Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

گزارش‌دهی شکل و جدول: استانداردهای بصری‌سازی داده‌ها

معرفی‌شده توسط
Tufte (visual communication theory), ICMJE standards, APA style guide
سال
1983
نوع
Guideline
خانواده
data-presentation

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

جداول و اشکال، ابزارهای اصلی ارائه داده‌های پژوهشی در مقالات علمی هستند. یک جدول یا شکل خوش‌طراحی به خوانندگان امکان می‌دهد تا الگوهای پیچیده داده‌ها را فوراً درک کنند؛ در حالی که یک طرح ضعیف، یافته‌ها را مبهم می‌سازد یا گمراه‌کننده است. توصیه‌های ICMJE و راهنمای انتشار APA، استانداردهایی را برای قالب‌بندی جداول و اشکال، شرح‌ها، افسانه‌ها و ارجاع‌دهی تعیین می‌کنند. جداول برای مقادیر عددی دقیق و مقایسه‌ها در طول سطرها و ستون‌ها بهترین کاربرد را دارند؛ اشکال (نمودارها، نقشه‌ها، تصاویر) برای نمایش روندها، روابط یا توزیع‌ها مناسب‌ترند. هر دو باید مستقل (بدون نیاز به مراجعه به متن قابل درک) و به وضوح در دست‌نوشته ارجاع داده شوند.

شهود پشت روش

جداول و اشکال، کارکردهای ارتباطی متمایزی دارند. مقایسه اعداد در متن روایی ('میانگین سن ۴۵.۳ سال با انحراف معیار ۸.۲ بود') در بین گروه‌ها دشوار است؛ جدول این اطلاعات را به طور فشرده نشان می‌دهد و امکان مقایسه‌های سریع را فراهم می‌کند. یک نمودار خطی که دو روند را در طول زمان نشان می‌دهد، سریع‌تر از یک پاراگراف نتایج، مفهوم را منتقل می‌کند. اصل "نسبت جوهر داده" ادوارد توفتی در اینجا کاربرد دارد: فضایی را که به داده‌ها اختصاص داده شده به حداکثر برسانید؛ عناصر تزئینی یا اضافی را به حداقل برسانید. یک جدول شلوغ با خطوط شبکه اضافی، سایه‌زنی یا پاورقی، خواننده را خسته می‌کند؛ یک جدول تمیز و با برچسب‌گذاری مناسب، قدرتمند است. به طور مشابه، نمودارهای دایره‌ای سه‌بعدی یا نمودارهای پراکندگی رنگارنگ بدون برچسب محور واضح، فضا را تلف می‌کنند و به جای شفاف‌سازی، باعث سردرگمی می‌شوند. بهترین ارائه به داده‌ها و پیام بستگی دارد.

تاریخ

جداول و اشکال از قرن هفدهم در ارتباطات علمی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. انجمن سلطنتی لندن (تأسیس ۱۶۶۰) استفاده از جداول و اشکال را در گزارش‌دهی علمی استاندارد کرد. کتاب "نمایش بصری اطلاعات کمی" اثر ادوارد توفتی (۱۹۸۳) تفکر در مورد بصری‌سازی داده‌ها را متحول کرد و اصولی مانند نسبت جوهر داده، ضریب دروغ و سلسله مراتب بصری را معرفی کرد. استانداردهای مدرن برای مجلات زیست‌پزشکی توسط ICMJE (توصیه‌ها، از ۱۹۷۹ به بعد) و APA (راهنمای انتشار، از ۱۹۵۷ به بعد) رسمی شدند. در عصر دیجیتال، اشکال تعاملی و داده‌های تکمیلی به طور فزاینده‌ای امکان‌پذیر هستند، اما استانداردهای چاپی و PDF همچنان بر مجلات غالب هستند. استانداردهای دسترسی‌پذیری (WCAG 2.1) اکنون نیازمند متن جایگزین برای اشکال و طرح‌های رنگی قابل دسترس هستند.

چه زمانی استفاده شود

از جداول برای داده‌های عددی که خوانندگان نیاز دارند به دقت بررسی کنند یا در طول سطرها و ستون‌ها مقایسه کنند (مثلاً ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، نتایج آماری، اندازه‌گیری‌های دقیق) استفاده کنید. از اشکال برای روندها، روابط، توزیع‌ها یا الگوهای بصری (مثلاً منحنی‌های بقا، روابط دوز-پاسخ، نمودارهای آناتومیکی) استفاده کنید. از هر دو جدول و شکل برای ارائه همان داده‌ها استفاده نکنید؛ یکی را انتخاب کنید. برای مجموعه داده‌های بزرگ با متغیرهای زیاد، ممکن است جداول تکمیلی (که اغلب به صورت آنلاین به عنوان پیوست قرار می‌گیرند) در صورت محدودیت فضا در دست‌نوشته اصلی مورد نیاز باشند. همیشه هر جدول و شکل را در متن ارجاع دهید.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • محدودیت‌های فضا: مجلات تعداد جداول و اشکال را در هر مقاله محدود می‌کنند (مثلاً «حداکثر ۴ شکل و ۲ جدول»)؛ مجموعه داده‌های بزرگ ممکن است جا نشوند.
  • پیچیدگی: برخی داده‌ها به سختی قابل بصری‌سازی هستند (مثلاً تعاملات بین چندین متغیر)؛ یک شکل ممکن است بیش از حد شلوغ شود.
  • مشکلات دسترسی‌پذیری: کوررنگی ۸٪ مردان و ۰.۵٪ زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اشکالی که فقط به رنگ متکی هستند، غیرقابل دسترسی هستند. همچنین، متن بسیار کوچک در اشکال ممکن است برای خوانندگان کم‌بینا ناخوانا باشد.
  • استفاده نادرست از جلوه‌های سه‌بعدی یا تزئینی: نمودارهای دایره‌ای سه‌بعدی نسبت‌های درک شده را تحریف می‌کنند؛ پس‌زمینه‌های تزئینی وضوح را کاهش می‌دهند.
  • خطاهای نوع اول: اشکال می‌توانند برای اغراق در تفاوت‌ها یا گمراه کردن از طریق انتخاب مقیاس‌ها یا حدود محورها استفاده شوند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • وضوح و سرعت: خوانندگان الگوهای داده و مقایسه‌ها را سریع‌تر از یک جدول یا شکل خوش‌طراحی نسبت به متن روایی درک می‌کنند.
  • دقت: جداول امکان ارائه مقادیر دقیق (میانگین‌ها، درصدها، شمارش‌ها) را فراهم می‌کنند؛ اشکال روندها و الگوها را نشان می‌دهند.
  • دسترسی‌پذیری: ارائه بصری، خوانندگان با سبک‌های یادگیری متفاوت را در خود جای می‌دهد؛ برخی از خوانندگان نتایج روایی را نادیده می‌گیرند و به جای آن جداول/اشکال را می‌خوانند.
  • کارایی فضا: جدولی با ده متغیر و پنج گروه، فشرده‌تر از پاراگراف‌هایی است که هر سلول را توصیف می‌کنند.
  • تأثیر استناد: مقالات با اشکال واضح و آموزنده بیشتر استناد می‌شوند؛ اشکال اغلب در مقالات مروری و مواد آموزشی برجسته می‌شوند.

کاربردها

  • ارائه نتایج مطالعه اولیه: از جداول برای آمار توصیفی و نتایج عددی دقیق استفاده کنید؛ از اشکال برای یافته‌های اصلی، روندها یا مقایسه‌های کلیدی استفاده کنید.
  • انجام یک فراتحلیل: نمودارهای جنگلی (نوعی شکل) برای نمایش اندازه‌های اثر در مطالعات استاندارد هستند؛ جداول خلاصه، ویژگی‌های مطالعه را نشان می‌دهند.
  • ایجاد یک مرور سیستماتیک: جداول خلاصه ویژگی‌های مطالعه و ارزیابی‌های کیفی ضروری هستند؛ اشکال نشان‌دهنده استراتژی جستجو (نمودار جریان PRISMA) و نتایج (نمودار جنگلی) مورد نیاز هستند.
  • آماده‌سازی پایان‌نامه یا رساله: جداول و اشکال به سازماندهی و ارائه مجموعه داده‌های بزرگ به وضوح کمک می‌کنند؛ پیوست‌های تکمیلی می‌توانند جداول دقیق را در خود جای دهند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

برای جداول: (۱) به ترتیب شماره‌گذاری کنید (جدول ۱، جدول ۲ و غیره). (۲) یک عنوان توصیفی بالای جدول ایجاد کنید (مثلاً «جدول ۱. ویژگی‌های جمعیت‌شناختی شرکت‌کنندگان بر اساس گروه»). (۳) تمام ستون‌ها و سطرها را به وضوح برچسب‌گذاری کنید؛ از واحدهای استاندارد استفاده کنید (مثلاً میانگین ± انحراف معیار، درصد، n). (۴) از سطرها برای دسته‌های داده و از ستون‌ها برای متغیرها یا گروه‌ها استفاده کنید. (۵) در صورت لزوم، مجموع‌ها را شامل شوید (مثلاً کل N در پایین). (۶) از یادداشت جدول برای اختصارات، روش‌های آماری یا ستاره‌هایی که نشان‌دهنده مقادیر p هستند استفاده کنید (مثلاً «*p<.05، **p<.01»). (۷) قالب‌بندی را ساده نگه دارید: حداقل خطوط شبکه (معمولاً فقط خطوط افقی بین بخش‌ها)، اندازه فونت ثابت. برای اشکال: (۱) به ترتیب شماره‌گذاری کنید (شکل ۱، شکل ۲). (۲) یک شرح در زیر شکل ایجاد کنید. ساختار شرح: «شکل ۱. [عنوان مختصر توصیف‌کننده شکل]. [جمله(های) توضیحی توصیف‌کننده داده‌ها، روش‌ها یا الگوهای نشان داده شده]. [افسانه یا کلید در صورت لزوم.]» (۳) محورها را با واحدها به وضوح برچسب‌گذاری کنید. (۴) در صورت لزوم، نوارهای خطا یا فواصل اطمینان را شامل شوید. (۵) از رنگ‌ها یا نمادها برای وضوح استفاده کنید، نه برای تزئین؛ اطمینان حاصل کنید که اشکال در مقیاس خاکستری قابل فهم هستند. (۶) از جلوه‌های سه‌بعدی، گرادیان‌های رنگی بیش از حد، یا بصری‌سازی‌های غیر استاندارد که باعث سردرگمی می‌شوند، اجتناب کنید. (۷) اشکال را به عنوان تصاویر با وضوح بالا (۳۰۰ dpi برای چاپ، ۹۶ dpi برای صفحه نمایش) جاسازی کنید؛ از تصاویر با وضوح پایین اجتناب کنید. نوع شکل را بر اساس داده‌ها انتخاب کنید: نمودارهای خطی برای روندها در طول زمان، نمودارهای میله‌ای برای مقایسه‌ها بین گروه‌ها، نمودارهای پراکندگی برای روابط، هیستوگرام‌ها برای توزیع‌ها، نمودارهای جنگلی برای فراتحلیل‌ها.

2

جداول و اشکال با کیفیت، معیارهای زیر را برآورده می‌کنند: (۱) مستقل: عنوان و شرح برای درک بدون مراجعه به متن کافی هستند. (۲) وضوح: تمام برچسب‌ها صریح و بدون ابهام هستند؛ هیچ اختصاری بدون توضیح (چه در جدول و چه در یادداشت) وجود ندارد. (۳) دقت: مقادیر با متن مطابقت دارند و با ارقام معنی‌دار مناسب گزارش می‌شوند. (۴) سازگاری: داده‌های مشابه (مثلاً مطالعات متعدد) در سراسر جداول به طور یکسان قالب‌بندی شده‌اند؛ کدگذاری رنگ سازگار است. (۵) سادگی: هیچ خطوط شبکه، رنگ یا عناصر تزئینی غیرضروری وجود ندارد؛ "نسبت جوهر داده" بالا است. (۶) دسترسی‌پذیری: متن به اندازه کافی بزرگ برای خواندن است؛ رنگ‌ها برای خوانندگان کوررنگ قابل تشخیص هستند؛ کنتراست بالا بین پس‌زمینه و متن. (۷) ارجاع‌دهی: هر جدول و شکل در متن به ترتیبی که ظاهر می‌شوند ذکر شده است (مثلاً «همانطور که در جدول ۱ نشان داده شده است»، «شکل ۲ نمایش می‌دهد...»). (۸) کامل بودن: پاورقی‌ها تمام ستاره‌ها، نمادها یا اختصارات غیر استاندارد را توضیح می‌دهند.

3

داوران علمی، جداول و اشکال را از نظر دقت (آیا اعداد با متن دست‌نوشته مطابقت دارند؟)، تناسب (آیا این بهترین راه برای ارائه این داده‌ها است؟) و وضوح (آیا خوانندگان می‌توانند داده‌ها را بدون ابهام درک کنند؟) ارزیابی می‌کنند. اشکالی که برای خواندن خیلی کوچک هستند، جداولی با سربرگ‌های مبهم، یا اشکالی بدون برچسب محور، درخواست تجدید نظر را برمی‌انگیزند. در حروف‌چینی مجلات، اشکال با وضوح بالا برای انتشار ضروری هستند؛ تصاویر با وضوح پایین ممکن است در مرحله اثبات رد شوند. برای خوانندگان، جداول و اشکال واضح و خوش‌طراحی، درک را افزایش می‌دهند و اغلب به عنوان دلایلی برای استناد به یک مقاله ذکر می‌شوند. برعکس، اشکال گیج‌کننده یا گمراه‌کننده، اعتماد را خدشه‌دار می‌کنند و ممکن است باعث بررسی دقیق یا اصلاحات شوند.

دام‌های رایج

  • اشکالی که خیلی کوچک یا با وضوح پایین هستند: شکلی که روی صفحه نمایش شما خوب به نظر می‌رسد ممکن است هنگام چاپ یا در PDF ناخوانا باشد؛ برای چاپ با وضوح ۳۰۰ dpi، حداقل برای صفحه نمایش با وضوح ۹۶ dpi ارسال کنید.
  • برچسب‌های محور گمشده یا مبهم: خوانندگان نمی‌توانند نموداری را بدون دانستن اینکه محورها چه چیزی را نشان می‌دهند یا از چه واحدهایی استفاده شده است، تفسیر کنند. همیشه محورها را با واحدها برچسب‌گذاری کنید (مثلاً «زمان (روز)»، «غلظت (میلی‌گرم بر میلی‌لیتر)»).
  • جداول با سربرگ‌های مبهم: «گروه ۱» و «گروه ۲» بی‌معنی هستند؛ از سربرگ‌های توصیفی استفاده کنید («گروه درمانی» و «گروه کنترل»).
  • نمودارهای دایره‌ای سه‌بعدی: نسبت‌ها تحریف شده و مقایسه آن‌ها دشوار است. به جای آن از نمودارهای میله‌ای یا نمودارهای دایره‌ای دوبعدی ساده استفاده کنید (اگرچه نمودارهای دایره‌ای به طور کلی برای مقایسه‌های دقیق نامطلوب هستند).
  • خطوط شبکه یا سایه‌زنی غیرضروری: قالب‌بندی بیش از حد جدول را شلوغ می‌کند و از داده‌ها منحرف می‌شود. از حداقل خطوط شبکه (معمولاً فقط خطوط افقی) و بدون سایه‌زنی پس‌زمینه استفاده کنید مگر اینکه برای وضوح لازم باشد.
  • تکرار: ارائه همان داده‌ها هم در متن و هم در جدول، یا هم در شکل و هم در جدول، فضا را تلف می‌کند. بهترین فرمت را انتخاب کرده و در متن به آن ارجاع دهید.
  • اشکالی که مستقل نیستند: شرح شکلی که می‌گوید «برای جزئیات به متن مراجعه کنید» مستقل نیست. خوانندگان باید شکل را بدون خواندن متن درک کنند.

پرسش‌های متداول

آیا داده‌ها باید هم در متن و هم در جدول/شکل ظاهر شوند؟

خیر. هر نقطه داده را فقط در یک مکان ارائه دهید. در متن، یافته‌های کلیدی را برجسته کرده و خوانندگان را به جدول یا شکل هدایت کنید (مثلاً «درمان علائم را در ۸۵٪ از شرکت‌کنندگان بهبود بخشید (جدول ۱)»). مقادیر جدول را در متن روایی تکرار نکنید؛ این کار فضا را تلف می‌کند و خطر معرفی خطاهای رونویسی را دارد.

شرح شکل چقدر باید دقیق باشد؟

شرح باید یک توضیح کامل باشد که به خوانندگان امکان می‌دهد شکل را بدون مراجعه به متن درک کنند. با یک عنوان مختصر شروع کنید (مثلاً «منحنی‌های بقا بر اساس گروه درمانی»)، سپس توضیح دهید چه چیزی نشان داده شده است، حجم نمونه و هرگونه جزئیات مهم (مثلاً روش‌ها، تعاریف پیامدها). اگر شکل از نمادها یا نوارهای خطا استفاده می‌کند، آن‌ها را در شرح یا افسانه توضیح دهید. طول: معمولاً ۱-۳ جمله، اما در صورت لزوم برای وضوح بیشتر.

آیا استفاده از رنگ در اشکال قابل قبول است؟

بله، اما از رنگ عاقلانه استفاده کنید. از رنگ برای برجسته کردن الگوهای مهم یا برای تمایز گروه‌ها استفاده کنید، نه برای تزئین. اطمینان حاصل کنید که اشکال در مقیاس خاکستری قابل فهم هستند (برخی اشکال را سیاه و سفید چاپ کنید تا آزمایش کنید). از ترکیب رنگ‌های قرمز-سبز اجتناب کنید (خوانندگان کوررنگ نمی‌توانند آن‌ها را تشخیص دهند). از پالت‌های سازگار با کوررنگی استفاده کنید (به صورت آنلاین موجود است، مثلاً ColorBrewer). رنگ‌ها را برچسب‌گذاری کنید یا علاوه بر رنگ از نمادها استفاده کنید (مثلاً خط جامد در مقابل خط چین برای گروه‌های مختلف).

تفاوت بین یک شکل و یک پنل شکل چیست؟

شکل یک گراف کامل است (یک نمودار، تصویر یا دیاگرام). پنل شکل بخشی از یک شکل بزرگتر است. به عنوان مثال، «شکل ۱» ممکن است شامل سه پنل (A، B، C) باشد که هر کدام جنبه متفاوتی از داده‌ها را نشان می‌دهند. این به شما امکان می‌دهد داده‌های مرتبط را به عنوان یک شکل منسجم ارائه دهید و در عین حال وضوح را حفظ کنید. پنل‌ها را به عنوان «شکل ۱A»، «شکل ۱B» و غیره برچسب‌گذاری کنید.

چند رقم معنی‌دار باید در جداول ظاهر شود؟

مقادیر را با دقت مناسب بر اساس اندازه‌گیری و حجم نمونه گزارش دهید. به طور کلی، بیش از یک رقم معنی‌دار اضافی نسبت به آنچه داده‌ها پشتیبانی می‌کنند، گزارش نکنید. به عنوان مثال، میانگینی با حجم نمونه ۲۰ معمولاً باید با ۲-۳ رقم معنی‌دار (مثلاً ۴۵.۲) گزارش شود، نه پنج (۴۵.۲۳۴). انحراف معیارها و نوارهای خطا باید یک رقم معنی‌دار بیشتر از میانگین داشته باشند (مثلاً میانگین ۴۵.۲، انحراف معیار ۸.۳). قراردادهای حوزه خود را بررسی کنید؛ برخی حوزه‌ها محافظه‌کارتر (ارقام کمتر) و برخی لیبرال‌تر هستند.

چه زمانی باید از نوارهای خطا یا فواصل اطمینان استفاده کنم؟

از نوارهای خطا برای داده‌های پیوسته با واریانس (میانگین‌ها با انحراف معیارها یا خطاهای استاندارد، یا فواصل اطمینان) استفاده کنید. از آن‌ها برای نسبت‌های دسته‌ای بدون زمینه استفاده نکنید. در شرح اشکال، همیشه مشخص کنید که نوارهای خطا چه چیزی را نشان می‌دهند (مثلاً «نوارها نشان‌دهنده ±۱ انحراف معیار هستند» یا «نوارهای خطا فواصل اطمینان ۹۵٪ هستند»). در نمودارهای میله‌ای که گروه‌ها را مقایسه می‌کنند، فواصل اطمینان اغلب بر خطاهای استاندارد ترجیح داده می‌شوند زیرا به تفسیر کمک می‌کنند (فواصل اطمینان غیر همپوشان نشان‌دهنده تفاوت‌های معنی‌دار هستند، اگرچه این یک آزمون رسمی نیست).

روش‌های مرتبط

منابع

  1. American Psychological Association (2020). Publication Manual of the American Psychological Association (7th ed.). Washington, DC: American Psychological Association.

    شابک: 978-1-4338-3216-1
    کپی شد.
  2. Tufte, E. R. (2001). The Visual Display of Quantitative Information (2nd ed.). Cheshire, CT: Graphics Press.

    شابک: 978-0-961392-14-6
    کپی شد.
  3. International Committee of Medical Journal Editors (2023). Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.