Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل تفسیری اسناد — خوانش کیفی متون و سوابق

معرفی‌شده توسط
Glenn Bowen (systematic method); Lindsay Prior (social use of documents)
سال
2000s (building on hermeneutic traditions from the 20th century)
نوع
Qualitative document-based research method
خانواده
Qualitative design / analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل تفسیری اسناد، روشی کیفی است که به طور نظام‌مند اسناد کتبی، بصری یا دیجیتال را بررسی می‌کند تا معنای آن‌ها را در بافت‌های اجتماعی، تاریخی و نهادی‌شان بسازد. این روش به جای شمارش صرف مقوله‌های محتوا، اسناد را به عنوان مصنوعات اجتماعی می‌خواند و نه تنها می‌پرسد که یک سند چه می‌گوید، بلکه می‌پرسد چه کاری انجام می‌دهد، چه کسی آن را تولید کرده، با چه هدفی، و چه فرضیاتی را در خود رمزگذاری کرده است. این رویکرد از سنت‌های هرمنوتیکی و تفسیری بهره می‌برد تا بین بندهای منفرد و بافت گسترده‌تر که در آن ایجاد شده‌اند، حرکت کند.

شهود پشت روش

به گزارشی از سیاست دولتی در مورد تعطیلی مدارس فکر کنید. تحلیل محتوا ممکن است تعداد دفعاتی را که کلمه «جامعه» ظاهر می‌شود، بشمارد. تحلیل تفسیری اسناد فراتر می‌رود: می‌پرسد چه فرضیاتی درباره جوامع در زبان نهفته است، صدای چه کسانی گزارش را شکل داده است، چه چارچوب‌های جایگزینی خاموش شده‌اند، و سند چگونه بازیگران مختلف را موقعیت‌بندی می‌کند. تحلیلگر به صورت تکراری می‌خواند — از عبارات خاص به معنای گسترده‌تر، و سپس دوباره به عقب — بسیار شبیه به خواندن یک رمان برای زیرمتن آن به جای صرفاً طرح داستان. سند به عنوان یک ظرف خنثی از حقایق تلقی نمی‌شود، بلکه به عنوان یک متن ساخته شده که نشان می‌دهد چگونه نویسندگانش جهان را درک کرده‌اند.

تاریخ

تحلیل اسناد ریشه‌هایی در پژوهش تاریخی و تحقیقات آرشیوی دارد که به قرن نوزدهم بازمی‌گردد. در علوم اجتماعی، استفاده نظام‌مند از اسناد به عنوان داده‌های کیفی اولیه توسط مطالعه برجسته W.I. Thomas و Florian Znaniecki با عنوان «دهقان لهستانی در اروپا و آمریکا» (۱۹۱۸–۱۹۲۰) که به شدت به نامه‌های شخصی متکی بود، پیشرفت کرد. کتاب «استفاده از اسناد در تحقیقات اجتماعی» نوشته Lindsay Prior (۲۰۰۳) یک چارچوب جامعه‌شناختی دقیق برای تلقی اسناد به عنوان بازیگران در زندگی اجتماعی به جای صرف شواهدی درباره آن، ایجاد کرد. مقاله روش‌شناختی Glenn Bowen در سال ۲۰۰۹ یک چارچوب عملی پر استناد برای تحلیل اسناد به عنوان یک روش تحقیق کیفی، از جمله معیارهای ارزیابی که اکنون به طور معمول در دوره‌های تحقیقات کیفی تدریس می‌شوند، ارائه داد.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که اسناد خود منبع اصلی داده‌ها هستند و زمانی که سؤال تحقیق بر معنا، چارچوب‌بندی، منطق نهادی، یا ساخت اجتماعی متمرکز است و نه بر تجربه زیسته فردی، از تحلیل تفسیری اسناد استفاده کنید. این روش برای تحقیقات تاریخی، تحلیل سیاست، مطالعات سازمانی و مطالعات رسانه‌ای مناسب است. این روش زمانی مناسب است که مصاحبه یا مشاهده عملی نباشد — به عنوان مثال، هنگام مطالعه رویدادهای گذشته یا محیط‌های غیرقابل دسترس — یا زمانی که اسناد دیدگاهی متمایز را ارائه می‌دهند که از طریق روش‌های دیگر در دسترس نیست. زمانی که هدف اندازه‌گیری فراوانی یا شیوع مقوله‌های محتوا است (تحلیل محتوای کمی مناسب‌تر است)، زمانی که اسناد در دسترس نیستند یا دسترسی محدود است، یا زمانی که سؤال تحقیق نیاز به درک تجربه ذهنی شرکت‌کنندگان به شیوه‌ای دارد که اسناد نمی‌توانند آن را آشکار کنند، از آن استفاده نکنید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • اسناد برای اهدافی غیر از تحقیق تولید می‌شوند؛ ممکن است اطلاعات را به شیوه‌هایی که تشخیص آن‌ها دشوار است، حذف، پنهان یا تحریف کنند.
  • دسترسی به اسناد مرتبط اغلب به دلیل محرمانگی، دروازه‌بانی نهادی، یا شکاف‌های آرشیوی محدود می‌شود.
  • خوانش‌های تفسیری به پژوهشگر وابسته هستند: تحلیلگران مختلف ممکن است خوانش‌های معتبر متفاوتی از یک متن واحد بسازند.
  • اسناد به ندرت تجربه زیسته یا استدلال درونی بازیگرانی را که آن‌ها را تولید کرده‌اند، ثبت می‌کنند؛ استنتاج در مورد قصد باید با احتیاط انجام شود.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • اسناد داده‌های طبیعی هستند که مستقل از فرآیند تحقیق وجود دارند و از اثرات واکنشی رایج در مصاحبه‌ها اجتناب می‌کنند.
  • امکان دسترسی به فرآیندهای تاریخی، نهادی و سیاستی را فراهم می‌کند که نمی‌توان مستقیماً مشاهده کرد یا از طریق مصاحبه‌ها بازسازی کرد.
  • هنگامی که یک مجموعه غنی از اسناد از قبل وجود دارد، مقرون به صرفه است؛ نیازی به تولید داده‌های جدید از شرکت‌کنندگان نیست.
  • رویکرد تفسیری، فرضیات ناگفته، روابط قدرت و چارچوب‌بندی‌هایی را که خوانش سطحی از دست می‌دهد، آشکار می‌کند.
  • طراحی انعطاف‌پذیر مجموعه اسناد امکان ادغام با سایر روش‌های کیفی (مثل سه‌گانه‌سازی با مصاحبه‌ها یا مشاهده قوم‌نگاری) را فراهم می‌کند.

کاربردها

  • تجزیه و تحلیل متون سیاست دولتی، چارچوب‌های درسی، یا قوانین برای آشکار کردن فرضیات و ارزش‌های نهفته در سیاست آموزش یا بهداشت.
  • بررسی اسناد سازمانی — برنامه‌های استراتژیک، صورتجلسات، گزارش‌های سالانه — برای درک چگونگی ساخت هویت و اولویت‌های نهادها.
  • مطالعه آرشیوهای تاریخی، مکاتبات، یا خاطرات برای بازسازی چگونگی درک بازیگران گذشته از شرایط اجتماعی خود.
  • تحقیق در مورد متون رسانه‌ای، پست‌های رسانه‌های اجتماعی، یا انجمن‌های آنلاین برای درک چگونگی چارچوب‌بندی مسائل اجتماعی توسط گفتمان عمومی.
  • مرور دستورالعمل‌های منتشر شده، پروتکل‌های بالینی، یا استانداردهای حرفه‌ای برای شناسایی چگونگی رمزگذاری و مناقشه هنجارهای انضباطی.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پژوهشگر مجموعه اسناد مرتبط با سؤال تحقیق را شناسایی و جمع‌آوری می‌کند. منابع ممکن است شامل گزارش‌های نهادی، اسناد سیاستی، صورتجلسات، مکاتبات، متون رسانه‌ای، یا مطالب آنلاین باشد. نمونه‌گیری هدفمند انتخاب را هدایت می‌کند: اسناد انتخاب می‌شوند زیرا احتمالاً پدیده مورد مطالعه را روشن می‌کنند، نه به این دلیل که نمونه‌ای نماینده آماری را تشکیل می‌دهند.

2

هر سند از نظر اصالت (آیا واقعی است؟)، اعتبار (آیا عاری از سوگیری است، یا چگونه سوگیری دارد؟)، نمایندگی (آیا این در مجموعه اسناد معمول است یا استثنایی؟) و معنا (آیا متن واضح و قابل فهم است؟) ارزیابی می‌شود. این ارزیابی انتقادی — اقتباس شده از نقد منابع تاریخی — مانع از آن می‌شود که پژوهشگر اسناد را به عنوان حساب‌های صرفاً واقعی تلقی کند.

3

اسناد با دقت و مکرراً خوانده می‌شوند و پژوهشگر بندهای مهم، مفاهیم تکرارشونده، سکوت‌ها و تناقضات را یادداشت می‌کند. کدهای اولیه یا یادداشت‌های تحلیلی در طول این مرحله خواندن غوطه‌ورانه تولید می‌شوند. پژوهشگر آگاهی تأملی را حفظ می‌کند که چگونه افق تفسیری خود او آنچه را که در متن متوجه می‌شود، شکل می‌دهد.

4

بندهای کدگذاری شده و یادداشت‌های تحلیلی تحت تحلیل تفسیری قرار می‌گیرند: الگوها شناسایی می‌شوند، تنش‌ها بررسی می‌شوند، و منطق اجتماعی یا نهادی زیربنای متن آشکار می‌شود. تحلیلگر به صورت هرمنوتیکی حرکت می‌کند — بین جزء و کل، بین اسناد منفرد و مجموعه گسترده‌تر، بین متن و بافت تولید آن — برای ساختن یک خوانش غنی و لایه‌لایه.

5

یافته‌ها در یک روایت تفسیری منسجم که به سؤال تحقیق می‌پردازد، ادغام می‌شوند. این روایت مضامین و معانی کلیدی را که تحلیلگر ساخته است، ارائه می‌دهد، که بر شواهد متنی خاص استوار است و در بافت اجتماعی، تاریخی یا نهادی گسترده‌تری که اسناد را شکل داده، قرار گرفته است.

دام‌های رایج

  • تلقی اسناد به عنوان حقایق شفاف — پذیرش آنچه یک سند بیان می‌کند بدون در نظر گرفتن اینکه چه کسی آن را تولید کرده، برای چه مخاطبی، و با چه منافعی، منجر به تحلیلی ساده‌لوحانه به جای تفسیری می‌شود.
  • نادیده گرفتن بافت تولید — یک متن واحد بسته به زمان، مکان و توسط چه کسی ایجاد شده است، معانی متفاوتی دارد؛ خوانش خارج از بافت، اعتبار تفسیری را تضعیف می‌کند.
  • نقل قول انتخابی بدون اشباع — انتخاب گزینشی بندهایی که فرضیه پژوهشگر را تأیید می‌کنند در حالی که شواهد متناقض را نادیده می‌گیرند، یک روایت ناقص به جای یک روایت دقیق تولید می‌کند.
  • اشتباه گرفتن تحلیل اسناد با تحلیل گفتمان — تحلیل تفسیری اسناد بر استفاده اجتماعی و معنای اسناد به عنوان مصنوعات تمرکز دارد؛ تحلیل گفتمان انتقادی علاوه بر این ساختار زبانی و روابط قدرت در متن را بررسی می‌کند؛ این دو هم‌پوشانی دارند اما یکسان نیستند.
  • گزارش‌دهی ناکافی تأمل — چارچوب تفسیری پژوهشگر به ناچار معانی ساخته شده را شکل می‌دهد؛ عدم شفاف‌سازی این موضوع، اعتبار یافته‌ها را تضعیف می‌کند.

پرسش‌های متداول

چه چیزی به عنوان یک سند محسوب می‌شود؟

در تحلیل تفسیری اسناد، «سند» به طور گسترده برای شامل شدن هر مصنوعاتی که معنا را در قالب کتبی، بصری یا دیجیتال ثبت می‌کند، استفاده می‌شود: گزارش‌های رسمی، مقالات سیاستی، نامه‌ها، خاطرات، صورتجلسات، عکس‌ها، وب‌سایت‌ها، پست‌های رسانه‌های اجتماعی و متون منتشر شده. معیار کلیدی این است که مورد قبل و مستقل از تحقیق برای هدفی تولید شده باشد.

تحلیل تفسیری اسناد چگونه با تحلیل محتوا متفاوت است؟

تحلیل محتوا — به ویژه تحلیل محتوای کمی — معمولاً دسته‌بندی‌های از پیش تعیین شده را در سراسر یک مجموعه کدگذاری و شمارش می‌کند. تحلیل تفسیری اسناد اولویت را به ساخت معنا از اسناد در بافت، توجه به ظرافت، تناقض، و آنچه گفته نشده است، می‌دهد. تحلیل تفسیری اسناد استقرایی و هرمنوتیکی است؛ تحلیل محتوا اغلب قیاسی و نظام‌مند به معنایی ساختاریافته‌تر و قابل تکرار است.

به چند سند نیاز دارم؟

قانون ثابتی وجود ندارد. مجموعه اسناد باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا به طور کافی به سؤال تحقیق پاسخ دهد و به اشباع تحلیلی برسد — نقطه‌ای که اسناد اضافی هیچ مضمون جدیدی را به دست نمی‌دهند. یک مطالعه متمرکز ممکن است پنج تا بیست سند کلیدی را به عمق تحلیل کند؛ یک مطالعه تاریخی گسترده‌تر ممکن است صدها سند را شامل شود. عمق خواندن به طور کلی در رویکردهای تفسیری اولویت بیشتری نسبت به گستردگی مجموعه اسناد دارد.

آیا تحلیل تفسیری اسناد می‌تواند با مصاحبه‌ها یا قوم‌نگاری ترکیب شود؟

بله، و این اغلب مفید است. اسناد می‌توانند برای سه‌گانه‌سازی یافته‌های مصاحبه‌ها، برای بافت‌بندی مشاهدات قوم‌نگارانه، یا برای دسترسی به سوابق رسمی نهادی که بازیگران ممکن است به طور کامل به خاطر نیاورند یا مایل به بحث در مورد آن‌ها نباشند، استفاده شوند. طرح‌های کیفی ترکیبی که تحلیل اسناد را با سایر منابع داده ادغام می‌کنند، روایت تفسیری را تقویت می‌کنند.

چگونه در تحلیل تفسیری اسناد، دقت را برقرار کنم؟

دقت از طریق مستندسازی شفاف تصمیمات نمونه‌گیری و معیارهای ارزیابی، یادداشت‌برداری تأملی در طول تحلیل، استوار کردن تفاسیر بر شواهد متنی خاص، بررسی اعضا یا بحث همکاران در صورت امکان، و ارائه یک مسیر حسابرسی دقیق برای ارزیابی اعتبار ادعاهای تفسیری توسط خوانندگان، نشان داده می‌شود.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Prior, L. (2003). Using Documents in Social Research. Sage.

    شابک: 978-0761972198
    کپی شد.