادل است. هر دو به طور معمول در توانبخشی سکته مغزی استفاده می‌شوند؛ بالینگران اغلب از هر دو برای ارزیابی جامع بهبودی حرکتی و تعادل استفاده می‌کنند.

آیا MAS را می‌توان در جمعیت‌های غیر سکته مغزی استفاده کرد؟

MAS برای سکته مغزی توسعه یافته است اما در سایر شرایط عصبی که باعث اختلال حرکتی می‌شوند، از جمله آسیب مغزی تروماتیک، آسیب نخاعی و بیماری پارکینسون، به کار گرفته و اعتبارسنجی شده است. با این حال، اعتبارسنجی در جمعیت‌های غیر سکته مغزی کمتر گسترده است. بالینگران باید توجه داشته باشند که آیتم‌ها (به عنوان مثال، از خوابیده به نشسته) مربوط به بهبودی سکته مغزی هستند؛ ممکن است برای جمعیت‌هایی با الگوهای اختلال متفاوت نیاز به تطبیق باشد.

تغییر بالینی معنی‌دار در امتیاز MAS چیست؟

به طور کلی تغییر کل MAS به میزان ≥۵ تا ۶ امتیاز در جمعیت‌های سکته مغزی معنی‌دار بالینی در نظر گرفته می‌شود. اوایل پس از سکته مغزی (ماه اول)، بهبود ۱۰ تا ۲۰ امتیازی معمول است. بهبود آیتم‌های فردی نیز آموزنده است؛ حرکت از رتبه '۲' به '۴' در یک آیتم خاص نشان‌دهنده افزایش عملکرد قابل توجه است. اهمیت تغییر به امتیاز پایه و فاز بهبودی بستگی دارد؛ بهبودهای سریع در اوایل مورد انتظار است، اما بهبود ۲ تا ۳ امتیازی در فازهای مزمن ممکن است نشان‌دهنده بهبود عملکردی مهم باشد.

آیا آموزش یا گواهینامه خاصی برای اجرای MAS لازم است؟

گواهینامه رسمی لازم نیست، اما آموزش به شدت توصیه می‌شود. بالینگران باید کتابچه راهنمای MAS را مرور کنند، مقیاس رتبه‌بندی ۰ تا ۶ و معیارهای خاص هر آیتم را درک کنند، و در حالت ایده‌آل، اجرای آن را با یک ارزیاب آموزش‌دیده تمرین کنند. اجرای ناسازگار (به عنوان مثال، راه‌اندازی وظیفه متغیر، مشاهده ناقص) قابلیت اطمینان را کاهش می‌دهد؛ معاینه‌کنندگان خوب آموزش‌دیده، امتیازات سازگار را در طول زمان و بین سایت‌ها تضمین می‌کنند.

آیا MAS را می‌توان از راه دور یا از طریق تله‌سلامت اجرا کرد؟

اجرای استاندارد MAS نیاز به حضور بالینگر برای مشاهده دقیق کیفیت حرکت، زمان‌بندی عملکرد و ارائه راه‌اندازی مناسب (تخت، صندلی، پله) دارد. اجرای از راه دور برای دقت تحقیقات توصیه نمی‌شود؛ با این حال، برخی بالینگران MAS را برای نظارت از راه دور بر بیماران سکته مغزی مزمن با مشاهده مبتنی بر ویدئو تطبیق داده‌اند. نسخه‌های مبتنی بر ویدئو فاقد استانداردسازی هستند و هنگام گزارش باید به آنها اشاره شود.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Carr, J. H., Shepherd, R. B., Nordholm, L., & Lynne, D. (1985). Investigation of a new motor assessment scale for stroke patients. Physical Therapy, 65(2), 175-180.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Carr, J. H., & Shepherd, R. B. (2010). Neurological rehabilitation: Optimizing motor performance (2nd ed.). Churchill Livingstone Elsevier.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.