Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

پرسشنامه سنجش تأثیر فیبرومیالژیا

معرفی‌شده توسط
Cynthia S. Burckhardt et al.
سال
1991
نوع
Self-report symptom and functional impairment questionnaire
خانواده
Rheumatologic and Chronic Pain Conditions

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

پرسشنامه سنجش تأثیر فیبرومیالژیا (FIQ) پرکاربردترین ابزار گزارش‌دهی بیمار برای سنجش بار بیماری فیبرومیالژیا است. این پرسشنامه ۱۰ سوالی که در سال ۱۹۹۱ توسط سینتیا برکهارت و همکارانش تدوین شد، میزان تأثیر فیبرومیالژیا بر عملکرد فیزیکی، توانایی کار، افسردگی، اضطراب، خواب، درد و خستگی را کمی می‌کند. نسخه بازبینی‌شده (FIQR، ۲۱ سوالی) خواص روان‌سنجی بهبودیافته‌ای را ارائه می‌دهد و استاندارد فعلی در کارآزمایی‌های بالینی و بالینی فیبرومیالژیا است.

شهود پشت روش

فیبرومیالژیا بیماری تجربه‌ی زیسته است. بیماران درد گسترده عضلانی-اسکلتی، خستگی مفرط، مهِ شناختی (fibro fog)، اختلال خواب و پریشانی روانی را گزارش می‌کنند، با این حال یافته‌های بالینی عینی کمیاب هستند: هیچ آزمایش خونی آن را تأیید نمی‌کند، تصویربرداری طبیعی است و معاینه عصبی بدون یافته‌ی خاص است. این عدم تطابق باعث عدم قطعیت تشخیصی و تردید می‌شود. پرسشنامه FIQ/FIQR با کمی کردن آنچه بیماران واقعاً تجربه می‌کنند، به این موضوع می‌پردازد: آیا می‌توانید کارهای خانه را انجام دهید؟ درد چند روز بر کار شما تأثیر گذاشت؟ چقدر خسته هستید؟ این رویکرد بیمار-محور، بیماری را تأیید کرده و مدیریت را بر بازیابی عملکرد متمرکز می‌کند تا جستجوی «درمان» برای ضایعه عینی که وجود ندارد.

تاریخ

پرسشنامه FIQ در سال ۱۹۹۱ توسط سینتیا اس. برکهارت، شاروز آر. کلارک و رابرت ام. بنت در دانشگاه علوم و بهداشت اورگان توسعه یافت و در مجله بیماری‌های روماتیسمی منتشر شد. این پرسشنامه از نیاز به کمی کردن تأثیر عملکردی فیبرومیالژیا برای کارآزمایی‌های بالینی و پایش بیمار در دوره‌ای که فیبرومیالژیا به عنوان یک تشخیص مجزا پذیرفته می‌شد (معیارهای ACR منتشر شده در ۱۹۹۰) نشأت گرفت. پرسشنامه اصلی FIQ در زبان‌ها و جمعیت‌های متعدد اعتبارسنجی شد. در سال ۲۰۰۹، بنت و همکارانش پرسشنامه بازبینی‌شده سنجش تأثیر فیبرومیالژیا (FIQR) را منتشر کردند که محدودیت‌های ابزار اصلی را برطرف می‌کرد: مجموعه سوالات بهبودیافته (۲۱ در مقابل ۱۰ سوال)، سازگاری مقیاس بهبودیافته (همه ۰-۱۰) و ساختار دامنه دقیق‌تر. FIQR به ابزار استاندارد در تحقیقات فیبرومیالژیا تبدیل شده و توسط انجمن‌های اصلی روماتولوژی توصیه می‌شود. به‌روزرسانی‌های دوره‌ای و نسخه‌های تطبیق‌یافته (مانند برای فنوتیپ‌های خاص فیبرومیالژیا) به بهبود اندازه‌گیری پیامد ادامه می‌دهند.

چه زمانی استفاده شود

استفاده از FIQ یا FIQR برای ارزیابی بار فیبرومیالژیا در طیف بالینی نشان داده شده است. موارد استفاده شامل ارزیابی پایه تأثیر بیماری برای هدایت برنامه‌ریزی درمان چندوجهی، پایش پاسخ به دارودرمانی (پرگابالین، دولوکستین، میلناسیپران) یا مداخلات غیردارویی (ورزش، رفتاردرمانی شناختی، آموزش بیمار)، اندازه‌گیری پیامد در کارآزمایی‌های بالینی به عنوان نقطه پایانی اولیه یا هم-اولیه، تحقیقات بررسی مکانیسم‌ها و تاریخچه طبیعی طولانی‌مدت، و بهبود کیفیت در طب روماتولوژی است. FIQR به دلیل خواص روان‌سنجی برتر نسبت به FIQ اصلی برای مطالعات جدید ترجیح داده می‌شود. هر دو ابزار برای جمعیت فیبرومیالژیا مناسب هستند اما مگر اینکه تطبیق داده شوند، برای سایر بیماری‌های روماتولوژیک کمتر مناسب هستند.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • فیبرومیالژیا را تشخیص نمی‌دهد — بار بیماری را در فیبرومیالژیای مفروض اندازه‌گیری می‌کند؛ نمی‌تواند تشخیص را قطعی کند، که نیازمند معیارهای بالینی است (معیارهای ACR 2016: شاخص درد گسترده + مقیاس شدت علائم). باید همراه با ارزیابی بالینی و معاینه نقاط حساس در صورت لزوم استفاده شود.
  • همبستگی متوسط با معیارهای عینی — FIQ/FIQR همبستگی ضعیفی با تعداد نقاط حساس (r = ۰.۲۰-۰.۴۰) و یافته‌های تصویربرداری دارد؛ بار گزارش شده توسط بیمار اغلب مستقل از یافته‌های بالینی است و ماهیت ذهنی فیبرومیالژیا را برجسته می‌کند.
  • نسخه‌های متعدد — وجود FIQ اصلی و FIQR می‌تواند باعث سردرگمی در مقایسه مطالعات شود؛ نسخه مورد استفاده را مشخص کنید و از ثبات در ارزیابی طولی اطمینان حاصل کنید.
  • برآورد بیش از حد با بیماری‌های همراه — FIQ/FIQR درد/خستگی/افسردگی خاص فیبرومیالژیا را از موارد ناشی از افسردگی همزمان، کم‌کاری تیروئید یا آپنه خواب تشخیص نمی‌دهد؛ بیماری‌های همراه را همزمان ارزیابی و مدیریت کنید.
  • تفسیر امتیاز وابسته به زمینه — اهمیت بالینی یک امتیاز FIQR معین بسته به شدت بیماری، فاز درمان (تشخیص جدید یا طولانی‌مدت) و اولویت‌های فردی بیمار متفاوت است.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • محتوای خاص فیبرومیالژیا — مستقیماً از بیماران فیبرومیالژیا توسعه یافته و دامنه‌های مرتبط با بیماری (خستگی، 'fibro fog'، خواب، درد گسترده) را که معیارهای کیفیت زندگی عمومی از دست می‌دهند، در بر می‌گیرد.
  • اعتبارسنجی گسترده — در صدها کارآزمایی و مطالعه فیبرومیالژیا استفاده شده است، با قابلیت اطمینان اثبات شده (آلفای کرونباخ ۰.۷۰-۰.۹۵)، پایداری تست-بازآزمون، و پاسخ‌دهی به درمان‌های دارویی و رفتاری.
  • بهبودهای FIQR — نسخه بازبینی‌شده (FIQR، ۲۰۰۹) محدودیت‌های FIQ اصلی را با مجموعه سوالات گسترده‌تر، امتیازدهی دقیق‌تر، زیرمقیاس‌های دامنه، و عملکرد روان‌سنجی بهتر برطرف می‌کند.
  • مختصر و عملی — ۱۰ سوال FIQ اصلی یا ۲۱ سوال FIQR هر دو برای استفاده بالینی معمول مناسب هستند؛ زمان تکمیل ۵-۱۵ دقیقه برای اکثر بیماران قابل قبول است.
  • رایگان و در دسترس گسترده — دسترسی نامحدود برای استفاده تحقیقاتی و بالینی؛ فرم‌های قابل دانلود و الگوریتم‌های امتیازدهی از مراکز دانشگاهی.
  • استاندارد نظارتی پذیرفته شده — FIQR به طور گسترده توسط FDA و نهادهای نظارتی به عنوان یک پیامد اولیه در توسعه داروهای فیبرومیالژیا پذیرفته شده است.

کاربردها

  • کارآزمایی‌های پرگابالین: در کارآزمایی‌های فاز III پرگابالین برای فیبرومیالژیا، FIQR به همراه مقیاس رتبه‌بندی عددی درد، یک نقطه پایانی هم-اولیه بود و بهبود میانگین ۱۵-۲۰ امتیازی (تغییر با معنی بالینی متوسط) را نشان داد که از تأیید FDA برای اندیکاسیون فیبرومیالژیا حمایت کرد.
  • مداخله ورزشی: یک کارآزمایی تصادفی تمرین هوازی به همراه تمرین مقاومتی در مقابل گروه کنترل، بهبود FIQR (۲۵- امتیاز) را در بازوی ورزشی نشان داد و فعالیت بدنی را به عنوان یک جزء اصلی مدیریت فیبرومیالژیا تأیید کرد و حساسیت FIQR به مزایای غیردارویی را نشان داد.
  • اثربخشی رفتاردرمانی شناختی: مطالعه‌ای که CBT را با مراقبت استاندارد ترکیب کرد، کاهش FIQR (میانگین ۱۸- امتیاز) را با مزایای پایدار در پیگیری ۱ ساله نشان داد و مداخله روانی را به عنوان یک درمان کمکی مؤثر که از طریق FIQR قابل تشخیص است، تثبیت کرد.
  • کووید طولانی با ویژگی‌های شبیه فیبرومیالژیا: با ظهور سندرم خستگی پس از کووید، FIQ/FIQR در حال تطبیق برای ارزیابی بار بیماری در بیمارانی است که درد، خستگی و اختلال شناختی شبیه فیبرومیالژیا دارند و کاربرد آن را فراتر از فیبرومیالژیای کلاسیک گسترش می‌دهد.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پرسشنامه اصلی FIQ شامل ۱۰ سوال است که عملکرد فیزیکی (۳ سوال با مقیاس ۰-۳)، تأثیر بر کار (۲ سوال با مقیاس ۰-۴)، کیفیت خواب/افسردگی/اضطراب (۳ سوال با مقیاس ۰-۱۰) و درد/خستگی کلی (۲ سوال با مقیاس ۰-۱۰) را پوشش می‌دهد. پرسشنامه بازبینی‌شده FIQ (FIQR، منتشر شده در ۲۰۰۹) شامل ۲۱ سوال با استفاده از مقیاس‌های رتبه‌بندی عددی ۰-۱۰ است. هر دو خود-اجرا هستند و برای FIQ اصلی ۵-۱۰ دقیقه و برای FIQR ۱۰-۱۵ دقیقه زمان می‌برند. نسخه‌های کاغذی و الکترونیکی موجود هستند. در بیش از ۳۰ زبان اعتبارسنجی شده و برای نوجوانان و بزرگسالان مبتلا به فیبرومیالژیا مناسب است.

2

امتیازات خام سوالات FIQ اصلی جمع‌آوری شده و به مقیاس ۰-۱۰۰ تبدیل می‌شوند. برای FIQR: ۲۱ سوال (هر کدام ۰-۱۰) جمع‌آوری شده و مقیاس ۰-۲۱۰ را ایجاد می‌کنند، سپس می‌توانند به مقیاس ۰-۱۰۰ تبدیل شوند. امتیازات بالاتر نشان‌دهنده تأثیر بیشتر فیبرومیالژیا است. تحلیل زیرمقیاس در سطح سوال و دامنه امکان‌پذیر است؛ FIQR امتیازدهی دامنه‌ای دقیق‌تر (عملکرد، تأثیر کلی، علائم) را ارائه می‌دهد.

3

تفسیر امتیاز FIQ/FIQR: ۰-۳۹ = تأثیر حداقل (فیبرومیالژیا خفیف)؛ ۴۰-۵۹ = تأثیر متوسط؛ ۶۰-۱۰۰ = تأثیر شدید. برای FIQR در مقیاس ۰-۲۱۰: ≤۵۲.۵ = حداقل، ۵۲.۵-۹۹.۴ = متوسط، >۹۹.۴ = شدید. اهمیت بالینی: تغییری ۱۴-۱۷ امتیازی در FIQ (یا متناسب در FIQR) به عنوان تغییر بالینی با معنی در نظر گرفته می‌شود. تفسیر با مقایسه میانگین جمعیت فیبرومیالژیا (معمولاً ۵۰-۶۰ در مقیاس ۰-۱۰۰ FIQ) سود می‌برد.

دام‌های رایج

  • استفاده از FIQ/FIQR به عنوان تست تشخیصی — اینطور نیست؛ تشخیص نیازمند معیارهای بالینی و معاینه است. FIQ بالا می‌تواند در سایر سندرم‌های درد مزمن (سندرم خستگی مزمن، کووید طولانی، میالژیا انسفالومیلیت) رخ دهد.
  • مقایسه مستقیم امتیازات FIQ و FIQR — FIQ اصلی (۰-۱۰۰) و FIQR بازبینی‌شده (۰-۲۱۰ یا تبدیل شده به ۰-۱۰۰) از مقیاس‌های متفاوتی استفاده می‌کنند؛ نسخه‌های مختلف را در تحلیل طولی مخلوط نکنید.
  • نادیده گرفتن دامنه‌های خواب و خلق — بیماری که دردش بهبود یافته اما خوابش بدتر شده است (دامنه خواب FIQR افزایش می‌یابد) ممکن است احساس بهتری نداشته باشد؛ تمام دامنه‌ها را بررسی کنید، نه فقط امتیاز کلی.
  • نسبت دادن تغییرات امتیاز به درمان بیش از حد — عوامل خارجی (استرس زندگی، تغییرات فصلی، شعله‌ور شدن بیماری همراه) به اندازه اثربخشی دارو بر امتیازات FIQ/FIQR تأثیر می‌گذارند؛ ارزیابی بالینی و معیارهای کمکی (مانند تعداد نقاط حساس، ارزیابی روانی-اجتماعی) تغییرات را در زمینه قرار می‌دهند.
  • عدم بررسی علل ثانویه — امتیازات بالای پایدار FIQ/FIQR علی‌رغم درمان بهینه فیبرومیالژیا، نشان‌دهنده بیماری‌های همراه احتمالی (افسردگی، اضطراب، بیماری خودایمنی، آپنه خواب) است؛ برای ارزیابی جامع ارجاع دهید.

پرسش‌های متداول

آیا باید از FIQ اصلی یا FIQR بازبینی‌شده استفاده کنم؟

برای مطالعات جدید، کارآزمایی‌ها و بالین از FIQR استفاده کنید. این پرسشنامه دارای خواص روان‌سنجی برتر، مقیاس سوالات ۰-۱۰ سازگارتر و استاندارد نظارتی فعلی است. اگر به صورت طولی با داده‌های تاریخی FIQ مقایسه می‌کنید، یا از الگوریتم‌های تبدیل در صورت وجود استفاده کنید، یا در تمام نقاط زمانی آینده FIQR را مجدداً اجرا کنید تا از ثبات اطمینان حاصل شود.

بیماری امتیاز FIQR ۹۵ (شدید) دارد اما نقاط حساس حداقل و بیماری همراهی ندارد. چه چیزی این را توضیح می‌دهد؟

شدت فیبرومیالژیا (FIQR) مستقل از تعداد نقاط حساس است؛ شاخص درد گسترده و شدت علائم معیارهای تشخیصی کلیدی هستند، نه لزوماً معاینه نقاط حساس. این بیمار علی‌رغم یافته‌های عینی محدود، بار ذهنی قابل توجهی دارد که مشخصه فیبرومیالژیا است. از صحت تشخیص (برآورده شدن معیارهای ACR 2016) اطمینان حاصل کنید، علل دیگر خستگی (ویتامین B12، تیروئید) را ارزیابی کنید و درمان چندوجهی (ورزش، CBT، دارو در صورت لزوم) را با هدف علائم گزارش شده توسط بیمار در نظر بگیرید.

چه مقدار تغییر در FIQR نشان‌دهنده بهبود بالینی با معنی است؟

تغییر ۱۴-۱۷ امتیازی در مقیاس اصلی FIQ ۰-۱۰۰ به عنوان حداقل اهمیت بالینی در نظر گرفته می‌شود. در FIQR (مقیاس ۰-۲۱۰)، تغییر متناسب تقریباً ۲۸-۳۴ امتیاز خواهد بود. به طور متناوب، می‌توان از درصد بهبود (مثلاً کاهش ≥۲۰٪ از خط پایه) استفاده کرد. تنوع فردی وجود دارد؛ برخی بیماران با FIQR اولیه بالا ممکن است بهبود ۱۰ امتیازی را با معنی بدانند، در حالی که دیگران به دنبال تغییر بزرگتر هستند. تغییر FIQR را با تصور کلی بیمار و اهداف عملکردی ترکیب کنید.

آیا FIQR برای پایش فیبرومیالژیا در کلینیک معمول مناسب است؟

بله. FIQR ۲۱ سوالی مختصر (۱۰-۱۵ دقیقه) برای استفاده در کلینیک عملی است. در خط پایه، ۴-۸ هفته پس از شروع درمان و به صورت دوره‌ای پس از آن (مثلاً فصلی) اجرا کنید تا پاسخ را پیگیری کرده و تنظیمات درمانی را هدایت کنید. اجرای الکترونیکی یا فرم‌های تکمیل شده توسط بیمار در هنگام پذیرش، گردش کار را ساده می‌کند. FIQR به ویژه در شناسایی زودهنگام افراد غیرپاسخ‌دهنده مفید است و امکان اصلاح سریع درمان را فراهم می‌کند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Burckhardt, C. S., Clark, S. R., & Bennett, R. M. (1991). The Fibromyalgia Impact Questionnaire: Development and validation. The Journal of Rheumatic Diseases, 18(5), 728-735.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Bennett, R. M., Friend, R., Jones, K. D., Ward, R., Han, B. K., & Ross, R. L. (2009). The Revised Fibromyalgia Impact Questionnaire (FIQR): Validation and psychometric properties. Seminars in Arthritis and Rheumatism, 39(6), 448-453.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Häuser, W., Petzke, F., Üçeyler, N., & Köllner, V. (2012). Fibromyalgia. Nature Reviews Disease Primers, 1, 15022.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.