Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

شبیه‌سازی نور روز

معرفی‌شده توسط
Christoph Reinhart, John Mardaljevic
سال
2006
نوع
computational daylighting assessment method
خانواده
Lighting and visual comfort analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

شبیه‌سازی نور روز یک روش محاسباتی برای پیش‌بینی در دسترس بودن و توزیع نور روز در فضاهای داخلی و ارزیابی آسایش بصری تحت شرایط مختلف آسمان است. این روش که توسط پژوهشگرانی چون کریستوف راینهارت و جان ماردالجویچ در دهه ۲۰۰۰ توسعه یافته است، در طراحی ساختمان‌های سالم و با بهره‌وری انرژی که نور طبیعی را به حداکثر می‌رسانند و در عین حال خیرگی را کنترل می‌کنند، نقشی اساسی یافته است.

شهود پشت روش

در دسترس بودن نور روز در هر مکان داخلی به هندسه ساختمان، خواص پنجره‌ها، دستگاه‌های سایه‌بان و موانع خارجی، همراه با نوردهی متغیر آسمان در طول سال بستگی دارد. شبیه‌سازی نور روز مسیر نور را از آسمان از طریق پنجره‌ها به هر نقطه در داخل، با در نظر گرفتن نور مستقیم خورشید، نور پراکنده آسمان و بازتاب‌ها از سطوح، مدل‌سازی می‌کند. نتیجه، نقشه‌ای فضایی و زمانی از در دسترس بودن نور روز است.

تاریخ

شبیه‌سازی نور روز از روش‌های رادیوسیتی و ردیابی پرتو در گرافیک کامپیوتری تکامل یافته و در دهه ۱۹۹۰ برای کاربردهای معماری تطبیق داده شد. توسعه مدل‌سازی نور روز مبتنی بر آب و هوا توسط کریستوف راینهارت در دهه ۲۰۰۰ با جایگزینی تحلیل استاتیک ضریب نور روز با پیش‌بینی‌های ساعتی وابسته به آب و هوا، این حوزه را متحول کرد. مشارکت‌های جان ماردالجویچ در معیارهای عملکرد (روشنایی نور روز مفید) و ارزیابی خیرگی به استانداردهای صنعتی تبدیل شده است. ابزارهای معاصر اکنون با شبیه‌سازی انرژی و مدل‌های رفتار ساکنان ادغام می‌شوند.

چه زمانی استفاده شود

کاربرد شبیه‌سازی نور روز در توسعه طراحی برای بهینه‌سازی اندازه و محل پنجره، در مطالعات پارامتریک برای ارزیابی استراتژی‌های سایه‌بان، برای نشان دادن انطباق با مقررات ساختمانی که نیازمند نورپردازی روزانه هستند، و برای حمایت از ادعاهای مزایای سلامتی و رفاه. این روش به طور فزاینده‌ای توسط سیستم‌های رتبه‌بندی ساختمان سبز الزامی است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • از نظر محاسباتی برای شبیه‌سازی‌های سالانه با وضوح فضایی بالا پرهزینه است؛ به پردازنده‌های قدرتمند یا محاسبات ابری نیاز دارد.
  • نتایج به دقت مدل‌های آسمان و داده‌های آب و هوایی بستگی دارد که ممکن است اثرات ریزاقلیم محلی را منعکس نکنند.
  • خواص بازتابندگی داخلی برای فضاهای واقعی دشوار است؛ مفروضات ساده‌کننده می‌توانند خطا ایجاد کنند.
  • سایه‌بان‌های پویا پیچیدگی را معرفی می‌کنند؛ پیش‌بینی‌ها به رفتار ساکنان (زمان باز و بسته کردن کرکره‌ها توسط افراد) بستگی دارد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • ارائه وضوح فضایی و زمانی؛ نشان می‌دهد که نور روز در طول سال در کجا و چه زمانی در دسترس است.
  • امکان بهینه‌سازی کمی طراحی پنجره و سایه‌بان برای کنترل نور روز، انرژی و خیرگی را فراهم می‌کند.
  • هندسه پیچیده از جمله بازتاب‌های داخلی، موانع خارجی و سایه‌بان‌های پویا را در نظر می‌گیرد.
  • از انطباق با مقررات و پیگیری گواهینامه‌های نورپردازی روزانه پشتیبانی می‌کند.
  • با ملاحظات سلامتی ساکنان ادغام می‌شود: نور روز کافی با تنظیم ریتم شبانه‌روزی و رفاه مرتبط است.

کاربردها

  • طراحی اداری: اندازه‌گیری پنجره‌ها و قرار دادن سطوح کار برای تأمین نور روز کافی (>۳۰۰ لوکس) ضمن جلوگیری از خیرگی روی صفحه نمایش کامپیوتر.
  • طراحی مدرسه: اطمینان از دریافت نور روز کافی در کلاس‌ها برای هوشیاری و یادگیری، با سایه‌بان برای کنترل گرمای بیش از حد.
  • اتاق‌های بیماران بیمارستان: بهینه‌سازی نور روز برای حمایت از ریتم شبانه‌روزی و کاهش افسردگی بیمار، ضمن کنترل تجهیزات حساس به نور.
  • طراحی خرده‌فروشی: استفاده از نورگیر سقفی یا کانال‌های نوری برای روشن کردن کالاها بدون ایجاد نقاط داغ یا نور ناهموار.
  • بازسازی ساختمان‌های میراث فرهنگی: طراحی پنجره‌ها و لعاب‌های حداقل تهاجمی که نور روز را به حداکثر می‌رساند و در عین حال نمای تاریخی را حفظ می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

به دست آوردن هندسه سه‌بعدی ساختمان (دیوارها، کف‌ها، سقف‌ها، پنجره‌ها، سایه‌بان‌ها)، خواص نوری (بازتابندگی، عبور مواد و لعاب) و داده‌های آب و هوایی (تابش خورشیدی پراکنده و مستقیم ساعتی).

2

تعیین نقاط شبکه‌ای در اتاق که نور روز در آن‌ها محاسبه می‌شود؛ تعیین خواص پنجره شامل قاب، لعاب و دستگاه‌های سایه‌بان خارجی؛ وارد کردن یا تولید داده‌های مدل آسمان.

3

ردیابی پرتوهای نور از هر نقطه شبکه‌ای به صورت معکوس از طریق پنجره‌ها به گنبد آسمان، با در نظر گرفتن مولفه‌های نور مستقیم خورشید و آسمان پراکنده؛ محاسبه روشنایی (لومن بر متر مربع) در هر نقطه برای هر ساعت از سال.

4

ارزیابی معیارهای عملکرد: ضریب نور روز (نسبت روشنایی داخلی به خارجی در آسمان ابری)، روشنایی نور روز مفید (درصد سال با نور کافی اما نه بیش از حد) و شاخص خیرگی نور روز (پتانسیل ناراحتی بصری).

5

شناسایی مناطق با نور روز کافی (>۳۰۰ لوکس برای کار)، ارزیابی تغییرات فصلی، ارزیابی خطر خیرگی، و مقایسه گزینه‌های طراحی (اندازه پنجره، عمق سایه‌بان، بازتابندگی داخلی) برای بهینه‌سازی نور روز و آسایش بصری.

دام‌های رایج

  • فرض می‌کند که به حداکثر رساندن نور روز متوسط همیشه مفید است؛ نور روز بیش از حد بدون کنترل باعث خیرگی و افزایش گرما می‌شود.
  • تعامل پویا بین سایه‌بان و آسایش بصری را نادیده می‌گیرد؛ سیستم‌های خودکار باید اهداف رقابتی متعددی را متعادل کنند.
  • بیش از حد به ضریب نور روز اکتفا می‌کند؛ این معیار تغییرات سالانه را نادیده می‌گیرد و برای پنجره‌های مدرن با عبور نور بالا کمتر مرتبط است.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین ضریب نور روز و روشنایی نور روز مفید (UDI) چیست؟

ضریب نور روز یک معیار ایستا (درصد روشنایی خارجی) است که برای مقایسه‌های تقریبی مفید است اما شرایط آسمان و تغییرات فصلی را نادیده می‌گیرد. UDI پویا است و درصد ساعات کاری با روشنایی بین ۱۰۰ تا ۳۰۰۰ لوکس (کافی برای کار بدون خیرگی) را اندازه‌گیری می‌کند. UDI بهتر منعکس‌کننده حضور واقعی و آسایش است.

چقدر باید مساحت پنجره را برای بهبود نفوذ نور روز افزایش دهم؟

دو برابر کردن مساحت پنجره، نفوذ نور روز را دو برابر نمی‌کند. نور با فاصله از پنجره‌ها کاهش می‌یابد؛ فراتر از ۵-۶ متر، به نور الکتریکی مکمل نیاز است. شبیه‌سازی هزینه-فایده پنجره‌های بزرگتر را در مقابل جریمه انرژی ناشی از افزایش گرمای خورشیدی نشان می‌دهد.

آیا می‌توانم به پیش‌بینی‌های خیرگی از شبیه‌سازی اعتماد کنم، یا باید با آزمایش فیزیکی اعتبارسنجی کنم؟

شاخص‌های خیرگی از شبیه‌سازی (DGI، شاخص خیرگی نور روز) پیش‌بینی‌کننده‌های معقولی هستند اما موقعیت‌ها و حساسیت‌های استاندارد چشم را فرض می‌کنند. اعتبارسنجی با نظرسنجی از کاربران و نمونه‌های اولیه فیزیکی برای فضاهای حیاتی مانند بیمارستان‌ها یا مناطق کاری دقیق توصیه می‌شود.

نور روز در داخل چگونه تحت تأثیر سایه‌بان خارجی (درختان، ساختمان‌های همسایه) قرار می‌گیرد؟

موانع خارجی به طور قابل توجهی نور روز موجود را کاهش می‌دهند، به ویژه در محیط‌های شهری. شبیه‌سازی مدرن ساختمان‌ها و پوشش گیاهی را در مدل سه‌بعدی شامل می‌شود. گنجاندن این عناصر زمینه می‌تواند روشنایی پیش‌بینی شده را ۳۰-۵۰٪ نسبت به مدل‌هایی که سازه‌های همسایه را نادیده می‌گیرند، کاهش دهد.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Reinhart, C. F., Mardaljevic, J., Rogers, Z. (2010). Dynamic Daylight Performance Metrics for Sustainable Building Design. Leukos, 3(1), 7-31.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Mardaljevic, J. (2006). Examples of Climate-Based Daylight Modelling. Proceedings of the Lux Europa 2005 Conference.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  3. Wienold, J., Christoffersen, J. (2009). Evaluation of Discomfort Glare and its Dynamic Properties Using the Daylight Glare Index. Building and Environment, 44(9), 1921-1930.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.