Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس پیامد پا و مچ پا

معرفی‌شده توسط
Ewa M. Roos, Mats Brandsson, H. Hugelhotz, M. Klassbo, L. Stefan Lohmander
سال
2001
نوع
Patient self-report
خانواده
foot-and-ankle-specific outcome

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس پیامد پا و مچ پا (FAOS) ابزاری ۴۲-موردی برای گزارش‌دهی خودکار توسط بیمار است که برای ارزیابی علائم، عملکرد و محدودیت‌های فعالیت در افراد مبتلا به آسیب‌شناسی پا و مچ پا طراحی شده است.

FAOS که توسط روس و همکارانش در سال ۲۰۰۱ توسعه یافت و در مجله فیزیوتراپی ارتوپدی و ورزشی منتشر شد، به معیار استاندارد پیامد در تحقیقات جراحی و توانبخشی پا و مچ پا تبدیل شده است و ارزیابی جامعی را در زمینه‌های درد، سفتی، عملکرد فیزیکی، ورزش/تفریح و کیفیت زندگی مرتبط با پا و مچ پا ارائه می‌دهد.

شهود پشت روش

FAOS برای پر کردن شکافی در اندازه‌گیری پیامدهای پا و مچ پا با ایجاد یک مقیاس جامع و معتبر که طیف کاملی از پیامدهای مرتبط با بیمار را پوشش می‌دهد—نه فقط درد یا قدرت، بلکه تأثیر عاطفی و اجتماعی مشکلات پا و مچ پا—توسعه یافت. FAOS که به صورت پنج زیرمقیاس (علائم، سفتی، درد، عملکرد ADL، کیفیت زندگی ورزشی/تفریحی) ساختار یافته است، هم امکان تحلیل دقیق زیرمقیاس‌ها و هم یک پروفایل کلی سلامت پا و مچ پا را فراهم می‌کند. هر زیرمقیاس از ۰ تا ۱۰۰ نمره‌گذاری می‌شود (نمره بالاتر = بهتر)، که تفسیر را شهودی و قابل مقایسه در بین جمعیت‌ها می‌کند. پاسخگویی این ابزار به نتایج توانبخشی و جراحی عالی است، که آن را برای ردیابی تغییرات در طول ۳ تا ۱۲ ماه ایده‌آل می‌سازد.

تاریخ

FAOS توسط روس و همکارانش (محققان سوئدی در توانبخشی ارتوپدی) برای ایجاد یک معیار پیامد جامع و معتبر برای آسیب‌شناسی پا و مچ پا توسعه یافت. این مقیاس بر اساس KOOS موفق (مقیاس پیامد زانو و آرتروز) الگوبرداری شد و ساختار پنج زیرمقیاسی را برای موارد خاص پا و مچ پا تطبیق داد. این ابزار که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، تحت اعتبارسنجی روان‌سنجی گسترده در گروه‌هایی از بیماران مبتلا به آرتروز مچ پا، آسیب‌های رباط مچ پا و توانبخشی پس از جراحی قرار گرفت. FAOS از آن زمان به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده و به طور گسترده در کارآزمایی‌های جراحی پا و مچ پا و ثبت‌های بالینی پیاده‌سازی شده و به استاندارد واقعی در اندازه‌گیری پیامد پا و مچ پا تبدیل شده است.

چه زمانی استفاده شود

FAOS برای هر بیمار مبتلا به آسیب‌شناسی پا یا مچ پا، از جمله پیچ‌خوردگی مچ پا (حاد و مزمن)، بی‌ثباتی مچ پا، آرتروز مچ پا، تاندونوپاتی آشیل، فاشئیت پلانتار، آسیب‌های میانی پا و توانبخشی پس از جراحی پا و مچ پا، کاربرد دارد. این مقیاس به ویژه در محیط‌های ارتوپدی و پزشکی ورزشی که استانداردسازی پیامدهای پا و مچ پا اولویت دارد، ارزشمند است و امکان مقایسه بین گروه‌های درمانی در کارآزمایی‌های بالینی و پایش طولی در عمل بالینی را فراهم می‌کند. FAOS به دلیل ساختار جامع پنج زیرمقیاسی و ویژگی‌های روان‌سنجی قوی خود، بر مقیاس‌های قدیمی‌تر و تأیید نشده پا و مچ پا ترجیح داده می‌شود. از FAOS زمانی استفاده کنید که درک دقیق اینکه کدام حوزه‌های پا و مچ پا بیشتر تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، مهم است (مثلاً آیا بیمار درد یا سفتی دارد که عملکرد را محدود می‌کند؟).

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به خواندن و درک در سطح کلاس ۶ تا ۸ دارد؛ برای جمعیت‌هایی با اختلال شناختی شدید، سواد پایین، یا افراد غیرانگلیسی‌زبان بدون ترجمه معتبر کمتر مناسب است.
  • طول ۴۲-موردی آن طولانی‌تر از برخی مقیاس‌های رقیب است (مثلاً مقیاس درد تک‌موردی)؛ ممکن است بار پاسخ‌دهی را در کلینیک‌های پرتردد افزایش دهد، اگرچه زمان تکمیل هنوز معقول است (۱۰–۱۵ دقیقه).
  • استقلال زیرمقیاس‌ها ناقص است؛ زیرمقیاس‌های درد و سفتی همبستگی متوسطی دارند، که جداسازی سهم درد خالص در مقابل دامنه حرکتی در ناتوانی را دشوار می‌کند.
  • زیرمقیاس ورزش/تفریح تنها ۴ مورد دارد و ممکن است در جمعیت‌های غیرورزشی حساس نباشد؛ برای بیماران کم‌تحرک، این زیرمقیاس ممکن است اطلاعات کمتری ارائه دهد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • پایایی آزمون-بازآزمون عالی (ICC 0.77–0.96 در هر زیرمقیاس) و همسانی درونی (آلفای کرونباخ 0.73–0.94)؛ قوی در گروه‌های سنی و آسیب‌شناسی‌های پا و مچ پا.
  • ساختار پنج زیرمقیاسی درک دقیق‌تری از مشکلات پا و مچ پا ارائه می‌دهد؛ امکان شناسایی اهداف مداخله خاص (مثلاً مدیریت سفتی در مقابل کنترل درد در مقابل آمادگی ورزشی) را فراهم می‌کند.
  • بسیار پاسخگو به تغییر؛ حساس به بهبودها در مداخلات محافظه‌کارانه (فیزیوتراپی، بریس) و جراحی؛ MCID به خوبی تثبیت شده است (حدود ۱۰–۱۵ امتیاز در هر زیرمقیاس).
  • به طور گسترده در تحقیقات جراحی و توانبخشی پا و مچ پا استفاده می‌شود؛ به صورت رایگان در بیش از ۳۰ زبان موجود است؛ در پرونده‌های سلامت الکترونیکی ادغام شده است؛ امکان متاآنالیز در مطالعات چندمرکزی را فراهم می‌کند.

کاربردها

  • توانبخشی پس از پیچ‌خوردگی مچ پا: ردیابی علائم، سفتی و بهبود عملکرد در طول ۸ تا ۱۲ هفته؛ شناسایی بیمارانی با اختلال پایدار (بی‌ثباتی مزمن مچ پا) که ممکن است به مداخله بیشتر نیاز داشته باشند.
  • مدیریت بی‌ثباتی مچ پا: مقایسه پیامدها در مداخلات محافظه‌کارانه (آموزش حس عمقی، بریس) در مقابل جراحی (بازسازی رباط جانبی)؛ زیرمقیاس ورزش/تفریح به ویژه به بهبود بی‌ثباتی حساس است.
  • آرتروز مچ پا و مفصل زیرتالار: پایش پیشرفت علائم و کاهش عملکرد در طول ماه‌ها تا سال‌ها؛ ارزیابی اثربخشی مسکن‌ها، تزریقات مفصلی یا آرتروپلاستی.
  • تاندونوپاتی آشیل و سایر بیماری‌های پا: FAOS قابل انطباق با آسیب‌شناسی‌های متنوع پا و مچ پا است؛ زیرمقیاس‌های درد و ADL به پیامدهای تاندونوپاتی حساس هستند.
  • کارآزمایی‌های بالینی و مطالعات اثربخشی مقایسه‌ای: به عنوان یک پیامد اولیه یا ثانویه در کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده که تکنیک‌های جراحی پا و مچ پا، پروتکل‌های توانبخشی و مداخلات دارویی را ارزیابی می‌کنند، استفاده می‌شود؛ امکان متاآنالیز در مطالعات را فراهم می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

FAOS شامل ۴۲ مورد است که در پنج زیرمقیاس توزیع شده‌اند: (۱) علائم (۷ مورد)، (۲) سفتی (۴ مورد)، (۳) درد (۹ مورد)، (۴) عملکرد ADL (۱۷ مورد)، و (۵) کیفیت زندگی ورزشی/تفریحی (۴ مورد). به هر مورد در یک مقیاس لیکرت ۵-نقطه‌ای پاسخ داده می‌شود (۰ = بدون مشکل/دشواری تا ۴ = مشکل/دشواری شدید). موارد به محل و شدت درد، تورم، سفتی، محدودیت‌های فعالیت روزانه (راه رفتن، پله، ایستادن، دویدن، پریدن، تغییر جهت) و توانایی شرکت در ورزش می‌پردازند. بیمار پرسشنامه را به طور مستقل در ۱۰ تا ۱۵ دقیقه تکمیل می‌کند. این مقیاس برای بزرگسالان با هر وضعیت پا یا مچ پا (پیچ‌خوردگی جانبی مچ پا، بی‌ثباتی مچ پا، آرتروز مچ پا، درد پا، تاندونوپاتی آشیل، فاشئیت پلانتار، یا توانبخشی پس از جراحی) مناسب است.

2

هر زیرمقیاس به طور جداگانه نمره‌گذاری می‌شود. نمرات خام زیرمقیاس با استفاده از فرمول زیر به مقیاس ۰ تا ۱۰۰ تبدیل می‌شوند: [(مجموع موارد در زیرمقیاس − حداقل نمره ممکن) / (حداکثر نمره ممکن − حداقل نمره ممکن)] × ۱۰۰. محدوده‌های زیرمقیاس: علائم ۰–۱۰۰، سفتی ۰–۱۰۰، درد ۰–۱۰۰، ADL ۰–۱۰۰، ورزش/تفریح ۰–۱۰۰. نمرات بالاتر نشان‌دهنده عملکرد بهتر و علائم کمتر است. برخی از موارد به صورت معکوس نمره‌گذاری می‌شوند (مثلاً «بدون مشکل» ۰ امتیاز است). نمره کلی FAOS (میانگین پنج زیرمقیاس) اختیاری است اما معمولاً گزارش می‌شود؛ برخی محققان فقط پنج نمره زیرمقیاس را گزارش می‌کنند. داده‌های از دست رفته نادر هستند اگر فرم به خوبی ارائه شود؛ اگر ≤۱ مورد در هر زیرمقیاس از دست رفته باشد، جایگزینی با میانگین قابل قبول است.

3

هر زیرمقیاس از ۰ تا ۱۰۰ متغیر است، که در آن نمرات بالاتر نشان‌دهنده وضعیت بهتر پا و مچ پا است. نمرات >۸۰ عموماً نشان‌دهنده حداقل علائم و عملکرد عالی است؛ ۶۰–۸۰ نشان‌دهنده محدودیت‌های خفیف تا متوسط؛ ۴۰–۶۰ نشان‌دهنده محدودیت‌های متوسط؛ و <۴۰ نشان‌دهنده محدودیت‌های شدید است. تفسیر زیرمقیاس وابسته به زمینه است: بیماری با درد = ۷۰ ممکن است کنترل درد قابل قبولی داشته باشد اما سفتی = ۴۰ نشان‌دهنده محدودیت دامنه حرکتی (مثلاً آرتروز مچ پا) باشد. حداقل تفاوت بالینی مهم (MCID) بر اساس زیرمقیاس متفاوت است: تقریباً ۱۰–۱۵ امتیاز در هر زیرمقیاس عموماً تغییر معنی‌دار در نظر گرفته می‌شود. زیرمقیاس ورزش/تفریح در بازگشت به ورزش در ورزشکاران حساس‌ترین است.

دام‌های رایج

  • تجویز FAOS بلافاصله پس از پیچ‌خوردگی حاد مچ پا (۴۸ ساعت اول) زمانی که تورم غالب است؛ اجازه دهید التهاب حاد اولیه قبل از ارزیابی پایه برطرف شود.
  • تفسیر نادرست زیرمقیاس بالای علائم (تورم، سفتی) به عنوان نارسایی عملکردی؛ بیماری با تورم متوسط ممکن است نمرات ADL و ورزش طبیعی داشته باشد، که نشان‌دهنده سازگاری عملکردی خوب است.
  • عدم تجویز FAOS به طور مداوم در بازدیدهای پیگیری؛ استانداردسازی زمان‌بندی تجویز (مثلاً همیشه در ۶، ۱۲، ۲۴ هفته) برای کاهش نویز زمانی در نمرات تغییر.
  • نادیده گرفتن زیرمقیاس ورزش/تفریح در ورزشکاران یا بیماران فعال؛ فرض اینکه نمرات ADL به تنهایی نشان‌دهنده آمادگی بازگشت به ورزش است؛ اولویت‌بندی زیرمقیاس ورزش/تفریح برای جمعیت‌های ورزشی.

پرسش‌های متداول

چگونه پنج نمره زیرمقیاس مختلف FAOS را به جای یک نمره کلی تفسیر کنم؟

هر زیرمقیاس داستان متفاوتی را بیان می‌کند. درد بالا، سفتی پایین، ADL طبیعی = بیمار مشکلات کنترل درد دارد اما تحرک خوبی دارد. درد بالا، سفتی بالا، ADL پایین = بیمار هم به مداخله درد و هم به مداخله دامنه حرکتی نیاز دارد. ورزش/تفریح پایین با ADL طبیعی = مشکل آمادگی ورزشکار، نه اختلال عمومی. هر پنج زیرمقیاس را گزارش کنید و مشخص کنید کدام حوزه(ها) نیاز به مداخله دارند.

آیا FAOS برای پیچ‌خوردگی‌های حاد مچ پا و بی‌ثباتی مزمن مچ پا مناسب است؟

بله، اما زمان‌بندی مهم است. برای پیچ‌خوردگی حاد (۷۲ ساعت اول)، اجازه دهید تورم حاد قبل از FAOS پایه برطرف شود تا از اثرات سقف جلوگیری شود. برای بی‌ثباتی مزمن (ماه‌ها پس از آسیب)، FAOS ایده‌آل است—زیرمقیاس‌های علائم و ورزش/تفریح بی‌ثباتی مزمن و ترس-اجتناب را ثبت می‌کنند. برای جمعیت‌های حاد، ارزیابی پایه را ۲+ هفته پس از پیچ‌خوردگی در نظر بگیرید.

تفاوت بین FAOS و مقیاس‌های عملکردی ساده مچ پا چیست؟

FAOS جامع و معتبر با ویژگی‌های روان‌سنجی قوی است؛ درد، سفتی، ADL، ورزش و کیفیت زندگی را اندازه‌گیری می‌کند. مقیاس‌های قدیمی‌تر و تأیید نشده (مثلاً درجات عملکردی ساده) کمتر قابل اعتماد هستند و به تغییر پاسخگو نیستند. FAOS استاندارد طلایی است؛ از آن برای پیامدهای استاندارد شده و قابل مقایسه در تحقیقات و ردیابی پیامدها استفاده کنید.

آیا می‌توانم از FAOS هم در محیط بالینی و هم در محیط تحقیقاتی استفاده کنم؟

کاملاً. FAOS برای پایش پیامدهای بالینی (مثلاً مقایسه قبل و بعد از توانبخشی در یک بیمار)، ردیابی طولی و تحقیقات مقایسه‌ای (کارآزمایی‌های بالینی، مطالعات کوهورت) مناسب است. ساختار پنج زیرمقیاسی در هر دو زمینه مفید است. برای ردیابی قابل اعتماد، زمان‌بندی و حالت تجویز (کاغذی در مقابل الکترونیکی) را ثابت نگه دارید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Roos EM, Brandsson M, Hugelhotz H, Klassbo M, Lohmander LS. Development and validation of the Foot and Ankle Outcome Score. J Orthop Sports Phys Ther. 2001;31(9):504-514.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.