Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

طرح‌ریزی سیستماتیک کارخانه (SLP)

معرفی‌شده توسط
Muther, R.
سال
1973
نوع
Layout design methodology
خانواده
Operations Design

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

طرح‌ریزی سیستماتیک کارخانه (Systematic Layout Planning - SLP) یک روش ساختاریافته است که توسط ریچارد ماچر (Richard Muther) در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برای طراحی طرح‌بندی بهینه کارخانه و تأسیسات توسعه یافته است. این رویکرد، ملاحظات مربوط به جریان مواد، جابجایی پرسنل، روابط تجهیزات و محدودیت‌های فضا را نظام‌مند می‌کند تا هزینه‌های جابجایی مواد به حداقل برسد، ایمنی بهبود یابد و انعطاف‌پذیری افزایش یابد.

SLP به چارچوب بنیادین برای طراحی تأسیسات در محیط‌های تولیدی، انبارداری و خدماتی تبدیل شده است.

شهود پشت روش

تصور کنید در حال طراحی یک کارخانه تولیدی جدید هستید. محل بارانداز ورودی نسبت به تولید باید کجا باشد؟ آیا مونتاژ باید مجاور بسته‌بندی باشد یا فاصله داشته باشد؟ بازرسان چقدر باید پیاده‌روی کنند؟ یک طرح‌بندی تصادفی ممکن است باعث جابجایی مواد در جهات مختلف شود و ازدحام و ناکارآمدی ایجاد کند. SLP این تصمیم‌گیری را ساختارمند می‌کند. این روش با تجزیه و تحلیل جریان محصولات آغاز می‌شود: چه موادی وارد می‌شوند، چگونه از فرآیندها عبور می‌کنند و کجا خارج می‌شوند. سپس روابط بین بخش‌ها را کمی‌سازی می‌کند (به عنوان مثال، مونتاژ باید برای به حداقل رساندن حمل و نقل، مجاور بازرسی کیفیت باشد). SLP یک نمودار بصری ایجاد می‌کند که نشان می‌دهد هر بخش چقدر باید «نزدیک» باشد، سپس طرح‌بندی‌های جایگزین را تولید و ارزیابی می‌کند. نتیجه، طرح‌بندی‌ای است که مسافت‌های پیاده‌روی را کاهش می‌دهد، جریان مواد را ساده می‌کند و هماهنگی را بهبود می‌بخشد.

تاریخ

ریچارد ماچر در دهه ۱۹۶۰ SLP را توسعه داد و طراحی طرح‌بندی را به یک فرآیند تکرارپذیر و قابل مدیریت تبدیل کرد. این روش در کتاب‌های درسی منتشر شد و در مهندسی صنایع و تولید استاندارد شد. SLP مدرن، شبیه‌سازی کامپیوتری، CAD سه‌بعدی و تجزیه و تحلیل داده‌های بی‌درنگ را ادغام می‌کند. تحقیقات دانشگاهی، SLP را به طرح‌بندی‌های پویا (قابل پیکربندی مجدد برای محصولات مختلف) و طرح‌بندی‌های بهینه‌شده ناب (با تأکید بر جریان، سیستم‌های کششی) گسترش داده است.

چه زمانی استفاده شود

SLP برای طراحی تأسیسات جدید، جابجایی‌های عمده، یا تغییرات فرآیندی قابل توجه ضروری است. زمانی که هزینه‌های جابجایی مواد قابل توجه است، زمانی که انتظار می‌رود ترکیب یا حجم محصول تغییر کند، یا زمانی که ایمنی/ارگونومی اولویت دارند، از آن استفاده کنید. برای عملیات کوچک یا تأسیسات با محدودیت زیاد (مانند ساختمان‌های موجود با مکان‌های ثابت) کمتر حیاتی است. بیشترین ارزش را در عملیات تولیدی و توزیعی چندبخشی دارد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • جمع‌آوری داده‌ها برای ماتریس‌های مبدأ-مقصد و نمودارهای روابط، کار فشرده است و به دانش فرآیند دقیق نیاز دارد
  • SLP ایستا است؛ جریان‌های پویا یا نوسانات تقاضای بی‌درنگ را در نظر نمی‌گیرد
  • محدودیت‌های پیاده‌سازی (ساختارهای موجود، زیرساخت تأسیسات، محدودیت‌های بودجه) ممکن است مجبور به سازش‌هایی شوند که طرح‌بندی ایده‌آل را نقض می‌کنند
  • مزایا به پایبندی پایدار بستگی دارد؛ با گذشت زمان، طرح‌بندی‌ها با انباشت مواد در مناطق برنامه‌ریزی نشده، تخریب می‌شوند

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • رویکردی ساختاریافته و نظام‌مند به یک مسئله پیچیده طراحی ارائه می‌دهد؛ شانس طرح‌بندی‌های نامطلوب ناشی از سیاست یا عادت را کاهش می‌دهد
  • جریان‌های مواد و روابط بخش‌ها را کمی‌سازی می‌کند و امکان مقایسه عینی طرح‌بندی‌های جایگزین را فراهم می‌آورد
  • ملاحظات متنوعی را در بر می‌گیرد: جریان مواد، راحتی پرسنل، ایمنی، انعطاف‌پذیری و رشد آینده
  • منجر به کاهش مسافت و هزینه جابجایی مواد می‌شود، که اغلب ۱۰ تا ۳۰ درصد صرفه‌جویی در مقایسه با طرح‌بندی‌های پایه را به همراه دارد
  • سازگاری تأسیسات را بهبود می‌بخشد؛ یک طرح‌بندی خوب طراحی شده می‌تواند تغییرات آینده (محصولات جدید، نوسانات حجم) را با اختلال کمتر تطبیق دهد

کاربردها

  • یک تأمین‌کننده قطعات خودرو، طرح‌بندی کارخانه خود را با استفاده از SLP بازطراحی می‌کند، بخش‌ها را برای هم‌راستایی با جریان مواد جابجا می‌کند؛ کل مسافت جابجایی ۳۵ درصد کاهش می‌یابد و هزینه نیروی کار را ۸ درصد کاهش می‌دهد
  • یک تولیدکننده داروسازی، SLP را برای یک تأسیسات جدید به کار می‌برد و جداسازی مناطق مواد خطرناک را تضمین می‌کند، آزمایشگاه‌های کیفیت را مجاور خطوط تولید قرار می‌دهد و امکان گسترش ظرفیت آینده را بدون اختلال فراهم می‌کند
  • یک انبار توزیع از SLP برای بهینه‌سازی مناطق دریافت، مرتب‌سازی، ذخیره‌سازی و ارسال استفاده می‌کند و سرعت تکمیل سفارش را از ۴ ساعت به ۲ ساعت بهبود می‌بخشد
  • یک کارخانه فرآوری مواد غذایی، طرح‌بندی خود را برای به حداقل رساندن خطر آلودگی متقابل بازطراحی می‌کند و ورودی مواد خام، پردازش و کالاهای نهایی را در مناطق جداگانه و متوالی قرار می‌دهد

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

جمع‌آوری داده‌های تأسیسات: محصولات، حجم تولید، توالی فرآیندها، تجهیزات جابجایی مواد و محدودیت‌ها (ساختارهای موجود، تأسیسات، الزامات قانونی).

2

تجزیه و تحلیل و رتبه‌بندی اهمیت نزدیکی بخش‌ها. از روش‌هایی مانند ماتریس‌های مبدأ-مقصد (حجم جریان مواد) و نمودارهای روابط برای کمی‌سازی وابستگی‌های متقابل استفاده کنید.

3

ایجاد یک نمودار روابط (نمودار حبابی) که بخش‌ها و شدت روابط آن‌ها را به صورت بصری، بدون در نظر گرفتن محدودیت‌های فیزیکی، نشان می‌دهد.

4

توسعه ۲ تا ۳ طرح‌بندی پیشنهادی جایگزین که نمودار روابط و محدودیت‌های فضایی/زیرساختی واقعی را رعایت کنند. برای تجسم از نرم‌افزار CAD یا طرح‌بندی استفاده کنید.

5

مقایسه جایگزین‌ها با معیارها (مسافت/هزینه جابجایی مواد، سفر نیروی کار، انعطاف‌پذیری، پتانسیل توسعه آینده، هزینه‌های ساخت). بهترین تعادل را انتخاب کنید.

دام‌های رایج

  • بهینه‌سازی بیش از حد برای ترکیب محصول فعلی بدون در نظر گرفتن تغییرات آینده؛ طرح‌بندی بهینه‌شده برای امروز ممکن است در آینده انعطاف‌ناپذیر باشد
  • نادیده گرفتن ورودی کارکنان؛ کارگرانی که تأسیسات را اداره خواهند کرد، اغلب مسائل عملی را شناسایی می‌کنند که برنامه‌ریزان از قلم می‌اندازند
  • تمرکز صرف بر جریان مواد در حالی که ایمنی (خروجی‌های اضطراری، جداسازی مواد خطرناک) یا ارگونومی (مسافت پیاده‌روی کارگر، دید) نادیده گرفته می‌شود

پرسش‌های متداول

ماتریس مبدأ-مقصد چیست و چگونه در SLP استفاده می‌شود؟

ماتریس مبدأ-مقصد، حجم جابجایی مواد بین بخش‌ها را نشان می‌دهد. سطرها بخش‌های مبدأ و ستون‌ها مقاصد هستند. مقادیر (واحد در دوره) شدت رابطه را نشان می‌دهند. مسیرهای با حجم بالا باید کوتاه باشند، بنابراین آن بخش‌ها در طرح‌بندی نزدیک به هم قرار می‌گیرند.

چگونه با چندین محصول با جریان‌های مواد متفاوت برخورد کنیم؟

از ماتریس مبدأ-مقصد برای جریان کلی (همه محصولات با هم) استفاده کنید، یا بر اساس حجم محصول یا اهمیت استراتژیک وزن‌دهی کنید. ممکن است برخی محصولات اولویت داشته باشند؛ برای آن‌ها بهینه‌سازی کنید و برای دیگران عدم مطلوبیت را بپذیرید. به طور جایگزین، طرح‌بندی‌های فرآیندی (کارگاه‌های شغلی) در مقابل طرح‌بندی‌های محصول (خطوط مونتاژ) را در نظر بگیرید، زیرا آن‌ها الگوهای جریان متفاوتی دارند.

آیا می‌توانیم بدون توقف عملیات، طرح‌بندی را بازطراحی کنیم؟

دشوار اما ممکن است. پیاده‌سازی مرحله‌ای (جابجایی یک بخش در هر زمان) می‌تواند اختلال را کاهش دهد، اما هماهنگی پیچیده است. اکثر سازمان‌ها تغییرات عمده طرح‌بندی را در طول زمان توقف برنامه‌ریزی شده یا با اجرای عملیات دوگانه (قدیم و جدید به صورت موازی) برای مدت کوتاهی انجام می‌دهند.

چگونه رشد آینده را در طرح‌بندی تأسیسات در نظر بگیریم؟

برای افق تقاضای ۳ تا ۵ ساله طراحی کنید. انعطاف‌پذیری را حفظ کنید: فضای باز برای افزودنی‌های آینده، ایستگاه‌های کاری مدولار و توزیع تأسیسات که از رشد پشتیبانی می‌کند. از گلوگاه‌ها در مناطق کلیدی (مانند راهروها، دالان‌های تأسیسات) که در صورت غرق شدن نیاز به بازطراحی کامل دارند، اجتناب کنید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Muther, R. (1973). Systematic layout planning (2nd ed.). Boston: Cahners Books.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Tompkins, J. A., White, J. A., Bozer, Y. A., & Tanchoco, J. M. (2010). Facilities planning (4th ed.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.