Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

بررسی اعضا و اعتبارسنجی پاسخ‌دهندگان

معرفی‌شده توسط
Yvonna Lincoln and Egon Guba
سال
1985
نوع
Method
خانواده
trustworthiness-assurance

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

بررسی اعضا یک رویه تضمین کیفیت در پژوهش کیفی است که در آن پژوهشگر یافته‌های اولیه، تفاسیر یا مضامین تحلیلی را با شرکت‌کنندگان پژوهش به اشتراک می‌گذارد و می‌پرسد که آیا یافته‌ها به دقت دیدگاه‌ها و تجربیات آنها را منعکس می‌کنند. بررسی اعضا که توسط لینکلن و گوبا (۱۹۸۵) به عنوان معیاری برای قابلیت اطمینان توسعه یافته است، روشی کلیدی برای اطمینان از اعتبار و کاهش تفسیر نادرست پژوهشگر محسوب می‌شود. هدف، تأیید این است که پژوهشگر شرکت‌کنندگان را به درستی درک کرده است و تفاسیر بر معناسازی واقعی شرکت‌کنندگان استوار هستند، نه بر فرضیات پژوهشگر. بررسی اعضا می‌تواند در نقاط مختلف پژوهش (پس از مصاحبه‌های فردی، پس از تحلیل اولیه، یا پس از نگارش پیش‌نویس یافته‌ها) رخ دهد و اشکال مختلفی (بازخورد فردی، اعتبارسنجی گروهی، بحث تعاملی) داشته باشد.

شهود پشت روش

پژوهشگرانی که داده‌های کیفی را تفسیر می‌کنند، خطا‌پذیر هستند - ما سوءتفاهم می‌کنیم، چارچوب‌های خود را تحمیل می‌کنیم، ظرافت‌ها را از دست می‌دهیم، یا جزئیاتی را برجسته می‌کنیم که شرکت‌کنندگان آنها را حاشیه‌ای می‌دانند. بررسی اعضا یک مرحله اعتبارسنجی را معرفی می‌کند: از شرکت‌کنندگان بپرسید که آیا تفسیر شما با تجربه آنها مطابقت دارد. این امر به ویژه زمانی اهمیت دارد که پژوهشگر از جامعه بیگانه باشد، یافته‌ها شگفت‌انگیز باشند یا با اهداف اعلام شده شرکت‌کنندگان در تضاد باشند، یا تفاسیر به جای نزدیکی به زبان شرکت‌کنندگان، نظری یا انتزاعی باشند. بررسی اعضا دو کارکرد دارد: می‌تواند خطاهای پژوهشگر در تفسیر را اصلاح کند و شرکت‌کنندگان را به عنوان شریک در تفسیر به رسمیت می‌شناسد، نه صرفاً منابع داده. گفتن یک شرکت‌کننده «بله، منظورم همین بود» اعتماد به تفسیر را تقویت می‌کند؛ مخالفت پژوهشگر را وادار به بازنگری در فرضیات می‌کند. این رویکرد مشارکتی هم دقت و هم بازنمایی اخلاقی را افزایش می‌دهد.

تاریخ

لینکلن و گوبا (۱۹۸۵) بررسی اعضا را به عنوان یکی از معیارهای متعدد برای ایجاد قابلیت اطمینان در پژوهش کیفی معرفی کردند و آن را در کنار اعتبار، انتقال‌پذیری، وابستگی و تأییدپذیری قرار دادند. بررسی اعضا در پژوهش سلامت و ارزیابی به عنوان روشی برای تضمین کیفیت رواج یافت. کارهای اخیر (بیرت و همکاران ۲۰۱۶) فرضیات مربوط به بررسی اعضا را پیچیده کرده است: در حالی که شرکت‌کنندگان اغلب یافته‌ها را تأیید می‌کنند، ممکن است به قضاوت خود اطمینان نداشته باشند یا به اقتدار پژوهشگر تسلیم شوند، که به طور بالقوه اثر اعتباربخشی این روش را محدود می‌کند. کارلسون (۲۰۱۰) خطر تأثیر پژوهشگر در نحوه انجام بررسی اعضا را برجسته کرد. رویه معاصر به سمت استفاده ظریف‌تر حرکت کرده است: بررسی اعضا به عنوان یک استراتژی قابلیت اطمینان که با استراتژی‌های دیگر (تأمل، مثلث‌بندی، روش‌شناسی شفاف) ترکیب می‌شود، نه به عنوان یک راه‌حل منفرد.

چه زمانی استفاده شود

بررسی اعضا در پژوهش کیفی توصیه می‌شود، به ویژه زمانی که اعتبار و بازنمایی شرکت‌کننده در مرکز توجه قرار دارد. این روش به ویژه در پژوهش‌هایی که پژوهشگر بیگانه است یا یافته‌ها از نظر فرهنگی خاص هستند و خطر سوءتفاهم بالاست، ارزشمند است. بررسی اعضا پژوهش را در مطالعات اکتشافی، مشارکتی یا مبتنی بر جامعه که در آن همکاری ارزشمند است، تقویت می‌کند. با این حال، بررسی اعضا همیشه ضروری یا مناسب نیست: در برخی زمینه‌ها، حفظ محرمانگی (نگرانی در مورد شناسایی شرکت‌کنندگان) یا محدودیت‌های زمانی ممکن است عملی بودن آن را محدود کند. پژوهشگران می‌توانند با انجام بررسی اعضا با زیرمجموعه‌ای از شرکت‌کنندگان یا در یک نقطه از تحلیل، ایده‌آل‌ها را با محدودیت‌های عملی متعادل کنند.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • ممکن است شرکت‌کنندگان به تفسیر خود اطمینان نداشته باشند یا به اقتدار پژوهشگر تسلیم شوند؛ عدم توافق ممکن است منعکس‌کننده پویایی قدرت باشد تا عدم توافق واقعی.
  • مطلوبیت اجتماعی: شرکت‌کنندگان ممکن است به دلیل ادب یا تمایل به خشنود کردن پژوهشگر، یافته‌ها را تأیید کنند و اعتبارسنجی نادرستی ارائه دهند.
  • بار و دسترسی: تماس با شرکت‌کنندگان برای بازخورد نیازمند زمان و تلاش است؛ ممکن است شرکت‌کنندگان در دسترس نباشند یا تمایلی به مشارکت بیشتر نداشته باشند.
  • تأثیر پژوهشگر: نحوه ارائه یافته‌ها، قاب‌بندی سؤالات و پاسخ به بازخورد توسط پژوهشگر، آنچه شرکت‌کنندگان می‌گویند را شکل می‌دهد؛ بررسی اعضا این تأثیر را از بین نمی‌برد.
  • سردرگمی در مورد هدف: شرکت‌کنندگان ممکن است انتظار داشته باشند که بررسی اعضا به معنای داشتن کنترل نهایی ویرایشی باشد یا اینکه تمام بازخوردهای آنها گنجانده خواهد شد، که انتظارات غیرواقعی ایجاد می‌کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • دقت را تأیید می‌کند: شرکت‌کنندگان می‌توانند تفسیرهای نادرست پژوهشگر را اصلاح کنند، خطاها را کاهش داده و اعتماد به یافته‌ها را افزایش دهند.
  • به شرکت‌کنندگان به عنوان همکار احترام می‌گذارد: تخصص و عاملیت آنها را به رسمیت می‌شناسد به جای اینکه آنها را صرفاً منابع داده منفعل در نظر بگیرد.
  • دانش ضمنی را ثبت می‌کند: شرکت‌کنندگان اغلب یافته‌ها را هنگام فرصت دادن، روشن یا بسط می‌دهند و به تفسیر عمق می‌بخشند.
  • نقاط کور را شناسایی می‌کند: شرکت‌کنندگان نقاط کور پژوهشگر یا سوءتفاهم‌های فرهنگی را که پژوهشگر ممکن است از دست بدهد، متوجه می‌شوند.
  • اعتبار پژوهش را تقویت می‌کند: به خوانندگان نشان می‌دهد که تفاسیر بر معناسازی واقعی شرکت‌کنندگان استوار هستند، نه بر فرضیات پژوهشگر.

کاربردها

  • پژوهش سلامت و بیماری: به اشتراک گذاشتن یافته‌ها در مورد تجربیات بیماران یا موانع دسترسی به مراقبت با بیماران برای تأیید دقت و ارتباط.
  • پژوهش مشارکتی مبتنی بر جامعه: درگیر کردن اعضای جامعه در تفسیر برای اطمینان از اینکه یافته‌ها منعکس‌کننده ارزش‌ها و اولویت‌های جامعه هستند.
  • پژوهش سازمانی: به اشتراک گذاشتن یافته‌ها در مورد تغییرات سازمانی یا فرهنگ با کارکنان برای تأیید دقت و جمع‌آوری بینش‌های اضافی.
  • پژوهش آموزشی: به اشتراک گذاشتن یافته‌ها در مورد تجربیات دانش‌آموزان یا شیوه‌های معلمان با مربیان برای اطمینان از ارتباط و دقت.
  • پژوهش پیاده‌سازی: اعتبارسنجی یافته‌ها در مورد موانع و تسهیل‌کننده‌های پیاده‌سازی برنامه با مجریان برنامه.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

زمان‌بندی و شکل بررسی اعضا را تعیین کنید. بررسی اعضای اولیه: پس از هر مصاحبه، آنچه را که شنیده‌اید برای شرکت‌کننده خلاصه کنید و برای اصلاح یا توضیح بخواهید. بررسی اعضای دیرهنگام: پس از کدگذاری و تحلیل اولیه، مضامین اولیه را با شرکت‌کنندگان به اشتراک بگذارید و بپرسید که آیا مضامین با تجربه آنها مطابقت دارد. تصمیم بگیرید چه کسانی را شامل کنید: همه شرکت‌کنندگان (جامع‌ترین) یا زیرمجموعه‌ای هدفمند (عملی‌تر). مواد بازخورد را آماده کنید: خلاصه‌ای از مضامین با نقل‌قول‌های حمایتی، بخش یافته‌های پیش‌نویس، یا ترکیبی متمرکز. برای بررسی اولیه، این می‌تواند شفاهی باشد (بازتاب در پایان مصاحبه، ایمیل خلاصه با درخواست تأیید). برای بررسی دیرهنگام، مواد کتبی ارائه دهید تا شرکت‌کنندگان زمان کافی برای بررسی و پاسخگویی داشته باشند. برای ارائه بازخورد به شرکت‌کنندگان زمان بدهید؛ عجله نکنید. فضایی برای مخالفت ایجاد کنید: صراحتاً بپرسید «آیا این با تجربه شما مطابقت دارد؟» و «چه چیزی را تغییر می‌دهید؟» آن را به عنوان اصلاح مشارکتی قاب‌بندی کنید، نه به عنوان آزمون اینکه آیا شرکت‌کنندگان با نتایج شما موافق هستند.

2

بازخورد حاصل از بررسی اعضا را تجزیه و تحلیل کنید. توافق (شرکت‌کنندگان تفاسیر را تأیید می‌کنند) اعتماد به دقت را افزایش می‌دهد. عدم توافق (شرکت‌کنندگان تفاسیر را اصلاح یا به چالش می‌کشند) به همان اندازه ارزشمند است - این نشان می‌دهد که تفسیر شما ظرافت مهمی را از دست داده یا معنا را اشتباه درک کرده است. بازخورد را مستند کنید: شرکت‌کنندگان چه گفتند؟ یافته‌ها در پاسخ چگونه تغییر کردند؟ آیا بررسی اعضا سوءتفاهم‌هایی را آشکار کرد که تحلیل شما را اصلاح کند؟ سازگاری را ارزیابی کنید: اگر چندین شرکت‌کننده یک مضمون را تأیید کنند، اعتماد قوی‌تر است؛ اگر تفسیری توسط برخی شرکت‌کنندگان به چالش کشیده شود، این تنوع از نظر تحلیلی مهم است. بازخورد را در یافته‌های اصلاح شده ترکیب کنید. تغییرات ایجاد شده بر اساس بررسی اعضا را پیگیری کنید تا خوانندگان درک کنند چگونه بازخورد، تفاسیر را شکل داده است. برخی پژوهشگران فراوانی و ماهیت بازخورد را گزارش می‌کنند (به عنوان مثال، «همه ۸ شرکت‌کننده مضامین را تأیید کردند؛ ۳ نفر پیشنهاداتی برای بسط مضمون سوم ارائه دادند که گنجانده شد»).

دام‌های رایج

  • ارائه تفاسیر در زبان بیش از حد انتزاعی یا نظری که شرکت‌کنندگان به راحتی نمی‌توانند ارزیابی کنند؛ مواد بازخورد را قابل دسترس و مبتنی بر مثال‌ها قرار دهید.
  • پرسیدن سؤالات هدایت‌کننده (به جای «آیا فکر نمی‌کنی X؟» به جای «آیا این با تجربه شما مطابقت دارد؟»)؛ سؤالات را به طور خنثی قاب‌بندی کنید تا بازخورد واقعی را تشویق کند.
  • استفاده از بررسی اعضا به عنوان یک مرحله نهایی تأیید به جای یک فرصت اعتبارسنجی؛ بررسی اعضا باید درک را عمیق‌تر کند، نه اینکه به اجماع نیاز داشته باشد.
  • نادیده گرفتن عدم توافق: اگر شرکت‌کننده‌ای تفسیری را به چالش بکشد، آن را جدی بگیرید به جای اینکه آن را صرفاً دیدگاه یک نفر بدانید.
  • اتکای بیش از حد به بررسی اعضا برای اعتبارسنجی؛ بررسی اعضا یکی از روش‌های متعدد برای اطمینان از قابلیت اطمینان است. با روش‌های دیگر ترکیب کنید (مثلث‌بندی، تأمل، روش‌شناسی شفاف).

پرسش‌های متداول

چه زمانی باید بررسی اعضا را انجام دهم - در طول جمع‌آوری داده‌ها یا پس از تحلیل؟

هر دو ارزشمند هستند. بررسی اعضا در طول جمع‌آوری داده‌ها (بازتاب و شفاف‌سازی فوری پس از مصاحبه‌ها) سوءتفاهم‌ها را زودتر آشکار می‌کند. بررسی اعضا پس از تحلیل (به اشتراک گذاشتن پیش‌نویس یافته‌ها) تفاسیر و مضامین را تأیید می‌کند. اگر منابع اجازه می‌دهند، هر دو را انجام دهید. اگر مجبور به انتخاب هستید، بررسی اعضای پس از تحلیل با مضامین کلیدی معمولاً ارزشمندتر از شفاف‌سازی فوری مصاحبه است.

آیا باید با همه شرکت‌کنندگان برای بررسی اعضا تماس بگیرم یا با زیرمجموعه‌ای؟

تماس با همه شرکت‌کنندگان ایده‌آل است اما منابع زیادی می‌طلبد. یک زیرمجموعه نماینده (طبقه‌بندی شده بر اساس ویژگی‌ها یا تجربیات کلیدی) عملی بودن را با جامعیت متعادل می‌کند. حداقل ۲۰ تا ۳۰ درصد از شرکت‌کنندگان را برای ارائه بازخورد هدف قرار دهید. اگر نمی‌توانید برخی از شرکت‌کنندگان را پیدا کنید، این موضوع را مستند کرده و تأثیر آن را بر یافته‌ها توضیح دهید.

اگر شرکت‌کنندگان با تفسیر من مخالف باشند چه؟

عدم توافق داده ارزشمندی است. تحقیق کنید: آیا شما سوءتفاهم کرده‌اید؟ آیا خاطره شرکت‌کننده در طول زمان تغییر کرده است؟ آیا تفاسیر متعدد به همان اندازه معتبر هستند؟ اگر بازخورد شرکت‌کننده یک سوءتفاهم واقعی را آشکار کند، تفسیر خود را اصلاح کنید. اگر عدم توافق منعکس‌کننده دیدگاه‌های مختلف یا تجربه ذهنی است، تنوع را بپذیرید: «بیشتر شرکت‌کنندگان بر X تأکید کردند، اما برخی Y را برجسته کردند.» عدم توافق یافته‌ها را غنی می‌کند.

اگر شرکت‌کنندگان بخواهند نقل‌قول‌ها را تغییر دهند یا یافته‌ها را سانسور کنند چه؟

پروتکل‌های محرمانگی و IRB را توضیح دهید: شما نمی‌توانید نقل‌قول‌های قابل شناسایی را از یافته‌ها حذف کنید بدون اینکه قدرت تحلیلی را از دست بدهید. با این حال، اگر شرکت‌کنندگان نگران شناسایی هستند، با هم کار کنید تا نقل‌قول‌ها را بیشتر ناشناس یا در متن قرار دهید. اگر شرکت‌کنندگان درخواست سانسور کل یافته‌هایی را دارند که آنها را ناراحت می‌کند، در مورد اخلاق بحث کنید: پژوهش باید در مورد آنچه کشف شده صادق باشد، اما پژوهشگر مسئولیت دارد از آسیب غیرضروری اجتناب کند. مذاکره و شفافیت کلیدی هستند.

آیا مجبورم از تمام بازخوردهای بررسی اعضا استفاده کنم؟

خیر. بررسی اعضا اعتبارسنجی است، نه اجماع‌سازی. از بازخورد برای عمیق‌تر کردن درک و اصلاح خطاهای واقعی استفاده کنید. اگر بازخورد با داده‌های سایر شرکت‌کنندگان یا با تحلیل دقیق شما در تضاد است، می‌توانید با احترام مخالفت کنید. دلیل خود را مستند کنید: «در حالی که یک شرکت‌کننده با این تفسیر مخالف بود، داده‌های X شرکت‌کننده دیگر و تحلیل دقیق مصاحبه‌ها از این مضمون حمایت می‌کنند.» شفافیت به خوانندگان اجازه می‌دهد تا تفسیر را ارزیابی کنند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. SAGE Publications.

    شابک: 978-0803924314
    کپی شد.
  2. Birt, L., Scott, S., Cavers, D., Campbell, C., & Walter, F. (2016). Member checking: A tool to enhance trustworthiness or merely a nod to validation? Qualitative Health Research, 26(13), 1802-1811.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Carlson, J. A. (2010). Avoiding traps in member checking. The Qualitative Report, 15(5), 1102-1113.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  4. Tong, A., Sainsbury, P., & Craig, J. (2007). Consolidated criteria for reporting qualitative research (COREQ): A 32-item checklist for interviews and focus groups. International Journal for Quality in Health Care, 19(6), 349-357.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.