Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

بازسازی رژیم غذایی با ایزوتوپ

معرفی‌شده توسط
Margaret Schoeninger
سال
1983
نوع
Geochemical diet analysis
خانواده
Biogeochemistry

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

بازسازی رژیم غذایی با ایزوتوپ از نسبت‌های ایزوتوپ پایدار کربن (C13/C12) و نیتروژن (N15/N14) در کلاژن استخوان انسان برای استنباط ترکیب رژیم‌های غذایی گذشته استفاده می‌کند. این روش که توسط مارگارت شونینگر و مایکل دنیرو در دهه ۱۹۸۰ پیشگام شد، با تجزیه و تحلیل امضای شیمیایی غذای جذب شده در بافت‌های اسکلتی، الگوهای بلندمدت رژیم غذایی را آشکار می‌سازد. ایزوتوپ‌های پایدار اطلاعات کمی در مورد سهم نسبی غذاهای زمینی در مقابل دریایی، و بین منابع گیاهی و حیوانی ارائه می‌دهند و آن را به ابزاری قدرتمند برای درک شیوه‌های معیشت گذشته تبدیل می‌کنند.

شهود پشت روش

غذایی که می‌خوریم بخشی از بدن ما می‌شود. گیاهان در طول فتوسنتز به طور ترجیحی ایزوتوپ‌های سبک کربن و نیتروژن را جذب می‌کنند، اما نسبت ایزوتوپ‌های سنگین به سبک بسته به مسیر فتوسنتزی (گیاهان C3 در مقابل C4) و منبع غذا (دریایی در مقابل زمینی) متفاوت است. حیواناتی که گیاهان را می‌خورند این نسبت‌های ایزوتوپ را در بافت‌های خود جذب می‌کنند و شکارچیان نسبت‌های ایزوتوپ را با غنی‌سازی قابل پیش‌بینی (شیفت به سمت ایزوتوپ‌های سنگین‌تر) از طعمه خود به ارث می‌برند. با اندازه‌گیری نسبت‌های ایزوتوپ‌های پایدار در کلاژن استخوان انسان، انسان‌شناسان می‌توانند تعیین کنند که کدام غذاها رژیم غذایی را غالب کرده‌اند. غنی‌سازی بالای نیتروژن-۱۵ نشان‌دهنده مصرف پروتئین حیوانی است؛ الگوهای کربن-۱۳ سهم نسبی گیاهان C3، گیاهان C4 (مانند ذرت) و غذاهای دریایی را آشکار می‌کند.

تاریخ

تجزیه و تحلیل رژیم غذایی با ایزوتوپ پایدار در دهه‌های ۱۹۷۰-۱۹۸۰ از طریق کارهای مارگارت شونینگر، مایکل دنیرو و دیگرانی که تشخیص دادند نسبت‌های ایزوتوپ در کلاژن استخوان منعکس کننده ترکیب رژیم غذایی است، ظهور کرد. مطالعات اولیه در آمریکای جنوبی و آفریقا قدرت این روش را برای تشخیص کشاورزی ذرت و کمی‌سازی استفاده از منابع دریایی نشان داد. دهه‌های ۱۹۹۰-۲۰۰۰ شاهد اصلاح خطوط پایه ایزوتوپی و توسعه رویکردهای مدل‌سازی پیچیده‌تر بود. امروزه، تجزیه و تحلیل ایزوتوپ پایدار یک ابزار استاندارد در بازسازی رژیم غذایی دیرینه است که اغلب در کنار تحلیل‌های میکروسایش دندانی و جانورباستان‌شناسی استفاده می‌شود.

چه زمانی استفاده شود

بازسازی رژیم غذایی با ایزوتوپ را زمانی به کار ببرید که به دنبال اطلاعات کمی رژیم غذایی از بقایای اسکلتی هستید. در بافت‌هایی که بقایای جانوری یا گیاهی کمیاب هستند یا تنوع رژیم غذایی بالا است، بیشترین اطلاعات را ارائه می‌دهد. به ویژه برای تمایز بین غذاهای دریایی در مقابل زمینی، یا برای ردیابی پذیرش محصولات کشاورزی مانند ذرت ارزشمند است. با کلاژن به خوبی حفظ شده در استخوان یا دندان بهترین کارایی را دارد. زمانی قابل اعتمادترین است که خط پایه ایزوتوپی غذاهای موجود در منطقه از طریق مطالعات جانوری و گیاهی به خوبی مشخص شده باشد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • به شدت به خط پایه ایزوتوپی محلی وابسته است؛ منابع غذایی با مشخصات ضعیف، تفسیر را محدود می‌کنند
  • بدون اطلاعات اضافی نمی‌تواند بین منابع غذایی ایزوتوپی مشابه تمایز قائل شود
  • فرض می‌کند که حفظ کلاژن خوب است؛ کلاژن تغییر یافته دیاژنتیکی نتایج غیرقابل اعتمادی به دست می‌دهد
  • فقط منابع پروتئینی را منعکس می‌کند؛ سهم کربوهیدرات و چربی به طور مستقیم قابل اندازه‌گیری نیست
  • به نمونه‌های استخوانی بزرگ‌تری نسبت به برخی دیگر از تحلیل‌های ایزوتوپی نیاز دارد که ممکن است برای بقایای شکننده مشکل‌ساز باشد

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • اطلاعات کمی و بلندمدت رژیم غذایی را که طی سال‌ها تا دهه‌ها زندگی ادغام شده است، ارائه می‌دهد
  • منابع غذایی دریایی در مقابل زمینی را با قابلیت اطمینان بالا متمایز می‌کند
  • قادر به تشخیص پذیرش محصولات جدید (به ویژه گیاهان C4 مانند ذرت) در رژیم غذایی است
  • در مجموعه‌های فاقد بقایای جانوری به خوبی حفظ شده، خوب عمل می‌کند
  • نمونه‌برداری غیرمخرب از قطعات کوچک استخوان یا دندان امکان‌پذیر است

کاربردها

  • تشخیص گذار به کشاورزی ذرت در قاره آمریکا با ردیابی غنی‌سازی کربن-۱۳ در طول زمان در مکان‌های باستان‌شناسی
  • کمی‌سازی بهره‌برداری از منابع دریایی در جمعیت‌های ساحلی با شناسایی نشانه‌های بالای نیتروژن-۱۵ در بقایای اسکلتی
  • استنباط گستردگی و تخصص رژیم غذایی در میان شکارچیان-گردآورندگان گذشته با مقایسه تنوع ایزوتوپ در درون جمعیت‌ها
  • مستندسازی تغییرات رژیم غذایی مرتبط با مهاجرت یا تماس فرهنگی از طریق تجزیه و تحلیل ایزوتوپ بقایای اسکلتی مهاجران در مقابل بومیان
  • ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای و کفایت پروتئین رژیم غذایی در جمعیت‌های کشاورز اولیه که در حال گذار معیشتی هستند

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

نمونه‌های استخوان یا دندان را از بقایای اسکلتی باستان‌شناسی جمع‌آوری کنید. موادی را از بافت‌هایی با ارتباطات فرهنگی و زمانی مطمئن انتخاب کنید. در صورت امکان، چندین فرد را برای ارزیابی تنوع در سطح جمعیت جمع‌آوری کنید.

2

آلودگی سطحی را حذف کرده و نمونه‌های استخوان/دندان را برای استخراج کلاژن خالص پردازش کنید. با اسید دمینرالیزه کنید، روغن‌های حفظ شده را حذف کنید و بخش کلاژن پروتئینی را از طریق پردازش شیمیایی جدا کنید.

3

نسبت‌های کربن-۱۳/کربن-۱۲ و نیتروژن-۱۵/نیتروژن-۱۴ را با استفاده از طیف‌سنجی جرمی اندازه‌گیری کنید. عصاره‌های کلاژن را برای به دست آوردن نسبت‌های ایزوتوپ پایدار نرمال شده در برابر استانداردهای بین‌المللی تجزیه و تحلیل کنید. کیفیت حفظ کلاژن را از طریق نسبت‌های C:N و ترکیب اسید آمینه ارزیابی کنید.

4

مقادیر ایزوتوپ اندازه‌گیری شده را در برابر یک خط پایه ایزوتوپی محلی یا منطقه‌ای (اندازه‌گیری شده از بقایای جانوری و منابع غذایی بالقوه) ترسیم کنید. از داده‌های ایزوتوپ برای تخمین سهم نسبی گیاه‌خواران زمینی، منابع دریایی و انواع مختلف گیاهان (C3 در مقابل C4) در رژیم غذایی استفاده کنید.

5

ترکیب رژیم غذایی را از الگوهای ایزوتوپ استنباط کنید. هنگام پیچیده شدن تفسیر توسط منابع غذایی بالقوه متعدد، از مدل‌سازی چندمتغیره استفاده کنید. نتایج ایزوتوپ را در دوره‌های زمانی، مکان‌ها یا افراد مقایسه کنید تا تغییرات و تنوع رژیم غذایی را ردیابی کنید. برای بازسازی جامع معیشت، با داده‌های جانورباستان‌شناسی و گیاه‌باستان‌شناسی ادغام کنید.

دام‌های رایج

  • استفاده از خطوط پایه ایزوتوپی منتشر شده از مناطق دوردست بدون تأیید تنوع محلی در مقادیر ایزوتوپ گیاهان و حیوانات
  • فرض ثابت بودن فاکتورهای جداسازی ایزوتوپ در جمعیت‌ها یا دوره‌های زمانی مختلف؛ غنی‌سازی سطح تغذیه‌ای می‌تواند متفاوت باشد
  • گنجاندن کلاژن با حفظ ضعیف (شناسایی شده توسط نسبت‌های C:N ضعیف یا ترکیب اسید آمینه) در تحلیل‌ها، که باعث ایجاد نویز می‌شود
  • تفسیر بیش از حد نتایج ایزوتوپ زمانی که منابع غذایی بالقوه به طور ناکافی از نظر ایزوتوپی مشخص شده‌اند

پرسش‌های متداول

مقدار غنی شده کربن-۱۳ (مقادیر بالاتر دلتا-۱۳C) چه چیزی را در مورد رژیم غذایی نشان می‌دهد؟

کربن-۱۳ غنی شده (مقادیر بالاتر دلتا-۱۳C) می‌تواند نشان‌دهنده مصرف گیاهان C4 مانند ذرت، سورگوم یا ارزن باشد، یا می‌تواند منابع دریایی را نشان دهد (که در ۱۳C نیز غنی شده‌اند). برای تمایز بین این منابع، مقادیر نیتروژن-۱۵ بررسی می‌شود: رژیم‌های دریایی نیتروژن-۱۵ بالا را نشان می‌دهند، در حالی که رژیم‌های غالب با گیاهان C4 نیتروژن-۱۵ متوسط را نشان می‌دهند. زمینه منطقه‌ای و داده‌های کمکی به روشن شدن اینکه کدام منبع مسئول غنی‌سازی کربن-۱۳ است، کمک می‌کند.

چگونه کیفیت حفظ کلاژن بر نتایج ایزوتوپ تأثیر می‌گذارد؟

تغییرات دیاژنتیکی می‌تواند نسبت‌های ایزوتوپ را در کلاژن استخوان در طول زمان تغییر دهد. شاخص‌های کیفیت کلاژن شامل نسبت اتمی کربن به نیتروژن (باید ۲.۹-۳.۶ باشد) و ترکیب اسید آمینه است. نمونه‌های با حفظ ضعیف با نسبت‌های C:N غیرمعمول یا شواهدی از کلونیزاسیون میکروبی باید از تحلیل‌ها حذف شوند. تأسیسات مدرن طیف‌سنجی جرمی به طور معمول کیفیت کلاژن را قبل از گزارش نتایج ایزوتوپ ارزیابی می‌کنند.

آیا بازسازی رژیم غذایی با ایزوتوپ می‌تواند بین منابع مختلف پروتئین حیوانی تمایز قائل شود؟

تجزیه و تحلیل ایزوتوپ به تنهایی نمی‌تواند به طور قابل اعتماد بین پروتئین گیاه‌خوار (مانند گوزن) و گوشت‌خوار (مانند خرس) بدون اطلاعات اضافی تمایز قائل شود. هر دو نسبت به گیاهان در نیتروژن-۱۵ غنی شده‌اند، اما میزان غنی‌سازی کمی متفاوت است. ترکیب نتایج ایزوتوپ با شواهد جانورباستان‌شناسی (بقایای جانوری و اصلاحات سطح استخوان) بهترین رویکرد را برای شناسایی منابع پروتئین فراهم می‌کند.

خط پایه ایزوتوپی برای تفسیر چگونه ایجاد می‌شود؟

خط پایه با اندازه‌گیری نسبت‌های ایزوتوپ از بقایای جانوری (گیاه‌خواران، گوشت‌خواران، ماهی‌های دریایی) و بقایای گیاهی از همان منطقه و دوره زمانی بقایای انسانی ساخته می‌شود. این محدوده مقادیر ایزوتوپ برای غذاهای بالقوه را تعیین می‌کند. اگر خطوط پایه در دسترس نباشد، می‌توان از مقادیر منتشر شده از مناطق از نظر اکولوژیکی مشابه استفاده کرد، اگرچه این امر عدم قطعیت را ایجاد می‌کند. مطالعات دقیق جانوری و گیاهی به طور ایده‌آل در کنار تجزیه و تحلیل ایزوتوپ رژیم غذایی انجام می‌شود.

غنی‌سازی بالای نیتروژن-۱۵ چه چیزی را نشان می‌دهد؟

نیتروژن-۱۵ بالا (مقادیر بالای دلتا-۱۵N) نشان‌دهنده رژیم غذایی غنی از پروتئین حیوانی، به ویژه از منابع دریایی یا حیوانات شکارچی است. رژیم‌های غذایی دریایی به طور مداوم بالاترین غنی‌سازی نیتروژن-۱۵ را نشان می‌دهند زیرا شبکه‌های غذایی دریایی طولانی‌تر (سطوح تغذیه‌ای بیشتر) نسبت به سیستم‌های زمینی هستند و غنی‌سازی نیتروژن-۱۵ را تقویت می‌کنند. گوشت‌خواران زمینی و جمعیت‌های ماهی‌خوار آب شیرین نیز نیتروژن-۱۵ بالایی را نشان می‌دهند. رژیم‌های گیاهی مقادیر پایین نیتروژن-۱۵ را نشان می‌دهند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Schoeninger, M. J., & DeNiro, M. J. (1983). Nitrogen and carbon isotopic composition of bone collagen from marine and terrestrial animals. Geochimica et Cosmochimica Acta, 47(4), 625-639.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Ambrose, S. H. (1990). Preparation and characterization of bone and tooth collagen for isotopic analysis. Journal of Archaeological Science, 17(4), 431-451.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Katzenberg, M. A. (2008). Stable isotope analysis: a tool for studying past diet, demography, and life history. In M. A. Katzenberg & S. R. Saunders (Eds.), Biological Anthropology of the Human Skeleton (pp. 413-441). Wiley-Liss.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.