Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

انتقال اکمن

معرفی‌شده توسط
Vagn Walfrid Ekman
سال
1905
نوع
theoretical-method
خانواده
Dynamical Oceanography

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

انتقال اکمن، شار حجمی خالص آب است که توسط تنش باد و در تعادل با نیروی کوریولیس در لایه مرزی سطحی ایجاد می‌شود. انتقال اکمن که در سال ۱۹۰۵ توسط واگن والفراید اکمن از این اصل که تنش باد از طریق ستون آب به الگوی مارپیچی منتقل می‌شود، استخراج شد، مسئول بالاروی ساحلی و انتقال‌های مهم اقیانوس‌نگاری است. این نظریه، الگوهای باد سطحی را مستقیماً به گردش اقیانوسی پیوند می‌دهد.

شهود پشت روش

باد که بر روی سطح اقیانوس می‌وزد، آب را می‌کشد و تنشی را اعمال می‌کند که آب سطحی را در جهت باد شتاب می‌دهد. با این حال، چرخش زمین (نیروی کوریولیس) بلافاصله شروع به منحرف کردن این آب می‌کند. با شتاب گرفتن و چرخش لایه سطحی، لایه زیرین را می‌کشد که آن نیز می‌چرخد. این امر به صورت عمودی از طریق لایه مرزی سطحی ادامه می‌یابد و باعث ایجاد مارپیچی در جهت سرعت با عمق می‌شود. نکته کلیدی این است که انتقال یکپارچه آب (جمع شده در تمام عمق‌ها) عمود بر جهت باد است، در جهتی خاص که به نیمکره بستگی دارد. بالاروی ساحلی زمانی رخ می‌دهد که انتقال اکمن ناشی از باد، آب سطحی را از ساحل دور می‌کند و به آب عمیق سرد اجازه بالا آمدن می‌دهد.

تاریخ

نظریه ۱۹۰۵ واگن والفراید اکمن، اختلاف ظاهری بین جهت باد و جهت رانش یخ مشاهده شده توسط فریدتیوف نانسن را توضیح داد. اکمن نشان داد که جریان‌های ناشی از باد با عمق مارپیچ می‌شوند و انتقال خالص عمود بر باد است. این نظریه بنیادی، گردش ناشی از باد را با دینامیک کوریولیس یکپارچه کرد. تحولات بعدی توسط سووردراپ و دیگران، پمپ اکمن (سرعت عمودی در پایه لایه اکمن که توسط واگرایی/همگرایی انتقال اکمن ایجاد می‌شود) را به عنوان مکانیزمی برای هدایت گردش اقیانوسی در مقیاس بزرگ در بر گرفت. اقیانوس‌نگاری مدرن، نظریه اکمن را با داده‌های باد ترکیب می‌کند تا بالاروی ساحلی را توضیح دهد و پیش‌بینی کند.

چه زمانی استفاده شود

محاسبه انتقال اکمن برای درک بالاروی ساحلی و گردش اقیانوسی ناشی از باد ضروری است. زمانی از آن استفاده کنید که نیروی باد، محرک اصلی جریان‌های سطحی باشد و اندازه‌گیری مستقیم جریان در دسترس نباشد. این روش به ویژه برای پیش‌بینی رویدادهای بالاروی ساحلی و اثرات آن‌ها بر خواص آب و بهره‌وری ارزشمند است. نظریه اکمن در آب‌های به شدت طبقه‌بندی شده یا مناطق ساحلی که هدایت توپوگرافیک غالب است، دقت کمتری دارد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • آب همگن و بدون طبقه‌بندی را فرض می‌کند؛ در شرایط طبقه‌بندی شده شدید که در آن مارپیچ‌های اکمن داخلی تشکیل می‌شوند، شکست می‌خورد
  • اصطکاک و اثرات لایه مرزی کف را نادیده می‌گیرد؛ عمق اقیانوس بی‌نهایت را فرض می‌کند
  • فقط انتقال ناشی از باد را فراهم می‌کند؛ اجزای ناشی از ترموهالین یا فشار را شامل نمی‌شود
  • مقیاس عمق لایه اکمن به ضریب اختلاط فرض شده بستگی دارد که با طبقه‌بندی و تلاطم متفاوت است

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • رابطه ساده و از نظر فیزیکی شفاف بین باد و انتقال اقیانوس را فراهم می‌کند
  • با استفاده از داده‌های باد در دسترس از شبکه‌های هواشناسی یا ماهواره‌ها، کاربرد گسترده‌ای دارد
  • امکان پیش‌بینی شدت و مکان بالاروی را با توجه به پیش‌بینی‌های باد فراهم می‌کند
  • در برابر مشاهدات بالاروی در مناطق ساحلی در سراسر جهان به خوبی اعتبارسنجی شده است

کاربردها

  • پیش‌بینی بالاروی ساحلی در سواحل کالیفرنیا و پرو، که با آوردن آب غنی از مواد مغذی به سطح، از شیلات پررونق حمایت می‌کند
  • کمی‌سازی بهره‌وری اولیه ناشی از بالاروی در جریان بنگوئلا (آفریقای جنوبی)، یکی از پربازده‌ترین مناطق دریایی جهان
  • توضیح چرخه‌های فصلی شدت بالاروی و دمای سطح دریا در مناطق موسمی اقیانوس هند
  • تخمین عرضه عمودی مواد مغذی به آب‌های سطحی که توسط پمپ اکمن ناشی از باد در اقیانوس باز بی‌مواد مغذی ایجاد می‌شود

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

سرعت و جهت باد از ایستگاه‌های هواشناسی، ماهواره‌ها یا مدل‌های بازتحلیل اندازه‌گیری می‌شود؛ جریان‌های سطحی یا تنش باد با استفاده از جریان‌سنج‌ها یا پراکندگی‌سنج ماهواره‌ای مشاهده می‌شود.

2

داده‌های باد به یک شبکه و فرکانس زمانی سازگار درون‌یابی می‌شوند؛ تنش باد از سرعت باد با استفاده از فرمول‌های ضریب کشش محاسبه می‌شود؛ پارامتر کوریولیس برای هر عرض جغرافیایی محاسبه می‌شود.

3

انتقال اکمن عمود بر جهت باد محاسبه می‌شود؛ بزرگی انتقال به بزرگی تنش باد و عرض جغرافیایی بستگی دارد (نزدیک استوا ضعیف و در قطب‌ها قوی است)؛ جهت از انحراف کوریولیس پیروی می‌کند (۹۰ درجه به راست باد در نیمکره شمالی).

4

تعادل تکانه یکپارچه شده در عمق، با در نظر گرفتن نیروی کوریولیس و اختلاط عمودی، حل می‌شود؛ پروفیل سرعت اکمن از واپاشی نمایی با عمق مشتق می‌شود؛ انتقال کل اکمن به صورت عمودی یکپارچه می‌شود.

5

بزرگی بالاروی/پایین‌روی از همگرایی/واگرایی انتقال اکمن تخمین زده می‌شود؛ چرخه‌های فصلی شناسایی می‌شوند؛ الگوهای فضایی، نقاط داغ بالاروی و پیامدهای بهره‌وری بیولوژیکی آن‌ها را نشان می‌دهند.

دام‌های رایج

  • جهت انتقال اکمن گیج‌کننده است؛ این انتقال عمود بر باد است، نه موازی. در نیمکره شمالی، انتقال ۹۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت از باد است.
  • استفاده از نظریه اکمن در نزدیکی استوا که پارامتر کوریولیس ضعیف است؛ فرمول‌بندی اصلاح شده برای مناطق استوایی مورد نیاز است
  • فرض انتقال اکمن به صورت آنی رخ می‌دهد؛ در واقعیت، مقیاس زمانی راه‌اندازی تقریباً ۱-۲ دوره اینرسی است

پرسش‌های متداول

چرا انتقال اکمن عمود بر باد است، نه موازی؟

باد آب سطحی را در جهت باد شتاب می‌دهد، اما نیروی کوریولیس بلافاصله این جریان را منحرف می‌کند. در حالت تعادل، گرادیان فشار ناشی از انباشتگی آب توسط باد، نیروی کوریولیس را متعادل می‌کند و انتقال خالص عمود بر باد است. این نتیجه تعادل نیروها در یک قاب چرخان است.

عمق اکمن چیست؟

عمق اکمن (یا ضخامت لایه اکمن) مقیاسی است که در آن جریان‌های ناشی از باد با عمق کاهش می‌یابند، معمولاً ۲۰ تا ۱۰۰ متر بسته به سرعت باد و طبقه‌بندی آب. در زیر این لایه، نیروی باد به صورت نمایی کاهش می‌یابد. عمق اکمن به ویسکوزیته گردابی عمودی فرض شده بستگی دارد که به خوبی محدود نشده است.

بالاروی ساحلی چگونه از انتقال اکمن ناشی می‌شود؟

باد در امتداد ساحل، انتقال اکمن را به سمت خارج از ساحل (در نیمکره شمالی با وزش باد به سمت قطب) هدایت می‌کند. این انتقال به سمت خارج از ساحل، آب سطحی را دور می‌کند و باعث بالا آمدن آب از عمق برای جایگزینی آن می‌شود. نرخ بالاروی توسط واگرایی انتقال اکمن و سرعت به سمت خارج از ساحل تعیین می‌شود.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Ekman, V. W. (1905). On the influence of the Earth's rotation on ocean currents. Arkiv for Matematik, Astronomi och Fysik, 2(11), 1-52.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Cushman-Roisin, B., & Beckers, J.-M. (2011). Introduction to Geophysical Fluid Dynamics: Physical and Numerical Aspects. Academic Press.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.