Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

کالریمتر ی تراوشی ایزوترمال

معرفی‌شده توسط
Terrence Wiseman
سال
1989
نوع
Biophysical technique
خانواده
Thermodynamic Characterization

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

کالریمتر ی تراوشی ایزوترمال (ITC) یک تکنیک ترمودینامیکی است که گرمای آزاد شده یا جذب شده در طول رویدادهای اتصال زیست مولکولی را در دمای ثابت اندازه‌گیری می‌کند.

ITC که در سال ۱۹۸۹ توسط وایزمن و همکارانش توسعه یافت، به طور مستقیم وابستگی اتصال (Kd)، آنتالپی (ΔH) و انتروپی (ΔS) را در یک آزمایش واحد تعیین می‌کند و آن را به یکی از جامع‌ترین روش‌ها برای مشخصه‌سازی برهم‌کنش‌های مولکولی بدون نیاز به برچسب یا تثبیت تبدیل می‌کند.

شهود پشت روش

هنگامی که دو مولکول به هم متصل می‌شوند، پیوندهای شیمیایی شکسته و تشکیل می‌شوند؛ انرژی به صورت گرما آزاد یا جذب می‌شود. ITC این گرما را با نظارت بر توان مورد نیاز برای حفظ دمای سلول نمونه و سلول مرجع در حالت یکسان، در حالی که لیگاند به محلول پروتئین تیتراسیون می‌شود، به دقت اندازه‌گیری می‌کند. هر تزریق لیگاند باعث اتصال می‌شود و گرما تولید می‌کند. با اشباع شدن پروتئین از لیگاند، اتصال کمتری رخ می‌دهد و تولید گرما کاهش می‌یابد. با برازش گرما در مقابل نسبت مولی به یک مدل اتصال، ثابت اتصال (Kd)، حداکثر گرما (ΔH) و انتروپی ترمودینامیکی (ΔS) استخراج می‌شود.

تاریخ

کالریمتر ی ریشه‌های عمیقی در ترموشیمی دارد، اما کاربردهای بیولوژیکی به دلیل حساسیت تا دهه ۱۹۷۰-۱۹۸۰ محدود بود، زمانی که کالریمترهای میکرو دسته‌ای امکان اندازه‌گیری اثرات گرمایی کوچک را فراهم کردند. معرفی ITC خودکار پیوسته توسط وایزمن در سال ۱۹۸۹، با فعال کردن تیتراسیون‌های سریع با حساسیت در مقیاس فمتومول، این حوزه را متحول کرد. ITC در دهه‌های ۱۹۹۰-۲۰۰۰ به استاندارد غربالگری دارو و مشخصه‌سازی زیست مولکولی تبدیل شد. دستگاه‌های مدرن (Malvern MicroCal، TA Instruments) کاملاً خودکار و با مدیریت نمونه یکپارچه شده‌اند و ITC را در آزمایشگاه‌های داروسازی و زیست‌شناسی ساختاری معمول کرده‌اند.

چه زمانی استفاده شود

ITC را برای مشخصه‌سازی هر برهم‌کنش دوتایی به کار ببرید: پروتئین-لیگاند، پروتئین-پروتئین، پروتئین-DNA، DNA-RNA و غیره. ITC زمانی بهینه است که Kd در محدوده میکرومولار تا پیکومولار باشد (اتصال قوی‌تر نیاز به محلول‌های بسیار رقیق دارد؛ اتصال ضعیف‌تر نیاز به غلظت‌های بالا دارد). ITC نیازی به برچسب ندارد و پارامترهای ترمودینامیکی را مستقیماً اندازه‌گیری می‌کند. فرض می‌کند که اتصال در مقیاس زمانی آزمایش به تعادل می‌رسد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • سینتیک کند: هر نقطه تیتراسیون چندین دقیقه طول می‌کشد؛ یک آزمایش کامل ممکن است ۱-۲ ساعت طول بکشد
  • حساسیت محدود در اتصال بسیار قوی (Kd < ۱ نانومولار): نیاز به محلول‌های بسیار رقیق دارد و عدم قطعیت عملی را افزایش می‌دهد
  • اتصال بسیار ضعیف (Kd > ۱ میلی‌مولار): نیاز به غلظت‌های غیرعملی و گرمای زیاد دارد که اندازه‌گیری دقیق آن‌ها دشوار است
  • نمونه‌های آگلومره یا ناهمگن گرمای کاذب تولید می‌کنند و تفسیر را گیج می‌کنند

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • بدون برچسب: نیازی به تگ‌های فلورسنت یا رادیواکتیو نیست؛ گرمای اتصال را مستقیماً تشخیص می‌دهد
  • اطلاعات جامع ترمودینامیکی: به طور همزمان Kd، ΔH و ΔS را از یک تیتراسیون اندازه‌گیری می‌کند
  • مستقل از مدل: فرض مدل اتصال را نمی‌کند؛ داده‌ها اغلب رفتار اتصال را که از سینتیک به تنهایی آشکار نیست، نشان می‌دهند
  • برای هر برهم‌کنش اتصال، از جمله برهم‌کنش‌های ضعیف و غیر اختصاصی کار می‌کند

کاربردها

  • غربالگری وابستگی اتصال دارو: تعیین سریع ثابت‌های اتصال کاندیداهای داروی مولکول کوچک به پروتئین‌های هدف
  • مشخصه‌سازی برهم‌کنش پروتئین-پروتئین: اندازه‌گیری وابستگی اتصال و ترمودینامیک کمپلکس‌های آنزیم-بستر یا آنتی‌بادی-آنتی‌ژن
  • مطالعات اتصال DNA-لیگاند: کمی‌سازی درهم‌تنیدگی و اتصال شیاری داروهای ضد سرطان و محصولات طبیعی
  • اعتبارسنجی مطالعات ساختاری و جهش‌زایی: تأیید باقی‌مانده‌های محل اتصال پیش‌بینی شده با اندازه‌گیری ترمودینامیک اتصال پروتئین‌های جهش‌یافته

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

یک نمونه پروتئین در سلول نمونه ITC (معمولاً ۱.۴ میلی‌لیتر) در دمای ثابت (۳۷ درجه سانتی‌گراد یا دمای انتخابی کاربر) قرار می‌گیرد.

2

محلول لیگاند در یک سرنگ ۲۵۰ میکرولیتری بالای سلول نمونه بارگذاری می‌شود؛ اولین تزریق ۲ میکرولیتری معمولاً دور ریخته می‌شود (برای تجزیه و تحلیل استفاده نمی‌شود).

3

تزریق‌های متوالی ۱۰ میکرولیتری لیگاند انجام می‌شود؛ هر رویداد اتصال گرما آزاد می‌کند که توسط یک کالریمتر حساس اندازه‌گیری می‌شود.

4

گرما در هر تزریق در مقابل نسبت مولی رسم می‌شود؛ داده‌ها به یک مدل اتصال (معمولاً اتصال تک سایتی یا دو سایتی) برازش داده می‌شوند.

5

برازش Kd (ثابت تفکیک)، ΔH (آنتالپی) و n (تعداد سایت‌های اتصال) را نتیجه می‌دهد؛ ΔS از ΔG = ΔH - TΔS محاسبه می‌شود.

دام‌های رایج

  • عدم محاسبه گرمای رقت: همیشه رقت لیگاند را در بافر به تنهایی اندازه‌گیری کنید تا گرمای پس‌زمینه را کم کنید
  • اجبار داده‌ها به مدل اتصال تک سایتی در حالی که دو یا چند سایت وجود دارد؛ مدل‌های متعدد را امتحان کنید
  • ادامه تجزیه و تحلیل در حالی که پروتئین‌ها آگلومره شده‌اند؛ ابتدا پراکندگی نور دینامیکی یا کروماتوگرافی حذف اندازه را انجام دهید

پرسش‌های متداول

ΔH منفی در ITC به چه معناست؟

ΔH منفی به این معنی است که واکنش اتصال گرما آزاد می‌کند (گرمازا). این برای اکثر برهم‌کنش‌های پروتئین-لیگاند که در آن برهم‌کنش‌های الکترواستاتیک و واندروالسی مطلوب غالب هستند، معمول است. ΔH مثبت نشان‌دهنده اتصال گرماگیر است که کمتر رایج است اما می‌تواند در برهم‌کنش‌های ناشی از انتروپی رخ دهد.

Kd از داده‌های ITC چگونه تعیین می‌شود؟

حداکثر گرمای هر تزریق در مقابل نسبت مولی (لیگاند/پروتئین) رسم می‌شود. منحنی‌های تیتراسیون با نزدیک شدن به اشباع، صاف می‌شوند. منحنی به یک مدل اتصال برازش داده می‌شود؛ Kd غلظت لیگاند در جایی است که اتصال ۵۰٪ اشباع شده است. شکل و موقعیت منحنی تیتراسیون Kd و همکاری اتصال را نشان می‌دهد.

چرا اولین تزریق اغلب در ITC دور ریخته می‌شود؟

اولین تزریق کوچک (معمولاً ۲ میکرولیتری) به دلیل هندسه سلول و سرنگ به خوبی مخلوط نمی‌شود. این باعث ایجاد گرمای غیرعادی می‌شود. تمام تزریق‌های ۱۰ میکرولیتری بعدی به طور قابل تکرار مخلوط می‌شوند، بنابراین داده‌های تزریق ۲ به بعد معمولاً برای تجزیه و تحلیل استفاده می‌شوند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Wiseman, T., Williston, S., Brandts, J. F., & Lin, L. N. (1989). Rapid measurement of binding constants and heats of binding using a new titration calorimeter. Analytical Biochemistry, 179(1), 131-137.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Garbett, N. C., & Chaires, J. B. (2012). Binding: A statistical thermodynamic model. Biophysical Journal, 86(6), 3493-3494.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.