Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

حسابان جونز

معرفی‌شده توسط
Robert Clark Jones
سال
1941
نوع
Vector-matrix formalism
خانواده
Polarization

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

حسابان جونز یک فرمالیسم ریاضی برای تحلیل انتشار و دستکاری نور پلاریزه با استفاده از بردارها و ماتریس‌ها است. این روش که توسط رابرت کلارک جونز در سال ۱۹۴۱ توسعه یافت، میدان الکتریکی یک پرتو نوری همدوس را به صورت یک بردار مختلط دو مؤلفه‌ای (بردار جونز) و عناصر نوری را به صورت ماتریس (ماتریس‌های جونز) نمایش می‌دهد و امکان ردیابی زیبا و ظریف پلاریزاسیون را در سیستم‌های نوری فراهم می‌کند.

شهود پشت روش

بینش اصلی این است که نور همدوس با حالت پلاریزاسیون مشخص را می‌توان به صورت یک بردار مختلط دو مؤلفه‌ای نمایش داد که مؤلفه‌ها، دامنه میدان الکتریکی را در دو جهت متعامد (مانند افقی و عمودی) نشان می‌دهند. عناصر نوری که پلاریزاسیون را تغییر می‌دهند - پلاریزه کننده‌ها، صفحات موج، چرخاننده‌ها - ماتریس‌های ۲×۲ هستند که این بردار را تبدیل می‌کنند. با زنجیر کردن ماتریس‌ها و بردارها، می‌توان حالت پلاریزاسیون خروجی و شدت نور را پس از عبور از هر سیستم کنترل پلاریزاسیون، از پلاریزه کننده‌های ساده تا تداخل‌سنج‌های پیچیده، پیش‌بینی کرد.

تاریخ

رابرت کلارک جونز نمادگذاری بردار جونز و ماتریس جونز را در سال ۱۹۴۱ در مجموعه‌ای از مقالات در ژورنال اپتیکال سوسایتی آو آمریکا معرفی کرد. کار او اولین درمان جبری سیستماتیک پلاریزاسیون را ارائه داد. این فرمالیسم پس از ویرایش سال ۱۹۸۰ کتاب 'اصول اپتیک' توسط بورن و ولف، در کتاب‌های درسی اپتیک استاندارد شد. در قرن بیستم و بیست و یکم، حسابان جونز در اپتیک فیبر، پولاریمتری و اپتیک کوانتومی ضروری شده است.

چه زمانی استفاده شود

از حسابان جونز برای نور همدوس و کاملاً پلاریزه در سیستم‌های اپتیک پلاریزاسیون، دسته‌های صفحات موج، پولاریمتری و کاربردهای لیزر استفاده کنید. برای نور نیمه پلاریزه یا پلاریزه نشده از آن استفاده نکنید - به جای آن از حسابان مولر-استوکس استفاده کنید. حسابان جونز زمانی ایده‌آل است که به تحلیل نمادین یا عددی سریع سیستم‌های کنترل شده با پلاریزاسیون نیاز دارید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • فقط برای نور کاملاً پلاریزه و همدوس کاربرد دارد؛ برای نور نیمه پلاریزه یا پلاریزه نشده ناموفق است
  • تلفات شدت یا اثرات رفع پلاریزاسیون را در نظر نمی‌گیرد
  • بردارهای جونز مختلط هستند و تا یک فاز کلی مبهم هستند
  • اطلاعات شدت را بدون محاسبه |J|² مستقیماً ارائه نمی‌دهد

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • نمایش جبری فشرده و ظریف تبدیل‌های پلاریزاسیون
  • ضرب ماتریس مستقیم امکان تحلیل سیستماتیک عناصر زنجیر شده را فراهم می‌کند
  • مناسب برای مطالعه نمادین و تحلیلی سیستم‌های پلاریزاسیون
  • محاسبات عددی کارآمد برای سیستم‌های نوری بزرگ
  • بسط طبیعی روش‌های ماتریس ABCD برای پرتوهای پلاریزه

کاربردها

  • طراحی تحلیل‌گر حالت پلاریزاسیون برای اندازه‌گیری مشخصه‌های پلاریزاسیون لیزر
  • دسته‌های صفحات موج برای تولید حالت‌های پلاریزاسیون دلخواه در سیستم‌های لیزر
  • ارتباطات داده نوری با استفاده از کانال‌های مالتی‌پلکس شده با پلاریزاسیون
  • آزمایش‌های اپتیک کوانتومی با درهم‌تنیدگی فوتون و همبستگی‌های پلاریزاسیون
  • اندازه‌گیری تنش فوتوالاستیک و تحلیل نمونه‌های دو شکستی

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

میدان الکتریکی ورودی را به صورت یک بردار جونز J_in = [E_x; E_y] بیان کنید که در آن E_x و E_y دامنه‌های مختلط برای مؤلفه‌های پلاریزاسیون متعامد هستند.

2

هر عنصر تغییر دهنده پلاریزاسیون (پلاریزه کننده، تأخیر دهنده، چرخاننده، PBS) را به صورت یک ماتریس جونز ۲×۲ J که بر روی حالت‌های پلاریزاسیون عمل می‌کند، نمایش دهید.

3

عناصر نوری را با ضرب کردن ماتریس‌های جونز به ترتیب پیش‌رونده (اولین عنصر اول) زنجیر کنید تا ماتریس کل سیستم به دست آید.

4

ماتریس سیستم را به بردار جونز ورودی اعمال کنید تا حالت پلاریزاسیون خروجی J_out = J_system × J_in به دست آید.

5

از J_out، شدت خروجی، جهت بیضی پلاریزاسیون و درجه پلاریزاسیون را استخراج کنید.

دام‌های رایج

  • اشتباه گرفتن ماتریس‌های جونز با ماتریس‌های مولر؛ آنها اهداف متفاوتی را انجام می‌دهند و مستقیماً قابل تبدیل متقابل نیستند
  • فرض اینکه حسابان جونز برای نور پلاریزه نشده یا مخلوط‌های آماری از حالت‌های پلاریزاسیون کار می‌کند
  • فراموش کردن نرمال‌سازی بردارهای جونز یا تفسیر فاز کلی که در شدت قابل مشاهده نیست
  • استفاده از قرارداد اشتباه برای بردارهای پایه (مثلاً [x; y] در مقابل [s; p] برای پلاریزاسیون p و s)

پرسش‌های متداول

تفاوت حسابان جونز و مولر چیست؟

بردارهای جونز و ماتریس‌های جونز نور کاملاً همدوس و کاملاً پلاریزه را نمایش می‌دهند و از اعداد مختلط استفاده می‌کنند. ماتریس‌های مولر تبدیل شدت نور نیمه پلاریزه یا پلاریزه نشده را نمایش می‌دهند و از اعداد حقیقی استفاده می‌کنند. حسابان مولر کلی‌تر اما کمتر ظریف است؛ برای نور همدوس از جونز و برای نور غیرهمدوس یا مخلوط از مولر استفاده کنید.

چرا فاز کلی در بردار جونز اهمیتی ندارد؟

شدت نور متناسب با |E|² است که در آن E میدان الکتریکی است. یک فاز کلی e^{iφ} (برای هر دو مؤلفه یکسان) حذف می‌شود: |e^{iφ}E|² = |E|². فقط فازهای نسبی بین دو مؤلفه برای حالت پلاریزاسیون مهم هستند.

صفحه موج ربع موج چیست و چگونه نمایش داده می‌شود؟

صفحه موج ربع موج (تأخیر دهنده λ/4) یک شیفت فاز π/2 بین دو پلاریزاسیون خطی متعامد ایجاد می‌کند. ماتریس جونز آن M_QWP = [e^{iδ/2} 0; 0 e^{-iδ/2}] است که در آن δ = π/2. این صفحه بسته به جهت‌گیری، پلاریزاسیون خطی را به دایره‌ای (یا بالعکس) تبدیل می‌کند.

چگونه یک پلاریزه کننده خطی را در حسابان جونز نمایش دهم؟

یک پلاریزه کننده خطی هم‌راستا با محور x دارای ماتریس جونز P_x = [1 0; 0 0] است. این فقط مؤلفه x میدان الکتریکی را عبور داده و مؤلفه y را مسدود می‌کند. یک پلاریزه کننده در زاویه θ با یک ماتریس چرخانده نمایش داده می‌شود.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Jones, R. C. (1941). A new calculus for the treatment of optical systems: I. Description and discussion of the calculus. Journal of the Optical Society of America, 31(7), 488-493.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Born, M., & Wolf, E. (1980). Principles of Optics (6th ed.). Pergamon Press.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Goldstein, D. H. (2003). Polarized Light (2nd ed.). Marcel Dekker.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.