نمره هشدار زودهنگام اصلاحشده
- معرفیشده توسط
- Christian P. Subbe, et al.
- سال
- 2001
- نوع
- Hospital ward deterioration warning system
- خانواده
- Clinical scoring
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
نمره هشدار زودهنگام اصلاحشده (MEWS) که توسط ساب و همکاران در سال ۲۰۰۱ معرفی شد، یک سیستم هشدار ۱۴ امتیازی است که برای تشخیص سریع وخامت بالینی در بیماران بستری طراحی شده است. این سیستم شش علامت حیاتی و پارامتر آزمایشگاهی را ترکیب میکند تا بیمارانی را که در معرض خطر بالای افت سریع وضعیت هستند، شناسایی کند و امکان مداخله زودهنگام را قبل از وقوع رویدادهای بحرانی فراهم آورد.
شهود پشت روش
MEWS این مفهوم را عملیاتی میکند که وخامت بالینی از الگوهای قابل تشخیص در علائم حیاتی و برونده ادراری، ساعتها قبل از ایست قلبی یا انتقال اورژانسی به بخش مراقبتهای ویژه (ICU) پیروی میکند. با اختصاص امتیازات وزنی به انحرافات از مقادیر طبیعی—شامل فشار خون سیستولیک، ضربان قلب، نرخ تنفس، دما و برونده ادراری، به علاوه ارزیابی ذهنی سطح هوشیاری AVPU (هوشیار، کلامی، دردناک، بیواکنش)—این نمره خطر وخامت قریبالوقوع را کمیسازی میکند. افزایش نمره MEWS یا MEWS ≥ ۵ ارزیابی پرستاری بالینی و اطلاعرسانی به پزشک را فعال میکند. MEWS به سنگ بنای سیستمهای واکنش سریع بیمارستانی تبدیل شده و پرستاران را قادر میسازد تا قبل از بروز بحرانها، مراقبتها را تشدید کنند.
تاریخ
ساب و همکاران MEWS را در سال ۲۰۰۱ در یک بیمارستان بریتانیایی برای بهبود تشخیص زودهنگام وخامت وضعیت در بخشها توسعه دادند. این نمره از الگوهای علائم حیاتی مشاهده شده قبل از ایست قلبی و انتقال به بخش مراقبتهای ویژه (ICU) استخراج شد. MEWS به سرعت در بیمارستانهای بریتانیا و در سطح بینالمللی مورد پذیرش قرار گرفت و به یک جزء کلیدی از سیستمهای واکنش سریع بیمارستانی تبدیل شد. تغییراتی (مانند NEWS، NEWS2 در بریتانیا، CHART در استرالیا) برای بهبود تمایز توسعه یافتهاند، اما MEWS همچنان به طور گستردهای استفاده میشود.
چه زمانی استفاده شود
MEWS به طور مداوم در بخشهای بیمارستانی برای پایش بیماران از نظر وخامت وضعیت استفاده میشود. این سیستم در اکثر بیمارستانها در پروندههای الکترونیکی سلامت و جریان کار پرستاری ادغام شده است. پرستاران MEWS را در هر شیفت یا با دفعات بیشتر بر اساس شدت بیماری محاسبه میکنند. MEWS در محیطهای مراقبت حاد با جمعیتهای مختلف بیماران (پزشکی، جراحی، پس از عمل) بیشترین کاربرد را دارد. کاربرد آن برای بیماران بخش مراقبتهای ویژه (ICU) (که به جای آن از SOFA استفاده میکنند) یا برای بیماران با ناهنجاریهای علائم حیاتی پایه (بیماری مزمن تنفسی، اختلال عملکرد خودمختار) کمتر است.
محدودیتها و ملاحظات
- ناهنجاریهای علائم حیاتی پایه را در نظر نمیگیرد؛ بیماران مبتلا به فشار خون مزمن یا COPD ممکن است با وجود ثبات بالینی، فشار خون یا نرخ تنفس بالا داشته باشند
- ارزیابی ذهنی AVPU میتواند بین ناظران متفاوت باشد؛ ارزیابی هوشیاری مستعد سوگیری یا تفسیر نادرست است
- علل خاص وخامت را تشخیص نمیدهد؛ MEWS بالا ارزیابی عمومی را فعال میکند نه بررسی هدفمند
- برونده ادراری گاهی اوقات در سوابق پزشکی موجود نیست یا نادرست است که به طور بالقوه نمره را سوگیری میدهد
- تمایز کمتر در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) یا محیطهای با شدت بالا که بسیاری از بیماران صرفنظر از خطر فعلی، MEWS بالایی دارند
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- محاسبه ساده و عینی با استفاده از علائم حیاتی در دسترس؛ نیاز به حداقل آموزش
- عملکرد هشدار زودهنگام: وخامت را ساعتها قبل از رویدادهای بحرانی تشخیص میدهد و امکان مداخله پیشگیرانه را فراهم میکند
- ارتباط بین پرستاری و پزشکان را در مورد شدت بیماری و نیاز به تشدید مراقبت تسهیل میکند
- قابل مقیاسبندی در بیمارستانها با هر اندازه؛ به راحتی در پروندههای الکترونیکی سلامت ادغام میشود
- فعالسازی استاندارد تیم واکنش سریع را امکانپذیر میسازد و تغییرپذیری در تشدید مراقبت را کاهش میدهد
کاربردها
- پایش بخش بیمارستان: پرستاران از MEWS در هر شیفت برای تشخیص وخامت و تشدید مراقبت استفاده میکنند
- فعالسازی تیم واکنش سریع: MEWS ≥ ۵–۷ یا افزایش سریع، اطلاعرسانی به تیم و ارزیابی فوری را فعال میکند
- نظارت بر بیماران پس از عمل: MEWS بیماران جراحی را که دچار عفونت، خونریزی یا اختلال عملکرد اندام میشوند، شناسایی میکند
- بهبود کیفیت پزشکی: بیمارستانها توزیع MEWS و زمان فعالسازی واکنش سریع را به عنوان معیارهای کیفیت پیگیری میکنند
- تحقیقات در مورد مداخلات پیشگیرانه: طبقهبندی MEWS جمعیتهای پرخطر را برای مداخلات زودهنگام هدفمند (تحرک زودهنگام، آنتیبیوتیکهای پیشگیرانه) شناسایی میکند
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
کادر پرستاری علائم حیاتی (فشار خون سیستولیک، ضربان قلب، نرخ تنفس، دما) را معمولاً در هر شیفت پرستاری یا با توجه به شدت بیماری، با دفعات بیشتر اندازهگیری میکنند. برونده ادراری طی ۲۴ ساعت گذشته ثبت میشود. سطح هوشیاری AVPU ارزیابی میشود: هوشیار = طبیعی، کلامی = پاسخدهی به صدا، دردناک = پاسخدهی به درد، بیواکنش = عدم پاسخدهی.
به هر پارامتر بر اساس انحراف از حالت طبیعی امتیاز اختصاص داده میشود: فشار خون سیستولیک ۰ تا ۳ امتیاز (۳ امتیاز اگر < ۹۰ یا ≥ ۲۰۰)، ضربان قلب ۰ تا ۳ امتیاز (۳ امتیاز اگر < ۴۰ یا ≥ ۱۳۱)، نرخ تنفس ۰ تا ۳ امتیاز (۳ امتیاز اگر < ۹ یا ≥ ۳۰)، دما ۰ تا ۲ امتیاز، برونده ادراری ۰ تا ۳ امتیاز (۳ امتیاز اگر < ۵۰ میلیلیتر در ۲۴ ساعت)، سطح هوشیاری ۰ امتیاز (هوشیار) یا ۳ امتیاز (کلامی/دردناک/بیواکنش). مجموع MEWS از ۰ تا ۱۴ متغیر است.
MEWS ۰ تا ۴ = مشاهده روتین پرستاری. MEWS ۵ تا ۶ = ارزیابی پزشک توصیه میشود. MEWS ≥ ۷ = خطر بالا، ارزیابی فوری پزشک و احتمالاً بخش مراقبتهای ویژه (ICU) ضروری است. افزایش MEWS (افزایش ≥ ۲ از خط پایه) نیز باعث تشدید مراقبت میشود.
دامهای رایج
- نادیده گرفتن روندهای افزایشی MEWS؛ افزایش ۲ تا ۳ امتیاز (مثلاً از ۲ به ۵) نشاندهنده وخامت است حتی اگر MEWS مطلق ≤ ۵ باقی بماند.
- عدم ارزیابی مجدد MEWS پس از مداخلات؛ بیماری که برای افت فشار خون درمان شده است ممکن است بهبود در فشار خون و MEWS را نشان دهد اما همچنان در معرض خطر باشد.
- اعمال MEWS برای بیماران بخش مراقبتهای ویژه (ICU)؛ بیماران بخش مراقبتهای ویژه باید با استفاده از SOFA یا سایر نمرات خاص بخش مراقبتهای ویژه ارزیابی شوند.
- اتکای بیش از حد به MEWS بدون قضاوت بالینی؛ بیماری با MEWS = ۳ اما تنگی نفس حاد و تغییر وضعیت ذهنی، صرفنظر از نمره، نیاز به ارزیابی پزشک دارد.
پرسشهای متداول
چرا MEWS من اینقدر بالاست در حالی که احساس خوبی دارم؟
MEWS اندازهگیریهای فیزیولوژیکی را منعکس میکند، نه احساس ذهنی شما را. MEWS بالا ممکن است نشاندهنده عفونت اولیه، عوارض جانبی دارو یا نیاز به دارو باشد حتی قبل از بروز علائم. پرستار شما را از نظر بالینی ارزیابی خواهد کرد؛ اگر آنها بر اساس MEWS مراقبت را تشدید کنند، به قضاوت آنها اعتماد کنید.
آیا MEWS میتواند پیشبینی کند که من دچار حمله قلبی یا سکته مغزی خواهم شد؟
MEWS برای تشخیص وخامت حاد (سپسیس، کمآبی، خونریزی، نارسایی اندام) طراحی شده است، نه برای پیشبینی رویدادهای قلبی عروقی خاص. برای خطر سکته مغزی یا حمله قلبی، پزشک شما از ابزارهای ارزیابی متفاوتی (بیومارکرهای قلبی، نوار قلب، تصویربرداری) استفاده میکند.
آیا محاسبه MEWS باید تماس برای کمک را به تأخیر بیندازد اگر از نظر بالینی نگران هستم؟
خیر. اگر شما یا پرستار شما از نظر بالینی نگران بیمار هستید، فوراً مراقبت را تشدید کنید. MEWS ابزاری برای کمک به هدایت تصمیمات است، نه جایگزینی برای قضاوت بالینی. به غرایز خود اعتماد کنید و نگرانیها را به پزشک اطلاع دهید.
هر چند وقت یک بار باید MEWS محاسبه شود؟
رویه استاندارد این است که MEWS در هر شیفت پرستاری (معمولاً سه بار در روز) یا با دفعات بیشتر اگر شدت بیماری بیمار بالا باشد یا MEWS افزایش یافته باشد، محاسبه شود. در مراقبتهای ویژه یا محیطهای پس از عمل، MEWS ممکن است به صورت ساعتی یا مداوم از طریق پایش محاسبه شود.
روشهای مرتبط
منابع
Subbe, C. P., Kruger, M., Rutherford, P., & Gemmel, L. (2001). Validation of a modified Early Warning Score in medical admissions. QJM: An International Journal of Medicine, 94(10), 521-526.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Mitchell, I. M., Shapiro, S. D., & Goldring, R. M. (2010). Design and testing of the modified early warning score (MEWS). Resuscitation, 81(5), 534-537.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.