مقیاس گرایش به بازار MARKOR
- معرفیشده توسط
- Ajay K. Kohli, Bernard J. Jaworski, Ajith Kumar
- سال
- 1993
- نوع
- Multi-dimensional organizational market orientation scale
- خانواده
- Organizational behavior
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
مقیاس MARKOR که توسط کوهلی، جورسکی و کومار (۱۹۹۳) توسعه یافته است، گرایش به بازار سازمانی را اندازهگیری میکند - درجهای که یک سازمان به طور فعال اطلاعات بازار را جمعآوری و از آن برای هدایت استراتژی و تصمیمگیری استفاده میکند.
MARKOR سه بعد اصلی را پوشش میدهد: تولید اطلاعات (جمعآوری اطلاعات مشتری و رقیب)، انتشار (به اشتراکگذاری دانش بازار در سراسر بخشها) و پاسخگویی (اقدام بر اساس بینشهای بازار). این مقیاس به طور گسترده در تحقیقات مدیریت استراتژیک برای تشخیص اینکه آیا سازمانها واقعاً مشتریمدار هستند یا به شیوهای درونمحور عمل میکنند، استفاده میشود.
شهود پشت روش
گرایش به بازار، فلسفه سازمانی را منعکس میکند که درک مشتری و آگاهی رقابتی را به عنوان هسته اصلی استراتژی برجسته میسازد. سازمانهای با گرایش به بازار بالا، به طور سیستماتیک اطلاعات بازار را جمعآوری میکنند، آن را در سراسر وظایف به اشتراک میگذارند و با تطبیق محصولات، خدمات و عملیات با نیازهای مشتری پاسخ میدهند. تحقیقات به طور مداوم گرایش به بازار را با نتایج عملکرد (سودآوری، نوآوری، رضایت مشتری، سهم بازار) مرتبط میدانند. MARKOR این سازه انتزاعی را به رفتارهای سازمانی قابل اندازهگیری عملیاتی میکند و امکان تشخیص شکافهای گرایش به بازار و پاسخگویی برای تصمیمگیری بازارمحور را فراهم میسازد.
تاریخ
کوهلی و جورسکی MARKOR را با الهام از ادبیات رفتار سازمانی و تحقیقات استراتژی بازاریابی که بر اهمیت درک بازارها تأکید دارد، توسعه دادند. مقاله آنها در سال ۱۹۹۳ در Journal of Marketing Research این مقیاس و شواهد تجربی قابلیت اطمینان و اعتبار آن را در واحدهای تجاری متعدد ارائه کرد. این ابزار به سرعت به معیار استاندارد گرایش به بازار در تحقیقات بازاریابی استراتژیک تبدیل شد و صدها مطالعه را در مورد ارتباط گرایش به بازار با عملکرد کسبوکار، نوآوری و اثربخشی سازمانی ایجاد کرد. تحقیقات بعدی نظریه گرایش به بازار را اصلاح کرد، اما MARKOR همچنان پرکاربردترین عملیاتیسازی، به ویژه در زمینههای B2B و واحدهای تجاری باقی مانده است.
چه زمانی استفاده شود
از MARKOR برای تشخیص گرایش به بازار سازمانی قبل از ابتکارات استراتژیک عمده، ارزیابی اینکه آیا ساختار سازمانی و مشوقها از تصمیمگیری بازارمحور پشتیبانی میکنند، سنجش گرایش به بازار در مقایسه با رقبا یا استانداردهای صنعتی، ارزیابی اثربخشی پس از سازماندهی مجدد در حفظ تمرکز بر مشتری و پیشبینی روندهای عملکرد احتمالی (گرایش به بازار بالا با نوآوری و سودآوری همبستگی دارد) استفاده کنید. MARKOR به ویژه برای سازمانهایی که نگران انحراف استراتژیک از نیازهای مشتری هستند یا کسانی که در حال تحول سازمانی هستند، ارزشمند است.
محدودیتها و ملاحظات
- رفتارهای سازمانی خودگزارشدهی ممکن است در معرض سوگیری مطلوبیت اجتماعی باشند؛ پاسخدهندگان ممکن است گرایش به بازار را بیش از حد بیان کنند، به ویژه اگر فرهنگ سازمانی به طور کلامی بر تمرکز بر مشتری تأکید کند
- MARKOR گرایش سازمانی درک شده در میان پاسخدهندگان نمونه را اندازهگیری میکند؛ گرایش واقعی در سطح سازمانی نیازمند اجماع جمعی است که ممکن است در صورت ضعیف بودن همسویی سازمانی وجود نداشته باشد
- این مقیاس کیفیت گرایش به بازار یا پیچیدگی روشهای تحقیقات بازار مورد استفاده را اندازهگیری نمیکند؛ یک سازمان ممکن است در تولید اطلاعات امتیاز بالایی کسب کند اما از اطلاعات بازار غیرسیستماتیک یا جانبدارانه استفاده کند
- بعد پاسخگویی، قصد (استراتژی مشتریمدار است) را با اجرای واقعی مخلوط میکند؛ تعهد سازمانی به تمرکز بر مشتری ممکن است به اجرای مؤثر منجر نشود
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- پوشش جامع گرایش به بازار به عنوان یک فرآیند پویا: تولید اطلاعات، انتشار دانش داخلی و پاسخ سازمانی همگی پوشش داده میشوند، نه فقط آگاهی از مشتری
- در صنایع متعدد (تولیدی، خدماتی، فناوری پیشرفته، کالاهای مصرفی) و در سراسر جغرافیایی اعتبارسنجی شده است، که کاربرد قوی آن را نشان میدهد
- ابعاد تشخیصی عملیاتی: سازمانها میتوانند شکافهای خاصی را شناسایی کنند (به عنوان مثال، اطلاعات خوب اما انتشار ضعیف، که نشاندهنده مشکل ارتباطی/فرآیندی است) و بهبودها را اولویتبندی کنند
- اعتبار پیشبینیکننده: امتیازات بالای MARKOR با سودآوری واحد تجاری، نوآوری و رضایت مشتری همبستگی دارد، که استفاده از آن را به عنوان یک شاخص پیشرو از سلامت استراتژیک پشتیبانی میکند
کاربردها
- تشخیص عملکرد واحد تجاری استراتژیک (SBU): شرکتهای بزرگ MARKOR را در سراسر SBUها اجرا میکنند تا تشخیص دهند آیا شکافهای عملکرد با شکافهای گرایش به بازار همبستگی دارند؛ SBUهای با عملکرد ضعیف اغلب تولید اطلاعات یا انتشار ضعیف را نشان میدهند و باعث سازماندهی مجدد یا تغییر فرآیند میشوند
- ارزیابی ادغام پس از ادغام و اکتساب (M&A): سازمانها MARKOR را قبل و بعد از اکتساب ارزیابی میکنند تا تشخیص دهند آیا واحد تجاری ادغام شده تمرکز بازار را حفظ کرده و به ادغام فرهنگی دست یافته است؛ امتیازات متفاوت MARKOR نشاندهنده شکافهای ادغام است که نیازمند توجه مدیریتی است
- ارزیابی اثربخشی بخش بازاریابی: بخشهای بازاریابی از MARKOR برای ارزیابی اینکه آیا تحقیقات بازار و بینشهای مشتری آنها در حال انتشار و اقدام است، استفاده میکنند؛ امتیازات پایین انتشار یا پاسخگویی، موانع سازمانی (سیلوهای عملکردی، مشوقهای ضعیف) را که مانع تصمیمگیری بازارمحور میشوند، آشکار میکند
- بهبود عملکرد توسعه محصول جدید (NPD): شرکتها امتیازات ابعاد MARKOR را با نرخ موفقیت NPD مرتبط میکنند؛ یافتهها معمولاً نشان میدهند که تولید اطلاعات + پاسخگویی بالا (اما انتشار پایین) نشاندهنده نوآوری محصولمحور است که از بازار جدا شده است، و نیاز به ادغام بین وظیفهای را نشان میدهد
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
مدیران یا کارکنان بخشها به ۲۰ مورد در مقیاس لیکرت ۵ درجهای (۱=کاملاً مخالفم تا ۵=کاملاً موافقم) امتیاز میدهند که منعکسکننده درک آنها از رفتارهای سازمانی در سه حوزه است: تولید اطلاعات (۶ مورد: به عنوان مثال، 'ما اطلاعات صنعت را از طریق کانالهای غیررسمی جمعآوری میکنیم'؛ 'ما به طور دورهای تأثیر تغییرات در محیط کسبوکار خود را بر مشتریان بررسی میکنیم')، انتشار (۵ مورد: به عنوان مثال، 'اطلاعات بازار به طور مکرر در سراسر بخشها منتقل میشود'؛ 'هنگامی که اتفاق مهمی برای یک مشتری اصلی رخ میدهد، کل واحد تجاری مطلع میشود') و پاسخگویی (۹ مورد: به عنوان مثال، 'استراتژیهای کسبوکار ما بر اساس باورهایی در مورد چگونگی ایجاد ارزش بیشتر برای مشتریان هدایت میشود'؛ 'ما محصولات و/یا خدمات را با نیازهای مشتریان تطبیق میدهیم'). اجرای نظرسنجی معمولاً برای سرپرستان واحدهای تجاری یا بخشها (۵ تا ۱۰ پاسخدهنده در هر واحد تجاری برای امتیازدهی در سطح سازمانی) انجام میشود.
میانگین امتیاز را برای هر یک از سه بعد با میانگینگیری موارد مربوطه محاسبه کنید: تولید اطلاعات (موارد ۱ تا ۶، دامنه ۱ تا ۵)، انتشار (موارد ۷ تا ۱۱، دامنه ۱ تا ۵) و پاسخگویی (موارد ۱۲ تا ۲۰، دامنه ۱ تا ۵). امتیاز کلی MARKOR را به عنوان میانگین تمام ۲۰ مورد یا به عنوان یک شاخص وزندار ابعادی در صورت پیشنهاد اهمیت متفاوت توسط تحقیقات، محاسبه کنید. MARKOR در سطح سازمانی، میانگین امتیازات پاسخدهندگان فردی در واحد تجاری است. امتیازات معمول MARKOR سازمانی در مقیاس ۱ تا ۵، بین ۲.۵ تا ۴.۵ است.
سازمانهایی که امتیاز بالاتر از ۴.۰ (در مقیاس ۱ تا ۵) کسب میکنند، بسیار بازارگرا در نظر گرفته میشوند؛ امتیازات ۳.۰ تا ۴.۰ نشاندهنده گرایش به بازار متوسط است؛ امتیازات زیر ۳.۰ نشاندهنده گرایش ضعیف به بازار و ریسک سازمانی است. پروفایلهای ابعادی، شکافهای خاصی را آشکار میکنند: تولید اطلاعات ضعیف نشان میدهد که مشتریان و رقبا به خوبی درک نشدهاند؛ انتشار پایین نشاندهنده سیلوهای سازمانی است که مانع اشتراکگذاری دانش میشود؛ پاسخگویی پایین نشان میدهد که حتی اطلاعات بازار خوب نیز به اقدام تبدیل نمیشود. مقایسهها در بین واحدهای تجاری، بخشهایی را که بیشتر یا کمتر بازارمحور هستند، شناسایی میکند.
دامهای رایج
- اجرای MARKOR فقط برای مدیریت ارشد؛ از آنجایی که گرایش به بازار یک ویژگی سازمانی است، نمونههای پاسخدهنده متنوع (بازاریابی، تحقیق و توسعه، عملیات، فروش) در سطوح سلسله مراتبی، تخمینهای معتبرتری در سطح سازمانی ارائه میدهند
- تفسیر امتیازات MARKOR به تنهایی بدون ارتباط با نتایج کسبوکار؛ گرایش به بازار بالا تنها در صورتی ارزشمند است که سازمان توانایی لازم برای تبدیل بینشها به مزیت رقابتی را داشته باشد
- فرض اینکه ابعاد MARKOR در انواع بازارها اهمیت یکسانی دارند؛ در صنایع بسیار پویا و نوآور، تولید اطلاعات ممکن است حیاتی باشد، در حالی که در بازارهای بالغ و پایدار، کارایی پاسخگویی ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد
پرسشهای متداول
چه کسانی باید به موارد MARKOR پاسخ دهند؟
MARKOR باید به چندین پاسخدهنده در هر واحد تجاری داده شود، به طور ایدهآل در بخشهای مختلف (بازاریابی، تحقیق و توسعه، عملیات، فروش) و سطوح سازمانی (مدیر تا رهبر ارشد). این رویکرد چند سطحی و بین وظیفهای، تخمینهای سطح سازمانی را ارائه میدهد که کمتر در معرض سوگیری فردی است. حداقل ۵ تا ۱۰ پاسخدهنده در هر واحد تجاری توصیه میشود؛ SBUهای بزرگتر از ۱۵ تا ۲۰ نفر سود میبرند. میانگین پاسخها را در بین پاسخدهندگان برای تخمین MARKOR سازمانی محاسبه کنید.
MARKOR چگونه با مشتریمداری یا هدایت توسط مشتری ارتباط دارد؟
MARKOR مشتریمداری را به عنوان یک عمل سازمانی، نه فقط یک ارزش اعلام شده، عملیاتی میکند. سازمانهایی که ادعا میکنند مشتریمحور هستند اما امتیاز پایینی در MARKOR کسب میکنند، احتمالاً فرآیندهای ضعیفی برای درک و پاسخگویی به نیازهای مشتری دارند. MARKOR درجهای را اندازهگیری میکند که درک مشتری به طور سیستماتیک جمعآوری، در داخل سازمان ارتباط برقرار و به اقدام تبدیل میشود - تجلی رفتاری مشتریمداری.
برای تخمینهای MARKOR در سطح سازمانی به چه اندازه نمونهای نیاز دارم؟
حداقل ۵ پاسخدهنده در هر واحد تجاری یا بخش توصیه میشود؛ ۱۰ تا ۱۵ نفر در صورت بالا بودن تنوع سازمانی ایدهآل است. برای شرکتهای بزرگ که چندین SBU را ارزیابی میکنند، هدفگذاری ۵۰ تا ۱۰۰ پاسخدهنده در مجموع در بین واحدها. اطمینان حاصل کنید که پاسخدهندگان حوزههای وظیفهای و سطوح سلسله مراتبی را پوشش میدهند تا سوگیری پاسخ از هر دیدگاه واحد (به عنوان مثال، بخشهای بازاریابی ممکن است گرایش به بازار را بیش از حد بیان کنند) کاهش یابد.
آیا باید از MARKOR استفاده کنم اگر سازمان من خیلی بزرگ نیست یا SBUهای رسمی ندارد؟
بله، MARKOR را میتوان برای سازمانهای کوچکتر یا شرکتهای تکمحصولی تطبیق داد. 'واحد تجاری' را با 'بخش' یا 'حوزه وظیفهای' جایگزین کنید و گرایش به بازار را به عنوان درجهای که کل سازمان اطلاعات مشتری/بازار را جمعآوری و به آن پاسخ میدهد، ارزیابی کنید. در سازمانهای بسیار کوچک (کمتر از ۲۰ نفر)، به همه کارکنان بدهید؛ در سازمانهای متوسط، از بین بخشها نمونهگیری کنید.
هر چند وقت یکبار باید MARKOR را اندازهگیری کنم؟
اندازهگیری سالانه برای سازمانهای پایدار استاندارد است؛ اندازهگیری دو بار در سال یا فصلی در صورتی مناسب است که ابتکارات استراتژیک هدف بهبود گرایش به بازار را داشته باشند یا اگر تغییرات سازمانی (سازماندهی مجدد، انتقال رهبری، M&A) مکرر باشند. از اندازهگیری بلافاصله پس از تغییر سازمانی (۶ ماه اول) خودداری کنید؛ اجازه دهید فرآیندهای جدید تثبیت شوند قبل از اندازهگیری مجدد تا تغییر رفتار واقعی را از نویز گذار تشخیص دهید.
روشهای مرتبط
منابع
Kohli, A. K., Jaworski, B. J., & Kumar, A. (1993). MARKOR: A Measure of Market Orientation. Journal of Marketing Research, 30(4), 467-477.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.Jaworski, B. J., & Kohli, A. K. (1993). Market Orientation: Antecedents and Consequences. Journal of Marketing, 57(3), 53-70.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.