تحلیل قاببندی رسانهای
- معرفیشده توسط
- Erving Goffman, Robert Entman
- سال
- 1974
- نوع
- Analytical method for identifying how media structures and presents information
- خانواده
- Qualitative media analysis
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
تحلیل قاببندی رسانهای (Media Framing Analysis) یک روش نظاممند برای بررسی چگونگی سازماندهی و ارائه اطلاعات در پوشش خبری و پیامهای رسانهای است که تفاسیر خاصی را ترویج کرده و در عین حال دیگر تفاسیر را پنهان میسازد. این روش که ریشه در کار جامعهشناختی اروینگ گافمن (۱۹۷۴) دارد و توسط پژوهشگران ارتباطات مانند رابرت انتمان به طور گسترده توسعه یافته است، قابها (frames)—اصول سازماندهنده و ساختارهای روایی—را که در گزارشهای خبری، فیلمها، تبلیغات و گفتمان عمومی تعبیه شدهاند، رمزگشایی میکند. این روش نشان میدهد که چگونه انتخابهای رسانهها در مورد آنچه برجسته شود، آنچه حذف شود، و چه زمینه روایی ارائه شود، درک مخاطبان از رویدادها و مسائل را شکل میدهد.
شهود پشت روش
بینش اصلی این است که قاببندی اجتنابناپذیر و پیامددار است. هر قطعه ارتباطی جنبههایی از واقعیت را برجسته کرده و جنبههای دیگر را در پسزمینه قرار میدهد. یک درگیری سیاسی میتواند به عنوان برخورد ارزشها، نبردی برای منابع، تهدیدی برای ثبات، یا یک بحث دموکراتیک قاببندی شود—هر قاب، ارزشهای متفاوتی را برمیانگیزد و پاسخهای متفاوتی را پیشنهاد میدهد. با شناسایی قابها، تجزیه و تحلیل اجزای آنها، و بررسی آنچه که آنها را قابل مشاهده یا نامرئی میسازند، درک میکنیم که چگونه رسانه، ادراک و باور را مستقل از واقعیت عینی شکل میدهد. قاببندی در مورد دروغ گفتن نیست؛ بلکه در مورد ساختار است.
تاریخ
اروینگ گافمن تحلیل قاب را در جامعهشناسی (۱۹۷۴) به عنوان نظریهای در مورد چگونگی سازماندهی تجربه توسط افراد معرفی کرد. پژوهشگران ارتباطات این را برای تحلیل رسانه تطبیق دادند، به ویژه رابرت انتمان (۱۹۹۳) که توضیح داد چگونه قابهای رسانهای اطلاعات را انتخاب، برجسته و تفسیر میکنند تا تعاریف و زنجیرههای علّی خاصی را ترویج کنند. کار جورج لکاف بر روی قابهای مفهومی در زبان (۲۰۰۴) بر چگونگی فعالسازی ارزشها و استدلالهای مختلف توسط قاببندی استعاری (مانند «جنگ علیه ترور» در مقابل «ضد شورش») تأکید کرد. تحلیل قاب در دهه ۲۰۰۰ به مطالعه اثرات رسانه، ارتباطات سیاسی و افکار عمومی تبدیل شد و همچنان یکی از تأثیرگذارترین مفاهیم در مطالعات رسانهای باقی مانده است.
چه زمانی استفاده شود
هنگام بررسی چگونگی ساخت تفاسیر خاص توسط پوشش رسانهای از رویدادها، مقایسه چگونگی پوشش یک داستان مشابه توسط رسانههای مختلف، تجزیه و تحلیل استراتژیهای ارتباطی سیاسی یا شرکتی، یا بررسی چگونگی درک عمومی مسائل اجتماعی، از این روش استفاده کنید. این روش برای مطالعه سوگیری رسانهای (نه به عنوان تعصب فردی بلکه به عنوان قاببندی ساختاری)، تجزیه و تحلیل رویههای تولید خبر، یا ردیابی چگونگی تکامل قابها در طول زمان ارزشمند است. این روش فرض میکند که انتخاب و تأکید ذاتی ارتباطات هستند و تجزیه و تحلیل نظاممند میتواند این انتخابها را آشکار سازد.
محدودیتها و ملاحظات
- نیاز به تعریف واضح قابها از قبل دارد؛ دستهبندی قابها ممکن است توسط تحلیلگر تحمیل شود تا اینکه توسط مخاطب درک شود
- قضاوت ذهنی در شناسایی آنچه که یک قاب متمایز را تشکیل میدهد در مقابل تغییر در تأکید
- تفسیر یا اثرات واقعی مخاطب را بدون مطالعات پذیرش اضافی اندازهگیری نمیکند
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- الگوهای ساختاری را در رسانه آشکار میسازد نه سوگیری فردی یا توطئه
- در انواع رسانهها قابل اجرا است: اخبار، تبلیغات، سرگرمی، رسانههای اجتماعی
- مفروضات و ارزشهای نامرئی تعبیه شده در ارتباطات «عینی» را شناسایی میکند
- اثرات رسانه بر افکار عمومی فراتر از محتوای پیام فردی را توضیح میدهد
کاربردها
- تجزیه و تحلیل چگونگی قاببندی متفاوت تغییرات آب و هوایی توسط رسانهها—به عنوان اجماع علمی، فرصت اقتصادی، بحث سیاسی، یا تهدید صنعتی
- مقایسه چگونگی قاببندی مخالفان توسط کمپینهای سیاسی: به عنوان تهدیدهای خطرناک، رهبران بیکفایت، یا مخالفان ایدئولوژیک
- مطالعه چگونگی قاببندی پیشگیری از بیماری توسط رسانههای بهداشت عمومی—پیامهای مبتنی بر ترس در مقابل توانمندسازی در مقابل قابهای برابری
- بررسی چگونگی قاببندی گزارش جرم و جنایت در سیستم عدالت کیفری: جرم خیابانی در مقابل جرم شرکتی، عوامل سیستمی در مقابل مسئولیت فردی
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
متون رسانهای (مقالات خبری، پخشهای رادیویی و تلویزیونی، عناوین خبری، تصاویر، تبلیغات) مرتبط با یک موضوع، رویداد یا بحث خاص را در رسانههای مختلف و در طول زمان جمعآوری کنید.
متون را به طور نظاممند کدگذاری کنید و مضامین کلیدی، استعارهها، انتخاب واژگان، منابع ذکر شده، بازیگران به تصویر کشیده شده، و عناصر بصری را که در نمونهها تکرار میشوند، شناسایی کنید.
قابهای غالب را با تجزیه و تحلیل اینکه کدام جنبههای موضوع برجسته یا به حاشیه رانده شدهاند، کدام مفروضات پیشزمینه فراخوانی شدهاند، و کدام راهحلها یا ارزشها به عنوان طبیعی یا منطقی ارائه شدهاند، شناسایی کنید.
یک طبقهبندی از قابهای فعال در نمونه ایجاد کنید و نقشهبرداری کنید که چگونه رسانههای مختلف یا دورههای زمانی مختلف از استراتژیهای قاببندی متفاوتی استفاده میکنند و انتخابهای قاببندی به منافع ایدئولوژیک یا تجاری کدامها خدمت میکنند.
یافتهها را سنتز کنید تا توضیح دهید که چگونه قاببندی، ادراک عمومی را شکل میدهد، چه قابهای جایگزینی وجود دارد، و انتخابهای قاببندی چه پیامدهایی برای درک موضوع دارند.
دامهای رایج
- قاببندی را با سوگیری اشتباه میگیرد—قابها ساختاری هستند، نه دستکاری عمدی (اگرچه اثرات سیاسی دارند)
- تعمیم بیش از حد از نمونههای کوچک به ادعاهای گسترده در مورد «رسانه» یا «اخبار»
- وارد کردن قابهای پژوهشگر در تحلیل قاب بدون تشخیص آن
پرسشهای متداول
تفاوت بین قاببندی و سوگیری چیست؟
سوگیری معمولاً به تعصب فردی یا تحریف عمدی اشاره دارد. قاببندی ساختاری است—همه ارتباطات شامل انتخاب آنچه باید برجسته شود، است. سوگیری ممکن است در نتیجه انتخابهای قاببندی رخ دهد، اما خود قاببندی اجتنابناپذیر است و ذاتاً نادرست نیست. انتخاب یک روزنامه برای تأکید بر پیامدهای اقتصادی یک سیاست بر پیامدهای اجتماعی، یک قاب است، صرف نظر از همسویی سیاسی آن رسانه. تشخیص قاببندی نیازی به فرض بدخواهی ندارد.
چگونه یک قاب را در یک مقاله خبری شناسایی کنم؟
به دنبال موارد زیر باشید: (۱) تعریف مسئله—موضوع اصلی چیست؟ (۲) نسبت علّی—چه چیزی باعث آن شد؟ (۳) ارزیابی اخلاقی—آیا خوب است یا بد؟ (۴) راهحل پیشنهادی—چه کاری باید انجام شود؟ قابها اغلب در عناوین، جملات آغازین، انتخاب منابع، استعارهها و اطلاعات زمینهای ظاهر میشوند. چندین مقاله در مورد یک موضوع را مقایسه کنید تا ببینید کدام قابها به طور مداوم ظاهر میشوند و کدام نادر هستند.
آیا یک محتوای رسانهای واحد میتواند حاوی چندین قاب باشد؟
بله. یک مقاله خبری ممکن است قاب اصلی را در عنوان و مقدمه ارائه دهد اما آن را با قابهای ثانویه در نقل قولها یا پاراگرافهای زمینهای ظریف کند. یک تصویر ممکن است یک رویداد را همزمان از طریق ترکیببندی و زیرنویس قاببندی کند. تجزیه و تحلیل پیچیده، لایهبندی و تنش قاب را تشخیص میدهد.
قابها چگونه بر تفسیر مخاطب تأثیر میگذارند؟
تحقیقات نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض قابهای مختلف از یک موضوع، نحوه تفکر مردم در مورد آن را شکل میدهد—چه ملاحظاتی را مرتبط میدانند، چه ارزشهایی اعمال میشود، و چه راهحلهایی منطقی به نظر میرسند. با این حال، تفسیر مخاطب کاملاً توسط قابها تعیین نمیشود؛ مخاطبان دانش قبلی، ارزشها و سواد رسانهای دارند که با قابها تعامل دارند. تحلیل قاب ادعای علیت مستقیم ندارد، بلکه نفوذ ساختاری رسانه را شناسایی میکند.
چه اندازه نمونهای برای تحلیل قاب مورد نیاز است؟
این بستگی به تنوعی دارد که شما در حال بررسی آن هستید. تجزیه و تحلیل یک رسانه واحد در طول زمان ممکن است به ۲۰-۵۰ مقاله برای شناسایی الگوها نیاز داشته باشد. مقایسه چندین رسانه ممکن است نیاز به نمونهبرداری در میان منابع و تاریخها داشته باشد. تحلیل قاب کیفی، عمق تفسیر را بر پوشش آماری ترجیح میدهد، اما نمونهبرداری نظاممند ادعاها را تقویت میکند.
روشهای مرتبط
منابع
Goffman, E. (1974). Frame Analysis: An Essay on the Organization of Experience. Harvard University Press.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51-58.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Lakoff, G. (2004). Don't Think of an Elephant!: Know Your Values and Frame Your Arguments. Chelsea Green Publishing.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Scheufele, D. A. (2000). Agenda-setting, priming, and framing revisited: Another look at cognitive effects of political communication. Mass Communication & Society, 3(2-3), 297-316.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.