Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

چارچوب DPSIR

معرفی‌شده توسط
OECD, refined by European Environment Agency
سال
1993
نوع
Diagnostic framework
خانواده
Environmental governance framework

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

چارچوب DPSIR (نیروی محرکه، فشار، وضعیت، اثر، پاسخ) ابزاری تشخیصی و سیاستی است که توسط OECD (۱۹۹۳) توسعه یافته و توسط آژانس محیط زیست اروپا (۱۹۹۹) برای ساختاربندی مسائل زیست‌محیطی و پایداری اصلاح شده است. این چارچوب روابط علی از فعالیت اقتصادی تا مداخلات سیاستی را سازماندهی می‌کند و به دولت‌ها و سازمان‌ها امکان می‌دهد تا محل مداخله برای بهبود محیط زیست را شناسایی کنند.

شهود پشت روش

تصور کنید آلودگی را از منبع تا اثر ردیابی می‌کنید. یک کارخانه (نیروی محرکه) سوخت می‌سوزاند و اکسیدهای نیتروژن را وارد هوا می‌کند (فشار). کیفیت هوا تخریب شده و از استانداردهای ایمن پایین‌تر می‌آید (تغییر وضعیت). کودکان آسم می‌گیرند و هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی افزایش می‌یابد (اثر بر رفاه انسان). سپس دولت انتشار کارخانه را محدود می‌کند یا به سمت انرژی پاک می‌رود (پاسخ). DPSIR این نقاط را به یک زنجیره علی متصل می‌کند. این نقشه‌ای است که به سیاست‌گذاران کمک می‌کند بپرسند: آیا مشکل فنی است (بهبود وضعیت)؟ اقتصادی (تغییر نیروهای محرکه)؟ رفتاری (کاهش فشار)؟ یا حکمرانی (تقویت پاسخ)؟ پاسخ‌های مختلف منجر به راه‌حل‌های مختلفی می‌شوند.

تاریخ

چارچوب فشار-وضعیت-پاسخ (PSR) در کارهای OECD (۱۹۹۳) برای توسعه شاخص‌های زیست‌محیطی برای بررسی عملکرد سرچشمه گرفت. آژانس محیط زیست اروپا (۱۹۹۹) آن را به نیروی محرکه-فشار-وضعیت-اثر-پاسخ (DPSIR) گسترش داد تا نیروهای محرکه اقتصادی و اثرات انسانی را بهتر در بر گیرد. از آن زمان، DPSIR در نظارت زیست‌محیطی اتحادیه اروپا، اجرای دستورالعمل آب، و ارزیابی زیست‌محیطی بین‌المللی (UNEP, IPCC) استاندارد شده است. انواع مختلفی حلقه‌ها را برای در بر گرفتن بازخورد پاسخ‌ها به نیروهای محرکه یا یادگیری اجتماعی اضافه کرده‌اند.

چه زمانی استفاده شود

از DPSIR برای تشخیص جامع مسائل زیست‌محیطی یا پایداری، تدوین سیاست، و نظارت بر پیشرفت به سوی اهداف زیست‌محیطی استفاده کنید. این چارچوب برای ادغام محیط زیست در برنامه‌ریزی استراتژیک و پل زدن میان ارتباطات فنی و سیاسی ضروری است. از آن برای مسائل فنی مجزا که علل ریشه‌ای آن‌ها مشخص است، اجتناب کنید؛ DPSIR برای مسائل پیچیده و چندعلی بهترین است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • پیچیدگی علی: زنجیره‌های علی دنیای واقعی درهم‌تنیده هستند؛ DPSIR ممکن است بیش از حد ساده‌سازی کند یا حلقه‌های بازخورد را از قلم بیندازد.
  • شکاف‌های داده: فشارها و اثرات اغلب اندازه‌گیری نمی‌شوند و مجبور به اتکا به شاخص‌های جایگزین هستیم که ممکن است مسئله را به طور کامل در بر نگیرند.
  • حساسیت سیاسی: چارچوب‌بندی آنچه به عنوان «نیروی محرکه» یا «پاسخ» محسوب می‌شود، می‌تواند مورد مناقشه باشد اگر به معنای تخصیص مسئولیت یا هزینه باشد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • چارچوب‌بندی کل‌نگر: علل ریشه‌ای تا اثرات را ردیابی می‌کند و نقاط اهرمی غیرآشکار را آشکار می‌سازد.
  • ادغام سیاست: علم (فشارها، وضعیت، اثرات) را با حکمرانی (نیروهای محرکه، پاسخ‌ها) پیوند می‌دهد و این دو حوزه را به هم متصل می‌کند.
  • ارتباط با ذینفعان: ساختار بصری و روایی به مخاطبان متنوع کمک می‌کند تا مسائل زیست‌محیطی و گزینه‌های سیاستی را درک کنند.
  • انعطاف‌پذیری: قابل اعمال بر هر مسئله زیست‌محیطی - آب و هوا، آب، هوا، تنوع زیستی، مواد شیمیایی - و در هر مقیاسی از محلی تا جهانی.

کاربردها

  • مدیریت آب: ترسیم رواناب کشاورزی (نیروی محرکه) → مازاد مواد مغذی (فشار) → شکوفایی جلبکی و مناطق مرده (وضعیت) → تلفات ماهی و از دست دادن تفریح (اثر) → تنظیم استفاده از کود و تالاب‌های مصنوعی (پاسخ).
  • سیاست تغییرات اقلیمی: ساختاربندی انتشار گازهای گلخانه‌ای (نیروی محرکه) → CO2 اتمسفر (فشار) → گرمایش و افزایش سطح دریا (وضعیت) → شکست محصولات کشاورزی، سیل (اثر) → اهداف کاهش انتشار و سرمایه‌گذاری سازگاری (پاسخ).
  • کیفیت هوا در شهرها: ترافیک وسایل نقلیه (نیروی محرکه) → انتشار NOx و PM2.5 (فشار) → کاهش کیفیت هوای محیط (وضعیت) → بیماری‌های تنفسی و کاهش امید به زندگی (اثر) → قیمت‌گذاری ازدحام، یارانه‌های خودروهای برقی، مناطق هوای پاک (پاسخ).
  • از دست دادن تنوع زیستی: تشدید کشاورزی (نیروی محرکه) → تبدیل زیستگاه و استفاده از آفت‌کش‌ها (فشار) → کاهش جمعیت گونه‌ها (وضعیت) → شکست گرده‌افشانی و خطر امنیت غذایی (اثر) → مناطق حفاظت‌شده و مشوق‌های کشاورزی ارگانیک (پاسخ).
  • آلودگی دریایی: مصرف پلاستیک (نیروی محرکه) → تخلیه و تجزیه (فشار) → تجمع در اقیانوس‌ها (وضعیت) → تجمع زیستی در شبکه‌های غذایی (اثر) → ممنوعیت پلاستیک و ابتکارات پاکسازی (پاسخ).

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مسئله زیست‌محیطی را شناسایی کرده و داده‌ها را در سراسر زنجیره علی جمع‌آوری کنید: فعالیت‌های اقتصادی و الگوهای مصرف (نیروهای محرکه)، بارها و فشارهای مستقیم و غیرمستقیم زیست‌محیطی (فشارها)، شرایط مشاهده‌شده در هوا/آب/خاک/اکوسیستم‌ها (وضعیت)، اثرات بر سلامت انسان و اکولوژیکی (اثرات)، و سیاست‌ها یا مداخلات موجود (پاسخ‌ها).

2

شاخص‌ها را در دسته‌های DPSIR سازماندهی کنید، مقادیر پایه و روندها را تعیین کنید، شکاف‌های داده را شناسایی کنید، و کیفیت و نماینده‌بودن داده‌ها را برای دامنه جغرافیایی و زمانی مورد نظر ارزیابی کنید.

3

روابط علی و حلقه‌های بازخورد بین دسته‌ها را ترسیم کنید؛ تغییر و جهت روند را برای شاخص‌های کلیدی کمی کنید؛ ارزیابی کنید که کدام عوامل غالب هستند و کدام در حال ظهورند.

4

یک نمودار علی بصری یا مدل کمی ایجاد کنید که نیروهای محرکه → فشارها → تغییرات وضعیت → اثرات را به هم پیوند دهد، با بازخورد از اثرات به نیروهای محرکه (به عنوان مثال، اثرات سلامتی آگاهی را افزایش می‌دهد و نیروهای محرکه را کاهش می‌دهد)؛ از آن برای آزمایش سناریوهای سیاستی استفاده کنید.

5

اثربخشی پاسخ‌های موجود را ارزیابی کنید، نقاط مداخله با بیشترین اهرم را شناسایی کنید، پیامدهای ناخواسته یا اثرات بازگشتی را ارزیابی کنید، و اقدامات سیاستی اولویت‌بندی شده را توصیه کنید.

دام‌های رایج

  • تفکر خطی: تلقی کردن DPSIR به‌عنوان علیت یک‌طرفه (نیروهای محرکه → فشارها → وضعیت → اثرات → پاسخ) در حالی که سیستم‌های واقعی دارای بازخورد و اثرات تاخیری هستند؛ پویایی سیستم یا نمودارهای حلقه علی می‌توانند کمک کنند.
  • اضافه بار شاخص: گنجاندن تعداد زیادی شاخص، نیروهای محرکه اصلی و اولویت‌های سیاستی را مبهم می‌کند؛ بر روی مجموعه‌ای مختصر با تفسیر روشن تمرکز کنید.
  • لایه پاسخ ضعیف: پاسخ‌ها اغلب مبهم هستند (مانند «تقویت نظارت») یا از مکانیسم علی واقعی جدا شده‌اند؛ اطمینان حاصل کنید که پاسخ‌ها هدفمند و قابل اندازه‌گیری هستند.

پرسش‌های متداول

چگونه بین «نیروی محرکه» و «فشار» تمایز قائل شوم؟

نیروهای محرکه نیازها و فعالیت‌های اجتماعی هستند - تولید انرژی، مصرف غذا، تحرک. فشارها، انتشارات مستقیم زیست‌محیطی هستند - انتشار گازها، زباله، استخراج منابع. نیروی محرکه «چرا» و فشار «چه چیزی» است.

آیا می‌توانم چندین زنجیره DPSIR برای یک مسئله داشته باشم؟

بله. مسائل پیچیده‌ای مانند تغییرات اقلیمی یا از دست دادن تنوع زیستی دارای نقاط ورود متعدد و مسیرهای پاسخ متعدد هستند. ابتدا زنجیره غالب را ترسیم کنید، سپس مسیرهای علی یا پاسخ‌های جایگزین یا مکمل را شناسایی کنید.

اگر برای یک عنصر DPSIR داده نداشته باشم چه؟

شکاف را بپذیرید و از بهترین شاخص‌های جایگزین موجود استفاده کنید (به عنوان مثال، اگر اندازه‌گیری‌های مستقیم وضعیت را ندارید، از یک تخمین مدل‌سازی شده یا شاخصی که با وضعیت همبستگی دارد استفاده کنید). عدم قطعیت و نیازهای داده را به ذینفعان برجسته کنید. DPSIR راهنمای جمع‌آوری داده‌های اولویت‌دار است.

چگونه اثربخشی یک «پاسخ» را اندازه‌گیری کنم؟

پاسخ را به تغییرات در فشار یا وضعیت پیوند دهید. به عنوان مثال، آیا مالیات کربن انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش می‌دهد (فشار)؟ آیا حفاظت دریایی جمعیت ماهی‌ها را افزایش می‌دهد (وضعیت)؟ از طرح‌های قبل و بعد یا سیاست در مقابل کنترل استفاده کنید. توجه داشته باشید که پاسخ‌ها زمان می‌برند و بازخورد اجتماعی ممکن است اثرات را به تاخیر بیندازد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. European Environment Agency (1999). Environmental Indicators: Typology and Overview. EEA Technical Report No. 25. Copenhagen: EEA.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Smeets, E., & Weterings, R. (1999). Environmental indicators: Typology and overview. European Environment Agency Report No. 25/1999.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. OECD (1993). OECD core set of environmental indicators for environmental performance reviews. OECD Environment Monographs No. 83. Paris: OECD Publishing.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.