تحلیل فریز تداخلسنجی
- معرفیشده توسط
- Thomas Young and Daniel Malus
- سال
- 1801
- نوع
- Pattern analysis algorithm
- خانواده
- Measurement
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
تحلیل فریز تداخلسنجی یک روش محاسباتی برای استخراج اطلاعات کمی از الگوهای فریز تداخلی ثبت شده در سیستمهای نوری است. این رویکرد که ریشه در آزمایش شکاف دوگانه توماس یانگ در سال ۱۸۰۱ دارد و در اندازهشناسی قرن بیستم رسمی شد، الگوهای فضایی تداخل سازنده و ویرانگر را برای اندازهگیری توپوگرافی سطح، انحرافات نوری، توزیع ضریب شکست و سایر خواص نوری با دقت بالا تفسیر میکند.
شهود پشت روش
هنگامی که دو موج نور همدوس با هم تداخل میکنند، الگوی فریزی از باندهای روشن و تاریک متناوب ایجاد میکنند که موقعیت آنها اختلاف فاز بین امواج را کد میکند. هر فریز مربوط به تغییر فاز ۲π (اختلاف مسیر یک طول موج) است. با تحلیل شکل، فاصله و جهتگیری فریزها، میتوان توزیع فاز را در سراسر میدان استخراج کرد و از آن توزیع فاز، شکل سطح، تغییرات ضریب شکست یا انحرافات نوری را استنباط نمود. الگوریتمهای مدرن فاز پیچیده شده (مُدولو ۲π) را باز میکنند و نویز را فیلتر میکنند تا اطلاعات توپوگرافیک یا نوری با وفاداری بالا بازیابی شود.
تاریخ
توماس یانگ آزمایش شکاف دوگانه را در سال ۱۸۰۱ معرفی کرد و تداخل را به عنوان یک پدیده موجی تثبیت نمود. تداخلسنجی نوری در قرن بیستم با تداخلسنج مایکلسون و تحولات بعدی در تداخلسنجی لیزری به یک ابزار اندازهشناسی عملی تبدیل شد. الگوریتمهای جابجایی فاز، تحلیل فریز خودکار و روشهای باز کردن فاز در دهههای ۱۹۸۰-۱۹۹۰ با ظهور دوربینهای CCD و کامپیوترها پدیدار شدند. امروزه، تداخلسنجی دیجیتال و تکنیکهای جابجایی فاز نور سفید امکان اندازهگیری سریع و با دقت بالای سطح نوری را فراهم میکنند.
چه زمانی استفاده شود
استفاده از تحلیل فریز برای اندازهشناسی نوری دقیق، مشخصهسازی سطح نوری، تست تداخلسنجی و تشخیص نوری فاز-حل شده. این روش زمانی قدرتمند است که فریزهای با کنتراست بالا داشته باشید و بتوانید اندازهگیری دقیقی انجام دهید. تداخلسنجی جابجایی فاز (چندین نوردهی) دقت بالاتری نسبت به تحلیل تک فریمی ارائه میدهد. از تحلیل فریز در تصاویر بسیار نویزی یا با کنتراست پایین بدون پردازش سیگنال کافی اجتناب کنید.
محدودیتها و ملاحظات
- نیاز به نور همدوس و شرایط پایدار؛ لرزش و رانش حرارتی مشکلساز هستند
- دید فریز به بازتابندگی سطح و خواص همدوسی بستگی دارد
- باز کردن فاز غیربدیهی است و میتواند در نواحی با کنتراست ضعیف فریز یا گرادیانهای فاز بالا شکست بخورد
- تفسیر نیازمند دانش هندسه اندازهگیری و چیدمان نوری است
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- دستیابی به دقت اندازهگیری زیر طول موج در شرایط مطلوب، تا ۱۰۰/۱ طول موج یا بهتر
- ارائه اطلاعات دوبعدی تماممیدان در یک اندازهگیری یا توالی واحد
- انطباقپذیری انعطافپذیر با انواع مختلف تداخلسنجها و طول موجها
- الگوریتمهای تثبیتشده و نرمافزارهای تجاری برای پردازش خودکار
- اندازهگیری غیرتهاجمی و بدون تماس مناسب برای سطوح ظریف یا غیرقابل دسترس
کاربردها
- مشخصهسازی سطح نوری و تضمین کیفیت در تولید لنز و آینه
- حسگری جبهه موج و اندازهگیری انحرافات در تلسکوپها و دستگاههای چشمی
- اندازهگیری جابجایی و تغییر شکل سطح با استفاده از تداخلسنجی اسپکل یا هولوگرافیک
- نگاشت ضریب شکست و دما در سیالات و مواد شفاف
- تست نوری نسخههای چشمی و اندازهگیری توپوگرافی قرنیه
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
ثبت تصویر تداخلسنجی با استفاده از دوربین، معمولاً از یک تداخلسنج مایکلسون، توایمن-گرین یا ماخ-زندر، در یک یا چند فریم.
حذف نویز دوربین، آفست پسزمینه و تغییرات روشنایی با استفاده از مسطحسازی یا تفریق پسزمینه.
تبدیل فاز پیچیده شده (۰ تا ۲π) به یک توزیع فاز پیوسته با استفاده از الگوریتمهای باز کردن فاز مانند روشهای دنبالهروی مسیر، هدایتشده با کیفیت یا حداقل نرم.
اعمال فیلتر فضایی (اپراتورهای میانه، گاوسی یا مورفولوژیکی) برای سرکوب نویز باقیمانده و پرشهای فاز کاذب.
تفسیر فاز باز شده برای استخراج نقشههای سطح، پروفیلهای ضریب شکست، ضرایب انحراف نوری یا سایر کمیتهای فیزیکی.
دامهای رایج
- باز کردن نادرست فاز که منجر به خطاهای پلهای یا مصنوعات aliasing در نقشه نهایی میشود
- گیج شدن فاز پیچیده شده (۰–۲π) با فاز مطلق؛ پرشهای فاز در دادههای پیچیده شده غیرفیزیکی هستند
- نادیده گرفتن دید و کنتراست فریز، که قابلیت اطمینان اندازهگیری را کاهش میدهد
- عدم تراز یا لرزش در حین اندازهگیری که باعث رانش فاز زمانی و فریزهای کاذب میشود
پرسشهای متداول
تفاوت بین فاز پیچیده شده و باز شده چیست؟
فاز پیچیده شده از ۰ تا ۲π (یا -π تا π) متغیر است و مستقیماً از الگوی فریز محاسبه میشود. این فاز متناوب و در پرشهای فاز ناپیوسته است. فاز باز شده یک تابع پیوسته است که تناوب ۲π را حذف میکند و امکان تفسیر تغییرات بزرگ فاز را فراهم میآورد. باز کردن فاز برای اندازهگیری کمی ضروری است.
باز کردن فاز چیست و چرا دشوار است؟
باز کردن فاز یک نقشه فاز پیچیده شده (مُدولو ۲π) را به یک توزیع فاز پیوسته تبدیل میکند. این کار دشوار است زیرا پرشهای فاز (باقیماندهها) میتوانند به اشتباه به عنوان نویز تفسیر شوند، به خصوص در نواحی با کنتراست پایین. الگوریتمهای پیشرفته باقیماندهها را تشخیص میدهند، مسیرهای با بالاترین قابلیت اطمینان را دنبال میکنند یا از بهینهسازی سراسری برای به حداقل رساندن خطاها استفاده میکنند.
تداخلسنجی جابجایی فاز چگونه دقت اندازهگیری را بهبود میبخشد؟
جابجایی فاز چندین تداخلسنجی را با جابجاییهای فاز عمدی کنترل شده (معمولاً ۴ یا ۵ فریم) ثبت میکند. این امر امکان استخراج میدان فاز در هر پیکسل را بدون شناسایی فریز فراهم میکند و دقت را تا ۱۰۰/۱ طول موج یا بهتر افزایش میدهد. در مقابل، تحلیل تک فریمی به شمارش فریز متکی است و به ۱/۱۰ طول موج محدود میشود.
دید فریز چیست و چگونه بر اندازهگیری تأثیر میگذارد؟
دید فریز V = (I_max - I_min) / (I_max + I_min) از ۰ تا ۱ متغیر است. دید بالاتر، فریزهای تیزتر و کنتراست فاز بهتری را تضمین میکند. دید پایین (بازتابندگی ضعیف سطح، همدوسی جزئی یا عدم تراز) نسبت سیگنال به نویز اندازهگیری را کاهش میدهد و خطاهای سیستماتیک ایجاد میکند. همیشه برای حداکثر دید فریز بهینه کنید.
روشهای مرتبط
منابع
Malacara, D. (Ed.). (2007). Optical Shop Testing (3rd ed.). John Wiley & Sons.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Huntley, J. M. (1989). Automatic fringe pattern analysis: a review. Optics & Lasers in Engineering, 11(2-3), 243-266.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Wyant, J. C. (1996). White light interferometry. Proceedings of the International Society for Optical Engineering, 2873, 98-107.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.