Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مقیاس درجه‌بندی زوال عقل ماتیس

معرفی‌شده توسط
Sandra Mattis
سال
1988
نوع
Clinician-administered comprehensive neuropsychological scale
خانواده
comprehensive dementia assessment

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مقیاس درجه‌بندی زوال عقل ماتیس (DRS) یک باتری جامع ۳۶ موردی نوروسایکولوژیک است که توسط بالینگر اداره می‌شود و برای ارزیابی و کمی‌سازی زوال شناختی در زوال عقل طراحی شده است.

DRS که توسط ساندرا ماتیس در سال ۱۹۸۸ توسعه یافته است، پنج حوزه شناختی اصلی - توجه، شروع/پایداری، ساخت، مفهوم‌سازی و حافظه - را اندازه‌گیری می‌کند و هم نمره کل و هم نمرات زیرمقیاس را ارائه می‌دهد. DRS به ویژه در تحقیقات بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی و محیط‌های بالینی به دلیل حساسیت آن به تغییرات شناختی در طول زمان و سودمندی آن در تشخیص اختلال شناختی در طیف زوال عقل ارزشمند است.

شهود پشت روش

DRS برای پر کردن شکاف بین غربالگرهای شناختی مختصر (مانند MMSE) و باتری‌های جامع نوروسایکولوژیک که زمان‌بر هستند، طراحی شد. این مقیاس حوزه‌های شناختی را که بیشتر تحت تأثیر زوال عقل قرار می‌گیرند، نمونه‌برداری می‌کند و در عین حال برای استفاده بالینی به اندازه کافی کارآمد باقی می‌ماند. گنجاندن زیرمقیاس‌های توجه و شروع/پایداری، DRS را به ویژه نسبت به آسیب‌شناسی زیرقشری و پیشانی حساس می‌کند و آن را از ابزارهای متمرکز بر حافظه متمایز می‌سازد. نمره کل ۱۴۴ امتیازی و زیرمقیاس‌های دقیق، امکان کمی‌سازی تغییرات شناختی و تشخیص افتراقی را فراهم می‌کنند.

تاریخ

مقیاس درجه‌بندی زوال عقل ماتیس توسط ساندرا ماتیس توسعه یافته و در سال ۱۹۸۸ توسط انتشارات ارزیابی روانشناختی (PAR) منتشر شد. این مقیاس از تجربه بالینی و تحقیقاتی در نوروسایکولوژی نشأت گرفت و برای رفع محدودیت‌های ابزارهای ارزیابی زوال عقل موجود طراحی شد. DRS به طور گسترده در تحقیقات بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی، به ویژه در مطالعات بیماری آلزایمر و پارکینسون پذیرفته شد. در طول سه دهه گذشته، داده‌های هنجاری گسترده‌ای برای گروه‌های سنی، سطوح تحصیلات و جمعیت‌های بیماری مختلف منتشر شده است. DRS-2 (نسخه تجدید نظر شده) در سال ۲۰۰۱ با هنجارهای به روز شده و فرم‌های جایگزین منتشر شد.

چه زمانی استفاده شود

DRS برای ارزیابی شناختی جامع در بیماران با مشکوک به زوال عقل، به ویژه هنگام ردیابی تغییرات در طول زمان یا تمایز بین انواع زوال عقل، نشان داده شده است. این مقیاس جامع‌تر از MMSE و متعادل‌تر در حوزه‌های شناختی نسبت به ابزارهایی است که تنها بر حافظه تأکید دارند. DRS به ویژه در تحقیقات بیماری‌های تحلیل‌برنده عصبی و در محیط‌های بالینی که کمی‌سازی اختلال شناختی مورد نیاز است، مفید است. این مقیاس به تنهایی تشخیصی نیست و باید با ارزیابی بالینی، تصویربرداری و گاهی اوقات آزمایش‌های اضافی ادغام شود.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • طولانی‌تر از MMSE — زمان اجرا ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، کاربرد آن را در مراکز مراقبت‌های اولیه بسیار پرمشغله یا بیماران با تحمل کم محدود می‌کند.
  • وابسته به زبان و تحصیلات — چندین زیرمقیاس نیاز به پاسخ‌های کلامی و توانایی زبان سالم دارند؛ نتایج ممکن است در افراد غیربومی یا افراد مبتلا به آفازی مغشوش شود.
  • نیاز به آموزش — اجرای استاندارد و نمره‌گذاری نیازمند تخصص بالینگر است؛ به اندازه MMSE سرراست نیست.
  • دارای حق چاپ — برخلاف MMSE، DRS اختصاصی (انتشارات ارزیابی روانشناختی) است و نیاز به مجوز دارد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • جامع اما نسبتاً مختصر — پنج حوزه شناختی اصلی را در ۲۰ تا ۳۰ دقیقه ارزیابی می‌کند، جامع‌تر از MMSE در حالی که کارآمدتر از باتری‌های کامل نوروسایکولوژیک است.
  • حساس به تغییرات شناختی — به پیشرفت بیماری در طول زمان پاسخگو است؛ به طور گسترده در آزمایش‌های بیماری آلزایمر و پارکینسون استفاده می‌شود.
  • زیرمقیاس‌های دقیق — امکان شناسایی الگوهای خاص اختلال شناختی (مانند از دست دادن غالب حافظه در مقابل اختلال اجرایی) را فراهم می‌کند و تشخیص افتراقی را اطلاع‌رسانی می‌کند.
  • اعتبارسنجی تحقیقاتی گسترده — در هزاران مطالعه با داده‌های هنجاری منتشر شده در جمعیت‌های متنوع و گروه‌های بیماری استفاده شده است.

کاربردها

  • آزمایش داروی بیماری آلزایمر: یک شرکت داروسازی از DRS به عنوان معیار اصلی پیامد شناختی در یک کارآزمایی ۱۲ ماهه کنترل شده با پلاسیبو از یک آنتی‌بادی مونوکلونال ضد آمیلوئید استفاده می‌کند. نمره کل DRS و زیرمقیاس حافظه در ابتدا، ۶ و ۱۲ ماه اندازه‌گیری می‌شوند؛ گروه تحت درمان با دارو، کندی زوال را در مقایسه با پلاسیبو در DRS نشان می‌دهد.
  • نظارت شناختی بیماری پارکینسون: یک متخصص مغز و اعصاب اختلالات حرکتی از آزمایش سریال DRS هر ۶ ماه یکبار برای ردیابی زوال شناختی در بیمار مبتلا به زوال عقل پارکینسون استفاده می‌کند. DRS اولیه ۱۲۰ (اختلال خفیف تا متوسط) است؛ در ۱۸ ماهگی، DRS به ۱۰۵ کاهش یافته است. زیرمقیاس شروع/پایداری رو به کاهش با حفظ نسبی حافظه، آسیب‌شناسی زیرقشری معمول زوال شناختی پارکینسون را منعکس می‌کند.
  • تشخیص افتراقی زوال عقل: یک نوروسایکولوژیست یک فرد ۷۲ ساله با علائم شناختی را ارزیابی می‌کند. نمره کل DRS ۱۱۰ (اختلال متوسط) است. تجزیه و تحلیل زیرمقیاس نشان می‌دهد: حافظه ۱۲/۲۵ (به شدت مختل شده)، شروع/پایداری ۲۰/۳۷ (نسبتاً حفظ شده). این الگو (حافظه > شروع) آسیب‌شناسی قشری (مانند بیماری آلزایمر) را به جای بیماری زیرقشری نشان می‌دهد.
  • گروه تحقیقاتی زوال عقل: یک مطالعه طولی ۱۵۰ بیمار مبتلا به اختلال شناختی خفیف را ثبت‌نام کرده و آنها را به مدت ۳ سال با ارزیابی DRS هر ۶ ماه یکبار پیگیری می‌کند. نمرات اولیه DRS و نرخ زوال DRS، تبدیل به زوال عقل و زوال عملکردی متعاقب آن را پیش‌بینی می‌کنند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

DRS شامل ۳۶ مورد است که توسط بالینگر در حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه اداره می‌شود. پنج حوزه شناختی ارزیابی می‌شود: توجه (۸ مورد، ۰ تا ۳۷ امتیاز)، شروع/پایداری (۴ مورد، ۰ تا ۳۷ امتیاز)، مفهوم‌سازی (۶ مورد، ۰ تا ۳۹ امتیاز)، ساخت (۱ مورد، ۰ تا ۶ امتیاز) و حافظه (۱۷ مورد، ۰ تا ۲۵ امتیاز). معاینه‌کننده موارد را به ترتیب ارائه می‌دهد و پاسخ‌ها را بر اساس معیارهای دستی نمره‌گذاری می‌کند.

2

نمره کل DRS از ۰ تا ۱۴۴ متغیر است، که نمرات بالاتر نشان‌دهنده عملکرد شناختی بهتر است. نمرات زیرمقیاس جزئیات را ارائه می‌دهند: توجه (۰-۳۷)، شروع/پایداری (۰-۳۷)، مفهوم‌سازی (۰-۳۹)، ساخت (۰-۶) و حافظه (۰-۲۵). نمره کل DRS کمتر از ۱۳۰ معمولاً با اختلال شناختی همراه است؛ آستانه‌ها بسته به سن و تحصیلات متفاوت است.

3

نمره کل DRS ۱۳۰-۱۴۴ نشان‌دهنده شناخت طبیعی است. نمرات ۱۲۰-۱۲۹ نشان‌دهنده اختلال شناختی خفیف است. نمرات ۸۰-۱۱۹ نشان‌دهنده زوال عقل متوسط است. نمرات کمتر از ۸۰ نشان‌دهنده زوال عقل شدید است. الگوی زیرمقیاس آموزنده است: شروع/پایداری پایین همراه با حفظ نسبی حافظه نشان‌دهنده آسیب‌شناسی زیرقشری (عروقی، پارکینسون) است؛ حافظه پایین با شروع نسبی حفظ شده، نشان‌دهنده آسیب‌شناسی قشری (آلزایمر) است.

دام‌های رایج

  • تفسیر نمره کل DRS بدون بررسی زیرمقیاس‌ها — الگوی نقص زیرمقیاس‌ها از نظر تشخیصی آموزنده است. همیشه نمرات زیرمقیاس فردی را مرور کنید.
  • استفاده از هنجارهای منسوخ — اطمینان حاصل کنید که هنجارها با سن، تحصیلات و وضعیت بیماری جمعیت شما مطابقت دارند.
  • اداره DRS در بیماران با آفازی شدید یا اختلال حرکتی — چندین زیرآزمون نیاز به پاسخ‌های کلامی و حرکتی دارند؛ اختلالات نامرتبط با زوال عقل، نمرات را مغشوش می‌کند.
  • تفسیر بیش از حد تغییرات در فواصل کوتاه — اثرات تمرین، خستگی و تغییرات خلقی می‌تواند نمرات DRS را در عرض چند هفته ۵ تا ۱۰ امتیاز تحت تأثیر قرار دهد؛ تغییرات را با احتیاط و بدون زمینه بالینی تفسیر کنید.

پرسش‌های متداول

اختلاف بین زیرمقیاس‌های حافظه و شروع/پایداری DRS چه چیزی را نشان می‌دهد؟

اگر حافظه به شدت مختل شده باشد در حالی که شروع/پایداری نسبتاً حفظ شده باشد، این الگو آسیب‌شناسی قشری (مانند بیماری آلزایمر) را نشان می‌دهد. برعکس، اگر شروع/پایداری مختل شده باشد و حافظه حفظ شده باشد، الگو آسیب‌شناسی زیرقشری (مانند بیماری پارکینسون، زوال عقل عروقی) را نشان می‌دهد. همیشه یافته‌های بالینی و تصویربرداری را در کنار الگوی DRS در نظر بگیرید.

DRS چگونه با MMSE مقایسه می‌شود؟

DRS جامع‌تر از MMSE است؛ پنج حوزه شناختی را در مقابل غربالگری گسترده MMSE ارزیابی می‌کند. DRS نسبت به اختلال خفیف و تغییرات شناختی در طول زمان حساس‌تر است. با این حال، DRS زمان بیشتری می‌برد (۲۰ تا ۳۰ دقیقه در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه)، اداره آن پیچیده‌تر است و دارای حق چاپ است (نیاز به مجوز دارد). برای غربالگری، از MMSE استفاده کنید؛ برای ارزیابی دقیق یا نظارت طولی، از DRS استفاده کنید.

تغییر بالینی معنی‌دار در DRS چیست؟

تغییر ۵ تا ۱۰ امتیازی در DRS در طول ۶ تا ۱۲ ماه معمولاً نشان‌دهنده زوال شناختی واقعی در زوال عقل است؛ تغییرات کمتر از ۵ امتیاز ممکن است نشان‌دهنده تغییرات تست-بازآزمون یا اثرات تمرین باشد. در کارآزمایی‌های بالینی، تفاوت‌های ۳ تا ۴ امتیازی بین گروه‌ها معنی‌دار بالینی تلقی می‌شود. همیشه تغییر DRS را در زمینه بالینی تفسیر کنید؛ تغییر نمره جدا شده بدون زوال عملکردی ممکن است نشان‌دهنده پیشرفت واقعی نباشد.

آیا می‌توان از DRS در بیماران غیر انگلیسی زبان استفاده کرد؟

DRS به چندین زبان (مانند اسپانیایی، آلمانی، چینی) ترجمه شده است، اما هنجارهای انگلیسی گسترده‌ترین هستند. در صورت استفاده از ترجمه، تأیید کنید که داده‌های اعتبارسنجی و هنجاری کافی برای زبان و جمعیت مورد ارزیابی شما وجود دارد. استخدام یک نوروسایکولوژیست دوزبانه را برای اجرای معتبر در نظر بگیرید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Mattis, S. (1988). Dementia Rating Scale (DRS). Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Monsch, A. U., Bondi, M. W., Butters, N., Salmon, D. P., Kluger, A., & Thal, L. J. (1992). Comparisons of verbal and nonverbal cognitive function in Alzheimer's disease. Neurology, 42(8), 1638-1644.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Vangel Jr, S. J., & Lichtenberg, P. A. (2008). Mattis Dementia Rating Scale: Clinical utility in older adults. Clinical Neuropsychologist, 22(1), 71-80.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.