Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

MALDI-TOF

معرفی‌شده توسط
Michael Karas
سال
1988
نوع
Ionization and mass analysis technique
خانواده
Soft Ionization Mass Spectrometry

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

MALDI-TOF که ترکیبی از روش یونیزاسیون نرمِ «یونیزاسیون لیزری به کمک ماتریکس» (MALDI) و تحلیل جرمی «زمان پرواز» (TOF) است، یک تکنیک طیف‌سنجی جرمی است که مولکول‌های زیستی دست‌نخورده و ترکیبات آلی فرّار را به آرامی یونیزه کرده و سپس نسبت جرم به بار آن‌ها را با اندازه‌گیری زمان پروازشان در یک ناحیهٔ بدون میدان اندازه‌گیری می‌کند. این روش که به طور مستقل توسط Karas، Hillenkamp و Tanaka در سال ۱۹۸۸ معرفی شد، با امکان تعیین جرم پروتئین‌ها و پلیمرهای با جرم مولکولی بیش از ۱۰۰ کیلو دالتون، علم پروتئومیکس، میکروبیولوژی و تحلیل آلی را متحول ساخت.

شهود پشت روش

یک نمونه با یک مولکول آلی کوچک (ماتریکس) مخلوط شده و روی یک صفحه فلزی قرار داده می‌شود. یک پالس لیزر کوتاه (معمولاً فرابنفش یا فروسرخ) به نمونه تابیده شده و مولکول‌های نمونه را با حداقل قطعه‌قطعه شدن، تبخیر و یونیزه می‌کند. یون‌های حاصل در یک میدان الکتریکی شتاب گرفته و در یک لوله طولانی بدون میدان به سمت آشکارساز حرکت می‌کنند. یون‌های سنگین‌تر کندتر حرکت کرده و یون‌های سبک‌تر زودتر می‌رسند. اندازه‌گیری زمان‌های پرواز، جرم هر یون را آشکار می‌سازد. زیبایی این روش در سادگی آن است: یونیزاسیون سریع، ملایم و با واسطه ماتریکس است؛ تحلیل جرمی ذاتاً دقیق است.

تاریخ

Koichi Tanaka در سال ۱۹۸۸ با استفاده از پودر کبالت به عنوان ماتریکس، طیف‌سنجی جرمی MALDI را توسعه داد و بخشی از جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۲ را دریافت کرد. تقریباً در همان زمان، Michael Karas و Franz Hillenkamp به طور مستقل MALDI را با استفاده از مولکول‌های ماتریکس آلی توسعه دادند و تعیین جرم پروتئین‌ها تا چند صد کیلو دالتون را نشان دادند. ادغام با تحلیل جرمی TOF بسیار هم‌افزا بود: سادگی و سرعت MALDI کاملاً با توانایی TOF در مدیریت مخلوط‌های یونی پیچیده مطابقت داشت. MALDI-TOF در دهه ۱۹۹۰ به سنگ بنای پروتئومیکس تبدیل شد.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که به تعیین سریع و حساس جرم بدون نیاز به آماده‌سازی پیچیده نمونه نیاز دارید، MALDI-TOF را برای مشخصه‌یابی پروتئین‌ها، پپتیدها، پلیمرها و مولکول‌های آلی کوچک به کار ببرید. MALDI برای مخلوط‌های پیچیده و زمانی که باید قطعه‌قطگی به حداقل برسد، عالی است. این روش برای شناسایی میکروبی ایده‌آل است. MALDI-TOF قوی، نسبتاً ارزان و سریع است؛ معمولاً ۱ دقیقه برای هر نمونه از شروع تحلیل تا طیف جرمی طول می‌کشد. فرض بر این است که انتخاب ماتریکس برای آنالیت مناسب است و بازده یونیزاسیون کافی است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • تفکیک‌پذیری جرمی پایین‌تر (< ۱۰٬۰۰۰) در مقایسه با FT-ICR یا TOF با تفکیک‌پذیری بالا؛ تعیین فرمول شیمیایی دقیق‌تر نیست.
  • کمی‌سازی دشوار است زیرا بازده یونیزاسیون بسته به خواص آنالیت و ترکیب ماتریکس نمونه متفاوت است.
  • مولکول‌های کوچک (< ۵۰۰ دالتون) به دلیل نویز شیمیایی از پیک‌های ماتریکس، چالش‌برانگیز هستند.
  • کیفیت طیف به شدت به انتخاب ماتریکس و اندازه بلور بستگی دارد؛ اغلب بهینه‌سازی لازم است.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • یونیزاسیون ملایم پیوندهای ناپایدار را حفظ می‌کند؛ یون‌های مولکولی دست‌نخورده غالب هستند و تعیین جرم را مستقیم می‌سازند.
  • تحلیل فوق‌العاده سریع؛ دستگاه‌های MALDI می‌توانند صدها نمونه در ساعت را پروفایل کنند.
  • هزینه کم در مقایسه با FT-ICR یا Orbitrap؛ دستگاه‌های MALDI-TOF مقرون به صرفه و رایج هستند.
  • تحمل نمک، بافر و آلودگی؛ ماتریکس اغلب تداخل را سرکوب می‌کند.

کاربردها

  • شناسایی پروتئین در میکروبیولوژی بالینی: اثر انگشت‌نگاری MALDI-TOF باکتری‌ها و قارچ‌ها را از کلنی‌ها با دقت بیش از ۹۵٪ به سرعت شناسایی می‌کند، که اکنون در آزمایشگاه‌های بیمارستانی استاندارد است.
  • اثر انگشت‌نگاری جرمی پپتید در پروتئومیکس: تعیین هویت پروتئین‌ها با قطعه‌قطه کردن پروتئین‌ها با تریپسین و تطبیق لیست‌های جرمی MALDI-TOF با پایگاه‌های داده پروتئوم.
  • مشخصه‌یابی پلیمر: تعیین توزیع وزن مولکولی پلیمرهای سنتزی، الیگومرها و کوپلیمرها از طریق یونیزاسیون مستقیم.
  • غربالگری دارو و متابولیت: تجزیه و تحلیل ترکیبات دارویی، متابولیت‌ها و آلاینده‌ها در ادرار، سرم و نمونه‌های بافتی.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

نمونه با ماتریکس آلی (مانند آلفا-سیانو-۴-هیدروکسی‌سینامیک اسید) روی یک صفحه هدف فلزی هم‌بلور می‌شود؛ صفحه وارد خلاء می‌شود.

2

یک لیزر پالسی (معمولاً لیزر نیتروژن ۳۳۷ نانومتر یا Nd:YAG ۳۵۵ نانومتر) ناحیه نمونه را روشن کرده و مواد ماتریکس و نمونه را فرسایش می‌دهد.

3

انرژی لیزر توسط ماتریکس جذب می‌شود؛ یون‌های ماتریکس تشکیل شده و پروتون‌ها را به مولکول‌های آنالیت یا الکترون‌ها منتقل می‌کنند و یون‌های نمونه [M+H]+ یا [M-H]- را از طریق یونیزاسیون ملایم ایجاد می‌کنند.

4

یون‌ها از طریق یک پتانسیل مشخص شتاب داده شده و در ناحیه بدون میدان حرکت می‌کنند؛ زمان رسیدن به آشکارساز با استفاده از کالیبراسیون به نسبت جرم به بار تبدیل می‌شود.

5

طیف زمان پرواز، تعداد یون‌ها را در مقابل جرم ترسیم می‌کند؛ هر پیک نشان‌دهنده یک مولکول یا یون مجزا است که جرم و ترکیب مولکولی را مستقیماً آشکار می‌سازد.

دام‌های رایج

  • شناسایی نادرست پیک‌های ماتریکس به عنوان پیک‌های آنالیت؛ همیشه پس‌زمینه ماتریکس را بررسی کرده و از استانداردهای کالیبراسیون جرم استفاده کنید.
  • تفسیر بیش از حد پیک‌های با فراوانی کم که ممکن است نسخه‌های دو یا سه بار یونیزه شده از یک مولکول باشند.
  • فرض اینکه بازده یونیزاسیون MALDI در سراسر نمونه ثابت است؛ نواحی مختلف ممکن است فراوانی یون متفاوتی داشته باشند.

پرسش‌های متداول

چرا انتخاب ماتریکس در MALDI حیاتی است؟

ماتریکس باید فوتون‌ها را در طول موج لیزر جذب کند، انرژی را به طور مؤثر به مولکول‌های آنالیت منتقل کند و یونیزاسیون را بدون واکنش تسهیل کند. ماتریکس‌های رایج شامل آلفا-سیانو-۴-هیدروکسی‌سینامیک اسید برای پپتیدها و پروتئین‌ها، ۲،۵-دی‌هیدروکسی‌بنزوئیک اسید برای اولیگونوکلئوتیدها و دیترانول برای لیپیدها هستند. ماتریکس نادرست منجر به یونیزاسیون ضعیف یا عدم یونیزاسیون می‌شود.

تفاوت MALDI با یونیزاسیون الکترواسپری (ESI) چیست؟

MALDI از یونیزاسیون پالسی لیزر استفاده می‌کند و روی نمونه‌های جامد کار می‌کند؛ ESI از یونیزاسیون الکتریکی محیطی از محلول استفاده می‌کند. MALDI سریع‌تر است و نمک‌ها را بهتر تحمل می‌کند؛ ESI با کروماتوگرافی مایع سازگارتر است و در برخی دستگاه‌ها به تفکیک‌پذیری بالاتری دست می‌یابد. هر دو روش‌های یونیزاسیون نرم مناسب برای مولکول‌های زیستی هستند.

یون [M+H]+ چه چیزی را نشان می‌دهد؟

یون [M+H]+ مولکول آنالیت دست‌نخورده M به همراه یک پروتون اضافی است. این رایج‌ترین یون مثبت در MALDI است زیرا ماتریکس به طور مؤثر پروتون‌ها را اهدا می‌کند. جرم مستقیماً از m/z (نسبت جرم به بار) این پیک خوانده می‌شود؛ تقسیم بر بار (در این مورد ۱) جرم مولکولی واقعی را به دست می‌دهد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Karas, M., & Hillenkamp, F. (1988). Laser desorption ionization of proteins with molecular masses exceeding 10,000 daltons. Analytical Chemistry, 60(20), 2299-2301.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Tanaka, K., Waki, H., Ido, Y., Akita, S., Yoshida, Y., & Yoshida, T. (1988). Protein and polymer analyses up to m/z 100,000 by laser ionization time-of-flight mass spectrometry. Rapid Communications in Mass Spectrometry, 2(8), 151-153.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Fenn, J. B., Mann, M., Meng, C. K., Wong, S. F., & Whitehouse, C. M. (1989). Electrospray ionization for mass spectrometry of large biomolecules. Science, 246(4926), 64-71.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.