Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

شاخص فعالیت‌های فرنچای

معرفی‌شده توسط
Holbrook, M., & Skilbeck, C. E.
سال
1983
نوع
Self-report or informant questionnaire
خانواده
activities of daily living, instrumental ADL

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

شاخص فعالیت‌های فرنچای (FAI) یک پرسشنامه خودگزارشی یا با ارزیابی توسط مطلع است که برای اندازه‌گیری مشارکت در فعالیت‌های زندگی روزمره و فعالیت‌های ابزاری در یک دوره ۳ ماهه طراحی شده است. این شاخص که توسط هولبروک و اسکیل‌بک (1983) در بیمارستان فرنچای در بریستول توسعه یافت، مشارکت در ۱۵ فعالیت را در حوزه‌های خانگی، اوقات فراغت و کار ارزیابی می‌کند.

FAI به طور گسترده‌ای در توانبخشی سکته مغزی و تحقیقات پیری برای اندازه‌گیری بهبود عملکردی گسترده‌تر، مشارکت اجتماعی و بازگشت به فعالیت‌های ارزشمند فراتر از مراقبت‌های اولیه از خود استفاده می‌شود.

شهود پشت روش

FAI چیزی متفاوت از اکثر مقیاس‌های عملکردی را اندازه‌گیری می‌کند: نه اینکه آیا فردی می‌تواند فعالیتی را انجام دهد، بلکه اینکه آیا او واقعاً در طول زمان در فعالیت‌های معنادار شرکت می‌کند یا خیر. یک بازمانده سکته مغزی ممکن است بتواند آشپزی کند (توانایی)، اما اگر انگیزه، اعتماد به نفس یا موانع محیطی مشارکت را محدود کند، به ندرت این کار را انجام می‌دهد. FAI این تمایز را با پرسیدن «در ۳ ماه گذشته چند بار آشپزی کرده‌اید؟» به تصویر می‌کشد – که نشان‌دهنده مشارکت واقعی در زندگی است. این امر FAI را به ویژه نسبت به بهبود روانی-اجتماعی، اعتماد به نفس و بازگشت به نقش‌های اجتماعی و مولد حساس می‌کند. FAI منعکس‌کننده فلسفه کاردرمانی است که بهبود به معنای صرفاً بازیابی توانایی نیست، بلکه از سرگیری مشاغل و نقش‌های ارزشمند است.

تاریخ

شاخص فعالیت‌های فرنچای توسط هولبروک و اسکیل‌بک (1983) در بیمارستان فرنچای در بریستول به عنوان یک معیار عملی برای مشارکت فعالیت در بازماندگان سکته مغزی توسعه یافت. این ابزار از این شناخت نشأت گرفت که معیارهای عملکردی سنتی بر اختلال و استقلال ADL پایه تمرکز داشتند، اما مشارکت فعالیت گسترده‌تر، مشارکت اجتماعی و بازگشت به نقش‌های ارزشمند را ثبت نمی‌کردند – ابعادی که برای کیفیت زندگی و بهبود موفقیت‌آمیز سکته مغزی حیاتی هستند. مطالعات اعتبار سنجی اولیه، قابلیت اطمینان و حساسیت FAI را در اندازه‌گیری تغییرات مشارکت فعالیت پس از سکته مغزی اثبات کردند. FAI به چندین زبان ترجمه شده و در جمعیت‌های متنوع سکته مغزی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا معتبر شده است. صدها مطالعه پیامد سکته مغزی از FAI استفاده می‌کنند؛ داده‌های هنجاری گسترده‌ای برای جمعیت‌های سکته مغزی حاد، تحت حاد و مزمن در گروه‌های سنی مختلف وجود دارد.

چه زمانی استفاده شود

FAI برای بازماندگان سکته مغزی در هر مرحله پس از سکته (حاد، تحت حاد، مزمن) برای اندازه‌گیری بهبود عملکردی گسترده‌تر و بازگشت به فعالیت‌های ارزشمند مناسب است. این ابزار به ویژه زمانی مفید است که بهبود حرکتی بالینی به فلات رسیده باشد اما سازگاری روانی-اجتماعی و بازگشت به مشارکت در نقش‌ها نگرانی‌های مداومی هستند. FAI همچنین در تحقیقات پیری، توانبخشی سالمندان و مطالعات محدودیت فعالیت در بیماری‌های مزمن مفید است. برای بیماران حاد که نیاز به مراقبت پزشکی فشرده دارند یا کسانی که اختلال شناختی شدید دارند و مانع از گزارش‌دهی قابل اعتماد می‌شود، کمتر مناسب است. FAI برای اندازه‌گیری پیامد در توانبخشی مبتنی بر جامعه، برنامه‌های درمانی خانگی و مطالعات پیگیری طولانی‌مدت ایده‌آل است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • دوره یادآوری طولانی: یادآوری گذشته‌نگر ۳ ماهه ممکن است مستعد سوگیری یادآوری یا دشواری در به خاطر سپردن دقیق فراوانی فعالیت باشد.
  • ارتباط فعالیت متفاوت است: همه ۱۵ فعالیت برای همه افراد مرتبط نیستند (به عنوان مثال، باغبانی در آپارتمان شهری بی‌ربط است؛ اشتغال توسط برخی تکمیل می‌شود).
  • قضاوت‌های ذهنی فراوانی: تمایز بین «<۱/هفته» و «۱-۲/هفته» نیاز به یادآوری دقیق و قضاوت ذهنی مستعد سوگیری دارد.
  • موانع را توضیح نمی‌دهد: FAI ثبت می‌کند که آیا فعالیت‌ها رخ می‌دهند یا خیر، اما نه اینکه چرا (توانایی، انگیزه، دسترسی، درد، اعتماد به نفس؟)؛ ارزیابی تکمیلی ممکن است لازم باشد.
  • وابستگی محیطی/موقعیتی: مشارکت فعالیت به همان اندازه که به توانایی فردی بستگی دارد، منعکس‌کننده عوامل محیطی (وضعیت زندگی، آب و هوا، حمل و نقل، در دسترس بودن مراقب) نیز هست.
  • عدم پاسخگویی در افراد به شدت آسیب‌دیده: در افراد با اختلال حرکتی شدید، اکثر فعالیت‌های FAI ممکن است نمره ۰ بگیرند که منجر به اثرات کف می‌شود.
  • تغییرپذیری فرهنگی/زمینه‌ای: فعالیت‌ها ممکن است از نظر فرهنگی خاص باشند (به عنوان مثال، باغبانی در برخی فرهنگ‌ها/آب و هوا رایج‌تر است)؛ کمتر از معیارهای حرکتی به طور جهانی قابل اجرا است.
  • عدم توافق مطلع: خانواده و بیمار ممکن است در مورد فراوانی فعالیت اختلاف نظر داشته باشند؛ پروتکل برای رسیدگی به اختلافات نامشخص است.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ثبت مشارکت در فعالیت‌های دنیای واقعی: آنچه افراد واقعاً انجام می‌دهند را اندازه‌گیری می‌کند، نه فقط توانایی؛ بازگشت واقعی به مشاغل ارزشمند را منعکس می‌کند.
  • پوشش دامنه وسیع: شامل فعالیت‌های خانگی، اوقات فراغت، اجتماعی و مرتبط با کار؛ دیدگاهی جامع از بهبود عملکردی و کیفیت زندگی.
  • حساس به بهبود روانی-اجتماعی: اعتماد به نفس، انگیزه و از سرگیری نقش را ثبت می‌کند، نه فقط بهبود حرکتی/فیزیکی.
  • گزینه ارزیابی توسط مطلع: اطلاعات جانبی از خانواده یا مراقب می‌تواند سوگیری ناشی از گزارش بیمار را کاهش دهد، به ویژه در بازماندگان سکته مغزی با آنوسوگنوزیا.
  • ساده، قابل دسترس: پرسشنامه ۱۵ آیتمی، مقیاس فراوانی ساده، بدون نیاز به تجهیزات خاص یا آموزش ارزیاب.
  • منعکس‌کننده اهداف واقعی بهبود: بازگشت به باغبانی، معاشرت یا کار اغلب برای بیماران مهم‌تر از عملکرد حرکتی مجزا است.
  • پیگیری طولی: در فواصل ۳ ماهه یا بیشتر اجرا می‌شود، حساس به تغییرات بلندمدت در مشارکت فعالیت.
  • کاربرد تحقیقاتی: به طور گسترده در سکته مغزی و پیری معتبر شده است؛ داده‌های هنجاری گسترده و شواهد پاسخگویی.

کاربردها

  • ارزیابی پیامد سکته مغزی: اندازه‌گیری بازگشت به فعالیت‌های ارزشمند و مشارکت اجتماعی به عنوان بخشی از ارزیابی جامع پیامد پس از سکته مغزی.
  • ادغام اجتماعی پس از سکته مغزی: پیگیری بازگشت به کار، رانندگی، فعالیت‌های اجتماعی و مشارکت اجتماعی در طول توانبخشی و پیگیری طولانی‌مدت.
  • برنامه‌های بازیابی فعالیت: ارزیابی اثربخشی مداخلاتی که به طور خاص برای افزایش مشارکت فعالیت طراحی شده‌اند (به عنوان مثال، درمان ادغام اجتماعی، توانبخشی شغلی).
  • نظارت بر کیفیت زندگی: استفاده از FAI به عنوان یک شاخص برای کیفیت زندگی عملکردی و سازگاری روانی-اجتماعی در بازماندگان سکته مغزی مزمن.
  • تحقیقات پیری و کاهش عملکردی: اندازه‌گیری مسیرهای محدودیت فعالیت در جمعیت‌های سالمند و سالمندان؛ مقایسه بین گروه‌های سنی یا وضعیت‌های بیماری.
  • ارزیابی برنامه توانبخشی: اندازه‌گیری پیامد در سطح برنامه در محیط‌های توانبخشی بستری و سرپایی برای مستندسازی دستاوردهای کلی فعالیت.
  • ظرفیت کاری و پیامدهای اشتغال: آیتم اشتغال FAI به پیگیری وضعیت بازگشت به کار در بازماندگان سکته مغزی در سن کار کمک می‌کند.
  • ارزیابی بار مراقب خانواده: FAI را می‌توان با معیارهای بار مراقب همراه کرد؛ کاهش مشارکت فعالیت ممکن است با بار مراقب بیشتر و نیاز به حمایت همبستگی داشته باشد.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

FAI به عنوان یک پرسشنامه خودگزارشی یا مصاحبه ساختاریافته اجرا می‌شود. از مراجع یا یک مطلع (همسر، عضو خانواده، مراقب) در مورد مشارکت در ۱۵ فعالیت در ۳ ماه گذشته سؤال می‌شود: (۱) باغبانی، (۲) کارهای خانه، (۳) آماده‌سازی غذا، (۴) شستشو/لباسشویی، (۵) کارهای سنگین (تعمیرات و غیره)، (۶) پیاده‌روی در بیرون، (۷) گردش‌های اجتماعی، (۸) ملاقات با دوستان/خانواده، (۹) سرگرمی‌ها، (۱۰) رانندگی، (۱۱) سفر/حمل و نقل عمومی، (۱۲) مطالعه، (۱۳) تماشای تلویزیون/سرگرمی، (۱۴) علایق اوقات فراغت، (۱۵) اشتغال/کار. برای هر فعالیت، پاسخ‌دهنده فراوانی را مشخص می‌کند: «هرگز» (در ۳ ماه گذشته)، «کمتر از یک بار در هفته»، «۱-۲ بار در هفته» یا «بیش از ۲ بار در هفته». زمان اجرا ۱۰-۱۵ دقیقه است. ارزیابی‌های مطلع اغلب پس از سکته مغزی استفاده می‌شود زیرا برخی از بیماران بینش مختل دارند؛ اطلاعات جانبی از یک عضو خانواده می‌تواند ارزشمند باشد. FAI معمولاً در ابتدا و سپس در فواصل ۳ ماهه یا طولانی‌تر برای ثبت تغییرات در مشارکت فعالیت اجرا می‌شود.

فرمول
Client or informant (family member/caregiver) completes self-report or interview questionnaire about participation in 15 activities of daily living and instrumental activities (e.g., cooking, gardening, shopping, hobbies) over the past 3 months. Each activity rated on frequency: never, less than once per week, 1-2 times per week, or more than 2 times per week.
2

هر فعالیت کدگذاری می‌شود: 0=در ۳ ماه گذشته انجام نشده، 1=انجام شده ≤۱ بار در هفته، 2=انجام شده ۱-۲ بار در هفته، 3=انجام شده >۲ بار در هفته. نمره کل FAI = مجموع ۱۵ آیتم، در محدوده ۰-۴۵. نمره بالاتر نشان‌دهنده مشارکت بیشتر در فعالیت است. در صورت تمایل می‌توان نمرات زیرمقیاس‌ها را محاسبه کرد: (۱) زیرمقیاس خانگی (آشپزی، شستشو، کارهای خانه، کارهای سنگین؛ محدوده ۰-۱۲)، (۲) زیرمقیاس اوقات فراغت (باغبانی، گردش‌های اجتماعی، سرگرمی‌ها، سرگرمی، علایق اوقات فراغت؛ محدوده ۰-۱۵)، (۳) کار/اشتغال (رانندگی، سفر، کار، مطالعه؛ محدوده ۰-۱۲). برخی نسخه‌ها زیرمقیاس‌ها را به طور متفاوتی سازماندهی می‌کنند؛ نسخه مورد استفاده را مشخص کنید.

فرمول
Each activity coded 0 (not done in past 3 months), 1 (done ≤1 time/week), 2 (done 1-2 times/week), or 3 (done >2 times/week). Total FAI score = sum of all 15 items, range 0-45. Can also be analyzed by subscale (domestic, leisure, work/employment).
3

تفسیر نمره کل FAI (راهنمای کلی): ۰-۱۵ نشان‌دهنده محدودیت قابل توجه فعالیت است، با اکثر فعالیت‌ها که انجام نمی‌شوند یا به ندرت انجام می‌شوند؛ ۱۶-۳۰ نشان‌دهنده مشارکت متوسط با برخی فعالیت‌ها که به طور منظم انجام می‌شوند؛ ۳۱-۴۵ نشان‌دهنده مشارکت بالا و بازگشت به سطح فعالیت قبل از بیماری است. در بازماندگان سکته مغزی حاد، نمرات FAI معمولاً بسیار پایین (۵-۱۰) است که نشان‌دهنده محدودیت شدید فعالیت است. در طول ۳-۶ ماه، نمرات FAI معمولاً با بهبود ریکاوری حرکتی و شناختی و بازگشت اعتماد به نفس برای مشارکت افزایش می‌یابد. افزایش ۵-۱۰ امتیازی در FAI از ابتدا از نظر بالینی معنادار تلقی می‌شود. تحلیل فعالیت فردی، حوزه‌های خاصی از بهبود یا محدودیت مداوم را نشان می‌دهد (به عنوان مثال، بهبود باغبانی و فعالیت‌های اجتماعی، اما ناتوانی مداوم در کار). FAI همچنین افسردگی یا کاهش انگیزه را ثبت می‌کند (FAI پایین با وجود حفظ توانایی حرکتی).

فرمول
Total FAI score 0-45; higher score indicates greater activity participation and engagement. Changes from baseline reflect increased or decreased activity participation over time. In stroke populations, FAI often reflects broader functional recovery and psychosocial adjustment, not just motor function. Typical post-stroke FAI <15 indicates significant activity limitation; >30 indicates good engagement.

دام‌های رایج

  • اجرا بدون زمینه کافی: اطمینان حاصل کنید که پاسخ‌دهنده دوره بازبینی ۳ ماهه را درک می‌کند و می‌داند دسته‌بندی‌های فراوانی به چه معناست (به عنوان مثال، «یک بار در هفته» = تقریباً ۴ بار در ۳ ماه).
  • تفسیر بیش از حد FAI پایین به عنوان شکست عملکردی: FAI پایین ممکن است منعکس‌کننده موانع محیطی، محدودیت‌های دسترسی یا محدودیت‌های موقعیتی باشد تا توانایی فردی؛ پرسشگری تکمیلی ارزشمند است.
  • استفاده از FAI به عنوان تنها پیامد عملکردی: FAI مشارکت فعالیت را اندازه‌گیری می‌کند، نه ظرفیت حرکتی یا استقلال ADL پایه؛ باید با معیارهای حرکتی/ADL برای ارزیابی جامع همراه شود.
  • فراموش کردن روشن کردن ارتباط فعالیت: برخی فعالیت‌ها ممکن است برای همه افراد کاربرد نداشته باشند؛ روشن کنید که عدم مشارکت نشان‌دهنده ناتوانی، بی‌ربطی یا انتخاب است.
  • تغییر بین خودگزارشی و گزارش مطلع بدون مستندسازی: اگر در ابتدا از خودگزارشی استفاده شده باشد اما در پیگیری از گزارش مطلع استفاده شده باشد (یا بالعکس)، نمرات ممکن است مستقیماً قابل مقایسه نباشند.
  • اجرا بدون جزئیات کافی: برای پاسخ‌های مبهم (به عنوان مثال، «گاهی اوقات» بدون فراوانی واضح)، بررسی دقیق برای کدگذاری دقیق ضروری است.
  • نادیده گرفتن اثرات فصلی: مشارکت فعالیت ممکن است به صورت فصلی متفاوت باشد (به عنوان مثال، کاهش باغبانی در زمستان)؛ اگر FAI در زمستان در مقابل تابستان اجرا شود، نمرات ممکن است منعکس‌کننده فصلی بودن باشد تا تغییر فردی.

پرسش‌های متداول

FAI چه تفاوتی با سایر مقیاس‌های ADL مانند شاخص بارتل یا مقیاس رانکین اصلاح‌شده دارد؟

شاخص بارتل و mRS بر ADLهای مراقبت از خود پایه (حمام کردن، توالت رفتن، غذا خوردن) تمرکز دارند؛ FAI ADLهای ابزاری و مشارکت اجتماعی/اوقات فراغت را اندازه‌گیری می‌کند. بارتل و mRS به ناتوانی حاد و شدید حساس هستند؛ FAI به تفاوت‌های ظریف در مشارکت اجتماعی و از سرگیری نقش حساس است. هر دو نوع معیار ارزشمند هستند؛ آنها به سؤالات متفاوتی پاسخ می‌دهند. بارتل/mRS عملکرد در سطح بقا را ارزیابی می‌کنند؛ FAI عملکرد در سطح کیفیت زندگی را ارزیابی می‌کند.

اگر بیمار فعالیتی را انجام ندهد زیرا برای او مرتبط نیست (مثلاً باغبانی) چه؟

اگر فعالیتی مرتبط نباشد، باید 0 (در ۳ ماه گذشته انجام نشده) کدگذاری شود. با این حال، پزشکان باید روشن کنند که عدم مشارکت نشان‌دهنده بی‌ربطی، موانع محیطی (مانند عدم وجود باغ) یا ناتوانی است. برخی نسخه‌های اصلاح‌شده FAI به پاسخ‌دهندگان اجازه می‌دهند فعالیت‌های برچسب‌گذاری شده «N/A» را رد کنند؛ با این حال، FAI استاندارد به صراحت این اجازه را نمی‌دهد. مستندسازی اینکه کدام فعالیت‌ها قابل اجرا نیستند، زمینه‌ای برای تفسیر فراهم می‌کند.

آیا FAI باید توسط بیمار یا یک مطلع (عضو خانواده) تکمیل شود؟

هر دو قابل قبول هستند، اما با ملاحظاتی. خودگزارشی بیمار ممکن است توسط افسردگی، آنوسوگنوزیا (عدم آگاهی) یا تلاش سوگیری داشته باشد. گزارش مطلع خانواده ممکن است عینی‌تر باشد اما ممکن است محدودیت‌های مراقب را منعکس کند تا توانایی بیمار. بهترین روش این است که در صورت امکان هر دو را به دست آورید و هرگونه عدم توافق را یادداشت کنید. در تحقیقات، ثبات (همیشه بیمار، یا همیشه مطلع) برای قابلیت مقایسه مهم است. پروتکل باید پاسخ‌دهنده مورد استفاده را مشخص کند.

تغییر معنادار بالینی در نمره FAI چیست؟

تغییر ۵-۱۰ امتیازی در نمره کل FAI (مقیاس ۰-۴۵) به طور کلی از نظر بالینی معنادار تلقی می‌شود که نشان‌دهنده افزایش یا کاهش مشارکت فعالیت است. تغییرات فعالیت فردی (به عنوان مثال، بازگشت به کار، از سرگیری سرگرمی‌ها) نیز آموزنده است. در اوایل پس از سکته مغزی، افزایش مورد انتظار FAI اغلب ۱۰-۲۰ امتیاز در طول ۳-۶ ماه است؛ در مراحل مزمن، افزایش ۲-۵ امتیازی ممکن است تغییرات معنادار مشارکت را منعکس کند.

آیا FAI می‌تواند در جمعیت‌های غیر سکته مغزی استفاده شود؟

بله، FAI در تحقیقات پیری، توانبخشی سالمندان و جمعیت‌های بیماری مزمن (قلبی، COPD، آرتریت) استفاده و معتبر شده است. ۱۵ آیتم به اندازه کافی کلی هستند که به طور گسترده‌ای کاربرد داشته باشند. با این حال، FAI به طور خاص در سکته مغزی توسعه یافته و به طور گسترده‌ای معتبر شده است؛ کاربرد در سایر جمعیت‌ها باید این نکته را در نظر بگیرد و ارتباط آیتم‌ها را با جمعیت خاص در نظر بگیرد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Holbrook, M., & Skilbeck, C. E. (1983). An activities index for use with stroke patients. Age and Ageing, 12(2), 166-170.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Schuling, J., de Haan, R., Limburg, M., & Groenier, K. H. (1993). The Frenchay Activities Index. Assessment of functional status in stroke patients. Stroke, 24(8), 1173-1177.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.