Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل پدیدارشناختی تفسیری

معرفی‌شده توسط
Jonathan A. Smith
سال
1999
نوع
Method
خانواده
interpretive-psychological

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل پدیدارشناختی تفسیری (IPA) یک روش تحقیق کیفی است که چگونگی درک مردم از تجربیات مهم شخصی را بررسی می‌کند.

IPA که توسط جاناتان اسمیت (۱۹۹۹) توسعه یافته و ریشه در پدیدارشناسی و هرمنوتیک دارد، تجربه فردی را به تفصیل بررسی کرده و سپس الگوهای مشترک را شناسایی می‌کند؛ این روش بر ایدیوگرافیک (خاص) تأکید دارد و بر اصل هرمنوتیک دوگانه عمل می‌کند: پژوهشگر، تفاسیر شرکت‌کنندگان از تجربه زیسته خود را تفسیر می‌کند.

شهود پشت روش

IPA به تنش کلیدی در تحقیق کیفی می‌پردازد: تجربه زیسته شرکت‌کنندگان ذاتاً شخصی و موقعیتی است، در حالی که پژوهشگران به دنبال شناسایی الگوها و معانی هستند. IPA به جای تجمیع داده‌ها برای شناسایی ساختارهای جهانی (مانند پدیدارشناسی) یا مضامین گسترده (مانند تحلیل مضمونی)، تحلیل دقیق هر مورد فردی را در اولویت قرار می‌دهد و بررسی می‌کند که چگونه آن فرد از تجربه معنا می‌سازد. «هرمنوتیک دوگانه» به این معناست که پژوهشگر درگیر کار تفسیری است: اول، شرکت‌کنندگان تجربه خود را تفسیر می‌کنند (هرمنوتیک اول)؛ دوم، پژوهشگر تفاسیر شرکت‌کنندگان را تفسیر می‌کند (هرمنوتیک دوم). IPA به ویژه برای روانشناسی، تحقیقات بهداشتی و هر میدانی که چگونگی پیمایش هویت، بیماری، روابط یا گذارهای مهم زندگی توسط افراد را بررسی می‌کند، ارزشمند است.

تاریخ

جاناتان اسمیت IPA را در اواخر دهه ۱۹۹۰ (اسمیت ۱۹۹۹) توسعه داد، که در ابتدا برای تحقیقات روانشناختی در مورد گذارهای زندگی بود. اسمیت و همکاران (۲۰۰۹) متنی روش‌شناختی جامع برای استانداردسازی رویه‌های IPA تولید کردند. IPA به طور فزاینده‌ای در روانشناسی سلامت، پرستاری، مددکاری اجتماعی و مشاوره محبوب شده است، به ویژه برای مطالعه معناسازی در مورد شرایط سلامتی، روابط و هویت. اسمیت (۲۰۱۵) راهنمایی‌هایی را برای روانشناسی کیفی به طور کلی‌تر گسترش داد. IPA یک نقطه میانی مهم بین پدیدارشناسی (جستجوی جوهره‌های جهانی) و رویکردهای توصیفی غیرنظری (فهرست کردن آنچه افراد گفتند بدون تفسیر) است.

چه زمانی استفاده شود

زمانی از IPA استفاده کنید که به دنبال درک شخصی و دقیق از چگونگی درک مردم از تجربیات مهم هستید. ایده‌آل برای تحقیقاتی که گذارهای هویتی (والد شدن، تشخیص بیماری، تغییر شغل)، واکنش به بیماری یا ناملایمات، تجربیات روابط مهم، یا رویدادهای مهم زندگی را بررسی می‌کنند. IPA برای تحقیقات اکتشافی که پدیده به خوبی درک نشده است یا جایی که تنوع فردی مورد انتظار و ارزشمند است، مناسب است. IPA برای تحقیقاتی که نیاز به نمونه‌های بزرگ، تعمیم آماری یا آزمون فرضیه‌های از پیش تعیین شده دارند، کمتر مناسب است. IPA در روانشناسی، مشاوره، پرستاری و علوم اجتماعی که درک معناسازی ذهنی در آنها مرکزی است، برتری دارد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • اندازه کوچک نمونه، قابلیت تعمیم را محدود می‌کند؛ یافته‌ها افراد خاصی را در زمینه‌های خاص توصیف می‌کنند و ممکن است به طور گسترده اعمال نشوند.
  • نیاز به تحلیل بسیار ماهرانه دارد؛ کیفیت تفسیر به حساسیت پژوهشگر به ظرافت‌های روانی و عاطفی بستگی دارد؛ آموزش و نظارت ضروری است.
  • زمان‌بر است: نمونه کوچک اما تحلیل گسترده برای هر مورد؛ تحلیل ۶ مصاحبه دقیق می‌تواند ماه‌ها طول بکشد.
  • هرمنوتیک دوگانه ممکن است تفسیر قابل توجهی از پژوهشگر را معرفی کند؛ اگر بازتابندگی کافی نباشد، مرز بین داده‌ها و تفسیر می‌تواند محو شود.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • تمرکز ایدیوگرافیک به تجربه و تنوع فردی احترام می‌گذارد؛ خوانندگان با افراد واقعی و دیدگاه‌های متمایز آنها روبرو می‌شوند، نه تعمیم‌های انتزاعی.
  • هرمنوتیک دوگانه به صراحت تفسیر پژوهشگر را اذعان می‌کند و شفافیت در مورد چگونگی ساخت معانی را ترویج می‌دهد.
  • تحلیل دقیق مورد به مورد، پیچیدگی و ظرافت را آشکار می‌سازد؛ داستان هر فرد قبل از ادغام در الگوهای بین موردی، روایت می‌شود.
  • برای تحقیقات اکتشافی در روانشناسی و بهداشت بسیار مناسب است؛ یافته‌ها چگونگی پیمایش افراد از گذارها و ساخت هویت و معنا را روشن می‌کنند.

کاربردها

  • درک چگونگی تجربه رشد هویتی و روابط همسالان توسط جوانان مبتلا به بیماری مزمن (دیابت، آسم، بیماری روانی).
  • بررسی تأثیر روانی و عاطفی گذارهای مهم زندگی: والد شدن، بازنشستگی، سوگ، آشکارسازی هویت LGBTQ+.
  • بررسی تجربیات متخصصان مراقبت‌های بهداشتی از پریشانی اخلاقی، فرسودگی شغلی ناشی از دلسوزی، یا برخوردهای تحول‌آفرین با بیمار.
  • تحقیق در مورد تجربیات بیماران و خانواده‌ها در پیمایش تصمیم‌گیری‌های پیچیده سلامت (مانند درمان سرطان، مراقبت تسکینی).
  • بررسی چگونگی ساخت معنا و بهبودی توسط افراد دارای تروما یا تجربیات نامطلوب.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

نمونه کوچکی را به صورت هدفمند از افرادی که تجربه خاصی مرتبط با سوال تحقیق شما دارند، انتخاب کنید (معمولاً ۳ تا ۱۰ شرکت‌کننده). IPA معمولاً با نمونه‌های همگن کار می‌کند (به عنوان مثال، بزرگسالان جوانی که با دیابت نوع ۱ زندگی می‌کنند؛ زنانی که به مادر شدن می‌گذرند). مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته (۴۵ دقیقه تا ۲+ ساعت) انجام دهید و سوالات باز بپرسید که روایت غنی از تجربه را تشویق کند. هدایت مصاحبه‌گر را به حداقل برسانید؛ مسیر شرکت‌کننده را دنبال کنید تا آنچه برای او مهم است را کشف کنید. مصاحبه‌ها را کلمه به کلمه رونویسی کنید، از جمله مکث‌ها و تردیدهایی که ممکن است اهمیت عاطفی را نشان دهند. داده‌ها را تا زمانی که غنای کافی داشته باشید جمع‌آوری کنید؛ IPA نیازی به اشباع ندارد، بلکه به حساب‌های دقیق از هر شرکت‌کننده نیاز دارد.

2

قبل از تحلیل بین موردی، هر مورد را به صورت جداگانه تحلیل کنید و تمرکز ایدیوگرافیک را حفظ نمایید. برای هر مورد: (۱) مصاحبه را چندین بار بخوانید، برداشت‌های اولیه، عبارات جالب و معانی احتمالی را یادداشت کنید. (۲) خط به خط کدگذاری کنید، بخش‌های معنادار را شناسایی کرده و آنچه را که شرکت‌کننده بیان می‌کند و آنچه را که ممکن است از نظر روانی معنا داشته باشد، برچسب بزنید. (۳) مضامین نوظهور را در مورد هر مورد توسعه دهید - خوشه‌هایی از کدها که الگوهای معنایی خاص آن فرد را نشان می‌دهند. (۴) ارتباطات بین مضامین را ترسیم کنید و یک نقشه موضوعی ایجاد کنید که روابط را نشان دهد. پس از تحلیل جداگانه همه موارد، تحلیل بین موردی را انجام دهید: مضامین را در بین شرکت‌کنندگان مقایسه و تضاد کنید و الگوهایی را که در بین موارد طنین‌انداز می‌شوند، ضمن احترام به تفاوت‌های فردی، شناسایی کنید. هدف، مضامین یکنواخت نیست، بلکه درک ظریف از فرآیندهای معناسازی مشترک در میان تنوع فردی است.

3

یافته‌ها را با استفاده از ساختار موضوعی که هم عمق فردی و هم الگوهای بین موردی را در بر می‌گیرد، ارائه دهید. برای هر موضوع اصلی، نقل قول‌های متعدد از شرکت‌کنندگان و تفسیرهای تفسیری ارائه دهید که معنای تجربه را توضیح می‌دهد. تعادل بین صداهای فردی و الگوهای گسترده‌تر را حفظ کنید: خوانندگان باید هم آنچه را که شرکت‌کنندگان فردی تجربه کرده‌اند و هم الگوهایی را که در سراسر گروه ظاهر می‌شوند، درک کنند. یافته‌ها را با توجه به ظرافت، تنوع و پیچیدگی ارائه دهید، نه اینکه برای اصول جهانی بیش از حد ساده‌سازی کنید. نقش پژوهشگر را در ساخت این تفاسیر و چگونگی تولید معنا توسط فرآیند تحلیلی به صراحت اذعان کنید.

دام‌های رایج

  • عجله در تحلیل مورد: تحلیل صرفاً مضامین بین موردی بدون درگیری دقیق با معانی و تناقضات خاص هر شرکت‌کننده.
  • تفسیر بیش از حد یا تحمیل معنای روانی بر داده‌ها؛ پایبندی به آنچه شرکت‌کنندگان واقعاً می‌گویند حیاتی است.
  • عدم حفظ تمرکز ایدیوگرافیک: ارائه مضامینی که تنوع فردی را برای دستیابی به دسته‌بندی‌های مرتب و جهانی از بین می‌برد.
  • بازتابندگی ناکافی: عدم اذعان به نقش پژوهشگر، مفروضات قبلی، یا چگونگی بازتاب تفاسیر در لنز تحلیلگر.

پرسش‌های متداول

IPA چگونه با پدیدارشناسی استاندارد تفاوت دارد؟

هر دو تجربه زیسته را بررسی می‌کنند، اما در دامنه و تحلیل تفاوت دارند. پدیدارشناسی به دنبال شناسایی ساختارهای جهانی یا جوهره‌های یک تجربه در میان بسیاری از افراد است (مانند ساختار اساسی غم). IPA ابتدا معانی فردی و خاص را در اولویت قرار می‌دهد؛ الگوهای بین موردی به صورت ثانویه ظاهر می‌شوند و با توجه به تنوع ارائه می‌شوند. پدیدارشناسی ممکن است از نمونه‌های بزرگتر و تحلیل فردی کمتر دقیق استفاده کند. IPA از نمونه‌های کوچک و تفسیر گسترده مورد به مورد استفاده می‌کند. IPA به صراحت پژوهشگر را به عنوان مفسر می‌پذیرد (هرمنوتیک دوگانه)؛ پدیدارشناسی از طریق براکت‌گذاری، به دنبال حداقل تحمیل تفسیری است.

هرمنوتیک دوگانه چیست و چرا اهمیت دارد؟

اولین هرمنوتیک: شرکت‌کنندگان تجربه خود را تفسیر می‌کنند و از آن معنا می‌سازند (مثلاً «من تشخیص بیماری خود را فرصتی برای ارزیابی مجدد زندگی‌ام می‌بینم»). دومین هرمنوتیک: پژوهشگر تفاسیر شرکت‌کنندگان را تفسیر می‌کند (مثلاً تحلیل اینکه چه معنایی دارد که این فرد بیماری را به عنوان یک فرصت قاب‌بندی می‌کند). هرمنوتیک دوگانه این واقعیت را آشکار می‌سازد که یافته‌های تحقیق بازتاب مستقیم تجربه نیستند، بلکه از طریق کار تحلیلی و تفسیری پژوهشگر ساخته می‌شوند. این شفافیت مهم است: خوانندگان درک می‌کنند که یافته‌ها نمایانگر تفسیر یک تحلیلگر هستند، نه حقایق عینی. همچنین نقش فعال پژوهشگر را به جای ادعای مشاهده بی‌طرفانه اذعان می‌کند.

آیا IPA را می‌توان با بیش از ۱۰ شرکت‌کننده انجام داد؟

دقیقاً، IPA بر نمونه‌های کوچک (۳ تا ۱۰) تأکید دارد تا تحلیل ایدیوگرافیک دقیق هر مورد را امکان‌پذیر سازد. مطالعاتی با ۱۲ تا ۱۵ شرکت‌کننده وجود دارد اما چالش‌برانگیز می‌شوند: تحلیل دقیق درون موردی کمتر جامع می‌شود. اگر شرکت‌کنندگان بیشتری دارید، در نظر بگیرید که آیا تحلیل عمیق و ایدیوگرافیک هر مورد هنوز قابل دستیابی است یا اینکه تحلیل مضمونی یا روش دیگری ممکن است مناسب‌تر باشد. روح IPA عمق بر گستردگی است؛ نمونه‌های بزرگتر معمولاً نیاز به کار کمتر دقیق مورد به مورد دارند.

چگونه اطمینان حاصل کنم که تفسیر من بر اساس داده‌ها است و نه تفسیر بیش از حد؟

به کلمات شرکت‌کنندگان نزدیک بمانید؛ تفاسیر باید با آنچه آنها گفتند توجیه شوند. از نقل قول‌های مستقیم و گسترده استفاده کنید تا خوانندگان بتوانند شواهد را ببینند. هنگامی که تفسیر فراتر از اظهارات صریح می‌رود (مانند استنباط فرآیندهای روانی)، گام از داده به تفسیر را روشن کنید. همتایابی (بحث در مورد تفاسیر خود با یک همکار) می‌تواند امکان‌پذیری را ارزیابی کند. بررسی اعضا (به اشتراک گذاشتن تفاسیر با شرکت‌کنندگان) می‌تواند تأیید کند که آیا درک شما طنین‌انداز می‌شود. فرآیند تحلیلی خود را در یادداشت‌ها مستند کنید و زنجیره استدلال را نشان دهید. در مورد ابهامات، تناقضات، یا تفاسیر جایگزینی که در نظر گرفتید، صادق باشید.

اگر فرضیه یا نظریه از پیش موجودی دارم که می‌خواهم آن را آزمایش کنم، آیا باید از IPA استفاده کنم؟

در حالت ایده‌آل خیر. IPA اکتشافی است و برای درک چگونگی درک مردم از تجربیات بدون تحمیل چارچوب‌های از پیش تعیین شده طراحی شده است. اگر فرضیه خاصی برای آزمایش دارید، روش‌های کمی یا رویکرد کیفی قیاسی (آزمون نظریه) را در نظر بگیرید. با این حال، IPA می‌تواند مبتنی بر نظریه باشد: استفاده از نظریه برای هدایت سوالات تحقیق یا تفسیر تحلیلی مناسب است. اما IPA نباید با قرار دادن داده‌ها در یک نظریه آغاز شود؛ بلکه اجازه دهید معانی ظاهر شوند و سپس آنها را به نظریه‌های موجود مرتبط کنید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Smith, J. A. (1999). Towards a relational self: Social engagement during pregnancy and first-time motherhood. British Journal of Social Psychology, 38(4), 409–426.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Smith, J. A., Flowers, P., & Larkin, M. (2009). Interpretative phenomenological analysis: Theory, method and research. Sage Publications.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Smith, J. A. (Ed.). (2015). Qualitative psychology: A practical guide to research methods (3rd ed.). Sage Publications.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.