Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

HMAC (کد احراز هویت پیام مبتنی بر هش)

معرفی‌شده توسط
Hugo Krawczyk
سال
1997
نوع
cryptographic authentication mechanism
خانواده
Message authentication code

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

HMAC (Hash-Based Message Authentication Code) یک الگوریتم رمزنگاری برای احراز هویت پیام‌ها با استفاده از یک کلید مخفی و یک تابع هش است.

HMAC که در RFC 2104 (۱۹۹۷) استاندارد شده است، می‌تواند با هر تابع هش رمزنگاری (مانند SHA-256، SHA-3 و غیره) ترکیب شود تا یک کد احراز هویت پیام (MAC) ایجاد کند. HMAC هم یکپارچگی داده و هم احراز هویت را فراهم می‌کند، و هم خرابی تصادفی و هم دستکاری عمدی را تشخیص می‌دهد و به طور گسترده در امنیت وب (TLS/SSL)، احراز هویت API و پروتکل‌های شبکه استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

HMAC با جاسازی یک کلید مخفی در محاسبه هش به روشی خاص کار می‌کند که از جعل کدهای احراز هویت توسط مهاجمان جلوگیری می‌کند. HMAC به جای الحاق ساده کلید با پیام و هش کردن، از دو عملیات هش تو در تو با مقادیر padding مشتق شده از کلید (ipad و opad) استفاده می‌کند. این طراحی هش دوگانه تضمین می‌کند که حتی اگر مهاجم بتواند برخورد هش را پیدا کند، بدون دانستن کلید مخفی قادر به جعل HMACهای معتبر نخواهد بود.

تاریخ

HMAC توسط Krawczyk، Bellare و Canetti در اواسط دهه ۱۹۹۰ به عنوان یک روش استاندارد و اثبات شده امن برای افزودن احراز هویت به هر تابع هش طراحی شد. این الگوریتم در سال ۱۹۹۷ به عنوان RFC 2104 استاندارد شد و به سرعت در پروتکل‌های رمزنگاری فراگیر شد. این طراحی تا به امروز امن باقی مانده و با تکامل استانداردهای تابع هش، از جمله انتقال از SHA-1 به SHA-256 و سپس به SHA-3، سازگار است.

چه زمانی استفاده شود

HMAC برای احراز هویت پیام در پروتکل‌هایی که هر دو طرف یک کلید مخفی را به اشتراک می‌گذارند ضروری است. هنگامی که نیاز به تأیید عدم تغییر پیام و اینکه پیام از منبع احراز هویت شده آمده است، دارید، از HMAC استفاده کنید. کاربردهای رایج شامل احراز هویت API (امضای درخواست‌ها با HMAC-SHA256)، مدیریت جلسه و لایه‌های احراز هویت اضافی در TLS/SSL است. HMAC برای کاربردهای با سرعت بالا و حساس به امنیت مناسب است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به مدیریت امن کلید مشترک دارد؛ هم فرستنده و هم گیرنده باید کلید مخفی یکسانی را داشته باشند.
  • انکارناپذیری (non-repudiation) را فراهم نمی‌کند؛ هر دو طرف می‌توانند ایجاد یا مجوز دادن به یک پیام را انکار کنند.
  • در برابر حملات بازیابی کلید آسیب‌پذیر است اگر تابع هش زیربنایی شکسته یا مورد سوء استفاده قرار گیرد.
  • حملات زمان‌بندی بر مقایسه HMAC می‌تواند اطلاعاتی در مورد کد صحیح فاش کند اگر تأیید زمان ثابت نباشد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • هم یکپارچگی پیام و هم احراز هویت را در یک عملیات واحد فراهم می‌کند.
  • محاسبه ساده و کارآمد، با سربار محاسباتی حداقل در مقایسه با امضاهای دیجیتال.
  • سازگار با هر تابع هش زیربنایی، که انعطاف‌پذیری در انتخاب الگوریتم را ارائه می‌دهد.
  • از نظر تئوری در صورتی که تابع هش زیربنایی مانند یک اوراکل تصادفی عمل کند، امن است.

کاربردها

  • TLS/SSL/HTTPS برای احراز هویت پیام در اتصالات امن وب
  • احراز هویت API (مانند AWS Signature Version 4) برای امضای درخواست‌های HTTP
  • مدیریت جلسه و تأیید توکن CSRF در برنامه‌های وب
  • IPsec و احراز هویت VPN برای محافظت از ترافیک شبکه
  • امضا و تأیید commit گیت برای یکپارچگی کد
  • ارزهای دیجیتال و بلاکچین برای امضا و تأیید تراکنش‌ها

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

اگر کلید بلندتر از اندازه بلوک تابع هش باشد، آن را هش کنید. اگر کوتاه‌تر باشد، آن را با صفرها تا اندازه بلوک padding کنید.

2

کلید padding شده را با ipad (یک الگوی ثابت) XOR کنید تا کلید داخلی ایجاد شود.

3

کلید داخلی را با پیام الحاق کرده و هش را محاسبه کنید.

4

کلید padding شده اصلی را با opad (یک الگوی ثابت متفاوت) XOR کنید، نتیجه هش داخلی را به آن اضافه کنید و هش نهایی را محاسبه کنید.

دام‌های رایج

  • مقایسه HMACها با استفاده از مقایسه رشته غیر ثابت زمانی، که به حملات زمان‌بندی اجازه می‌دهد تا با مشاهده مدت زمان مقایسه، HMACهای معتبر را جعل کنند.
  • استفاده مجدد از کلیدهای HMAC در پروتکل‌ها یا زمینه‌های مختلف؛ کلیدهای ویژه هر زمینه را با استفاده از KDFها مشتق کنید.
  • استفاده از توابع هش ضعیف در HMAC؛ همیشه از توابع مدرن مانند SHA-256 یا SHA-3 استفاده کنید.
  • انتقال HMACها از طریق کانال‌های رمزنگاری نشده؛ HMAC به تنهایی محرمانگی را فراهم نمی‌کند.

پرسش‌های متداول

چرا HMAC بهتر از صرف الحاق کلید و پیام قبل از هش کردن است؟

الحاق ساده (کلید || پیام) در برابر حملات افزایش طول (length-extension) آسیب‌پذیر است. مهاجم می‌تواند HMAC(کلید || پیام || x) را بدون دانستن کلید، در صورتی که HMAC اصلی را بداند، محاسبه کند. طراحی تو در توی HMAC با padding جداگانه از این حمله جلوگیری می‌کند.

چگونه HMACها را به طور امن مقایسه کنم؟

از توابع مقایسه زمان ثابت (مانند secrets.compare_digest در پایتون) به جای برابری رشته استاندارد استفاده کنید. این امر از حملات زمان‌بندی که به مهاجم اجازه می‌دهد با مشاهده مدت زمان مقایسه، HMACهای معتبر را جعل کند، جلوگیری می‌کند.

آیا می‌توانم از HMAC برای استخراج کلید استفاده کنم؟

HMAC به تنهایی یک تابع استخراج کلید قوی نیست. به جای آن از HKDF (HMAC-based Key Derivation Function) یا PBKDF2 استفاده کنید که HMAC را چندین بار با تصادفی بودن اضافی برای تولید کلیدهای رمزنگاری از رمزهای عبور یا کلیدهای مخفی مشترک اعمال می‌کنند.

آیا HMAC مقاوم در برابر کوانتوم است؟

امنیت HMAC به تابع هش زیربنایی بستگی دارد. اگر تابع هش مقاوم در برابر کوانتوم باشد، HMAC نیز مقاوم در برابر کوانتوم است. SHA-3 و سایر توابع هش پساکوانتومی را می‌توان با HMAC برای آینده‌نگری استفاده کرد.

از کدام تابع هش باید با HMAC استفاده کنم؟

برای سیستم‌های جدید از SHA-256 یا SHA-3 استفاده کنید. SHA-1 برای اکثر کاربردها منسوخ شده است. از MD5 اجتناب کنید. انتخاب به الزامات امنیتی و نیازهای سازگاری شما بستگی دارد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Krawczyk, H., Bellare, M., & Crechanko, R. (1997). HMAC: Keyed-Hashing for Message Authentication. RFC 2104.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Bellare, M., Canetti, R., & Krawczyk, H. (1996). Keying hash functions for message authentication. In Advances in Cryptology - CRYPTO 1996, LNCS 1109, pp. 1-15.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.