تحلیل گفتمان
- معرفیشده توسط
- Norman Fairclough; Jonathan Potter and Margaret Wetherell
- سال
- 1989 (Fairclough); 1987 (Potter & Wetherell)
- نوع
- Method
- خانواده
- linguistic-critical-interpretation
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
تحلیل گفتمان یک روش تحقیق کیفی است که بررسی میکند چگونه زبان، ارتباطات و قدرت، معنا، هویت و واقعیت اجتماعی را شکل میدهند. تحلیل گفتمان که در زبانشناسی، جامعهشناسی و روانشناسی توسعه یافته است (به ویژه توسط نورمن فیرکل و جاناتان پاتر)، فراتر از محتوا رفته و استفاده از زبان را به عنوان یک عمل اجتماعی که روابط قدرت، ایدئولوژیها و ساختارهای اجتماعی را تشکیل داده و منعکس میکند، تحلیل میکند.
شهود پشت روش
تحلیل گفتمان بر این اصل عمل میکند که زبان خنثی یا صرفاً بازتابدهنده واقعیت نیست؛ بلکه زبان به طور فعال معنا را میسازد، هویت را شکل میدهد و قدرت را تداوم میبخشد یا به چالش میکشد. نحوه صحبت کردن در مورد چیزی (گفتمان) بسیار مهم است - قاببندی بیماری به عنوان یک مشکل سبک زندگی فردی در مقابل بیعدالتی ساختاری، معانی اجتماعی و پاسخهای سیاستی متفاوتی تولید میکند. تحلیل گفتمان نه تنها آنچه گفته میشود، بلکه چگونگی گفته شدن آن را نیز بررسی میکند: انتخاب کلمات، استعاره، ساختار روایی، آنچه خاموش یا نامرئی است. این روش ایدئولوژیهای نهفته در زبان، نحوه عمل قدرت از طریق ارتباطات و نحوه شکلدهی گفتمان به آنچه برای فکر کردن و انجام دادن ممکن است را آشکار میکند. تحلیل گفتمان به ویژه برای درک بازنماییهای رسانهای، زبان سیاستگذاری، ارتباطات حرفهای یا هر گفتمانی که نحوه درک مشکلات اجتماعی را شکل میدهد، ارزشمند است.
تاریخ
نورمن فیرکل (۱۹۸۹) تحلیل گفتمان انتقادی (CDA) را توسعه داد، با تأکید بر اینکه چگونه زبان قدرت و ایدئولوژی را منعکس و بازتولید میکند، به ویژه در سیاستگذاری و رسانه. جاناتان پاتر و مارگارت وثرل (۱۹۸۷) روانشناسی گفتمانی را توسعه دادند، با تأکید بر اینکه چگونه مردم از زبان برای ساخت هویت و رسیدگی به مسائل در تعامل استفاده میکنند. هر دو رویکرد این فرض را دارند که زبان سازنده و اجتماعی است. تحلیل گفتمان معاصر شامل تحلیل چندوجهی (تحلیل تصاویر، ویدئو، طراحی در کنار متن) است و به طور فزایندهای گفتمان دیجیتال (رسانههای اجتماعی، جوامع آنلاین) را بررسی میکند. تحلیل گفتمان در جامعهشناسی انتقادی، مطالعات رسانهای، تحلیل سیاستگذاری، و جامعهشناسی انتقادی سلامت/پزشکی مرکزی شده است.
چه زمانی استفاده شود
هنگامی که سوال تحقیق شما به چگونگی شکلدهی معنا، قدرت و واقعیت اجتماعی توسط زبان، بازنمایی یا ارتباطات مربوط میشود، از تحلیل گفتمان استفاده کنید. ایدهآل برای مطالعه بازنماییهای رسانهای (بیماری، گروهها، رویدادها)، زبان سیاستگذاری، گفتمان حرفهای، یا ارتباطات سازمانی. تحلیل گفتمان برای درک چگونگی قاببندی مشکلات اجتماعی، چگونگی بازنمایی گروهها، یا چگونگی عمل قدرت از طریق ارتباطات ارزشمند است. تحلیل گفتمان برای تحقیقاتی که به دنبال درک تجربه ذهنی فردی یا آزمون فرضیهها در مورد شرایط عینی هستند، کمتر مناسب است؛ در عوض، این روش چگونگی صحبت و فکر کردن مردم در مورد آن شرایط را روشن میکند. تحلیل گفتمان در تحقیقات انتقادی با هدف آشکار کردن ایدئولوژیها یا افشای چگونگی بازتولید نابرابری توسط زبان، قدرتمند است.
محدودیتها و ملاحظات
- نیاز به پیچیدگی زبانی و انتقادی دارد؛ تحلیل خوب گفتمان نیازمند آموزش در تحلیل زبان و تفکر انتقادی است.
- میتواند زمانبر باشد: تحلیل زبانی دقیق دادههای غنی، کار فشردهای است؛ حتی چند سند میتواند ماهها تحلیل به همراه داشته باشد.
- پتانسیل تفسیر بیش از حد: زبان مبهم است؛ تحلیلگران مختلف ممکن است معانی متفاوتی در یک متن پیدا کنند. اعتبار به تفسیرهای موجه مبتنی بر شواهد بستگی دارد.
- دامنه محدود: تحلیل گفتمان رسانهای یا سیاستگذاری ممکن است الگوهای زبانی را توصیف کند بدون اینکه مستقیماً تأثیر یا تغییر اجتماعی را اندازهگیری کند.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- نحوه ساخت معنا و قدرت توسط زبان را آشکار میکند؛ ایدئولوژیها و مفروضات بدیهی نهفته در ارتباطات را افشا میکند.
- قابل اجرا برای متون و زمینههای متنوع: رسانه، سیاستگذاری، ارتباطات حرفهای، رسانههای اجتماعی - هر جا که زبان اهمیت دارد.
- سیستماتیک و شفاف: تحلیل زبانی دقیق قابل تأیید است؛ خوانندگان میتوانند شواهدی برای ادعاها در مورد استفاده از زبان ببینند.
- بینشهای عملی: یافتهها اغلب به بهبود ارتباطات اطلاع میدهند، کلیشهها را به چالش میکشند، یا چگونگی بازتولید نابرابری توسط زبان را آشکار میکنند.
کاربردها
- تحلیل بازنماییهای رسانهای بیماری یا شرایط سلامتی برای درک چگونگی قاببندی بیماری و پیامدهای اجتماعی آن (به عنوان مثال، قاببندی چاقی به عنوان مسئولیت فردی در مقابل مشکل ساختاری).
- بررسی زبان سیاستگذاری در مراقبتهای بهداشتی، آموزش، یا رفاه اجتماعی برای آشکار کردن مفروضات، ارزشها، و منافع چه کسانی تأمین میشود.
- مطالعه گفتمان بالینی (ارتباط پزشک-بیمار، یادداشتهای پرونده) برای درک چگونگی عمل قدرت و چگونگی بازنمایی صدای بیمار.
- تحلیل زبان تبلیغات یا بازاریابی برای آشکار کردن چگونگی بازنمایی جنسیت، نژاد، یا هویتهای دیگر و چه ارزشهایی ترویج میشوند.
- بررسی گفتمان رسانههای اجتماعی پیرامون مسائل اجتماعی (اقلیم، مهاجرت، همهگیریها) برای درک چگونگی ساخت معنا و قطبی شدن آن.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
دادههای متنی مرتبط با سوال تحقیق خود را شناسایی و جمعآوری کنید: رونوشت مصاحبهها، اسناد سیاستگذاری، متون رسانهای (مقالات، تبلیغات، ویدئوها)، پستهای رسانههای اجتماعی، ارتباطات سازمانی، یا هر ماده ارتباطی که در آن انتخابهای زبانی اهمیت دارد. زمینه وقوع گفتمان را ثبت کنید (به عنوان مثال، کدام نشریه، چه مخاطبی، چه لحظه تاریخی). دادهها را به صورت استراتژیک، نه تصادفی، بر اساس سوال تحقیق خود نمونهبرداری کنید. دادههای صوتی را با دقت رونویسی کنید و بر تأکیدها، مکثها، وقفهها و سایر ویژگیهای فرازبانی (اینها معنادار هستند) را حفظ کنید. فرآیند جمعآوری دادهها و هرگونه رویه انتخاب را مستند کنید.
زبان را به طور سیستماتیک تحلیل کنید و بررسی کنید که چگونه معنا ساخته میشود. رویکردها شامل موارد زیر است: (۱) تحلیل زبانی - انتخاب کلمات، استعارهها، دستور زبان، نحو را بررسی کنید. چه کلماتی استفاده میشوند؟ مفاهیم ضمنی آنها چیست؟ تأثیر صدای مجهول در مقابل معلوم چیست؟ چه استعارههایی موضوع را قاببندی میکنند؟ (۲) تحلیل روایی - چگونگی توالی رویدادها و قاببندی آنها در قالب داستانها را بررسی کنید. چه چیزی باعث چه چیزی میشود؟ قهرمان کیست؟ (۳) بینامتنیت - ارجاعات به متون دیگر و چگونگی ایجاد معنا توسط آن ارتباطات را شناسایی کنید. (۴) حضور و غیاب - چه چیزی برجسته میشود؟ چه چیزی پنهان، کماهمیت یا غایب است؟ (۵) جایگاههای سوژه - چگونه گویندگان و مخاطبان جایگاهبندی میشوند؟ چه هویتها و نقشهایی ساخته میشوند؟ (۶) ایدئولوژی و قدرت - چه جهانبینیها و مفروضاتی نهفته است؟ منافع چه کسانی تأمین میشود؟ خواندن نزدیک و تکراری انجام دهید: چندین بار به متن بازگردید و ویژگیهای مختلف را مشاهده کنید. از ابزارهای زبانی استفاده کنید: تحلیل هموقوعی (فراوانی کلمات و زمینه)، تحلیل استعاره، تحلیل مکالمه (در گفتمان گفتاری).
یافتهها را در مورد چگونگی ساخت معنا و قدرت توسط گفتمان سنتز کنید. تحلیل نمونههای خاص زبانی را با تفسیر تأثیرات آنها ارائه دهید. نشان دهید که چگونه انتخابهای زبانی، ایدئولوژیها، هویتها و روابط قدرت را منعکس یا شکل میدهند. الگوهای گستردهتر را توصیف کنید: آیا گروههای خاصی به طور مداوم به شیوههای خاصی بازنمایی میشوند؟ آیا موقعیتها یا دیدگاههای خاصی خاموش میشوند؟ پیامدهای این گفتمان چیست - چه چیزی ممکن، ناممکن، مطلوب، غیرقابل تصور میشود؟ تحلیل را به زمینههای اجتماعی و سیاسی پیوند دهید: درک کنید که چگونه گفتمان با ساختارهای اجتماعی، سیاستها یا ایدئولوژیهای گستردهتر مرتبط است و آنها را تقویت میکند. هدف، نقد استفاده زبانی افراد نیست، بلکه درک چگونگی عملکرد سیستمهای زبانی برای تولید اثرات اجتماعی است.
دامهای رایج
- اشتباه گرفتن تحلیل گفتمان با گفتمان (موضوع مورد تحلیل)؛ تحلیل گفتمان روشی برای تحلیل گفتمان است، نه مترادف با خود گفتمان.
- تحمیل نتایج سیاسی یا ایدئولوژیک از پیش تعیین شده؛ تحلیل باید مبتنی بر شواهد متنی باشد، نه اینکه توسط تعهدات ایدئولوژیک از پیش تعیین شده هدایت شود.
- تحلیل زبان در انزوا از زمینه؛ گفتمان عمل اجتماعی است؛ درک زمینه (چه کسی صحبت میکند، با چه کسی، چه زمانی، چرا) ضروری است.
- ادعای اینکه گفتمان باعث نتایج اجتماعی میشود (به عنوان مثال، 'گفتمان رسانهای باعث تبعیض میشود')؛ گفتمان در فرآیندهای اجتماعی دخیل است، اما علیت پیچیده است.
پرسشهای متداول
تفاوت بین تحلیل گفتمان و تحلیل موضوعی چیست؟
تحلیل موضوعی، موضوعات یا الگوها را در محتوای متون شناسایی میکند؛ به این سوال پاسخ میدهد که 'درباره چه چیزی صحبت میشود؟' تحلیل گفتمان بررسی میکند که چگونه زبان معنا و قدرت را میسازد؛ به این سوال پاسخ میدهد که 'چگونه در مورد آن صحبت میشود و پیامدهای آن چیست؟' هر دو متن کیفی را تحلیل میکنند، اما سوالات متفاوتی میپرسند. تحلیل موضوعی ممکن است 'موضوعات تابآوری' را در مصاحبههای بیمار پیدا کند؛ تحلیل گفتمان بررسی میکند که چه انتخابهای زبانی تابآوری را میسازد (صدای فعال در مقابل مجهول، استعارههای استفاده شده) و آن زبان چه کار ایدئولوژیکی انجام میدهد. تحلیل گفتمان بیشتر به مکانیسمها و اثرات زبان علاقهمند است؛ تحلیل موضوعی بیشتر به محتوا و معنا علاقهمند است.
تفاوت بین تحلیل گفتمان انتقادی (CDA) و سایر رویکردهای تحلیل گفتمان چیست؟
تحلیل گفتمان انتقادی (فیرکل) به صراحت هدفش آشکار کردن چگونگی بازتاب و بازتولید ایدئولوژی و قدرت توسط زبان است؛ این هدف رهاییبخش دارد - نقد نابرابری و افشای ایدئولوژیهای پنهان. سایر رویکردهای تحلیل گفتمان (به عنوان مثال، تحلیل مکالمه، روانشناسی گفتمانی) ممکن است توصیفیتر باشند و مکانیسمهای زبانی را بدون لزوماً داشتن یک دستور کار انتقادی-رهاییبخش تحلیل کنند. هر دو دقیق هستند؛ CDA صریحاً جهتگیری انتقادی خود را نامگذاری میکند.
آیا میتوانم از تحلیل گفتمان با دادههای مصاحبه استفاده کنم؟
بله. رونوشت مصاحبهها گفتمان هستند. شما میتوانید تحلیل کنید که چگونه شرکتکنندگان از زبان استفاده میکنند، چه استعارههایی به کار میبرند، چگونه خود و دیگران را جایگاهبندی میکنند. با این حال، گفتمان مصاحبه تحت تأثیر زمینه مصاحبه (آنچه مصاحبهگر پرسید، پویایی رابطه، محیط) شکل میگیرد. هنگام تحلیل گفتمان مصاحبه، این عوامل زمینهای را در نظر بگیرید. شما همچنین ممکن است بین محتوای موضوعی (آنچه گفتند) و گفتمان (چگونه گفتند و چه انتخابهای زبانی آشکار میکند) تمایز قائل شوید.
چگونه از تحمیل ایدئولوژی خود بر تحلیل گفتمان اجتناب کنم؟
این یک چالش واقعی است. همه تحلیلها موقعیت تحلیلگر را منعکس میکنند. برای مدیریت سوگیری: (۱) تفسیر را بر شواهد متنی مبتنی کنید - در مورد ویژگیهای زبانی و اثرات آنها خاص باشید. (۲) قرائتهای جایگزین را بپذیرید - آیا متن میتواند به طور متفاوتی تفسیر شود؟ (۳) بازتابپذیری را تمرین کنید - در مورد مفروضات خود و چگونگی شکلدهی آنها به آنچه متوجه میشوید، تأمل کنید. (۴) بررسی همکاران - تفسیرها را با همکاران در میان بگذارید تا نقاط کور را شناسایی کنید. (۵) بین توصیف (آنچه زبان انجام میدهد) و نقد (قضاوت در مورد اثرات اجتماعی آن) تمایز قائل شوید؛ نقد باید شفاف و موجه باشد.
آیا تحلیل گفتمان میتواند با روشهای کمی ترکیب شود؟
بله. برخی از محققان تحلیل گفتمان را با تحلیل کمی ترکیب میکنند: به عنوان مثال، شمارش فراوانی کلمات یا استعارههای خاص، سپس تحلیل اینکه آن الگوها از نظر زبانی یا ایدئولوژیکی چه معنایی دارند. این گاهی اوقات تحلیل گفتمان مختلط نامیده میشود. عنصر کمی، گستردگی را فراهم میکند؛ تحلیل گفتمان کیفی، عمق را فراهم میکند. در مورد چگونگی اطلاعرسانی این دو روش به یکدیگر شفاف باشید و اطمینان حاصل کنید که تحلیل کیفی تابع خلاصهسازی کمی نباشد.
روشهای مرتبط
منابع
Fairclough, N. (1989). Language and power. Longman.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Potter, J., & Wetherell, M. (1987). Discourse and social psychology: Beyond attitudes and behaviour. Sage Publications.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Machin, D., & Mayr, A. (2012). How to do critical discourse analysis: A multimodal introduction. Sage Publications.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.